Verhuizen

En zo werden de afgelopen tien dagen een rollercoaster. Het battleplan voor de komende weken begint vorm te krijgen. Op woensdag krijg ik namelijk de sleutel en schrap ik “huisbaas” uit mijn titel. Vanaf nu kan het echte werk beginnen.

Qua verbouwingswerken valt alles wel mee. Het idee is om een nieuwe vloer in de living te leggen, dubbel glas te steken, en te schilderen. Niet noodzakelijk in die volgorde, uiteraard. De vloer is al zo’n beetje beslist. Momenteel ligt er een soort vieze vasttapijt. Niet goed voor een algerische mens zoals ik. En dus komt er een kurken vloer. Een matching kleurtje voor de muren, dat wordt in de komende dagen beslist. En dan zijn er nog de ramen waar ik offertes voor moet opvragen.

Dat zijn zo de meest dringende kosten. Wanneer ik verhuisd ben, word het opnieuw budgetteren geblazen. Een deel van mijn IKEA meubels – waaronder mijn slaapkamer – heeft al wat kilometers in een verhuiswagen gezien. En dat heeft zo zijn sporen nagelaten. Ik heb er, terug in 2005, ook niet het duurste aangeschaft. Een aantal dingen zijn dus drrrringend aan vervanging toe.

En dan is er nog het verhuizen zelf. Gelukkig heb ik na een aantal keer alles zelf te regelen een draaiboek van wat ik zoal moet doen. Transport regelen, inpakken, telecom en elektriciteit regelen. Afin, the whole nine yards.

Dat het spannende weken gaan worden!

Klasieker! De openingspost voor het nieuwe jaar! 2012 is er. Het varkenshaasje en de drank zijn verteerd. Ik heb gisteren genoten van het Nieuwjaarsconcert uit Wenen voorzien van Dafalgan en een jerrycan koffie. Ondertussen is het 2 januari en kunnen we het jaar écht aftrappen. Dit is een uitstekend moment om even vooruit te kijken. Voornemens? Daar doe ik niet aan mee. Ik maak mezelf geen beloftes. Maar ik wil wel even oplijsten wat dit jaar allemaal brengt.

Verbouwen en verhuizen! Natuurlijk. Dit is het jaar waarin ik mijn appartement onder handen neem en het helemaal van mezelf maak. Ik hoop zo een einde te maken aan het nomadenbestaan van de laatste 7 jaar. Het is de hoogste tijd daarvoor.

Websites bouwen! Er is de site van mijn moeder die ik onder handen wil nemen. Begin vorig jaar was ik er vol goeie moed aan begonnen. Ik heb een leuk ontwerp gekregen van Kristof O. maar de omstandigheden hebben dat project volledig stil gelegd. Tijd om door te bijten en het volledig af te werken. En verder is er Colada. Ik ben dan wel niet langer een freelancer, ik zou er graag iets meer mee doen dan wat het nu is. Zo zou ik graag ook willen bloggen over mijn technische kantje. Dat lijkt me de uitgelezen plaats om te doen.

Dit jaar wil ik ook een nieuwe versie voor dit project afwerken en uitrollen. Ik heb het laatste jaar immers bitter weinig voor Mollom voor WordPress gedaan. Sinds het najaar ben ik terug naarstig aan het programmeren. Ik doe het op mijn eigen tempo. Zonder mezelf grote doelstellingen op te leggen. En dat lijkt beter te werken. Ook al heb ik nog een pak andere ideeën in mijn hoofd.

Er is het klimmen. Zolang ik niet verhuisd ben ga ik met J. wekelijks volhouden in de Wallstreet. Ik klom vorige week voor het eerst een niveau 5C. Ik groei er nog steeds in. Met veel plezier. Sinds begin vorig jaar is mijn lijf in een ongekende vorm. Ik voel me een stuk steviger dan vroeger. Bovendien heeft het klimmen mijn zelfvertrouwen doen groeien. Het is niet iets wat ik zomaar wil opgeven. Na de verhuis wordt het dus zoeken naar een nieuwe klimzaal. Meer dan waarschijnlijk wordt het Bleau in Gent.

O ja. Koken! Zeer zeker! Ik heb me ingeschreven voor de tweede schooljaar helft. Dus tot ergens in juni blijf ik wekelijks kookles volgen. Geen feestgerechten, wel “Verfijnde gerechten”. Het zal me benieuwen! En natuurlijk, als ik verhuisd ben hoop ik ook wel nog meer voor vrienden te mogen koken.

Dit jaar neem ik ook de functie van penningmeester in het jeugdhuis op. Misschien is het wat vreemd dat ik me daar in wil smijten, maar om de een of andere reden boeit boekhouding en administratie mij wel. Ik doe het vooral om er iets uit te leren dat ik kan meenemen naar later.

Echt grootse Vijf jaren Plannen, Engagementen of Doelstellingen zijn er dus niet. Het zijn stuk voor stuk dingen die ik wil doen omdat ik ze graag doe, niet omdat ik ze moet doen. Maar goed ook. Ik wil dit jaar vooral genieten wat komen gaat, van de dingen die ik graag doe, met de mensen rondom mij. In deze tijden lijkt mij dat het belangrijkste.

Bij deze wens ik iedereen alvast een prettig 2012! Geniet er vooral van. Maak er een fijn jaar van.

Tegenwoordig is dat de eerste vraag die mensen mij toewerpen. Of ik al verhuisd ben. En jammer genoeg is het antwoord ‘neen’. De huurster wijkt maar niet. Ondertussen zijn we drie maanden verder en blijven er nog drie over. Haar zoektocht levert geen resultaat op. Of beter, het aanbod voldoet niet aan de verwachtingen. Om het zacht uit te drukken.

All quiet on the Western front, dus.

Ik hoop dat ze voor eind februari alsnog verhuisd geraakt. Maar met elke week die er verstrijkt, begint die hoop wat af te brokkelen. Wie al eens iets gehuurd heeft, weet dat er toch al eens wat tijd kan verstrijken tussen iets vinden en effectief verhuizen. Elke dag dunt het veld aan huurwoningen die in aanmerking kunnen komen verder uit.

Ondertussen voelt het wachten wat aan als limbo. Ik val zo ergens tussen in. Wetende dat er verandering op komst is, terwijl ik nog altijd met een stevig been in de laatste zeven jaren van constant onderweg zijn sta. Nu eens hier, dan weer daar. Harde keuzes maken en met mijn hoofd een paar keer tegen de muur lopen. Dat heeft me gebracht waar ik vandaag ben. Op heel wat vlakken heb ik er veel uit opgestoken, op andere heb ik het gevoel dat mijn leven nog volop in de startblokken staat. En ja, het is bijzonder frustrerend dat ik bepaalde hoofdstukken voorlopig nog niet kan afsluiten.

Mja, kijkt, ik ben een geduldige mens, ik. Moet ook wel zo onderhand.

(*Gni* De knoert van een DT fout in de titel is verholpen.)

“Zeg, ben je nu al verhuisd?”, Is zo’n beetje een vraag die ik af en toe te horen krijg. Neen. Nog steeds niet. Tot nog toe woont er nog steeds een huurster in mijn appartement. De huur is wel opgezegd in het begin van september, maar ze mag wettelijk gezien nog zes maanden blijven. Dus tot eind februari. Gelukkig is ze wel vol goeie moed op zoek naar een nieuwe woonst maar het resultaat blijft wat uit.

En dus bevind ik mij in een soort Vagevuur der Eigenaren.

Financieel voer ik een spreidstandje uit. Aan het begin van de maand betaal ik mijn lening af. En op het einde van de maand wordt de huur van de studio in Antwerpen bekostigd. Dat laatste wordt, gelukkig, dan meteen gedekt door de huur van het appartement in Brugge.

Maar desondanks draag ik wel de lasten.

• Mijn domicilie ligt in Antwerpen maar ik pendel regelmatig naar Brugge voor familie, vrienden en afspraken. Daarnaast maak ik regelmatig spoortrips voor het werk, die gelukkig wel worden terug betaald. Treinkaarten kosten 74 euro. Op lange termijn is het de goedkoopste manier om te reizen, maar om eerlijk te zijn: als je werkt en niet meer in aanmerking komt om toffe kortingen te krijgen, dan is dat toch een redelijke hap uit het budget.
• Er is de syndicus van het appartement waaraan ik voorschotten betaal op energie, gemeenschappelijke kas voor herstellingswerken,… De bijkomende kosten die de huurster betaalt, dekken die niet helemaal.
• Er zijn de nutskosten van het appartement in Antwerpen.
• Als er nu iets stuk gaat in het appartement in Brugge, dan brengt dat extra kosten met zich mee.

Dat laatste, daar ben ik gisteren nog mee geconfronteerd: de kranen in de badkamer en in de keuken besloten simultaan er de brui aan te geven. Een stielman laten komen kost walgelijk veel geld, maar gelukkig kon ik betrouwen op handige harry A. die zich bereid vond om zijn zaterdagmiddag op te offeren. Wij dus naar de Brico waar ik toch nog een dikke 77 euro aan sanitair mocht ophoesten.

Vooralsnog draag ik dus alleen de lasten zonder het genot. En dat is bij momenten redelijk frustrerend. Dezer dagen houd ik de PC banking nauw in de gaten. Nu heb ik de goede gewoonte gekweekt om in een Excel sheet mijn kosten te projecteren. Mijn vaste kosten heb ik in kaart kunnen brengen en één keer in de week werk ik bij wat mijn variabele uitgaven waren. Niet dat ik elk pintje, broodje of zo opteken, zo detaillistisch ben ik (nog) niet. Het idee is om bij te houden waar ik op het einde van de maand zal staan. Zo kan ik op tijd compenseren wanneer het nodig mocht zijn. En dat werkt wel.

Gelukkig is het maar een tijdelijke situatie. Zodra ik verhuisd ben zou de zaak een stuk eenvoudiger moeten worden:

• Het gedoe met de huur valt volledig weg.
• De treinkosten horen grotendeels weg te vallen.
• De extra die ik betaal aan gas en elektriciteit in Antwerpen vallen weg.

Dat gezegd zijnde troost ik mij met de gedachte dat blijven huren hoe dan ook geen optie meer is en dat investeren in vastgoed een mooie zaak is die nog gaat renderen op lange termijn.

O juist, ik verhuis!

Ik heb mijn appartement verhuurd gekregen. En ik heb een studio in Antwerpen gevonden. Ik ga wonen bij vrienden J. en N. Zij hebben onlangs een huis gekocht met een aparte, verhuurbare studio. Ideaal. Ik ga  op een steenworp van de Groenplaats wonen. Hartje 2000 dus.

Ik zal maar zeggen dat ik er ongelofelijk naar uit kijk om het dagelijkse pendelen achter mij te laten. Terug met de fiets door ’t Stad sjezen! Terug genieten van een Bangelijke in’t Pakhuis! Genieten van het uitzicht op de kaaien in de zomer! Flaneren doorheen winkelstraten in ’t weekend. Snuisteren in allerlei oude boek- en muziekhandeltjes en what-not. Genieten van koffie in de  Hoogstraat. Frietjes bij ’t Kattekwaad! And all that.

Ga ik Leuven missen? Wel, ik heb hier in bijna twee jaar een pak fijne mensen leren kennen. Die kan ik niet meenemen. En dat vind ik jammer. Heel erg jammer eigenlijk. Maar is Leuven niet de stad gebleken waar ik mij volledig thuis voel. In die twee jaar is er hoe dan ook heel veel veranderd voor mij. Ik vertrek sowieso met een aantal fijne herinneringen.

9 oktober is D-Day. Nog twee weken dus. Inpakken geblazen!

Na twee jaar verhuis ik naar Antwerpen. Mijn stek op de Tiensesteenweg in Leuven is daarom beschikbaar voor nieuwe huurders. Ben je zelf op zoek of ken je geïnteresseerden?

Drop me a line!

Wat? Een ruim appartement op de Tiensesteenweg. Vlakbij het centrum van Leuven.

Huurprijs? 420 euro + 42 euro provisie voor verwarming + water.

Wanneer? Komt vrij vanaf begin oktober.

Ondertussen pendel ik reeds een dik half jaar dagelijks tussen de woonst in Leuven en de dagtaak in Antwerpen. En in het weekend trek ik richting Brugge.  U zal wel zeggen: “Is dat niet heel erg vermoeiend?”. Ja, dat is vermoeiend.

En dus wil ik daar iets aan veranderen. Door terug naar Antwerpen te verhuizen. Concreet betekent dat dat de jacht op de ideale woonst open is verklaard. En u kan mij daar zelfs bij helpen!

Wat zoek ik?

Een onbemeubeld appartement in Antwerpen (Centrum of Berchem).  Bij voorkeur niet al te ver van het station. Of toch vlotjes bereikbaar met openbaar vervoer. Verder beschik ik reeds over meubelen (kasten, tafels, zetels,…) dus studio’s met de bewoonbare oppervlakte van een postzegel vallen af.

Het plan is om effectief verhuizen in de loop van juni – augustus.

Uiteraard hou ik de grote immo websites e.d.m. in het oog, maar bloglezers uit Antwerpen die tips, voorstellen en suggesties hebben: drop me a line op matthias at netsensei dot nl.  U kan me eveneens helpen door de boodschap ook onder uw ongetwijfeld rijke vriendenkring te verspreiden.

Ligt het aan mij, of is vadertje Tijd in hogere versnelling geschoten? We zijn ondertussen al half april.  U zal dat ongetwijfeld wel kennen. Waar ben ik zoal mee bezig dezer dagen?

Yours truly vertrekt volgende week met de Dagtaak richting States.  De reis gaat richting San Fransisco om daar deel te nemen aan DrupalConSF.  Daarna blijven we nog een paar dagen plakken in de Bay Area om aan sightseeing te doen. De terugreis gaat over de Big Apple waar collega S. en ik nog eens 4 dagen tussenstop houden om de stad te bezichtigen. Nodeloos te zeggen dat ik er best wel zin in heb.

Er zijn verhuisplannen. En zodra ik in het land ben, ga ik daar werk van maken. Tegenwoordig reis ik nogal wat af tussen Leuven en Antwerpen. Een nogal overbodige pendel die ervoor zorgt dat ik vaak vrij laat thuis ben en ongehoord vroeg uit bed moet. Hoog tijd om daar wat aan te doen.

Verder ben ik nog altijd bijberoeper.  Ik bouw zo nog links en rechts aan een aantal projecten. Ik ben bezig om de site van de zaak een nieuwe start te geven. En momenteel staat volgend project volop in de steigers. U begrijpt dat laat thuis komen dan al eens in het nadeel durft te spelen.

https://vimeo.com/10799190

En den on line?

Ik tweet er tegenwoordig lustig op los. Niet slecht voor iemand die in 2006 nog proclameerde dat dat microblogging gedoe nooit van de grond zou komen. Ik zou alleen wat meer moeten bloggen want stoppen: da’s voor mietjes!

Zo. Als alles goed verlopen is, dan is netsensei.nl vanaf nu volledig verhuisd naar zijn nieuwe stek op teh intertubez. En daarmee mag ik alvast een puntje uit mijn voornemens 2009 schrappen.

Voor zij die het interesseren wil ik wel even uitleggen wat er achter de schermen schuil gaat…

Achtergrond

In 2002 had ik wat persoonlijke ruimte op student.ugent.be waar ik mee kon spelen. In dat jaar besloot ik mijn eerste eigen domeinnaam te nemen: netsensei.be. Ik fröbelde wat met zelfgeschreven PHP scripts en zo. Toen ik in 2003 afstudeerde, moest ik op zoek naar een nieuwe host. Ondertussen was ik ook al half beginnen bloggen. Ik volgde toen de Nederlandse weblogscene die in volle expansie was. In juli 2003 deed flabber.nl een actie samen met Flaxe webhosting: voor promoprijsje kon je je eigen hosting leasing met een .nl domeinnaam erbij. Ik ben toen op die kar gesprongen – vandaar de .nl naam – en heb altijd aan die keuze vastgehouden.

In die 5 jaar tijd is er veel veranderd: meer bandbreedte, meer diskruimte, gemakkelijke toegang tot je eigen DNS records, frameworks zoals Ruby On Rails,… Maar mijn hostingplan volgde niet echt. Ik bleef steken op een 2Gb per maand up/download en 200Mb webruimte. Het laatste jaar veranderde dat naar 400Mb, maar dat is niet echt meer van deze tijd. Bovendien viel de uptime nogal tegen. In oktober vloog de boel een dikke 3 dagen van het web na ‘onderhoud’ waarbij er een serieuze panne was opgetreden. De backups bleken enkele dagen oud te zijn waardoor ik een aantal dingen op mijn blog ben kwijtgeraakt. Ook de communicatie was net iets te summier maar als je rechtstreeks met de helpdesk contact opnam, dan duurde het toch al snel de volle dag eer je een antwoord kreeg.

Wat is er veranderd?

Ik wilde eigenlijk 2 dingen veranderen:

• Nieuwe en betere hosting met meer mogelijkheden, betere support en ruimte voor een competitieve prijs.
• Meer controle over mijn eigen domeinna(a)m(en). Een domeinnaam is tegenwoordig je on line identiteit en kan veel meer zijn dan alleen maar je website. Je domeinnaam gebruik je dan als alter ego in allerlei netwerken die gelaagd met elkaar kunnen interageren. De configuratie van je domeinnaam is belangrijk als je je eigen data in de cloud wil benaderen op je eigen manier. Als je één domeinnaam beheert, is het logisch dat niet echt nood hebt om zelf DNS records aan te passen. Anders wordt het als je 3 domeinnamen, 2 aliassen, subdomeinen allerhande,… met corresponderende mailboxen en heel de zwik controleert.

De DNS hosting

Mijn domeinnamen zaten tot nu toe verdeeld over twee DNS hosts: netsensei.nl bij Flaxe en de rest bij het Belgische Stone IS. Ik heb met wat papierwerk en geregel ervoor gezorgd dat netsensei.nl sinds vorige week eindelijk bij Stone is terecht gekomen. Via hun controlepaneel kan ik perfect MX, CNAME, A en andere records aanpassen. Tot vandaag  liet ik de records van netsensei.nl nog verwijzen naar de Flaxe webhosting.

De Webhosting

Tegenwoordig kan ik voor dezelfde ‘promoprijs’ betere hosting met meer opties en beweegruimte krijgen. En dus ben ik gaan rondshoppen. Onder andere Schuppe’s host leek me wel wat. Maar uiteindelijk heb ik in navolging van Fousa gekozen voor Joyent.

Waarom Joyent?

Wel, dit is een bedrijf dat keihard met hun tijd meegaat. Hun core business is hosting voor developers. Ontwikkel je een webapplicatie? Dan heeft hun hosting al heel wat meer mogelijkheden dan een standaard blogplan. In deze web 2.x tijden biedt Joyent plans aan voor ondere andere Facebook en OpenSocial ontwikkeling, support voor een ruime waaier aan frameworks zoals Python, Ruby on Rails, Java, Django en natuurlijk PHP en veel meer. Joyent biedt schaalbare oplossingen aan voor particuliere developers, start-ups tot grote sociale netwerken zoals LinkedIn. Cloud computing is daarbij hun ding. Ze werken met clusters van gevirtualiseerde servers die mee schalen met de behoeften van hun klanten.

Als developer krijg je natuurlijk alle standaardopties zoals shell access, databases, domain management, configuratie, subversion,… Dingen die je bij een standaard bloghosting niet moet verwachten. Over bandbreedte en opslagruimte moet ik mij met respectievelijk 15 en 5 gigabyte zeker geen zorgen maken.

Wat Joyent interessant maakt is dat ze hun community serieus verzorgen. Naast de klassieke helpdesk met ticketing, update notificaties en server status berichtgeving voorzien ze in een eigen blog, een zeer actief forum, een facebook pagina, een twitteraccount en een zeer uitgebreide knowledge base in wikivorm. Het gevolg is dat je je als developer in hoge mate betrokken voelt bij het reilen en zeilen van je eigen host. Als Joyentklant sta je zeker niet alleen.

In mijn geval beschik ik nu over een Joyent Shared Accelerator. Ik zit samen met een aantal klanten op één en dezelfde server. Maar ik kan wel tot 5 ‘virtual servers’ opzetten waar ik een eigen domeinnaam, users, database,… kan aan koppelen.

De e-mail

Groot probleem is mijn e-mail. Mijn mailadres is wijd en zijd gekend en ik had zin om iedere contact en elke account die ik ergens had aan te passen naar mijn apart GMail adres. Anderzijds wilde ik mijn e-mail niet weer ergens bij een host houden en bij een mogelijke volgende verhuis weer een heel gedoe hebben. Bovendien: als de hosting weer eens even uitvalt, dan wil ik wel nog altijd aan mijn e-mail kunnen.

Oplossing: Google Apps.

Met Google Apps kan je je eigen domeinnaam gebruiken als een soort alias voor je GMail adres. Je nog een pak meer applicaties zoals agenda’s, gtalk,… achter je domeinnaam laten schuilgaan. In feite is Google Apps ontworpen voor kleine bedrijven en groepen. Mij gaat het vooral om de e-mail. Mijn vertrouwde mailadres blijft dus bestaan maar alle mail komt terecht bij GMail en wordt daar ook mooi bewaard. Stel dat Joyent een steek laat vallen, dan blijft mijn mail mooi operationeel. Ook het omgekeerde geldt. Het is een truukje dat ik onder andere van Schuppe heb afgekeken. Het nadeel is natuurlijk wel dat mijn e-mail overgeleverd is aan een gratis Google dienst waar ik me moet onderwerpen aan allerlei user agreements die mijn rechten als gebruiker geen goed doen.

Gelukkig is Google Apps een experiment waar ik dan wel weer gemakkelijk van terug kan komen mocht het nodig zijn.

Conclusie

Op dit moment beschik dus over flink wat ruimte en vrijheid om netsensei.nl beter tot zijn recht te laten komen. Anderzijds beschik ik over de mogelijkheden om een aantal totaal nieuwe projecten onder eigen beheer – waarbij ik vrij kan kiezen welk framework ik gebruik – op te zetten mocht ik dat willen.

The future is bright!

Wie deze morgen naar dit blogje surfte kreeg gedurende een aantal uur een ietwat vreemd loginscherm te zien. Genoeg om allerlei ongeruste berichtjes in mijn mailbox te krijgen. De titel van dit postje verwijst naar een veel gehoord gezegde onder de IT crowd, en inderdaad, dit was een DNS probleem.

Ik speelde al een tijd met het idee om mijn huidige host te verlaten, en daar heb ik in de laatste weken werk van gemaakt. Eén van de dingen die ik had geregeld was de verhuis van de domeinnaam uit Nederland naar een Belgische registrar. Daarvoor moest ik allerlei papieren opstellen en versturen. Uiteindelijk heeft het toch een kleine 10 dagen geduurd eer de verhuis werd uitgevoerd. Dat was dus vanmorgen. Het leek mij vanzelfsprekend, om niet te zeggen getuigen van gezond verstand en klantvriendelijkheid, dat de DNS gegevens door de oude aan de nieuwe registrar zouden worden doorgegeven. Meer bepaald dat de domeinnaam nog altijd zou verwijzen naar de oorspronkelijke server. (Voor de techneuten: dat het A record gewoon ongewijzigd zou worden overgenomen) Natuurlijk is dat niet gebeurd. Ik moest zelf nog mailen naar de helpdesk van mijn oude host om het IP vast te krijgen van de server met mijn oude webruimte en die dan zelf instellen.

Afin, het gebeurde is gebeurd. Wat die verhuis betreft: daar vertel ik later meer over. U-zal-het-wel-merken!