Netsensei

Much Ado About Nothing

Helpdesk

Avonturen met Proximus

Sinds jaar en dag betrekken we hier ten huize Proximus voor telefonie, internet en TV. Aangezien we geen deftige kabelaansluiting op het appartement hebben, is Telenet geen optie.

Nu laat onze decoder sinds een aantal maanden zijn pluimen. Programma’s worden niet opgenomen, conflicten waar er geen zijn aangegeven, trage interface,… Heel wat ergernis. Nu wil het toeval dat iedereen vanmiddag thuis was en we wat tijd hadden om eens richting Proximus winkel te trekken. Zo gezegd, zo gedaan. Decoder losgekoppeld, kabels en ‘kaske’ verzameld en de boel in een boodschappentas meegenomen.

Everything is a fscking DNS problem

Wie deze morgen naar dit blogje surfte kreeg gedurende een aantal uur een ietwat vreemd loginscherm te zien. Genoeg om allerlei ongeruste berichtjes in mijn mailbox te krijgen. De titel van dit postje verwijst naar een veel gehoord gezegde onder de IT crowd, en inderdaad, dit was een DNS probleem.

Ik speelde al een tijd met het idee om mijn huidige host te verlaten, en daar heb ik in de laatste weken werk van gemaakt. Eén van de dingen die ik had geregeld was de verhuis van de domeinnaam uit Nederland naar een Belgische registrar. Daarvoor moest ik allerlei papieren opstellen en versturen. Uiteindelijk heeft het toch een kleine 10 dagen geduurd eer de verhuis werd uitgevoerd. Dat was dus vanmorgen. Het leek mij vanzelfsprekend, om niet te zeggen getuigen van gezond verstand en klantvriendelijkheid, dat de DNS gegevens door de oude aan de nieuwe registrar zouden worden doorgegeven. Meer bepaald dat de domeinnaam nog altijd zou verwijzen naar de oorspronkelijke server. (Voor de techneuten: dat het A record gewoon ongewijzigd zou worden overgenomen) Natuurlijk is dat niet gebeurd. Ik moest zelf nog mailen naar de helpdesk van mijn oude host om het IP vast te krijgen van de server met mijn oude webruimte en die dan zelf instellen.

It’s a hard job, but somebody’s gotta do it

Sinds vorige week ben ik zo’n beetje gepromoveerd tot lanverantwoordelijke op het werk. Dat betekent dus tussendoor frontliniehelpdesk, onderhoudswerkjes en zo. Tot nut toe heb ik al een aantal ‘jobkes’ moeten doen. Je kent ze wel, de klassiekers: pc’s die vastlopen, installeren van allerlei software,…

Ik voel mij overigens al helemaal deel van de IT Crowd worden.

“Have you tried turning it off and on again?”, “Are you sure it’s plugged in?” en al!

Alle quiet on the western front

Zondagavond stuur ik een mailtje richting mijn host om te waarschuwen dat er een hacker op mijn website actief is geweest en dat zij daar toch ook wel eens naartoe zouden mogen kijken. Gedeelde verantwoordelijkheden en zo. We zijn nu dinsdag-bijna-avond en ik heb nog altijd geen reactie gehad van de helpdesk. Bizar. Of ’t moet zijn dat ze er geen fluit meer om geven of hun servers lekke mandjes zijn of dat hun klanten het zelf maar moeten uitzoeken. Hmgr.

« Vorige blogpostsPagina 1 van 1 pagina's