Kijken

Aan het begin van dit jaar ging ik naar Passengers kijken in de bioscoop. Ik was niet zo enthousiast over deze film. Het zag er allemaal wel gelekt uit, maar het plot was fundamenteel los zand. De mogelijke richtingen waarin de verhaallijn zich kon ontwikkelen, waren bijzonder beperkt. Nog voor goed en wel gestart, had je al een goed idee in welke richting de film zich zou slepen. Een gemiste kans, want met de premise kon veel meer worden gedaan.

Gelukkig is er op YouTube The Nerdwriter. In zijn laatste upload dissecteert hij het plot. Met een paar ingrepen weet hij van Passengers opeens een heel andere film te maken.

Inderdaad, het was eigenlijk een no-brainer om het verhaal vanuit het perspectief van Aurora te vertellen in plaats van Jim. Het vraagt misschien meer mentale energie van de gemiddelde bioscoopbezoeker maar de beloning is des te groter wanneer je door krijgt hoe de vork in de steel zit. Anderzijds, dit is een big budget film. Vanuit commercieel oogpunt is een stuk logischer om voor de zeemzoete optie te kiezen als je daarmee beter kan scoren aan de box office.

Goeie vraag eigenlijk. Welke is/zijn dan mijn absolute favoriete lievelingsfilm(s)? Ik heb niet meteen een lijffilm. Maar er zijn er wel een pak die ik keer op keer opnieuw kan bekijken.

• Le Fabuleux Destin D’Amélie Poulain
• Lost in Translation
• Collateral
• Monty Python’s Life of Brian
• The Usual Suspects
• Taxi
• La vita è Bella
• James Bond (die met Sean Connery of Roger Moore!)
• Brain Donors
• Fight Club
• Hackers
• Eternal Sunshine of the Spotless Mind
• …

Eerlijk gezegd vind ik het nogal moeilijk om een lijstje te maken. Want lijstjes zijn per definitie te beperkt. Mijn filmsmaak is uiteraard niet te herleiden tot die paar films in het lijstje. Het zijn er maar een paar want ik kan eigenlijk blijven opsommen. ’t Zijn sowieso films die mij nooit gaan vervelen of waar ik elke keer wel weer iets nieuws in zie.

Naar jaarlijkse gewoonte was er vandaag de Bloedprocessie. Brugge’s Mooiste. Het is een fijne brok traditie die goed is voor een middagje vertier en heel wat kijklustigen weet te bekoren. Dat gaat dan van Japanse toeristen tot trotse grootouders die langs de kant van de straat in een opvouwzeteltje toekijken hoe hun kleinkinderen meedefileren.

Wij hadden een plaatsje op de Markt weten te veroveren. Beter zelfs: de muurtjes daar zijn een ideale zitplaats en je hebt er een magnifiek uitzicht boven het volk voor u. Het inderhaast gehaalde ijsje van Da Vinci en het droge weer waren de kers op de taart terwijl we de stoet van begin tot einde passeerde.

Mwah, ik had dit jaar mijn Nikon niet bij. Een beetje jammer. Nu ja, ik hen nog foto’s van de voorbije jaren. En de eerlijkheid gebied mij te zeggen dat de stoet nu ook niet zó heel erg uitblinkt in vernieuwing dat ze een persoonlijke, jaarlijkse uitgebreide fotoreportage rechtvaardigt. Maar dat zijn dan ook my 2 cents.

Voetbal is mijn ding niet. Nooit geweest eigenlijk. Vooral dan het kijken. Want toen ik nog op school zat voetbalde ik uiteindelijk toch niet écht heel erg onaardig. Maar kijken? Forget it!

Dat heeft zo zijn redenen. In de eerste plaats omdat ons Belgische voetbal op zijn best slaapverwekkend en ergerlijk is. Talent wordt weggekaapt, massale buitenlandse transfers, miljoenendeals, trainers die uit hun nek kletsen en spelers die de zwarte piet het liefst aan elkaar doorspelen.

Gisteren moest keek ik vrijwillig mee naar een Champions League match bij kameraad Vincent. Milaan tegen Bayern München als ik mij niet vergis. Samen met nog twee kennissen. Afin. Het moet gezegd: de match kon wel beklijven. Helemaal anders dan bij ons. Het had wel iets van ballet hoe de spelers elkaar probeerden te tackelen op de meest onmogelijke manieren. Rijm dat maar eens met onze spelers die vooral zichzelf weten te tackelen. En het spelletje stokte bovendien niet. De spelers waren gretig genoeg om te scoren. Rijm dat maar eens met de doelvrees van onze spelers. Voetbal lijkt bij ons bijna loopgrachtenoorlog: ingraven en af en toe een schimpschot in elkaars richting.

Het blijft natuurlijk wel voetbal. Panem et circenses. Maar ik geef grif toe dat ik mij gisteren wel heel goed geamuseerd heb. Ook een first!