Perspectief

Aan het begin van dit jaar ging ik naar Passengers kijken in de bioscoop. Ik was niet zo enthousiast over deze film. Het zag er allemaal wel gelekt uit, maar het plot was fundamenteel los zand. De mogelijke richtingen waarin de verhaallijn zich kon ontwikkelen, waren bijzonder beperkt. Nog voor goed en wel gestart, had je al een goed idee in welke richting de film zich zou slepen. Een gemiste kans, want met de premise kon veel meer worden gedaan.

Soms moet ge uzelf wat tijd gunnen. Om stil te staan bij de dingen. Om een ander perspectief te vinden. Om uit te zoeken waar ge staat en waar ge naar toe wil. Om tot nieuwe inzichten te komen. Om op uw plooi te komen.

H’asten, everything’s gonna be allright!

Het is nu goed vijf jaar geleden dat de wereld even stilstond. Toen vonden immers de aanslagen van 11 september plaats. Ondertussen zijn we vijf jaar verder en met de tijd krijgt een mens inderdaad een ander perspectief op het verleden. Ik ben immers historicus voor iets. En na vijf jaar mag ik gerust stellen dat die 11de september mijn persoonlijke terminus ad quem van de 20ste eeuw is geworden.