Netsensei

Much Ado About Nothing

Technologie en Wetenschap

Prullenbak

Ik speel even met een gedachte. Volg mij even. Zou het niet handig zijn als je het icoontje van ‘deze computer’ of een harde schijf of andere databron over je prullenbak kan slepen en die automatisch wordt geschoond?

Het idee kreeg ik door de anekdote van een collega die mij vertelde dat zijn vrouw ook effectief zo handelde denkende dat ze zo haar C schijf kon formatteren. In eerste instantie iets om over te gniffelen, maar toen bedacht ik mij dat dat eigenlijk een perfect logische en menselijke handeling is.

Hoe zou zoiets op een simpele en effectieve manier kunnen of moeten werken? Je moet je al eerst gaan afvragen wat je schoonmaakactie inhoudt. Gaat het enkel om het resetten naar een default $OS installatie? Of wil je de volledige schijf formatteren? Of wil je slechts bepaalde mappen schonen? Of wil je enkel programma’s deïnstalleren zonder je documenten te wissen?

Ik vond het eerst logisch om meteen je hele schijf of partitie te wissen. Maar toen bedacht ik mij dat een gebruiker daarna ook wel terug wil werken met zijn computer. Dus waarom niet meteen herinstallatie van je $OS? Al snel kwam ik tot de conclusie dat zo’n schoonmaakactie eigenlijk vooral het terugzetten van een cleane $OS installatie inhoudt.

Waarom dan niet meteen zoiets op een aparte partitie of zo bijhouden? Toen schoot mij te binnen dat dat eigenlijk al wordt gedaan. Bij laptops bijvoorbeeld. En Microsoft heeft Windows voorzien om te werken met herstelpunten, een soort snapshots van de staat van een systeem op een bepaald tijdstip. Alleen is, laten we eerlijk zijn, die functie behoorlijk knudde en gebruiksonvriendelijk uitgewerkt. Volgens mij hoort het er zo uit te zien:

Je sleept je ‘deze computer’ of whatever icoontje over je prullenbak, je kiest je herstelpunt waarnaar je wil terugkeren uit een menuutje en automatisch start je pc terug op waarna de boel wordt teruggezet.

Nu is het zo dat een OS zoals Windows een pak ongebruikte rommel achterlaat. Minstens zo belangrijk als gebruiksgemak vind ik dus dat er ook een efficiënte opruimactie wordt gehouden die verder gaat dan het legen van TEMP files of cached internet files. Meteen ook op zoek gaan naar ongebruikte DLL’s en libraries. In Linux zijn dpkg‘ed systemen uitgerust met een stevige database als backend om een dependency hell te voorkomen en razendsnel ongebruikte of verouderde bibliotheken en bijhorende rommel uit te roeien. Oké, er zitten nog heel wat problemen verbonden aan packagingsystemen, maar voor de eindgebruiker werkt het wel. Steek dat in zo’n functie en je kan je systeem op een geautomatiseerde wijze vrij proper houden, denk ik dan.

En waarom zou dat dan ook niet kunnen met andere databronnen? Denk maar aan bijvoorbeeld je browser. Sleep je browsericoontje over je prullenbak en alle cached files, ingevulde formulieren, etc. worden mooi gewist. En als je een databankbron er doorjaagt, dan zou die prullenbak alle overhead kunnen clearen en de boel optimizen. Waarom niet?

Afin, ik ben hier maar even aan ’t freewheelen, hé.

WebAlta Robot

Hm. Spiders en robots zuigen als ze je site bombarderen met bezoekjes. Neem nu WebAlta Crawler. Die is écht wel onbeschoft en loopt de deur hier gewoon plat. Ik zou die dus graag blokkeren in robots.txt. Jammer genoeg vind ik niet meteen de juiste UA string. En ik ontzie het wat om te knoeien met ip’s in de htaccess. Lazyweb? Anyone?

Ten Oorlog

België trekt ten oorlog kopt de Standaard in zijn weekendeditie. Toen ik de titel vanmorgen las verslikte ik even in mijn koffie. Wat zou je anders doen? Blijkbaar stuurt het nieuwe kabinet defensie zijn zonen uit: België stuurt vier F-16’s en een 120 militairen naar Kandahar om actief aan de NAVO missie in Afghanistan deel te nemen.

Tot nu toe beperkte de rol van onze jongens zich vooral tot het beschermen van de vliegveld van het relatief veilige Kaboel. Geen fantastische opdracht en er wordt nogal smalend gezegd dat daar meteen ook de gezelligste bar in Afghanistan is. De druk op ons landje om meer middelen en mensen in te zetten is dus zeer groot.

Met een kabinet van lopende zaken en wat handig onderhandelen konden we die boot altijd afhouden. Met de komst van een interimregering lukt dat nu niet meer. Alleen, zijn we er wel klaar voor?

De Crem is nog maar pas minister maar probeert toch van het achterblijvertje van de klas een gezond departement te maken: annulatie van foute orders, snoeien in aanstellingen,… Jaren wanbeleid hebben van ons leger immers een lachtertje gemaakt. Is een maand wel voldoende om nu al een actieve missie (in de politieke retoriek zou het niet gaan om een anvalsopdracht) aan te nemen? Zoiets kost immers wel wat. Geld dat het departement beter kan besteden aan structurele hervormingen en nieuw materieel.

We zijn nu eenmaal een NAVO bondgenoot, maar is het echt wenselijk om bommen te gooien in Afghanistan? Is oorlog in Afghanistan onvermijdelijk? Even uitzoomen naar de context. Het land is zowat de laatste plaats waar je oorlog wil voeren. De geografie en onbestaande infrastructuur maken het land een logistieke nachtmerrie. Doorheen de geschiedenis hebben tal van legers het onderspit gedolven tegen lokale warlords en allerlei facties. Daardoor is het een regio die nooit echt gepacificeerd is geweest. De ideale broedkamer voor terroristen van allerlei allaam en om drugs op grote schaal te produceren. In een geglobaliseerde wereld overstijgt de impact van een instabiele staat – voor zover je daar van spreken – het regionale. Dat hebben de aanslagen van 9/11 bewezen. Op dat moment krijgt ook het Westen er belang bij om in Afghanistan een sterk regime te installeren dat het machtsvacuum inneemt, de lokale bevolking beschermt en kans geeft om zich te ontwikkelen.

Als klein landje delen wij nochtans hetzelfde belang als dat van de grote NAVO partners. Uiteindelijk gaat het er niet louter om dat er hier in Brussel of Antwerpen nog geen zelfmoordterroristen zijn gesignaliseerd, maar wel over een gedeelde verantwoordelijkheid naar andere regionale en westerse naties toe die wel hebben af te rekenen met het probleem. Ook de strijd tegen de drugshandel kan niet enkel in de havens van Antwerpen en Zeebrugge worden gespeeld. Het is een gedeelde verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat Afghanistan geen failed state wordt.

Natuurlijk, het publiek is absoluut niet happig om in een oorlog te stappen waarvan de context niet duidelijk is. Het cliché wil dat het om een oorlog gaat waar het westen met gesofisticeerd materiaal onderontwikkelde islamstrijders met AK’s uit grotten proberen te jagen. De rol van de media moet hierin duidelijk zijn: informeren en de context schetsen. Iets wat tot nu toe in mijn ogen onvoldoende gebeurt. Ook in dat opzicht hebben beleidsmakers een verantwoordelijkheid tegenover de eigen bevolking: uiteindelijk worden onze jongens in een potentieel gevaarlijke situatie gebracht en mogen we in eigen land in de nabije toekomst misschien opmaken voor écht terreuralarm met alles wat erbij hoort.

Uiteindelijk ben ik het idee om een actievere rol in NAVO missies te spelen niet helemaal ongenegen. Te lang wikkelen we ons al in de warme mantel van bescherming die door de andere NAVO partners wordt voorzien. We kunnen moeilijk nog langer louter genieten van de voordelen van een geglobaliseerde wereld. Missies aanvaarden in het buiteland? Ja, zolang het maar duidelijk is waar de belangen en verantwoordelijkheden van onszelf en onze partners liggen. Zolang maar duidelijk wordt gemaakt dat de context vaak veel ingewikkelder is en ook op ons impact heeft. En ja, zolang we er zelf ook volledig klaar en uitgerust voor zijn.

memory full

Hm. Sinds ik Company of Heroes heb aangeschaft blijkt 1Gb geheugen écht wel te weinig. Twee of drie jaar geleden was dat veel. Gigantisch veel zelfs. En duur ook. Vandaag dan maar een reepje van 1Gb extra aangeschaft voor een zacht prijsje. Of hoe Moore’s Law nog altijd stand houdt.

links for 2008-01-25

Beursgenoteerd? Passeer niet langs start…

Vierentwintig uur dat ik mijn newsfeeds niet in het oog had, en ondertussen lijkt de wereld nog maar een stap van een full blown recessie. Of althans, zo leek het vandaag als ik de berichtgeving mag geloven.

Volgens De Tijd leed de BEL-20 vandaag het grootste dagverlies (5,48%) sinds 19 augustus 1991 toen Gortabsjov werd afgezet door communistische hardliners. (Ik was toen net 10 jaar maar ik herinner mij nog goed de live berichtgeving in die augustusdagen. Beelden van colonnes tanks in hartje Moskou en uiteindelijk een zegevierende Jeltsin) Ondertussen is de crisis wereldwijd een feit want de Europese markten zakten zomaar eventjes 7% en ook op de aziatische beurzen heerst de malaise met de beurs van Tokio die het zwaarste verlies in twee jaar boekte. Aangezien het voor de Amerikanen vandaag Martin Luther King dag was (zotte feestdagen hebben die daar eigenlijk) werd er geen handel gedreven, maar we mogen wel verwachten dat de lashback er morgen zal komen.

Waarom slabakt de economie nu zo?

  • Olieprijzen. Nog geen twee weken geleden werd er 100 dollar neergeteld voor een vat olie. De instabiliteit in het Midden-Oosten en het feit dat het steeds moeilijker is om nieuwe olievoorraden aan te boren jagen de prijs de hoogte in. De dure olie impliceert onder andere dure distributie wat wordt verrekentd in de prijs van grondstoffen en producten. Wat op zich weer leidt tot een hogere inflatie. Maar ook mobiliteit is een aanslag op de geldbuidel vandaag. Dat merken consumenten aan de pomp.
  • Kredietcrisis. De laatste jaren is er in de Verenigde Staten enorm veel gespeculeerd op de vastgoedmarkt. Het kostte je toen niets om een lening tegen een aantrekkelijke maar verraderlijk variabele interestvoet af te sluiten. Vandaag kunnen heel veel leningen niet meer worden afbetaald. Daardoor komen kredietmaatschappijen en -markten zwaar in de problemen wat gevolgen heeft op de financiële markten.
  • Groeivertraging. Het leven wordt duurder en de kredietcrisis zorgt ervoor dat de Amerikanen meer geneigd zijn de vinger op de knip te houden om hun leningen nog enigszins te kunnen afbetalen. Wat in oorsprong een kredietcrisis was, voelen ook andere bedrijfstakken nu keihard wat ervoor zorgt dat er minder wordt geïnvesteerd. De werkloosheid in de VS maakte trouwens een bokkesprong met 0.3% in december van vorig jaar. Een veeg teken aan de wand. Nu proberen de Fed met het verlagen van de rentetarieven en Bush met een stevig pakket belastingsmaatregelen, de economie terug op de sporen te zetten maar voor veel beurswatchers lijkt het toch a little too late.
  • Wereldwijd. De Amerikaanse consument is belangrijk voor exportmarkten in – bijvoorbeeld – het Oosten. Da’s ook een reden waarom een dergelijke crisis zo snel om zich heen kan grijpen en ook hier niet zonder gevolgen zal blijven.

Hadden we het kunnen zien aankomen? Wel, beurzen zijn zo’n beetje als een kruik onder water. Zolang tot ze barst dus. Het is altijd wachten tot er een steentje wordt omver gegooid en de hele handel letterlijk keldert. In dit geval gaat het erom dat een aantal grote financiële maatschappijen zoals Morgan Stanley, de Société Génerale en anderen slechte cijfers moesten voorleggen. Op dat moment kan een crisis niet meer verborgen worden gehouden. Het eindigt met investeerders die in paniek zo snel mogelijk hun verlieslatende aandelen willen dumpen.

Mja, mij lijkt het geen slecht idee om voorzichtig uit te kijken naar koopjes…

Nooit gedacht dat ik als een halve beurswatcher zou gaan klinken, maar het zijn wel interessante tijden als je eens wil zien hoe het klokwerk van de financiële wereldje tikt.

Nutteloos tijdsverdrijf

Oké. Het verlof voor het einde van januari is geboekt. Want op 1, 2 en 3 februari organiseren we nog eens een editie van CommaLAN. Het was immers alweer een tijd geleden dat er nog eens een LANparty werd georganiseerd. Samen met kameraad Twanne sta ik zo’n beetje in voor de technische kant van de kwestie. Netwerkje leggen, netwerkje monitoren, maken dat het allemaal werkt en de deelnemers gelukkig houden.

Wie zin heeft om de handschoen op te nemen en te kampen in één van de vele compo’s die wij hebben voorzien, surft naar comma-lan.be om zich in te schrijven. Nieuwsgierig naar wat dat ganse LANparty gedoe nu feitelijk inhoudt? Dan moet je overdag maar eens even het jeugdhuis binnenspringen. Ergens tussen de nesten kabels, computerschermen en lichtjes zul je ons wel aantreffen.

Sun neemt MySQL over

Jaja, van een stevige overname gesproken: Sun neemt MySQL over. Goeie zaak? Ik kijk de kat een beetje uit de boom. Sun hoopt via de overname immers met eigen producten een stevig alternatief voor de LAMP stack te kunnen aanbieden. Anderzijds zijn de middelen die Sun in MySQL investeert een zegen om de concurrentie aan te kunnen binden met volledig propriëtaire producten van o.a. Microsoft en Oracle. Mooie analyse vind je op Ars Technica.

links for 2008-01-11

Guilty pleasures

Toen ik twee jaar geleden naar de andere kant van het Water verhuisde, nam ik mijn toen al oude pc en bijhorend 14 inch beeldscherm-met-trillende-letters mee. Ik had er Ubuntu op geïnstalleerd en af en toe surfte ik er wat mee rond of hackte ik er wat op los. Meer had ik toch niet nodig.

Fast forward naar vandaag. Ik speelde al een tijdje met het idee om het beeldscherm te vervangen, maar nu lijkt het ernaar dat ook mijn trouwe pc na een te lange doodstrijd, zijn laatste adem heeft geblazen. Ik kocht nog wel eens voor een habbekrats onderdelen maar daarmee gaf ik alleen maar blijk van therapeutische hardnekkigheid. Crashen en blijven crashen zonder verklaarbare redenen. Tijd voor euthanasie zo lijkt me.

Ondertussen heb ik het oude toestel aan de kant geschoven en staat mijn ibook wel bijzonder klein te wezen op mijn ruime bureau. Hm. Ik zou mij ervan af kunnen maken en in de mediamarkt een lekker groot 20 inch scherm kunnen kopen. En een mighty mouse en zo’n stoer Apple toetsenbord en dat allemaal aan mijn laptopje hangen. Een beetje van Al Gore doen.

Of ik kan meteen een stoere multimedia pc kopen met alles erop en eraan. Zodat ik eens wat kan gamen en zo. Alleen zie ik het niet zitten om zo’n ding op mijn bureau te plaatsen. Ik overweeg namelijk mijn kleine Lidl TV te vervangen door een treffelijk exemplaar en daar dan zo’n multimedia geval aan te hangen.

Ach ja, ondertussen kan ik wel uit de voeten. Ik moet er alleen eens goed nadenken, informeren en de centen tellen…

« Vorige blogposts Pagina 12 van 27 pagina's Volgende blogposts »