Software en Programmeren

Wat een jaar, zeg! Ik heb niet stil gezeten in 2015, een greep uit de highlights:

• Ik ben data conservator geworden voor de Vlaamse Kunstcollectie. Bevalt het me? Zeer zeker! De digital humanities zijn een zeer interessant werkveld. Ik ben nog maar een jaar aan de slag en Rome werd ook niet op een dag gebouwd.
• Sukkelde ik op 31 december 2014 met een kapotte schouder, klim ik een jaar later terug quasi pijnloos. Het was een jaar fysiek en mentaal afzien, maar me laten opereren is duidelijk de juiste beslissing gebleken.
• Hoewel ik niet meer voltijds programmeer, was het een jaar waar ik meer dan ooit nieuwe dingen leerde en door zette in eigen projecten. Ik bouwde een software bibliotheek voor Europeana, ik werkte mee aan de dit project, ik dook dieper in Javascript en bouwde onder andere Spotter, ik bouwde een app voor mezelf in Laravel, ik leerde bij over (de)serialization, REST, API’s en nog zoveel meer.
• Ik las heel wat boeken: geen massa, wel een fijne selectie. The Martian, Ready Player One en na Conn Igguldens’ Emperor reeks zit ik halfweg zijn War of the Roses. De Kindle Paperwhite die ik in 2014 kocht, is een geweldige aanschaf gebleken.
• In juli trok ik naar voor het eerst naar Mainsquare in Arras waar we genoten van Muse. In oktober zagen we dan weer Editors in een gevuld Paleis 12.

En 2016?

Mijn schouder (her)leerde me twee belangrijke lessen.

De eerste: breek geen series. Het is maar door zo regelmatig mogelijk te beginnen oefenen dat ik terug kan klimmen. Dat oefenen gaat natuurlijk met goede en slechte dagen, maar dat doet er niet toe zolang ik zo consistent mogelijk kan blijven. Dezelfde les ben ik in de zomer ook beginnen toepassen op programmeren: elke morgen werk ik op de trein aan een stuk code. Die manier van werken, no matter what, heeft een naam: de Seinfeld Strategy, naar Jerry Seinfeld.

De tweede les: focus. In het voorjaar moest ik even alles op halt zetten om aan mijn eigen lijf te werken. Zo’n time out betekende keuzes maken en plannen in de koelkast plaatsen. En eigenlijk bleek dat allemaal zo erg nog niet. Er zijn maar zoveel uren in een dag. Het komt er op aan wat je met die tijd doet. DHH schreef daar een mooie blogpost over. Bovenal benadrukt hij dat er zelfs dan dagen zullen zijn dat je totaal onproductief bent, en eigenlijk is dat zo erg niet want iedereen heeft dat. Het is kwestie om daar gewoon niet te lang bij stil te staan.

Met die twee wijze lessen wil ik 2016 van start gaan.

Als ik dan toch één doelstelling wil voorop stellen, dan deze: mijn blog een reboot geven. Even in de databank duiken en het publicatie volume van de voorbije vijf jaar in een beknopte statistiek gooien:

(2010) 53 posts, (2011) 139 posts, (2012) 67 posts, (2013) 45 posts, (2014) 24 posts, (2015) 20 posts.

Tijd dus om terug wat meer te schrijven. Fuck het idee dat blogs dood zouden zijn. Als ik niet voor een ander schrijf, dan in de eerste plaats voor mezelf. Om te schaven aan mijn eigen schrijfkunst. Omdat alle profielen op sociale media platformen ten spijt, mijn on line identiteit uiteindelijk hier ligt. Omdat dit mijn langst lopende, persoonlijke project is.

In ieder geval, met dat voornemen, wil ik er vooral een rijk 2016 van maken en de rest nemen zoals het komt.

Lilith deelde hoe ze werkt en hoe ze haar werk organiseert. En heel wat mensen zijn haar daarin gevolgd. Allemaal heel interessante verhalen want allemaal heel uiteenlopend en op sommige punten ook hele erg herkenbaar.  Dus, bij deze even een rondleiding in mijn eigen “keuken”.

Huidige job: Web developer in loondienst.

Huidige mobiele toestellen: iPad 2, Xiaomi MI2s.

Huidige computer: MacBook Pro, een persoonlijk toestel en eentje van het werk.

Zonder welke apps/tools/software kun jij niet werken en waarom?

Ik bouw websites. Of beter: ik werk onder de motorkap van websites. De pagina’s, teksten, menu’tjes, links, afbeeldingen,… die jullie zien worden doorgaans gegenereerd op basis van informatie die bewaard wordt in allerlei databases. Als je, bijvoorbeeld, op een knop duwt om te betalen in een webwinkel, dan zorgt mijn code ervoor dat je bestelling verwerkt kan worden door de winkelbeheerders.

Dat betekent dus dat ik ook heel wat toepassingen en systemen nodig heb om code te schrijven en te testen. Het heel verhaal is nogal technisch, maar hier zijn de meest visuele programma’s waar ik dagelijks mee werk.

PHPStorm is onontbeerlijk. Zie het als een extreem geavanceerde text editor of kladblok. Ik ga om met softwarebibliotheken met duizenden lijnen code: PHPStorm laat me toe om snel terug te vinden wat ik nodig heb om websites te bouwen.

De code die ik schrijf moet ik kunnen delen met mijn collega’s. En uiteindelijk moet ze ook nog op servers terecht komen. Sourcetree to the rescue! Code van mijn persoonlijke projecten deel ik dan weer via Github of bewaar ik op Bitbucket.

Herinner je nog de oude DOS tijden? Het zwarte scherm waarbij je commando’s moest intypen om iets gedaan te krijgen? Guess what: programmeurs werken daar vandaag nog altijd mee om met servers te kunnen communiceren. Bij mij staan er altijd wel een paar iTerm vensters open.

In de laatste jaren ben ik een groot fan geworden voor Google Apps en Google Drive voor alles wat e-mail, contacten, tekstverwerking, spreadsheets, etc. betreft. Off line vind ik Libreoffice het beste alternatief voor MS Office. Belangrijke documenten bewaar ik veilig op Dropbox.

Ik gebruik Pocket om overdag artikels te archiveren zodat ik ze op de trein in alle rust kan doornemen.

Hoe ziet je bureau eruit?

Op mijn bureau op het werk staat er een monitor, een laptopstand en een klavier. Ik hou er een pragmatische clean desk op na: er ligt hooguit een dun stapeltje papier met nota’s, en een beker met wat schrijfgerei.

Thuis is het anders. We hebben een bureau op onze slaapkamer, maar daar zit ik niet vaak aan. Eigenlijk is die bezaaid met stapels papier en rommel. Eens om de zoveel maanden ruim ik die stapels wel op. Meestal zit ik met laptop en iPad ofwel aan de keukentafel. Ofwel in mijn Poäng draaizetel. Het hangt een beetje af van het uur van de dag en de drukte in huis.

Wat is je beste tijdsbesparende shortcut/lifehack?

Grote taken opdelen in hapklare brokken en die in lijstjes steken. Ideeën noteer ik in Evernote zodat ik mijn tijd daar een beetje op kan inrichten. Harde ondervinding heeft mij geleerd dat dingen parkeren en prioriteiten vastleggen goed werkt om focus en rust te hebben én ook effectief iets afgewerkt te krijgen.

Nog een tip: De Facebook apps heb ik bewust van mijn telefoon gekeild. Bovendien waarschuwt mijn mobiel me enkel bij een nieuwe mail, sms, oproep of agenda afspraak. Goed voor de zen.

Wat is je favoriete to do list manager?

Wunderlist all the way!

Is er naast je telefoon en computer een gadget waar je niet zonder kan?

Mijn Urbanears Plattan hoofdtelefoon.  Ik draag die meestal als ik onderweg ben.

In welke alledaagse bezigheid ben jij beter dan de rest? Wat is je geheim?

Goeie vraag.

Waar luister je naar terwijl je werkt?

Spotify staat quasi altijd open. Tijdens het werk luister ik meestal naar speellijsten met ambient of focus  achtergrondmuziek. Ik zit in een landschapsbureau waar het nogal rumoerig kan worden. Muziek helpt me om dat even buiten te sluiten.

Wat ben je op dit moment aan het lezen?

The Lean Startup van Eric Ries.

Ben je eerder een introvert of een extrovert?

Ik ben een introvert.

Hoe ziet je slaaproutine eruit?

Ik ben zo hard een avondmens. Ik kruip vaak pas rond middernacht onder de wol. Ik sta in de week op rond een uur of zeven. Het is geen verrassing dat ik in het weekend al eens uit slaap. Ik moet er wel op letten dat ik voldoende slaap haal. Zeker in drukke weken met veel afspraken en tijdens en na de werkuren. Dus dat betekent soms echt wel een uurtje vroeger er in.

Wat is het beste advies dat je ooit kreeg?

Leer los laten.

Ik ben een ongelofelijke perfectionist als het erop aan komt. Ik leg de lat voor mezelf  soms enorm hoog.  Maar vaak komt het er op aan om mezelf te kennen, even afstand te nemen en het bredere plaatje te bekijken. En gelukkig leer je ook met het ouder worden meer en meer de essentie van de details te onderscheiden.

Ik zou nog graag wel eens een cursus mindfulness volgen. De absolute basisprincipes heb ik al eens mee gekregen. Op stressvolle momenten probeer ik daar op terug te vallen.

Is er iets dat je hieraan wilt toevoegen dat ook interessant kan zijn voor je lezers

Als je efficiënter wil werken, gooi dan je routines niet ineens 180 graden om. De kans is groot dat je te veel hooi op je vork neemt. Introduceer kleine veranderingen in je eigen ritme. Op korte termijn krijg je voldoening en dat motiveert je om vol te houden op lange termijn.

Ik wilde een fotoalbum van onze reis naar Toscane op het web smijten. Ik dacht: “Hey, ’t is lang geleden dat ik nog eens ingelogd heb op mijn Flickr account.” Als in: sinds ergens in 2012.  Dus, even met wachtwoord en gebruikersnaam inloggen.

Ik heb mijn account aangemaakt in 2005. Toen Flickr nog van Flickr was. Sinds een ruim aantal jaren zwaait Yahoo! daar de plak. En gemakshalve hebben ze de accounts van Flickr geïntegreerd in hun Yahoo! ID systeem. Die overgang werd toen allemaal redelijk semi-automatisch geregeld.

Dus. Ik moet inloggen met mijn Yahoo! ID… maar wat was het wachtwoord al weer? Een mens probeert dan enkele klassiekers en voor je het weet is de boel geblokkeerd.  Dus moet je jezelf authenticeren met allerlei codes en/of security vragen. En daar loopt het in de mist.

Kijkt maar:

Eum. Dat mailadres zegt mij helemaal niks.

9 jaar geleden moet ik een korte tijd een aantal accounts geregistreerd hebben met een hotmail mailbox die ik mij vaag herinner.  Natuurlijk weet ik niet welke mailbox dat precies was en kan ik de code die gevraagd wordt, niet zonder meer ophalen.

Microsoft heeft in de afgelopen jaren ook wel een paar keren stevig schoonmaak gehouden in de slapende mailboxen. De kans is dus bijzonder klein dat de bewuste mailbox nog bestaat. Erger nog: ondertussen heeft iemand het mailadres in kwestie misschien wel geregistreerd!

Opnieuw: ik herinner het mij vaag. Heel zeker weet ik het niet. Het rare is dat ik nog in 2013 notificaties van Flickr heb ontvangen op een andere mailbox die ik tot vandaag wel nog gebruik.

Afin, Momenteel is er dus een Flickr account met mijn foto’s waar ik niet op kan inloggen en is de kans bijzonder klein dat Yahoo! mij zal willen geloven dat ik bij die account hoor.

De lessen die ik hieruit trek:

Als je je bij een dienst registreert, doe dat met een mailbox die geregistreerd is bij een duurzame dienst.

Als je mailbox dan toch dreigt te verdwijnen: overloop dan toch even je accounts bij belangrijke diensten zodat je niet in de problemen komt.

Het jaareinde is altijd een tijd van zelfreflectie, terug kijken en vooruit blikken. We zijn een jaartje ouder en wijzer. Of we hopen althans dat we het zijn. Wat bracht 2013 en wat verhoop ik voor 2014?

2013 begon professioneel alvast not quite as expected. Een jaar geleden moest ik op zoek naar een nieuwe job. Waar ik nog altijd versteld van sta zijn alle kansen die toen werden aangeboden. Ik ben daar bijzonder dankbaar voor. Uiteindelijk heb ik een plek gevonden bij XIO in Gent. Ik heb heel wat nieuwe mensen ontmoet en ik mocht heel wat oude bekenden een stuk beter leren kennen. Ik kreeg in het afgelopen jaar heel wat uitdagingen voorgeschoteld. Het was aanpassen geblazen en opnieuw richting zoeken. Ik heb flink wat geleerd. Zowel over mezelf als over de technologie. Work in progress. Zo heet dat.

In het voorjaar verhuisde ik. Opnieuw. Ook dat was niet gepland, maar vlak na mijn ontslag ben ik blijven logeren bij de madame om er niet meer te vertrekken. Ik heb hooguit 8 maanden effectief in Ze Crib gewoond.

Wat belangrijker is, dat ik niet alleen introk bij mijn Madame, maar ook bij haar nageslacht. Veel tijd om daar echt vragen over te stellen was er niet. Het gebeurde gewoon.  Dat betekende ook dat ik met ’t Jonk bruggen moest leren bouwen. Meteen het diepe eind van het zwembad in. Had je me in 2011 verteld dat ik zo snel mee impact zou hebben op een kind, ik had je voor gek verklaard. Neemt niet weg dat ik het vandaag moeilijk zonder ’t Jonk kan voorstellen. Ze hoort er immers bij en ik ben daar vandaag bijzonder blij mee. Ook dat is work in progress.

En dan zijn er nog al die andere dingen die 2013 de moeite waard maakten.

• Ik hielp een handje mee in de eerste 3 edities van Pecha Kucha Brugge.
• Ik haalde mijn voorlopig rijbewijs. Ik probeer zoveel mogelijk te oefenen. Ook dat is work in progress.
• Ik behaalde mijn KVB2 brevet voorklimmen.
• Ik trok naar Parijs, Praag en Amsterdam.
• …

Wat hoop ik voor 2014?

Ik wil mijn rijbewijs behalen. Het is niet meer van kiezen, maar van moeten. Ik woon net buiten de stad. Het is doenbaar met de fiets, maar ik heb in het laatste jaar flink wat kilometers in de benen gespaard. Bij mooi weer is het allemaal fun and games, maar in het winterseizoen is het huilen met de pet op.  Ik ben het moe om op weekendavonden afhankelijk te zijn van anderen. Ik ben de wispelturigheid van het openbaar vervoer beu. Ik zou graag mijn vrijheid terug herwinnen. De hoogste tijd dus.

Ik hoop mijn schouderblessure te overwinnen. Sinds half oktober ben ik niet meer in de klimhal geweest. Ik hoop terug te keren, maar de weg zal gaan via een pak bijkomende oefening. En dat zal ook wel flink wat discipline en doorzetting vragen. Ik heb in het najaar ook de loopschoenen aangetrokken, maar ik mocht ze gelijk terug opbergen want dit najaar was een aaneenrijgen van verkoudheden en snotvallingen. Ik hoop dat 2014 beterschap mag brengen.

Ik zou graag iets meer mindful willen zijn. Ongetwijfeld wordt het nieuwe jaar ook een rollercoaster met zijn hoogtes en laagtes. 2013 leerde mij dat ik de dingen nog altijd iets te hard aantrek. Ik zou in 2014 willen leren iets meer afstand te nemen en los te laten. Het heeft weinig nut om te malen over ergernissen of verzuchtingen, klein en groot.

Er is natuurlijk nog zoveel meer. Maar als 2013 mij iets geleerd heeft dan is het wel expect the unexpected.

Kijkt. Ik heb nieuw speelgoed!

Wat is het? Een Blue Snowball microfoon! Voor 77 euro op de kop getikt bij de Bax Shop. Eergisterenavond besteld, gisterenmorgen geleverd. Like a boss.

Wat ik daar mee ga doen?

Wel, screencasts maken, tiens!

Waarover dan?

Tjah, Drupal en WordPress natuurlijk. Maar in feite kan het over gelijk wat gaan. Zolang ik er maar op het scherm een uitleg over kan geven. Er zijn uiteraard al duus’d-en-een mensen mij voor gegaan. Dus ik écht iets nieuws doe ik niet. ’t Is natuurlijk ook niet meteen de bedoeling om domweg beginnertutorials te maken wegens dat het juist dat is wat die duusd-en-een mensen reeds hebben gedaan.

Het idee is om tips ’n tricks op te nemen die een stapje verder gaan. Interessante kneepjes die ik doorheen mijn werk tegen kom en die het waard zijn om te delen. Ik ga niet met voorbereidingen en battle plans heelder screencastreeksen te maken. Het idee is om er eerst een paar losse opnames te maken en dan te kijken waar het mij brengt. Zoals alles is screencasting een kunst. Ik heb mij er vroeger al eens aan gewaagd: slechts door oefening en veel proberen wordt je materiaal beter.

Waarom screencasts?

Omdat het gewoon makkelijker en leuker is om een YouTube filmpje te maken dan een hele tutorial uit te schrijven. De ervaring leert trouwens dat een bitesize filmpje van 5 à 10 minuten interessanter is als je een nieuwe techniek moet leren, dan een abstracte beschrijving in een artikel. Het is natuurlijk ook een stuk persoonlijker wanneer je je stem leent.

’t Moet ergens van eind 2009 geweest zijn dat ik ogenschijnlijk nog gewerkt heb aan WP Mollom, een plugin voor WordPress die toelaat om comment spam te bestrijden via Mollom. De versie die op mijn blogje staat heeft sindsdien geen updates meer gekregen. En dat laat zich duidelijk voelen. Ik krijg af en toe te horen dat het niet zo eenvoudig is om commentaar hier achter te laten. En daar ben ik me maar al te bewust van.

Hoog tijd voor een nieuwe versie dus.

In het laatste anderhalf jaar heb ik, samen met anderen, af en aan gewerkt aan een opvolger. Er is nog geen eerste, stabiele versie van uit, maar ver zitten we er niet meer van af. Ik hou aan het principe eating your own dog food en dus heb ik bij wijze van test de opvolger op mijn blogje ingezet. Het idee is natuurlijk dat spam geblokkeerd blijft, maar dat jullie, lezers en lezeressen, een pak minder zullen worden gehinderd.

Voor de geïnteresseerden: je kan al eens neuzen in de code (gebruiken op eigen risico!). Pas als alle bugs er uit zijn geijzerd, komt de eerste stabiele versie uit. Nog even geduld dus.

We zijn razend benieuwd hoe de testversie presteert!

Het is bijna zover. Volgende week start ik bij het Brugse Duo als Drupal developer. Een nieuwe spannende uitdaging dus. En eentje die wel héél dicht bij huis is.

Ik blijf dus bij Drupal. En web development, natuurlijk. Omdat ik dat altijd al graag gedaan heb. Omdat er nog spannende tijden binnen het wereldje zitten aan te komen. Omdat het leuk is om als vakman iets te bouwen. Omdat het voldoening geeft om een interessant project voor een tevreden klant tot een goed einde te brengen. Omdat ik met een heel wat interessante mensen in aanraking kom.

De voorbije weken waren, wel, hectisch. Eind maart hoorde ik sowieso te vertrekken bij Wunderkraut, dus veel tijd om bij de pakken te blijven zitten was er niet. Ik heb een heel weg afgelegd. Tot in Parijs toe! En ik heb een aantal dingen geleerd.

Ik ben vrij snel op zoek gegaan. Ik had het “geluk” dat mijn ontslag vlak voor mijn verlof viel. Dat gaf me tijd om wat afstand te nemen, tot rust te komen, maar ook om links en rechts afspraken te maken en mensen aan te spreken. Pas na de vakanties kwam de feedback terug. Ook toen heb ik tijd genomen om alles rustig af te wegen en een keuze te maken. Jezelf tijd gunnen is dus belangrijk!

Ik heb niet echt in de Vacature en de Jobat gekeken maar mijn netwerk aangesproken. Via Facebook, Twitter, LinkedIn, mijn blog,… liet ik, in alle eerlijkheid, weten wat er was gebeurd. Ik probeerde open te communiceren en de opportuniteit te creëren. Het spannende was het afwachten op wat er op me zou afkomen.

Ik moest immers voor mezelf uitmaken waar ik nu naartoe wil. En dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. Wanneer je dag in, dag uit met iets bezig bent, dan verlies je deels het perspectief. Onze industrie is ook zo snel veranderd in de laatste jaren. Blijven bijleren en experimenteren zijn echt wel belangrijk. Leren keuzes maken en loslaten eveneens. De insteek waarmee ik mijn zoektocht begon is niet dezelfde als diegene waarmee ik mijn contract tekende. Solliciteren is ook een plots veranderingsproces door introspectie. En ja, jezelf opnieuw uitvinden is best wel confronterend.

In de laatste weken heb ik dan ook met veel, heel veel, mensen gepraat. Ik ben heel erkentelijk voor al die luisterende oren, adviezen en eerlijke meningen. Daar heb ik veel aan gehad. Ik denk dat dat een belangrijke is voor elke sollicitant: een gesprek zonder concreet resultaat kan ook bijzonder leerrijk zijn. Zie ze dan ook niet als een mislukking. Wat je niet hebt, kan je immers ook niet verliezen.

En ik heb natuurlijk ook regelmatig stoom moeten aflaten. Ook al was het zwaar om dragen, juist nu ben ik blijven klimmen, op stap blijen gaan met vrienden, blijven koken,… De onzekerheid is er natuurlijk, en bij momenten woog ze écht zwaar door. Er zijn slapeloze piekernachten geweest. Maar door mezelf het recht op ontspanning en een normaal leven te blijven gunnen, bleef het allemaal goed om dragen.

Tenslotte heb ik ook veel aan mijn lief gehad. Ik ben sinds mijn ontslag bij haar beginnen logeren en op een paar nachten en middagen na, niet meer terug gekeerd naar mijn appartement. ’s Avonds zat ik dus niet alleen thuis voor mijn TV. Zeker niet in die eerste weken. Als je je ontslag krijgt is je familie de beste opvang die een mens zich maar kan inbeelden. Het neveneffect is dat ik ondertussen twee planken in haar kleerkast heb ingepalmd. Tjah.

Er is natuurlijk een glaasje champagne gedronken op mijn nieuw begin. En dat is super. De komende weken zullen alleszins heel spannend worden. Ik ben heel benieuwd naar wat komen gaat.

Ik werk dus zo’n 8 uur per dag. En dan is er de was en de plas. En het sociale leven.  Maar op het einde van de dag klap ik de laptop niet zomaar toe. In den on line is het  zo’n beetje de gewoonte dat je ook na je uren nog bezig houdt met lering, lezing en probeersels. Oefening baart immers kunst. Ook ik hou er dus een paar pet projects op na.

2011 was geen zo’n fantastisch projectjes jaar. Vastgoed beheren is immers een Project op zichzelf. En dus ben ik nu bezig met een inhaalbeweging. Zo schreef ik in de eerste helft van het jaar Rum, een soortement deployment ding voor Drupal. Ondertussen ben ik bezig met de website van ons ma. Die had vorig jaar al klaar moeten zijn, maar ’t leven zorgde voor een paar verrassingen en een jaar uitstel.

Alleen, zo na de uren hetzelfde doen wat je tijdens de uren doet is nogal afmattend. Zeker als je niet meteen het gevoel hebt vooruitgang te boeken. Meer zelfs, soms durf ik al eens een week helemaal niets te doen, puur uit geen goesting om mij aan mijn bureau te zetten zonder écht plan. Tijd dus voor wat eenvoudig personal management.

• Ik deel mijn project op in taken en stories zoals we dat op het werk doen. Zo heb ik doelen om naar te werken.
• We timeboxen en alloceren per avond 1,5 uur puur development. Meer niet. De rest van de avond gaat naar  – broodnodige – ontspanning.
• We geven voorrang aan het (sociale) leven. Dus geen vaste deadlines of beloftes die ik niet voor mezelf kan waarmaken.

Benieuwd waar me die manier van werken gaat brengen.

’t Is dat ik té weinig spelletjes speel, dezer jaren. Vroeger was ik altijd wel op zoek naar mijn dagelijkse fix. Ettelijke uren heb ik gespeeld. En independent games vond ik vaak de leukste. Leuker dan van die megaproducties die platgetreden paden bewandelen. Omdat ze het probleemoplossend vermogen prikkelen, vol humor zitten, verrassend uit de hoek komen, fris en jong zijn, vol verhaal, en vaak ongelofelijk complex in hun eenvoud.

Met het verhuizen, het pendelen, het werk en het volwassen worden is dat er een beetje uit gegaan. En dat vind ik jammer. Heel jammer.

Niks zo belangrijk als play, seriously.

Zo. Ik heb er even over gedaan, maar het nieuwe theme staat on line. Eigenhandig gebouwd want dat hoort zo als rechtgeaarde web developer. Eat your own dogfood en al.

Het ontwerp is alvast niet zo heel erg veranderd. Ik had eerst een pak schetsen gemaakt en in mijn gedachten wilde ik de structuur helemaal omgooien. Maar toen besefte ik dat de vorige layout al een eeuwigheid meeging en perfect werkte. Dus heb ik ze eerder een update gegeven. De grijze balk was een gimmick, maar eentje die niet zo fantastisch werkte. De site lijnde ook helemaal rechts uit. Op een groot scherm breekt dat het evenwicht. Dus is er nu een nieuwe sidebar en is de site gecentreerd.

De oude HTML en CSS code dateerde van ergens begin 2008. Dat zijn bijna de “duistere Middeleeuwen” * in de wondere wereld van het web. Ondertussen hebben we HTML5, CSS3, is Internet Explorer 6 ten grave gedragen, heeft Google Chrome een flinke hap uit de browsermarkt genomen,… Het is trouwens wonderbaarlijk dat het tussen dan en nu, nog altijd, ondanks een paar mankementjes, redelijk werkte met de laatste updates van WordPress. Afin, ik heb ervoor gekozen om het theme van de grond af te herschrijven met de toekomst in het achterhoofd.  Ik heb de HTML 5 Reset startertheme genomen en ik er boven mijn eigen theme geschreven. Wie naar de broncode kijkt, zal zien dat er een pak HTML5 tussen zit. Backward compatibility wordt gegarandeerd door Modernizr dat in het startertheme zit.

De zoekfunctionaliteit is gesneuveld. Ik heb ze zelf in al die jaren nooit gebruikt. Google indexeert reeds jaren deze blog. Ik durf dus al eens te Googlen naar een oud artikel.

De Recente Commentaren widget is nu meer uitgesproken. In plaats van domweg de 5 laatste reacties te tonen drijven nu de artikels waar frequent op wordt gereageerd naar boven. De Get Recent Comments plugin doet de heavy lifting. En ja, ik heb het idee overgenomen van Michel.

Het Archief steekt anders in mekaar. Ik heb het idee van Tumblr.  Een overzicht van artikels in blokjesvorm leek me wel een tof idee. Ik heb een tijd geëxperimenteerd met de Infinite Scroll plugin. Ik merkte echter dat die in Internet Explorer 7 niet helemaal proper werkte. En ik vroeg me ook af of het breken van een verwachtingspatroon, de navigatie onderaan elke pagina, wel zo’n fantastisch idee zou zijn. Ik heb het idee uiteindelijk laten sneuvelen. Misschien dat het er bij een volgende versie toch in zit.

Tenslotte heb ik mijn Colofon eens stevig onder handen genomen met een gereviseerde tekst. Dat mocht ook wel eens.

Op de todo lijst staat de inhoud van de site. Alles steekt in een paar basiscategorieën zoals Blog, Life, Internet, Drupal, Techtalk,… Ik ben niet altijd even consequent geweest in het toekennen van categorieën. Die categorieën zelf zijn ook redelijk geëvolueerd naarmate mijn interesses zich verlegden. Dat moet dus drrringend eens worden opgeschoond.

Laat maar weten wat je ervan denkt!

* Als medievist hou ik niet zo van de term “Duistere Middeleeuwen”. Die zijn nooit zo duister geweest als men laat uitschijnen. Het was zeker niet zo dat bijgeloof en onwetendheid hoogtij vierden. Integendeel. Wikipedia leert je meer!