Reizen en Recreatie

Ik heb het wel voor avonturiers. Is ook een reden waarom ik graag op reis ga: op naar het onbekende. Zeker nu verondersteld wordt dat ik de jaren des verstands bereikt heb, vind ik dat ik meer dan ooit de kans moet grijpen om een stuk van de wereld te zien. Afin, niet dat ik zo zot ben als het duo in dit filmpje…

As It Happens from renan ozturk on Vimeo.

En zo komt er na twee weken in toeven in het buitenland een einde aan mijn rondreis. Morgen gaat het per auto terug richting $HOMELAND.  Ik kijk altijd eens goed rond als het gaat over zeden en gewoonten in het buitenland en ik kom altijd tot deze conclusie: dat wij onszelf on-ge-lof-e-lijk tekort doen op bepaalde gebieden.

En na mijn twee weken in Denemarken/Zwitersland is dit het verlanglijstje met de titel: “horen onverwijld te worden ingevoerd.”

Kun’t ge het geloven? Maar ik ben met vakantie! Ik kan mij niet meer herinneren hoe lang het geleden is dat ik nog eens vakantie heb genomen. Echt vakantie dan. Het soort waar alle zorgen ver weg zijn en je enkel maar hebt te genieten van de rust.

Wel, ik ben dus op dat soort vakantie.

Eindelijk.

Vorige week was ik nog in Denemarken voor DrupalCon Kopenhagen en vandaar ben ik rechtstreeks doorgevlogen naar Zwitersland. Met een tussenstop in Zürich ben ik zaterdagmorgen aangekomen in Grächen, Mattertal. Ik tik tik dit in de relatieve schaduw van besneeuwde toppen zoals de Weisshorn, Seetalhorn, Bishorn en in de verte de Matterhorn.

Nooit gedacht dat een vulkaan zo’n impact zou hebben op mijn persoontje. But yet, she does! Normaal had ik op dit eigenste moment ergens tussen IJsland en Groenland moeten hangen. Op weg naar San Fransisco. De harde realiteit is dat ik hier nog altijd in België vertoef.  Team Krimson is gebumpt naar een vlucht op maandagmorgen, maar zojuist hoorde ik dat Brussels Airlines en Ryanair alvast tot maandagmiddag hun vloot op de grond houdt. Geen goed teken. Veel later dan maandag moeten we niet vertrekken want dan missen we eigenlijk zo goed als het grootste gedeelte van de hoofdreden van onze trip: DrupalCon San Fransisco.

Ligt het aan mij, of is vadertje Tijd in hogere versnelling geschoten? We zijn ondertussen al half april.  U zal dat ongetwijfeld wel kennen. Waar ben ik zoal mee bezig dezer dagen?

Yours truly vertrekt volgende week met de Dagtaak richting States.  De reis gaat richting San Fransisco om daar deel te nemen aan DrupalConSF.  Daarna blijven we nog een paar dagen plakken in de Bay Area om aan sightseeing te doen. De terugreis gaat over de Big Apple waar collega S. en ik nog eens 4 dagen tussenstop houden om de stad te bezichtigen. Nodeloos te zeggen dat ik er best wel zin in heb.

Dezer dagen troon ik vanuit verre Leuven regelmatig naar het nog verdere Hasselt om daar training te geven.  En Limburg, dat is voor iemand uit West-Vlaanderen hetzelfde als de achterkant van de maan: je weet dat het er is, maar zonder echte reden ga je toch niet snel even die kant heen. Of het moet zijn voor een weekendje uit of om verre nonkels en tantes te bezoeken.

Hoeft het dan te verbazen dat Limburg mij stevig wist te verrassen? Vooral dan als je met de trein de provincie binnenrijdt.

Oef! Terug van het dagje Londen! Het blijft een fascinerende stad. Dat bruist en dat leeft tot een kot in de avond. Dit weekend was er natuurlijk het startschot van de kerstkoopjes en dat mochten we geweten hebben. Wat een drukte! Maar wel heel erg kleurrijk. Bovendien, hadden we geluk dat het de hele dag stralend weer is gebleven.

’s Morgens ging het van de trein (St-Pancras) richting British Museum. Die instelling is zo groot dat het eigenlijk een daguitstap op zichzelf rechtvaardigd. Egypte, Oud, Nieuw en Nieuwste Europa, Mesoptamië, kabinetten en verzamelingen allerhanden,… Veel te veel eigenlijk. We hielden het op een kleine selectie van zalen. En een paar hoogtepunten. Ik ben al heel erg blij de Steen van Rosetta en de Elgin Marbles eindelijk gezien te hebben. Nu is het bovendien zo dat het hele museum gratis is. Jawel! Oké, er staat aan de inkom een enorme box voor donaties, maar verder kan je er zo zonder meer naar binnen. Echt fantastisch!

Kijk ik er even naar uit! Zaterdag gaan we een dagje naar Londen! De tickets voor de Eurostar hebben we via een spaaractie van HLN goedkoper gekocht een paar weken geleden.  De afgelopen dagen was het neuzen in de Lonely Planet gids van Londen op zoek naar leuke highlights die we willen zien en strategisch onze shoppingspree voorbereiden.  Op dit moment vertrekken we om – urgh – 5 uur ’s morgens uit Brugge om rond 8 uur plaatselijke tijd in St-Pancras te arriveren. In de voormiddag proberen we alvast niet verloren te lopen in het British Museum en in de namiddag trekken we verder de stad in.  Echt een vast plan hebben we niet, maar het is zeker niet de bedoeling om ons de voeten van het vege lijf te lopen zodat we toch maar zoveel mogelijk zien.

We wilden eens goed tafelen. En het mocht al eens wat kosten. Dus zijn we gisteren wild gaan eten in Brasserie Erasmus in de Wollestraat. Het is er nu eenmaal het seizoen voor. Het restaurant kiezen was eigenlijk nog niet eens zo heel erg eenvoudig. Brugge stikt blijkbaar van de betere eetgelegenheden. Maar beland je in één van de local tourist traps. Via een restaurantgids en de menu’s die op de websites van de restaurants stonden, lieten we de keuze dus vallen op Erasmus.

Vanaf vandaag ben ik officieel zelfstandige… en morgen sta ik te chillen op de festivalwei van Werchter. Niettegenstaande ik sinds medio april 4/5de werk, moet ik mijn laatste verlofdagen ergens rond de kerstvakantie hebben genomen. Een half jaar gaat snel voorbij en als ik erop terugkijk hebben we wel een paar serieuze projecten gerealiseerd. Het kan absoluut geen kwaad om even een paar dagen van The Grid te verdwijnen en mijn hoofd even volledig leeg te maken.