Netsensei

Much Ado About Nothing

Kunst en Cultuur

Westtalent

Westtalent, (Het Entrepot) JH Comma, 28 oktober 2007.

PQ

Een massa fijne optredens gezien waaronder PQ, Trip Mondaine (yet another revelation! Keep up the good work!) en Johnny and the Cavemen. Ik heb ook even gebabbeld met Jelle Vermeersch: toffe mens! Verder heb ik ook geleerd dat oordopjes een must zijn en dat afgaande op het eindresultaat, oefening inderdaad flink wat vrucht afwerpt. Op 1 december is er de finale in Het Entrepot. Met een beetje geluk krijg ik een plaatsje vlak voor het podium. Hoezee!

O ja, ik heb nog niet alle foto’s verwerkt. ’t Is nog maar een eerste selectie…

Totally like whatever

Zaterdag dus YouTube dag op dit blogje. Slam poetry: gotta love it. Eén van de beste slam poets is Taylor Mali die via Youtube bekend werd met zijn ‘what teachers make‘. Deze woordkunstenaar weet op een frisse, humoristische manier met woorden ons op de kleine ergernissen van het leven te wijzen. Deze ‘totally like whatever’ spreekt eigenlijk voor zich.

Inderdaad.

Widgetizing

Hm. Ik hotlinkte de voorbije dagen naar een plaatje op een andere site. Fout van mij want de snoodaards haalden het plaatje weg en op mijn blogje ontstond een gapend zwart gat. Tijd dus om even na te denken wat ik met de vrijgekomen ruimte kon doen. In eerste dacht ik aan één of ander sociaal geëngageerd project met esthetisch verantwoord promomateriaal. Maar die zijn nogal dun bezaaid blijkbaar. En ik moet natuurlijk nog voor de zaak zijn. Platte commercie misschien? Huishoudtoestellen zoals koelkasten en krultangen zie ik zo keihard niet zitten. En een lelijke flashende banner al helemaal niet. Onder het motto ‘doe een ander niet aan wat gij zelf niet wilt’ ook dat idee naar de prullenbak verwezen. (hoe sympathiek de jongens en meisjes bij adhese en zo wel niet zijn!)

Uiteindelijk is het Twitter geworden. Een leuke custom CSS badge met mijn updates. De officiële badges vond ik spuuglelijk dus op zoek naar een goeie WordPress plugin. Ik vond er eentje die mij aanstond maar na installatie bleek mijn sidebar niet widgetfähig te zijn. Geen nood. Dan maar dit document gevolgd en het nodige gedaan. Al snel blijkt het vervangen van de huidige plugins door widgets nogal ingrijpend te zijn. Toch voor een werkje waar ik een half uurtje voor had uitgetrokken. Ik denk dus dat ik mij daar dit weekend eens mee ga bezigen.

Fest

Het houdt niet over. Dit weekend is er in het jeugdhuis het jongerencultuurfestival Fest. Het programma is uitmuntend te noemen. Een boel workshops en een pak interessante optredens. Dus zakte ik gisterenavond gewapend met camera maar af richting Het Entrepot. Ik heb daar onder andere zien spelen: Uman, Le Tagarel, QuiOui, El Guapo Stunt Team en natuurlijk Mintzkov. Die laatste waren de headliners van de avond. Ze waren best wel in goede doen maar ik had er toch wat meer van verwacht. De zaal zat nu ook niet stampvol dus dat zal er ook wel mee te maken hebben.

Revelatie vond ik de jongens van QuiOui die een heel eigen mix van sfeervolle, jazzy elektropop brachten. Hun performance vond ik ook wel af: het podium in blauwig licht badend en op de achtergrond een videoprojectie waar beelden in een soort van stream of consciousness op de muziek elkaar opvolgden. Kortom, ze wisten een heel mooie soundscape te creëeren. O ja, stop even op hun MySpace stekje en laat u overdonderen.

Ik laat de foto’s voor zich spreken…

Mintzkov

Collapsing in an elegant way

Jaja, gisteren was het Buscemi in de MaZ. Latijn-Amerikaanse grooves in een zwoele, loungy atmosfeer met een opperbeste meneer Buscemi voorzien van vet koper- en drumwerk en een zangeres die voor stevige vocale ondersteuning zorgde. Meer moet dat niet zijn. We zijn er blijven hangen tot rond 23 uur. De afterparty in de lounge was wel gezellig, maar eerlijk gezegd vind ik de locatie een beetje ongelukkig en niet echt aanspreken. Dik in orde was het wel!

Doet mij eraan denken dat het volgend weekend weeral zo vol zal zitten. Vrijdagavond mag ik als Vriend van Gent Blogt naar hun grote jaarlijkse feesthappening. Jeuj! Ik hoop op een leuk weerzien met een heleboel oude bekenden en natuurlijk ben ik ook wel benieuwd naar al die nieuwe gezichten. En de zaterdagavond is er FEST! in het Entrepot. Met allerlei superoptredens zoals daar zijn Mintzkov en El Guapo Stuntteam. Mhaha, schone agenda!

Getekend

Voila. Vanmorgen heb ik bijgetekend voor een goeie twee jaar.

Het grappige was wel dat ik tien minuten nadat ik de deur uit was bij personeelsmanagement, opgebeld werd door een headhuntersbureau die mij voor mij een job bij een documentmanagement hadden. Van nét te laat gesproken…

Ik had mij nog aan een onthaal verwacht, maar naar het schijnt heb ik die als ‘nieuwe’ medewerker nog te goed op een later moment. Geen erg. Dus ging het linea recta richting vertrouwde stek. De maandelijkse verjaardagsviering heb ik wel gemist. Jammer, want ik had gisterenavond nog pannekoeken staan bakken en die met collega M. meegegeven. Naar het schijnt hebben ze gesmaakt, er schoot allesinds niets meer van over toen ik vanmiddag in de koelkast in onze refter gluurde.

Verbaast het dan ook als ik zeg dat het tekenen en het beperkte ceremonieel bij personeelsmanagement vanmorgen nogal surreëel aanvoelde?

Gestrand

Ach ja, uiteindelijk doken Joke en Vincent donderdagavond zo even voor negenen op zoals een Belgische C-130 aan het Somalische luchtruim: etenstijd dus! Ik kon mijzelve niet bedwingen en zat ondertussen al aan de koeken en de chocolaatjes. Shame-on-me! Enfin, Joke nog dit:

Ziedeweldakgelijkheb! In rode neusjes zit dus wel degelijk spul dat uit geleedpotigen wordt gewonnen! Smakelijk!

World Simulation

Anthropoloog Michael Wesh, bekend van het The Machine is us/ing Us, voerde in het voorjaar van 2007 een interessant experiment: World Simulation. Dit is het concept: je neemt een groep van 200 studenten, je laat ze een eigen ‘wereld’ uitdenken met een eigen geografie, natuurlijke rijkdommen, klimaat,… Vervolgens verdeel je ze in een 14-tal culturen die volgens een losse set van vooraf gedefinieerde regels met elkaar de interactie moeten aangaan. Het einddoel is om de laatste 600 jaar wereldgeschiedenis in 100 minuten na te spelen. Nu ja, niet echt exact na spelen. Het spelverloop ligt vast in verschillende fasen en het einddoel is de dynamische ontwikkeling van een maatschappijmodel met eigen economieën, belangen, socio-culturele processen,… Interessanter is natuurlijk kijken in welke mate concepten zoals globalisatie, ongelijkheid, milieubewustzijn,… ook op microniveau tot uitting kunnen komen.

Wesh maakte van het experiment een drietal filmpjes die je op youtube kan terug vinden. Het bekijken waard!

Dork Universalis

Kijk, kijk! Vriend K. heeft de sprong gewaagd en is zelf met een blogje begonnen om zijn cartoons aan de m/v te brengen. K. en ik gaan way back terug. Ergens in de mistige tijden dat we samen een basisschool in het Brugse deelden. Nu heeft hij altijd al een gestoord kantje gehad. Kruid dit met een sterk gevoel voor donkere humor en gooi daar nog eens wat tekentalent over, stevig roeren, 26 jaar laten sudderen en je krijgt Dork Universalis!

Tidbit van zijn website:

K’s sad life starts in 1981. Being horribly disfigured, he is locked away in a reinforced concrete basement, which he can only leave occasionally to perform hideous acts in a freakshow. To make his life a little happier, he’s given some crayons, paper and a chemistry playset, which explains K.’s affinity with drawing cartoons and chemistry. After eighteen years, K.manages to escape thanks to a novel plastic explosive, made with the ingredients of his chemistry playset. He successfully studies chemistry at Ghent University, where he works now as an assistant. Since the death of his old friend Eddie the cockroach, K. has no friends left and decides to spend his spare time on drawing cartoons…

Zeg nu zelf: dat kan niet mislopen. En nog eentje speciaal voor de Googlebot

links for 2007-08-16

« Vorige blogposts Pagina 8 van 13 pagina's Volgende blogposts »