Kunst en Cultuur

Ik vind deze toch wel vrij toepasselijk op deze Paaszondag: Mogwai – Mogwai Fear Satan.

https://vimeo.com/3773567

Overigens ben ik verslingerd aan La Blogotheque. ’t Is geen nieuwe site, maar, mensen, wat een kwaliteit! Van tijd steken er grote namen tussen zoals Tom Jones en Sigur Ros die volledig unplugged totall loss gaan. En je vindt er vooral heel wat jonge, onbekende wolven terug. Vroeger gooiden ze hun clipjes al eens op YouTube maar sinds een tijdje hebben ze geruild voor Vimeo. Goeie keuze! Want in HD is het dubbel genieten!

Jawel! Nu ik mijn lens terug heb ben ik weer op concertfotografisch pad! Lichting van de eerste kleine halve finale van Westtalent 2009. 7 november in 4AD te Diksmuide.

Op de affiche:
The Imaginary Friends + En Terecht + -Grant- + The Tubs + Lixi + Westerbergs & Heavy Hearts + Arne Vanhaecke + Skag Session

Normaal laat ik mij niet snel meeslepen met Halloween. Het gezelschap waar ik gisteren in verkeerde daarentegen… Knappe dingen gezien! Ik heb slechts over drie dingen spijt. Ten eerste dat ik geen tijd had voor een treffelijk kostuum. Ten tweede dat ik veel te vroeg moest vertrekken. Ten derde dat ik mijn camera niet bij had. Efin, alvast oefenen tegen volgend jaar!

We zouden dus zondag naar Tori Amos gaan kijken en luisteren in het Sportpaleis. De tickets hadden we al een paar weken geleden besteld. Allemaal perfect verlopen. We keken er echt naar uit. Jammer genoeg blijkt de NMBS weer eens stevig spelbreker te zijn.

De – overigens vernieuwde – NMBS website leerde leert ons dat de laatste trein richting Gent/Oostende om 23u06 in Antwerpen-Centraal vertrekt. Wie al wat concerten in Deurne heeft meegepikt weet dat je al snel een dikke 30 minuten mag rekenen tussen het moment dat je de zaal wil verlaten en het moment dat in het station arriveert. Dat betekent dus ten laatste om 22u30 vertrekken. Tori zou dan nog maar met veel moeite de helft van haar set hebben gespeeld. En we zullen toch het voorprogramma gezien hebben.

Of ik geen zin had om mee te gaan naar Oostende vanmiddag? Of ik geen zin had om op het strand van Oostende een dansje te doen? Of ik het niet zag zitten dat ik dat ik dat dansje samen met 9.999 anderen zou uitvoeren, opgenomen zou worden om binnenkort op de Nationale Televisie te komen?

Why not.

Dus zakte ik samen met B. en B. deze middag naar Oostende om voor Nic Balthazar en de actie The Big Ask Again eens Bollywood stijl te dansen op U2’s Magnificient. De actie in kwestie kadert in het klimaatdenken en de wereldklimaattop (of beter: the United Nations Framework Convention on Climate Change) te Kopenhagen die in december doorgaat. Denk Kyoto maar dan nog een pak urgenter. Het is vijf voor twaalf wat ons klimaat betreft. En daar mag wel iets aan worden gedaan.

Het ging weer eens veel te vlug voorbij, dat weekend. Zondagavond en ik ben afgepeigerd. De afgelopen 48 uur zag er ongeveer zo uit:

Vrijdag eerste Vama Veche avond. Een beetje verkennen. Ik had voor de verandering mijn D50 nog eens bij. Er waren optredens maar uiteindelijk heb ik enkel het laatste van yUko gezien. Hun muziek heeft nogal veel weg van Mono – zeer zweverig – en hun zanger klinkt als Thom Yorke. Helemaal bevreemdend werd het toen ze ook nog eens een zaagblad bespeelden. Ik heb dan ook hun CD gekocht om als potentiële achtergrondmuziek tijdens het werk uit te proberen.

Iemand Home van Yann Arthus-Bertrand gezien? Die ging vrijdagavond in première. Niet in de cinema, maar op de kabel. In meer dan 50 landen tegelijk. In ons geval werd ze uitgezonden op 2BE. Yann Arthus-Bertrand kennen we van de documentaire reeks De Aarde vanuit de Lucht waarmee hij via zijn werk wil tonen hoe de aarde er aan toe is. Naast mooie natuurbeelden toont hij in die reeks ook de impact die de mens heeft op de aarde.

Gisteren op Canvas draaiden ze nog eens Marie-Antoinette van Sofie Copolla. Ik heb die thuis liggen. Eerlijk gezegd, ben ik wel wat fan van historische madammen en deze in het bijzonder. Ik ben ook wel een beetje fan van groots opgezette kostuumdrama’s.

En kijk, er zit weer iets in de pijplijn! The Duchess met Ralph Fiennes en Keira Knightley! De theatrical trailer is alleszins om de vingers van af te likken.

Detroit, da’s een industriële woestenij. De streek is hier groot geworden dankzij de automobiel sector maar de slabakkende economie heeft de regio getekend. En Detroit is dan ook vooral vergane glorie. Het heeft zijn charme want het centrum staat vol pre-1929 wolkenkrabbers die niet tegen de vlakte zijn gegaan. Dat geeft de stad een uitgesproken art déco/art nouveau karakter. En de oude typische Amerikaanse neonreclames, diners, deli’s,… zijn er in overvloed in de motor city. De skyline wordt gedomineerd door de moderne glazen cylinders van General Motors. En tussen dat alles slingert er zich een soort verhoogde metrolijn. Of beter: monorail! De befaamde people mover.

Chicago, dat is natuurlijk Threadless, de on line eigenzinnige t-shirt shop. Of beter, de on line community rond t-shirts, fashion en design. Threadless is een internetbedrijfje met Google’esque allures dat met een heel eigen businessmodel. Iedereen kan zijn eigen t-shirt design insturen. De designs die als beste door de community worden beoordeeld, worden gedrukt en verkocht via de on line shop. En dat heeft zo zijn succes: dagelijks verscheept Threadless zo’n 1500 stuks via UPS.