Werk

Of zoiets. ’t is dat ik niet vaak blog over mijn werk. Ik had er nu eens gewoon zin in.

Sinds ik tegenwoordig gepromoveerd ben tot de ICT mens van het archief, loopt het er druk, druk en nog eens druk bij. Soms ben ik net de vliegende brigade. Het leuke is dat ik een ongelofelijk gediversifieerde job heb. Dat gaat van het minder glamoureuze weerspannige printers herstellen tot het onderhoud en ontwerp van de databank en de interfaces waarop de leeszaal van het archief draait. Het nadeel is dat het er soms wel heel stressy aan toe gaat. Deadlines halen, inspelen op onverwachte (nood)situaties en al. En dan zijn er nog de digitaliseringsopdrachten en -vragen die mij te beurt vallen. Een mens moet dan vooral zijn cool kunnen bewaren.

Afijn, zoals het deze week druk was zal ik blij zijn dat ik het weekend mag uitslapen. De buurman die zo vriendelijk was om vannacht om 3u40 mij uit mijn bed te bellen omdat hij zijn sleutel vergeten was, droeg alvast niet bij tot mijn geestelijk welzijn. Ik ben normaliter de zachtaardigheid zelve maar wie ooit eens iets leest in de krant over een moorddadige maniak in Antwerpen… Mijn nachtrust is heilig.

O ja, ik kan niet wachten tot Tom deel wordt van het pendelende werkvee. Wat zou er *dan* op zijn blog verschijnen. Ik denk dan aan de schrijfsels van kameraad T.

NB: Mika – Grace Kelly

Een beetje ad hoc hebben we het initiatief genomen om Brugge Blogt op te starten. En dat willen we toch wel wat serieus aanpakken. Maar hoe combineer ik dat met mijn werk? Een beetje uitleg hoe ik het zie lijkt me op zijn plaats.

Peter, ik ben projectmedewerker met een tijdelijk contract van 3 jaar. Ik heb momenteel reeds 2 jaar achter de rug en met nog net minder dan een jaar te gaan kan het alle kanten uit. Na 1 september 2007 heb ik immers geen garanties over werkzekerheid.

Bovendien woont mijn schat nog altijd in Brugge en is ze op en top Brugse. Een heel goede reden om er niet zonder meer weg te trekken. Ik zie ze enkel in het weekend en meer dan ooit zijn wij op zoek naar zinnige weekendvullende activiteiten die de stad ons kan bieden.

Blauridder, ik heb een jaar lang elke dag gespoord tussen Brugge en Antwerpen. In mijn perceptie was dat eerder een last dan een zegen. ’s Morgens vroeg vertrekken, ’s avonds laat thuis, weinig slaap en veel stress. Voor een werkdag van 8 uur was ik 4 uur op de baan. Om nog maar te zwijgen van de gevolgen. Ik associeer mezelf trouwens meer met een kotstudent dan dat ik écht een inwoner van de stad ben.

Sinds ik deeltijds in Antwerpen woon, is mijn visie op mijn eigen stad ook sterk veranderd. Het bruisende stadsleven van Antwerpen waar altijd iets te doen of te zien is, mis ik eigenlijk wel in Brugge. Ik hoop dat met Brugge Blogt te kunnen vinden en misschien zelfs anderen aan te zetten om initiatieven te nemen die Brugge doen leven en net zo interessant maken als die andere ‘grote’ steden.

Toch moet ik toegeven dat het praktisch niet makkelijk te combineren is. Maar dankzij het Grote Internet kan ik nog altijd een bijdrage leveren: website uitbouwen, nieuws en nieuwtjes over Brugge volgen, on line interviews afnemen,… Het kan allemaal. Mits goede afspraken en coördinatie moet dat wel te doen zijn.