Tijd

Ik ben al even geen fan meer van WordPress. Ik loop al even lang rond met het idee om te migreren naar een alternatief, maar het is er tot nog toe niet van gekomen. Wilde ideeën en keuzes te over, dat is het probleem niet. Er moet ook voldoende tijd en goesting zijn om het allemaal te willen opzetten.

Ik heb vakantie. Zo ergens tot vlak voor het einde van de maand. De zomervakantie, dat is de tijd waar ik in de boeken duik. In deze tijden is lezen meer dan ooit een waardevolle bezigheid. Doorheen het jaar houd ik een lijstje van boeken die ik wil lezen bij op Goodreads. Via mijn Kindle duw ik mezelf dan met de spreekwoordelijke druk op de knop in een nieuwe wereld.

Ik heb net een zuurdesem starter gemaakt uit 100 gram water en 100 gram roggemeel. Als alles goed gaat, dan heb ik over een dikke week een volume gist waarmee ik mijn allereerste zuurdesembrood kan maken. Zo’n brood maken is vooral een kwestie van tijd en geduld. Veel geduld. Maar als ik zie wat anderen maken, zoals Babish van Binging with Babish, dan vind ik het wel de moeite om het ook te proberen. Al was het maar omdat ik een goed gebakken brood zo ongelofelijk lekker vind.

Al een tijdje hou ik deze prent in het oog. Dunkirk of een kroniek van het Mirakel van Duinkerken.

Eerst de trailer…

Ik denk dat dit een van de betere trailers is die ik sinds lang heb gezien. En er valt best wel wat uit te pikken.

De opbouw van de spanning is zorgvuldig georchestreerd. En dat is geen toeval. Veel heeft te maken met regisseur Christopher Nolan. Die heeft een voorkeur om met het element ‘tijd’ te spelen. De onwrikbare chronometer die in de achtergrond de tijd weg tikt staat daar symbool voor. Duinkerken was voor de British Expeditionary Force letterlijk een race tegen de tijd. Volledig ingesloten door de Wehrmacht was hun laatste uitweg de zee. Enkel een oversteek kon de 338.000 soldaten nog redden. Ook in zijn andere films komt tijd terug. Inception en Interstellar, bijvoorbeeld, waarin hij de tijd volledig deconstrueert en de verhaallijn uit elkaar laat vallen. Ook hier zien we dat weer terug komen in verschillende sequenties vanuit het perspectief van verschillende personages.

Via Ine kwam ik terecht bij een crowdfunding campagne voor Soylent.

Hier komt het op neer: de jonge Amerikaanse entrepreneur Rob Rhinehart vond dat hij te veel tijd verloor met het klaar maken van wat hij ‘crappy’ dagdagelijkse maaltijden noemde. In plaats daarvan ontwikkelde hij een soort vloeibare substantie genaamd Soylent, waarin alle stofjes zitten die een mens nodig heeft om van te kunnen leven. Die substantie kan heel efficiënt worden geproduceerd. Zo spaart Rob geweldig veel tijd uit die hij in zijn eigen zaak kan steken. In de bijzonder hoogcompetitieve start-up wereld waar elk uur telt is die tijd letterlijk broodnodig. Rob heeft door dit soort “biohacking” een voordeel op de concurrentie.

Kun’t ge het geloven? Maar ik ben met vakantie! Ik kan mij niet meer herinneren hoe lang het geleden is dat ik nog eens vakantie heb genomen. Echt vakantie dan. Het soort waar alle zorgen ver weg zijn en je enkel maar hebt te genieten van de rust.

Wel, ik ben dus op dat soort vakantie.

Eindelijk.

Vorige week was ik nog in Denemarken voor DrupalCon Kopenhagen en vandaar ben ik rechtstreeks doorgevlogen naar Zwitersland. Met een tussenstop in Zürich ben ik zaterdagmorgen aangekomen in Grächen, Mattertal. Ik tik tik dit in de relatieve schaduw van besneeuwde toppen zoals de Weisshorn, Seetalhorn, Bishorn en in de verte de Matterhorn.

Er zijn momenten dat het leven zwaar tegen zit. Ik kan alleen maar zeggen dat er in de laatste zeven dagen jaren zijn bij gekomen.

Voor alles voel ik me nu heel erg moe.

Relativeren en tijd geven. En hardnekkig vasthouden aan de gedachte dat het wel eens moet beteren.

Dat ik tegenwoordig nogal weinig blog is een klein understatement. Als ik vertel dat ik het lichtelijk drukjes heb, dan is dat een nog groter understatement. Niet dat ik niets heb om over te bloggen. Integendeel! Het komt er gewoon niet van. Ik ben al blij als ik ’s avonds laat mijn laptop kan toeklappen en even adem kan halen.

Twee dingen kan ik u vertellen over het zelfstandigenleven.

Ten eerste is het een bijzonder confronterende kwestie. Een mens wordt keihard met de neus gedrukt op zijn sterktes en zijn zwaktes. Ik mag wel stellen dat ik mezelf in de afgelopen maanden van kanten heb leren kennen. Kwestie is om daar nu iets mee aan te vangen. Richting vinden. Wat is nu mijn potentieel? Wat kan ik daarmee doen? En wat wil ik eigenlijk doen? Ik heb wel een paar ideeën. Een aantal dingen heb ik uit mijn lijstje moeten schrappen. Zin voor realiteit is een belangrijke eigenschap als je het wil maken. En natuurlijk lering trekken uit de ervaringen.

Okay. Dit weekend was er eentje om tot rust te komen. Ik heb vrij letterlijk niets nuttig gedaan. En proberen ook niet aan het todo-lijstje te denken: werk, mollom, opruimen, e-mail afwerken, foto’s verwerken,… Of toch proberen zoveel mogelijk met mijn fikken ervan af te blijven.

Het resultaat is dat ik in plaats van ongedurig op de F5 knop op facebook, google reader en twitter te rammen, eindelijk eens tijd had om andere – ontspannende – dingen te doen. Zoals zaterdagmiddag alle reisbureau’s in Brugge aflopen. Kameraad Twanne en ik willen eind oktober immers een roadtrip door Canada doen. En dat betekent nu voorbereiden. En ja, reisbrochures bekijken, huurauto’s selecteren, nadenken over wat we willen zien,… is eigenlijk best wel ontspannend.

Volgens collega MJM schijn ik een heel grappige schrijfstijl er op na te houden. ’t Is fijn om te weten maar nu ga ik even heel hard mijn billen moeten dichtknijpen om geen groot gedacht van mezelve te krijgen.

Volgende vraag is natuurlijk: hoe doe ik dat toch? Wel, het ligt maar aan waar een mens de inspiratie vandaan kan halen. Pietel blogde onlangs nog dat een weblog bij houden een goede vijftien minuten per dag in beslag neemt. Observeren en de wereld opnemen is inderdaad dé basis. Zoals jullie ongetwijfeld wel zullen gemerkt hebben kan oeverloos oerwouden verzetten over het Belgische Spoor. En nu ik toch on the subject ben: laat ik er maar meteen nog maar een boomje aan toe voegen.