Inspiratie

Volgens collega MJM schijn ik een heel grappige schrijfstijl er op na te houden. ’t Is fijn om te weten maar nu ga ik even heel hard mijn billen moeten dichtknijpen om geen groot gedacht van mezelve te krijgen.

Volgende vraag is natuurlijk: hoe doe ik dat toch? Wel, het ligt maar aan waar een mens de inspiratie vandaan kan halen. Pietel blogde onlangs nog dat een weblog bij houden een goede vijftien minuten per dag in beslag neemt. Observeren en de wereld opnemen is inderdaad dé basis. Zoals jullie ongetwijfeld wel zullen gemerkt hebben kan oeverloos oerwouden verzetten over het Belgische Spoor. En nu ik toch on the subject ben: laat ik er maar meteen nog maar een boomje aan toe voegen.

Ongetwijfeld werden jullie ook geconfronteerd met het leve de trein evenement dit weekend. Een mooi initiatief want onbekend is onbemind en het is altijd leuk om eens achter de schermen kijken van wat onze natie voortbeweegt. Ik had het programmaboekje kort even ter hand genomen en het viel mij op dat het spoor werd geprofileerd als een trendy moderne maatschappij. Niettegenstaande daar een bodem van waarheid in zal zitten werden we vanmorgen met de keiharde waarheid geconfronteerd: een rode boemel uit de jaren stillekens tufte toen Brugge binnen. Moesten we daarmee richting Antwerpen? Ja! Dat was dus de IC trein. Om 7 uur ’s morgens was het stel zelfs onverwarmd na een nachtje op een koud rangeerterrein. Ik moet er geen tekening bij maken dat het met veel schokken, stampen en lawaai richting Antwerpen ging. Dikke pret!

De ervaring bevestigt dat het Spoor er graag een dubbel gezicht op nahoudt: trendy en modern voor de gemiddelde toerist en dagjesmens, maar weinig toegeeflijk en zeer sober als het forenzen betreft.

Ben ik dus content dat ik de straffen die de NMBS uitdeelt omdat ik buiten de provincie werk, slechts twee keer per week moet ondergaan, dan vind ik het haast jammer dat ik dergelijke ervaring moet missen om toch over iets te kunnen schrijven.

2 replies

  • Toen ze enige tijd geleden opkwamen met hun boodschap “Trein is altijd beetje reizen” had ik al moeite om een bittere glimlach te onderdrukken. Om de één of andere reden kwam mij de oneliner “Trein is altijd beetje vertraging” iets waarschijnlijker voor. Groen, maar ik kon er toch nog eens mee lachen.

    Nu heeft de NMBS een nieuwe mediacampagne. Ik betwijfel evenwel sterk dat de desbetreffende ontwerpers ooit al eens zelf in een trein gestapt zijn. Ik dacht dat oneline ging als volgt: “Heb je er ook genoeg van om alles maar half te doen ?” Nu is het een feit dat de gemiddelde forens al heel veel geluk moet hebben om korter onderweg te zijn met het openbaar vervoer als met de auto (ja zelfs naar Brussel doe ik er in de spits profijt mee als ik al eens met onze eigenste melkkoe naar Brussel tuf). Je moet namelijk al geluk hebben dat het station op wandelafstand ligt van je werkstek, anders mag je gebruik maken van de aftandse trams van de MIVB of van de overvolle bussen van de Lijn.

    Openbaar vervoer is gratis, spaart het milieu, is iets meer ontspannen als filerijden, maar om nu te zeggen dat de gemiddelde forens tijd zou besparen … Grootspraak is onze vrienden bij de Spoorwegen blijkbaar niet vreemd.

    Collega M., ik herken het aftandse rode in de winter overgeventileerde, en in de zomer stomende, onding als één van de tweelingzusjes van mijn dagelijkse vervoer, …

    Ik leef met je mee, …

  • Wees blij, M., dat de trip je de rest van de week bespaard blijft. Groot was mijn verbazing toen we gisteren opnieuw dat aftandse rode ding zagen afkomen, maar vandaag was het voor de derde keer op rij prijs. Welkom in de rammelende ijskelder, of zoals de conducteur zei “ticketjes voor de Bokrijk-express, aub”.

Commentaar is gesloten