Uniform beige

Reeds jaar en dag sjees ik door het land per trein. En een van de dingen die ik graag doe is mensjes observeren. Je ziet namelijk alles en iedereen op de trein. Studenten, ouders met bleirende kinderen, toeristen, voetbalsupporters,… en natuurlijk Senioren!

Het blijft soms een klasse appart. Ik herinner mij hoe kameraad TDW ze jaren geleden omschreef als de “Kamikazes van het Spoor”. Soms terecht, ik herinner me nog een voorval waar mij een wandelstok tussen de benen werd gestoken om te verhinderen dat ik eerst zou opstappen. Nu moet je weten dat de trein in kwestie in kopstation Antwerpen Centraal nog twintig minuten stil stond en dat ik en de dader in kwestie de enigen waren die wilden opstappen. Ik zweer het u, zo’n hardhouten geval, dat komt aan.

Afin, wat mij opvalt is dat senioren onderweg een soort uniforme dresscode hebben. De heren dragen een soortement vlak beige vest boven een lichtblauw of -roze hemd en een gelijk gekleurde broek met daaronder van die hagelwitte sportschoenen. De dames durven al eens manlief te kopiëren of dragen zo’n beige regenjas, met daaronder van die nylon kousen en zwarte, platte, orthopedische schoenen. Je zou haast denken dat het een bende is. Of een soortement sekte. Misschien hebben ze geheime rituelen of zo. Een geheime handdruk die enkel gekend is door vijfenzestigplussers.

Vanmorgen stapte er zo een groepje op. Een man of zes. Heel amusant om ze te zien twijfelen in welke richting de trein zou rijden (de andere richting dan waar ze vandaan kwam, duh!) en wie aan het raam zou zitten. Allen waren ze in het bleke beige gekleed. De treinrit ging de gemoedelijke discussie over onderwerpen zoals daar zijn: chronische slaapapneu, recente overlijdens, de kleinkinders,…

Ik moest een lach onderdrukken, het was zo keihard Man Bijt Hond.

7 replies

  • Hm, ik herken er toch niet mijn ouders in, die je toch ook onder de sporende senioren kan vinden.

    Langs de andere kant denk ik dat bejaarden de kamikazes van alles zijn : aan de kassa van de Aldi, de file, de fietsrit met de club, in het pashok, … die mensen hebben geen tijd, meneer.

  • En waarschijnlijk denken die van ‘ons’ dat wij toch rare kwieten zijn, ge weet wel, ‘de jeugd van tegenwoordig’…’met van die rare dingen in hun oren en muziek die veel te luid staat en van die rare kleren, en ze kennen geen beleefdheid en respect meer voor de ouwe van dagen, hé!’ 😉

  • Zwijg stil over die fietsclubkes.. Hoe vaak ik al richting struiken ben moeten uitwijken omdat de ‘actieve-bejaarde-fietsersgilde’ het fietspad kwam opgereden zijn al niet meer op 1 hand te tellen. En ik krijg al helemaal de djiebiezz als ‘den eerste’ zijn linkerarm uitsteekt om ‘zijn’ achterban te waarschuwen van dat ‘naderende gevaarte’!?

  • Sommige zijn kunstenaars van het surplassen! Hoe traag kan je met je fiets – voorzien van goed gevulde fietszakken – rijden op een smal fietspad zonder omver te vallen?! Je moet het ze wel nageven. 😉 En dan die keer dat twee dames op leeftijd mij in ’t station vroegen waarom hun GSM niet werkte. “Ah ja, mevrouw, kijkt, de batterij is bijna plat.” – “Oe? Zit daar een batterij in?” Bleek dat ze het ding de dag zelf hadden gekocht en de verkoper nagelaten had te zeggen dat ze die best eerst opladen voor gebruik. :-p

  • Het leven zoals het is… Ooit gaan we ook tot die sekte mogen toetreden. Voorlopig bevinden we ons nog in de ‘schemerzone’: niet meer “de jeugd van tegenwoordig” die zo graag door hen wordt bemopperd, maar ook nog niet in need of een harde houten wandelstok…

  • Wel leuk hoe je het schrijft. Ik voelde me er meteen ook bijzitten ook al neem ik bijna nooit de trein (wat misschien in de toekomst gaat veranderen).

  • Tja, wij zitten zo ergens “halfweg” hé 🙂 Inderdaad in de schemerzone zoals LJ schrijft. Maar door de oudjes worden we wellicht nog aanzien als “jeugd” (woohoo!).
    Soms vraag ik mij af of ik binnen 30 jaar nog steeds met mijn iPod en Metro krantje op de trein ga zitten (voor zover ik niet doof/blind word), en naar welke muziek ik dan luister. Doet me meteen denken aan die reclame voor melk 🙂

Commentaar is gesloten