Technologie

Donderdag was ik op een middag lezing van een expert van Textua in de bibliotheek over AI. Sign of the times, ook in de bib worden we daar mee geconfronteerd. Het was een lezing waarbij we allemaal op het puntje van onze stoel zaten want met veel flair voor realisme werd de AI hype gefileerd.

Vorig jaar riep ik 2019 uit tot het Jaar van de Zelfzorg zonder al te grote voornemens of beloftes te maken. En maar goed ook, want ook nu werd het een jaar met heel wat veranderingen.

In september ben ik gestart als dataspecialist voor de Universiteitsbibliotheek Gent in vast dienstverband. Die overstap heeft het grootste deel van mijn 2019 gedomineerd. Een andere rol, andere werkomgeving, ander probleemdomein. Het was een grote sprong om te maken. Maar naar mijn gevoel was het wel de juiste zet vooruit.

I’ll be travelling next week to San Fransisco to attend #LDCX. This is an annual unconference at Stanford University that brings together leading technologists in the libraries, archives and museums (LAM) spaces, to work collaboratively on common needs. This years edition includes high-level topics such as artificial intelligence and machine learning applied to libraries, archives, and museums; data-forward architectures and APIs, ETL, data pipelining, and serverless system design; web archiving; distributed digital preservation; and modern front-end system integration, including convergence in GLAMs, and building an ecosystem of software developers around IIIF.

Ik heb een nieuw mobieltje aangeschaft. Mijn vorig toestel begon na twee jaar zijn pluimen te laten. Nochtans is er niks mee: ik kan nog altijd bellen, berichtjes sturen,… alleen gaat het allemaal veel trager. Tot daar niks nieuws onder de zon. Het probleem is dat de software steeds meer eist van de hardware. Toch wel jammer dus geavanceerd stukje technologie zo snel veroudert. Daarom geef ik ook niet graag extravagante bedragen aan mobieltjes uit. Een iPhone vind ik dan ook walgelijk prijzig.

Een TED event in Brugge? Dat kan ik moeilijk missen. En dus vond je mij vandaag terug in het Belfort waar TEDxUHowest: Playing the world for good door ging. Ik had ter elfder ure nog een ticket gekocht zonder écht naar het programma te kijken. TED is ook een networking event en aangezien ik alleen ging, was dit een goeie kans om ook eens sociaal te wezen.

Dit waren zo’n beetje mijn highlights van de dag:

Ik zat met een ei dat al een hele tijd geleden gelegd had moeten worden. Vroeger was mijn blog bij momenten zo’n beetje een experimenteertuin voor al mijn IT interesses. Maar de laatste jaren vond ik minder en minder dat code en zo er thuis hoorde. In de eerste plaats omdat wat ik over technologie en over mezelf schreef soms zo ver uit elkaar liggen, maar ook omdat mijn lezerspubliek veranderd is.

Armoede in Vlaanderen. Daar is nogal wat over geschreven. Armoede kent ook zovele gezichten. Gaande van de bedelaars op de straat die geen nagel hebben om hun gat mee te krabben tot de verborgen kansarmoede achter de gevels van bescheiden arbeidershuisjes.

En er zijn dozijnen initiatieven, vzw’s en overheidsdiensten allerhande die proberen om schrijnende toestanden in te perken. De laatste weken is er een nieuwe bijgekomen: het Sociaal Innovatie Lab, een initiatief van iDrops. De bedoeling van het SIL is een platform bieden om mensen uit innovatieve en technologische sectoren de kans te geven met iniatieven te komen om armoede te bestrijden.

Just. Ik heb ondertussen dus een nieuwe slimme telefoon. Het is geen enkele van de modellen die ik op het oog had geworden. Dat zit namelijk zo. We waren met een aantal collega’s die gelijk op de uitkijk naar een nieuwe telefoon waren. En dus dwaalden de gesprekken onder de middag en op de interne chatbox van het werk al snel af naar de pro’s en de con’s van dit of dat toestel. Wat kan je ermee? Gaat dat nog lang meegaan? Is het wel de kost waard? Serieus, als’t over gadgets gaat, dan kunnen wij daar volledig in op gaan. Een aantal onder ons besloten uiteindelijk om de Galaxy Nexus te kopen.

Zei Isaac Newton ooit:

If I have seen further it is only by standing on the shoulders of giants.

En dat geldt ook voor Steve Jobs. Enkele dagen geleden stierf Dennis Ritchie.

Wiedade?

Dennis Ritchie!

Een nobele onbekende op het eerste zicht, maar vergis u niet. Zonder Dennis Ritchie en Ken Thompson hadden we nooit al die prachtige snufjes waar we vandaag over beschikken. Zij waren het die in de jaren ’60 de C programmeertaal ontwikkelden aan de befaamde Bell Labs. Dit is zo’n beetje de moeder van alle grote programmeertalen en computersystemen. Apple? Windows? Microsoft? iPhone? iPod? Linux? Het WWW? Ze zouden er niet zijn zonder C. De taal wordt vandaag nog altijd gebruikt als lingua franca.

• 1.0 Is the Loneliest Number — Matt Mullenweg — “Real artists ship.” — Steve Jobs, 1983
• Jolly Mukherjee & The Madras Cinematic Orchestra – Sarang … -
• First 3D rendered film from 1972 — This is really neat. It’s a very very early digital 3D rendered film (family lore is that it’s the first, ever). It looks old because it is. It was created in 1972 by Ed Catmull (the founder of Pixar) and Fred Parke with a little help from my dad. I also think that this is the only digital copy of it.
• The evolution of the web — The web today is a growing universe of interlinked web pages and web apps, teeming with videos, photos, and interactive content. What the average user doesn’t see is the interplay of web technologies and browsers that makes all this possible.
• Commotion Wireless – Overview – Chambana.net Tech Projects - With support from New America Foundation’s Open Technology Initiative (OTI), Chambana.net, and Acorn Active Media the developers, technavists, and organizers here propose to build a new type of tool for democratic organizing: an open source “device-as-infrastructure” distributed communications platform that integrates users’ existing cell phones, WiFi-enabled computers, and other WiFi-capable personal devices to create a metro-scale peer-to-peer (mesh) communications network.
• Domino’s Pizza: PIzza Tracking Show — Bascule and Asatsu-DK Inc. make waiting for your food delivery an entertaining experience, in the Pizza Tracker Show for Domino’s Japan. The campaign, similar to Crispin’s Pizza Tracker in the U.S., invites online pizza order placers to register to see the progress of their pizza delivery in realtime, with some added bells and whistles.