Technologie

Vorig jaar riep ik 2019 uit tot het Jaar van de Zelfzorg zonder al te grote voornemens of beloftes te maken. En maar goed ook, want ook nu werd het een jaar met heel wat veranderingen.

In september ben ik gestart als dataspecialist voor de Universiteitsbibliotheek Gent in vast dienstverband. Die overstap heeft het grootste deel van mijn 2019 gedomineerd. Een andere rol, andere werkomgeving, ander probleemdomein. Het was een grote sprong om te maken. Maar naar mijn gevoel was het wel de juiste zet vooruit.

Het is ook het jaar waarin Louise startte in het eerste middelbaar. Zoeken naar een school, een studiekeuze maken, een nieuw ritme, nieuwe klas, nieuwe vrienden,… Praten, luisteren, meeleven en weer wat meer loslaten. In 2019 maakten we zelf ook een groeispurt met de tiener in huis.

Ik heb heel wat gereisd in 2019. Meer dan ik aanvankelijk verwacht.

• Mei 2019, Berlijn
• Augustus 2019, Frankrijk
• September 2019, Parijs
• September 2019, San Fransisco
• December 2019, Spanje

In 2019 las ik deze boeken. Sommige vond ik beter dan andere.

• Terry Pratchett, Moving Pictures *****
• Frank Herbert, Dune ****
• Jon Gertner, The Idea Factory: Bell Labs and the Great Age of American Innovation ****
• Terry Hayes, I am Pelgrim ***
• Philip Reeve, Mortal Engines ***
• Liu Cixin, The Three-Body Problem **
• Clifford Stoll, The Cuckoo’s Egg *****
• Conn Iggulden, Genghis: Lords of the Bow ****
• Philipp Blom, Wicked Company ****

In het voorjaar van 2019 hebben we onze bureau volwaardig ingericht. Na onze verhuis diende die als opslagplaats van onuitgepakte dozen. De vorige bewonders gebruikten die ruimte als kinderkamer en dus keek mijn tijdelijke bureau uit op een reusachtige Winnie The Pooh sticker. We hebben we in april onze ruggen gerecht en de handen uit de mouwen gestoken. Dankzij die upgrade hebben we nu een volwaardige werk/hobbyruimte.

In het najaar van 2019 heb ik de MacBook ingewisseld voor een Dell XPS 13. Ik heb enkele weken Windows 10 de kans gegeven om mij te overtuigen, maar uiteindelijk ben ik overgestapt naar Fedora Linux. Eerst op mijn werklaptop, maar uiteindelijk voor alles wat personal computing is. Gaming daar gelaten, want op dat vlak spant Windows nog steeds de kroon.

Hoe zie ik 2020?

In 2020 wil ik weer meer zelf bewust omgaan met digitale technologie. Een les die ik uit 2019 mee neem is dat sociale media niet het beste in de Mens naar boven haalt. De huidige staat van de wereld en de maatschappij vraagt meer dan ooit om debat en actie. Maar ik merk dat de wijze waarop het publieke debat op sociale media wordt gevoerd, ook persoonlijk voor onrust in het hoofd zorgt. En dus hoop ik in het komende jaar mijn verhouding met sociale media anders te definieren.

Dat geldt trouwens voor personal computing tout court. Zo wil ik in het komende jaar reflecteren over mijn eigen digitale identiteit. In 2015 schreef Hossein Derakhshan een blogpost: The Web We Have to Save. Sindsdien is er een beweging die ingaat tegen grote corporaties die het onafhankelijke Web bedreigen en ons als individuen en gemeenschap via digitale platformen proberen koloniseren. En dat stemt tot nadenken over een aantal van mijn eigen digitale gewoontes en hoe die in het laatste decennium zijn gegroeid.

In de voorbije jaren nam ik de zorgen van op mijn werk te vaak mentaal mee naar huis. Ik deed mezelf daar geen cadeau mee. In 2019 ben ik daar resoluut paal en perk aan beginnen stellen. Zo vond ik het ge-wel-dig om in de week van 21 juli – 50 jaar na Apollo 11 – de Saturnus V raket van Lego ’s avonds in mekaar te puzzelen met een livestream van Walter Conkrite op de achtergrond. In 2020 wil ik tijd spenderen in hobbies en activiteiten die ik gewoon zelf leuk vind om te doen. Zonder meer of verdere doelstelling. In tijden van doorgeslagen nutsdenken is tijd triviaal besteden misschien nog wel de grootste vorm van activisme.

I’ll be travelling next week to San Fransisco to attend #LDCX. This is an annual unconference at Stanford University that brings together leading technologists in the libraries, archives and museums (LAM) spaces, to work collaboratively on common needs. This years edition includes high-level topics such as artificial intelligence and machine learning applied to libraries, archives, and museums; data-forward architectures and APIs, ETL, data pipelining, and serverless system design; web archiving; distributed digital preservation; and modern front-end system integration, including convergence in GLAMs, and building an ecosystem of software developers around IIIF.

Looking forward to meeting cool people and lots of learning!

Ik heb een nieuw mobieltje aangeschaft. Mijn vorig toestel begon na twee jaar zijn pluimen te laten. Nochtans is er niks mee: ik kan nog altijd bellen, berichtjes sturen,… alleen gaat het allemaal veel trager. Tot daar niks nieuws onder de zon. Het probleem is dat de software steeds meer eist van de hardware. Toch wel jammer dus geavanceerd stukje technologie zo snel veroudert. Daarom geef ik ook niet graag extravagante bedragen aan mobieltjes uit. Een iPhone vind ik dan ook walgelijk prijzig.

En dus koos ik voor het alternatief. Terwijl op de Europese markt sterkhouders Apple, Samsung, Sony en HTC het mooie weer uitmaken, zijn er ook elders in de wereld zeer interessante spelers te vinden. Denk maar aan Huawei en Oppo. Zij bieden Android toestellen aan die niet moeten onder doen voor het aanbod van het Koreaanse Samsung.

Het Chinese Xiaomi is momenteel een rijzende ster en oprichter Lei Jun wordt zo’n beetje beschouwd als China’s Steve Jobs. Het bedrijf weet de krachten te bundelen en wist onlangs zelfs een groter markaandeel dan Apple in China te veroveren, aldus Forbes. Hoe ze het doen? Regelmatig updates uit brengen tegen scherpe prijzen: hun vlaggenschepen gaan voor de helft van de prijs van een iPhone of een Galaxy maar zijn even krachtig en hun op Android gebaseerde besturingssysteem MIUI is een stevige concurrent voor iOS.

En dus besloot ik om vorige zondag via ibuygou.com een MI-2S te bestellen. Woensdagmorgen had DHL het pakje al geleverd. Ideaal om het verlengde weekend mee te beginnen! Tot dusver zijn de eerste ervaringen positief.

Het eerste wat opvalt is dat de interface nogal hard doet denken aan iOS. Niet verwonderlijk want waarom zou Xiaomi het warm water opnieuw proberen uitvinden? Het ding komt ook in twee talen: Chinees en Engels. Wat Xiaomi goed begrepen heeft is dat je de markt maar kan veroveren door een community rond hun producten te cultiveren. En dat kan door mensen de vrijheid te geven om hun toestel naar hun hand te zetten.

Zo hebben ze voor de Europese markt gewoon een forum opgezet waar fans vertalingen onderhouden van de firmware. Iedere vrijdag geeft Xiaomi een update van hun officiële versies, en een dag later zijn de door de fans vertaalde versies beschikbaar. Het mooie is dat Xiaomi die vertaalde firmware toelaat. Via de Updater app kan je die met twee klikken zonder meer installeren. Instant win.

Een ander punt waar je die vrijheid goed merkt is de apps market. Standaard komt het toestel met een door Xiaomi beheerde market, maar je kan doodeenvoudig ook de gewone Google Play app installeren zodat je toegang hebt tot alle apps.

Tenslotte is het toestel dat hier nu naast mij ligt qua hardware even krachtig als de dubbel zo dure Samsung Galaxy S4. Meer zelfs, het verslaat laatste genoemde in elke benchmark. Ik hoop dus dat mijn toestel daarmee de komende jaren vlotjes zal blijven draaien.

Nu, er is wel een adder onder het gras: ik heb wel garantie, maar geen Europese garantie. Is er iets met het toestel – even afkloppen – dan kan ik niet zomaar een winkel binnen stappen. Nu, gezien de prijs vind ik dat ook weer geen zo’n groot bezwaar. Maar toch, als je er aan houdt: best wel in overweging nemen.

Een TED event in Brugge? Dat kan ik moeilijk missen. En dus vond je mij vandaag terug in het Belfort waar TEDxUHowest: Playing the world for good door ging. Ik had ter elfder ure nog een ticket gekocht zonder écht naar het programma te kijken. TED is ook een networking event en aangezien ik alleen ging, was dit een goeie kans om ook eens sociaal te wezen.

Dit waren zo’n beetje mijn highlights van de dag:

Eerst waren er deze twee ijzersterke dames.

Margot Philippe die uit haar stage de Sweetlog applicatie heeft ontwikkeld om diabetes patienten hun ziekte te helpen managen. Dokters, patienten,… kunnen digitaal al hun gegevens raadplegen, bijhouden en beheren. Ik kreeg nadien tijdens de break een demo met uitleg en ik moet zeggen: dat ziet er heel erg veelbelovend uit.

Jolien Coenraets, CEO van G-Flux vertelde dan weer over Mission Atlantis wat een webplatform is dat medewerkers van organisaties wil motiveren om aan sport/beweging te doen en zo de teamspirit te bevorderen.

Erik Duval, lector human computer interaction, bracht een fascinerend verhaal over Open Learning, MOOC’s en de impact van nieuwe moderne leermodellen waar studenten aangezet worden om aan zelfreflectie & zelfkritiek te doen.

Tom Christiaens vertelde wat meer over het Quindo medialab waar jongeren & studenten radio maken. Quindo gaat verder dan de muren van de hogeschool en betrekt ook de stad Kortrijk in hun verhaal. Met Radio Respect kregen BuSO leerlingen de kans om zelf de microfoon ter hand te nemen. Dat resulteerde niet alleen in eigenzinnige radio, maar ook in groeiend zelfvertrouwen van een groep jongeren die het niet altijd onder de markt heeft.

Vero Van den Abeele is onderzoekerster aan de KULeuven en vertelde waarom een goed idee op papier in de werkelijke wereld niet altijd gevolgd wordt. Soms blijkt goede technologie sociaal genante situaties te creëren. Een apparaatje dat je waarschuwt om op tijd eens recht te staan en rekoefeningen te doen, bezorgt je op restaurant of tijdens een klas al snel vreemde blikken. Zelf moest ik meteen denken aan het verhaal dat The Atlantic bracht over Google Glass en de Shotwell Bar test.

Roel Berger van Jini vertelde dan weer over de quantificeerbare mens en hoe zijn bedrijf applicaties ontwerp die met slimme, draagbare technologie meet hoe goed je slaapt, je eet, je beweegt,… en die gegevens interpreteerbaar vertaalt zodat jij, of je dokter, geïnformeerde beslissingen kunnen maken over je gezondheid. Ik moest op een gegeven moment zelf denken aan scènes met McCoy uit Star Trek.

Philippe Vandenbroeck legde uit wat wicked problems zijn. Ik had er nog nooit van gehoord maar ’t blijkt enorm interessante materie te gaan rond systeemdenken en sociale planning. Een klassiek wicked probleem is de klimaatverandering: we kunnen er niet omheen dat we als mens daar schuldige nummer 1 zijn, maar tegelijk lijkt het collectief geen grote prioriteit te zijn iets te veranderen. Door niet meteen het probleem aan sich te benaderen, maar wel de wijze waarop we er allen over denken en met elkaar in dialoog gaan te veranderen, zouden we uiteindelijk sneller en makkelijker tot oplossingen kunnen komen.

De kracht van zo’n TED event is dat je een reeks krachtige powertalks van 20 minuten krijgt voor geschoteld door mensen met allerlei achtergronden en uit de meest uiteenlopende disciplines. Je krijgt op korte tijd een pak informatie over de meest vooruitstrevende onderwerpen. En ook al kende ik er niemand: voor ik er enigszins over kon nadenken, was ik al met een paar mensen aan de praat geraakt. Dat was de kers op de taart.

Op 22 juni gaat TEDxGhent door. Na vandaag zou ik wel eens geneigd kunnen zijn om mijn agenda die dag vrij te maken.

Ik zat met een ei dat al een hele tijd geleden gelegd had moeten worden. Vroeger was mijn blog bij momenten zo’n beetje een experimenteertuin voor al mijn IT interesses. Maar de laatste jaren vond ik minder en minder dat code en zo er thuis hoorde. In de eerste plaats omdat wat ik over technologie en over mezelf schreef soms zo ver uit elkaar liggen, maar ook omdat mijn lezerspubliek veranderd is.

Dit blogje is zoetjes aan een lifelog geworden.

En ergens vond ik dat jammer want ondertussen zat ik wel met dat technologische ei dat ik nergens kwijt kon.  Ondertussen ben ik een kleine twee jaar geleden gestopt met freelancen en was er de oude site van de eenmanszaak. En dus besloot ik in het najaar om er een technologieblog van te maken waar ik mezelf volledig kan uitleven.

Ondertussen ben ik een tijdje geleden in alle stilte aan het schrijven geslagen. En is het wel heel erg duidelijk hoe groot dat ei wel niet was. Ergens hoop ik dat het verdwijnen van dat ei ook wel ruimte creëert om hier te verder bloggen.

Armoede in Vlaanderen. Daar is nogal wat over geschreven. Armoede kent ook zovele gezichten. Gaande van de bedelaars op de straat die geen nagel hebben om hun gat mee te krabben tot de verborgen kansarmoede achter de gevels van bescheiden arbeidershuisjes.

En er zijn dozijnen initiatieven, vzw’s en overheidsdiensten allerhande die proberen om schrijnende toestanden in te perken. De laatste weken is er een nieuwe bijgekomen: het Sociaal Innovatie Lab, een initiatief van iDrops. De bedoeling van het SIL is een platform bieden om mensen uit innovatieve en technologische sectoren de kans te geven met iniatieven te komen om armoede te bestrijden.

Door mensen uit de IT, creatieve en andere sectoren samen te brengen hoopt het SIL via een multidisciplinaire aanpak met nieuwe oplossingen te komen om mensen te helpen.

Maar hoe kunnen “hippe” IT’ers gewapend met iPhones en Macbooks armoede nu concreet bestrijden?

Een typisch probleem is ongeletterdheid. Wie vroeger niet kon lezen maakte grote kans terecht te komen in de armoede. Dankzij onderwijs en allerlei projecten kon men heel wat mensen binnen de boot houden. Maar vandaag is vooral digitale ongeletterdheid een probleem. We staan er niet bij stil maar naarmate de maatschappij meer en meer gedigitaliseerd geraakt, wordt ze voor heel wat groepen juist minder toegankelijk. FeDICT lanceerde in 2009 het project Start2surf zodat iedereen toegang zou krijgen tot het Internet, maar is dat wel voldoende? Een goedkope PC met een inleidende opleiding alleen is niet voldoende. Er liggen op het Web genoeg hordes opgeworpen om de digitale zwakkeren te ontmoedigen.

Eén voorbeeld is PC banking. Hoe handig ook, de meeste banken confronteren ons nog altijd met eerdere knullige interfaces. Natuurlijk, als je aanlogt op PC banking, dan is veiligheid prioriteit nummer 1, maar om een overschrijving uitvoeren moet je al te va=ak verschillende cryptische schermen doorworstelen.

Het Sociaal Innovatie Lab zou hier iets aan kunnen verhelpen. Waarom de ideeën van informatiearchitecten, UX designers en usability experts combineren met sociale partners om de drempel tot belangrijke applicaties zoals PC banking, Tax-on-web, aangiftes, private en publieke e-loketten,… eenvoudiger te maken zodat écht iedereen de weg kan terug vinden?

Stof tot nadenken alvast. Het Sociaal Innovatie Lab gaat van start op 10 mei in Gent.

Just. Ik heb ondertussen dus een nieuwe slimme telefoon. Het is geen enkele van de modellen die ik op het oog had geworden. Dat zit namelijk zo. We waren met een aantal collega’s die gelijk op de uitkijk naar een nieuwe telefoon waren. En dus dwaalden de gesprekken onder de middag en op de interne chatbox van het werk al snel af naar de pro’s en de con’s van dit of dat toestel. Wat kan je ermee? Gaat dat nog lang meegaan? Is het wel de kost waard? Serieus, als’t over gadgets gaat, dan kunnen wij daar volledig in op gaan. Een aantal onder ons besloten uiteindelijk om de Galaxy Nexus te kopen.

Dat toestel is zo’n beetje hét hebbeding van deze maand. ’t Is ook het toestel dat door Google zelf wordt gepromoot als dé Google Phone. Het komt met de allerlaatste versie van Android. En, o ja, je kan er ook nog mee telefoneren. Om maar te zeggen: dat toestel kost 600 euro wat zoveel is als een iPhone en ik vind dat eigenlijk belachelijk veel geld voor een GSM.

Nu, de vorige Google Phone, de Nexus S, wordt ook nog altijd verkocht. Die is nog maar goed een jaar op de markt en je kan er evenveel mee als dat ander toestel. Tegen de helft van de prijs. Wat nog altijd vrij veel geld is. Een aantal collega’s hebben zo’n Nexus en zijn daar bijzonder content van. Alle technische argumenten daar gelaten bleek dat ik met een aanschaf op budget meer dan waarschijnlijk vrij snel terug gefrustreerd zou rondlopen. En dus heb ik van mijn hart een steen gemaakt en mijn spaarvarken met een dubbelloops te lijf gegaan. Christmas came early this year!

Ondertussen loop ik al goed een week rond met mijn nieuwe aanwinst. En tevreden dat ik ben! Ik neem namelijk nogal wat foto’s met mijn GSM. De camera die in dit toestel zit is dag en nacht verschil bij wat ik had. ’t Is een serieuze sprong vooruit. Dat en het ligt goed in de hand, is razendsnel, heeft een lekker groot scherm,… Ik ontzag het mij vroeger om de e-mail van’t werk te lezen of todo lijstjes te beheren op mijn telefoon als ik onderweg ben. Nu is dat best wel een aangename bezigheid geworden.

Ikke content dus. Ook al heeft het me een stukje meer gekost. Ik hoop van harte dat het ding een lang leven beschoren is.

Zei Isaac Newton ooit:

If I have seen further it is only by standing on the shoulders of giants.

En dat geldt ook voor Steve Jobs. Enkele dagen geleden stierf Dennis Ritchie.

Wiedade?

Dennis Ritchie!

Een nobele onbekende op het eerste zicht, maar vergis u niet. Zonder Dennis Ritchie en Ken Thompson hadden we nooit al die prachtige snufjes waar we vandaag over beschikken. Zij waren het die in de jaren ’60 de C programmeertaal ontwikkelden aan de befaamde Bell Labs. Dit is zo’n beetje de moeder van alle grote programmeertalen en computersystemen. Apple? Windows? Microsoft? iPhone? iPod? Linux? Het WWW? Ze zouden er niet zijn zonder C. De taal wordt vandaag nog altijd gebruikt als lingua franca.

Omdat het een taal is die je toelaat om vrij direct met hardware te praten, kan je er ook bijzonder zwaar in mee in de fout gaan. Er is een aforisme dat stelt: “C gives a programmer every opportunity to shoot himself in the foot while handing him a fresh clip of bullets.”

’t Is dat ikzelf in het verleden wel wat met C heb gepruld maar het nooit helemaal heb doorgrond. Technische uitdaging is zo’n beetje een understatement.

Wired schreef een prachtig stukje naar aanleiding van zijn overlijden.

• 1.0 Is the Loneliest Number — Matt Mullenweg — “Real artists ship.” — Steve Jobs, 1983
• Jolly Mukherjee & The Madras Cinematic Orchestra – Sarang … -
• First 3D rendered film from 1972 — This is really neat. It’s a very very early digital 3D rendered film (family lore is that it’s the first, ever). It looks old because it is. It was created in 1972 by Ed Catmull (the founder of Pixar) and Fred Parke with a little help from my dad. I also think that this is the only digital copy of it.
• The evolution of the web — The web today is a growing universe of interlinked web pages and web apps, teeming with videos, photos, and interactive content. What the average user doesn’t see is the interplay of web technologies and browsers that makes all this possible.
• Commotion Wireless – Overview – Chambana.net Tech Projects - With support from New America Foundation’s Open Technology Initiative (OTI), Chambana.net, and Acorn Active Media the developers, technavists, and organizers here propose to build a new type of tool for democratic organizing: an open source “device-as-infrastructure” distributed communications platform that integrates users’ existing cell phones, WiFi-enabled computers, and other WiFi-capable personal devices to create a metro-scale peer-to-peer (mesh) communications network.
• Domino’s Pizza: PIzza Tracking Show — Bascule and Asatsu-DK Inc. make waiting for your food delivery an entertaining experience, in the Pizza Tracker Show for Domino’s Japan. The campaign, similar to Crispin’s Pizza Tracker in the U.S., invites online pizza order placers to register to see the progress of their pizza delivery in realtime, with some added bells and whistles.

Microsoft die Yahoo! met alle geweld wilde overnemen? ’t Is ondertussen een beetje het verhaal van David en Goliath geworden. Eerst ging het via de onderhandelingstafel, dan wilde Microsoft het via een vijandig overnamebod proberen. Maar met 37$ per share bleek de prijs toch te hoog te liggen voor de gigant. Bovendien zou Yahoo zijn internet advertising verkopen aan Google. Microsoft zou er zijn broek aan scheuren.

En dat dwingt Ballmer tot enige matiging.

After careful consideration, we believe the economics demanded by Yahoo do not make sense for us, and it is in the best interests of Microsoft stockholders, employees and other stakeholders to withdraw our proposal

Kleine revolutie? In dit geval plaatst Yahoo! zijn betrekkelijke onafhankelijkheid voor op de aandeelhouders. Die zullen maandag met een kater de week starten. Immers, de laatste weken was de prijs per aandeel flink de hoogte ingejaagd door de op til zijnde deal.

Nu, Microsoft is altijd al een piraat geweest. Qua trackrecord in het opkopen of doodleuk stelen van expertise en technologie heeft het een serieus palmares. Ik ben alvast benieuwd wie het volgend slachtoffer zal worden eenmaal de wonden gelikt… maar Yahoo! zal vroeg of laat toch voor de bijl vallen aangezien het zelf altijd de duimen zal moeten leggen tegenover die andere gigant: Google.

O ja, natuurlijk zijn de Flickr gebruikers hier héél erg gelukkig mee!

En op Technorati nog meer inzichten…