Meubels

We zijn verhuisd! Niet naar Oregon, wel naar Assebroek.

Na anderhalf jaar wachten, ontvingen we begin juni de sleutel van onze eigendom. In de afgelopen weken hebben we hard gewerkt om het huis woon klaar te krijgen. We hebben niet minder dan 30 liter verf opgeschilderd. En de slaapkamer heeft een nieuw plafond gekregen. En verder zijn er de eindeloos vele andere kleinere en grotere werkjes die moesten gebeuren.

De voorbije week was er eentje waar we van uur tot uur leefden terwijl de verhuisdatum naderde. Onze slaapkamer kreeg nog een laatste laag verf, er was nog flink wat schoonmaak nodig en er passeerde een stoet van leveringen. En tussendoor pendelden we continue met de auto op en af tussen Oostkamp en Assebroek met een koffer gevuld met spullen. Tot in de late uurtjes met zaken die we onmiddellijk nodig zouden hebben. Of dingen die te breekbaar zijn om in een vrachtwagen te vervoeren.

Maandag leverde Ikea onze nieuwe zetel en een nieuwe slaapbank voor Louise. Ook de Proximus ploeg maakte passage om de aansluiting te verzekeren. Dat bleek niet zo eenvoudig. Long story short, we zijn overgestapt naar Telenet. Dinsdag was het van domicilie verhuizen en een voorlopige parkeervergunning aanvragen. Woensdag was een dag van inpakken, af en aan rijden en andermaal een bezoek aan Ikea. Donderdag werd onze nieuwe keukentafel geleverd.

Donderdagavond besloten we om onze matrassen en lattenbodems te verhuizen en onze eerste nacht in het nieuwe huis door te brengen. We wilden niet langer wachten tot de eigenlijke verhuis. Ook al kostte dat extra moeite. Het appartement in Oostkamp stond helemaal op zijn kop en we voelden dat het thuisgevoel ondertussen was verhuisd naar het nieuwe huis.

Vrijdagmorgen haalden we de gehuurde vrachtwagen op. Eerst ging het richting Meulebeke om meubels die daar nog gestockeerd lagen, op te halen en naar de kringloopwinkel in Tielt te brengen. Daarna trokken we nog maar eens naar Ikea om een Besta kast en TV meubel op te pikken. Ook daar volgt nog een blogpost over.

Vrijdagavond leverden we een laatste inspanning en was het appartement in Oostkamp eindelijk helemaal verhuis klaar. Buiten de meubels stond alles mooi verpakt klaar voor de vrachtwagen. We hebben dan wel België – Brazilië gemist, maar dat hadden we er toch echt wel voor over.

Zaterdag was D-Day. Een verhuisploeg van lieve vrienden en familie kwam ons in de vroege uurtjes helpen. Het uitgekiende verhuisplan leverde resultaat op. In de loop van de namiddag waren we volledig verhuisd.

Zondag was een dag van schoonmaken in Oostkamp. Hoe goed je in al die jaren ook mag poetsen en stofzuigen: het blijft verbazingwekkend wat je nog vindt aan stofnesten en vuiligheid wanneer alles leeg staat. We zijn toch even zoet geweest om alles pico bello te krijgen. Waarom zou een mens al die moeite doen voor iets wat je verlaat? We hebben immers vaak genoeg geklaagd over de oude staat het van het appartement. Uiteindelijk hebben we er jaren van ons leven gewoond. Het was onze thuis. En om in schoonheid afscheid te nemen, was het de extra inspanning meer dan waard.

Gisteren hebben we de sleutels van het appartement afgegeven en het papierwerk getekend. Ook de twee poezen haalden we terug van het poezen pension. Vanmorgen kwam dan de Telenet man de aansluiting regelen. Nu rest ons nog het uitpakken van dozen en het rustig settelen in onze nieuwe woonst. We voelen ons alle vijf alvast helemaal thuis.

De zomer mag ook voor ons eindelijk starten.

Over een kleine week verhuizen we. Dan ruilen we Oostkamp in voor Assebroek. Anderhalf jaar geleden kochten we daar een huis. De vorige eigenaars hadden zelf bouwplannen en dat betekende dat we even moesten wachten tot ook zij verhuisden. Dat even werd uiteindelijk bijna anderhalf jaar later.

Begin juni kregen we de sleutel. Sinds ik terug ben uit Praag hebben we quasi non-stop gewerkt om het huis klaar te krijgen voor onze verhuis. Dat betekende schrobben en schuren, schilderen, een nieuw plafond plaatsen in een slaapkamer en enkele kleine herstellingen. Vooral dat schilderen was een grote uitdaging. Onze living is vrij groot en heeft een zadeldak. Ik heel wat uurtjes door gebracht op een gammele stelling. Sommige oppervlaktes vroegen 3 tot zelfs 4 lagen verf. We hebben ondertussen zo’n 25 liter opgeverfd… en we hebben toch nog een paar liter nodig om rond te geraken. Het einde is gelukkig in zicht. Er zijn nog muren die een derde laag vragen, maar dan zouden we toch moeten landen.

Ondertussen zijn we al aan het verhuizen. Elke autorit doen we met een volgeladen koffer. We willen zoveel mogelijk spullen uit de weg hebben wanneer we volgende zaterdag finaal de grote meubels aanpakken. Aangezien we elke avond in het huis werken, hebben we onze keuken operationeel gemaakt.

Deze week op het programma: Proximus verhuizen, nieuwe meubels die worden geleverd, een bezoek aan IKEA, schilderwerk afronden, schoonmaak van het terras, BPost verhuisdienst regelen, onze katten naar het kattenhotel brengen, domicilie aangeven en parkeervergunning aanvragen,… En dan finaal verhuizen volgend weekend.

De eigenaars van de meubels kwamen vandaag op bezoek. En in één moeite hadden ze volk mee dat het wel zag zitten om drie kasten, het bed met bijhorende nachttafeltjes, een marmeren tafel en matching stoelen mee te nemen. En zo geschiede. Mijn appartement is nu werkelijk leeg. Maagdelijk canvas om van te beginnen als ik zo lyrisch mag zijn.

Verder zag ik vandaag ook de meneer van de vloeren. Blijkt dat er wat kinken uit kabels moeten worden gehaald. Knopen doorgehakt en zo. Met betrekking tot de plinten bijvoorbeeld. De muren zijn behangen en daarna beschilderd. En dat behang komt aan de huidige plinten. Maar de plintjes die ik eerst op het oog had zijn een stuk lager dan het papier. Probleem want zo krijg je een lelijke streep onbewerkte muur. Dus de bestelbon moeten aanpassen naar hogere plinten. Nog minder leuk nieuws: blijkt dat de sales man de ruimte verkeerd te hebben ingeschat. Als in: kleiner dan het eigenlijk is, wat dus een hogere eindfactuur zal opleveren. Niet dat er zwaar met de budgettaire potten wordt gesmeten, maar ook niet echt wat heet een aangename verrassing.

En zo staat er op de todo lijst een nieuw puntje te blinken: een vies tapijt afsteken en omzichtig plintjes ontmantelen.

En zo werden de afgelopen tien dagen een rollercoaster. Het battleplan voor de komende weken begint vorm te krijgen. Op woensdag krijg ik namelijk de sleutel en schrap ik “huisbaas” uit mijn titel. Vanaf nu kan het echte werk beginnen.

Qua verbouwingswerken valt alles wel mee. Het idee is om een nieuwe vloer in de living te leggen, dubbel glas te steken, en te schilderen. Niet noodzakelijk in die volgorde, uiteraard. De vloer is al zo’n beetje beslist. Momenteel ligt er een soort vieze vasttapijt. Niet goed voor een algerische mens zoals ik. En dus komt er een kurken vloer. Een matching kleurtje voor de muren, dat wordt in de komende dagen beslist. En dan zijn er nog de ramen waar ik offertes voor moet opvragen.

Dat zijn zo de meest dringende kosten. Wanneer ik verhuisd ben, word het opnieuw budgetteren geblazen. Een deel van mijn IKEA meubels – waaronder mijn slaapkamer – heeft al wat kilometers in een verhuiswagen gezien. En dat heeft zo zijn sporen nagelaten. Ik heb er, terug in 2005, ook niet het duurste aangeschaft. Een aantal dingen zijn dus drrrringend aan vervanging toe.

En dan is er nog het verhuizen zelf. Gelukkig heb ik na een aantal keer alles zelf te regelen een draaiboek van wat ik zoal moet doen. Transport regelen, inpakken, telecom en elektriciteit regelen. Afin, the whole nine yards.

Dat het spannende weken gaan worden!

Zo. Nu ik Amerika achter de rug heb, pak ik de volgende uitdaging met beide handen aan: in de komende weken/maanden(?) een woonst vinden in het Leuvense. Meubels heb ik al. Nu nog een betaalbare plaats vinden om die te zetten.

Gisteren heb ik een appartement in 3000 gaan checken. Het was de eerste grote kanshebber: goed gelegen, niet al te duur en net niet te klein. Alleen jammer dat het al was bemeubeld. Mijn eigen – overigens degelijke – IKEA huisraad van de hand doen voor gammele rieten keukenstoelen, een oude laminaattafel, een uitgeleefde kleerkast en mouzekes die voor zetels moeten doorgaan, daar doe ik niet aan mee.

Vanavond ben ik dan bij een immokantoor op de Martelarenlaan binnengestapt. Ze hadden nog iets dat mij wel kon interesseren. Ik mag vrijdagavond een appartement bezoeken. Ook binnen 3000 en vlak aan het station. Ik ben benieuwd…

En eentje voor Demus. Mareike Gast, een duitse designer die toch wel enkele leuke dingetjes in haar portfolio heeft.

Neem nu de flowerchair die gemaakt is uit oude tijdschriften! Het leuke is dat je dit meubel niet zomaar kan bestellen. Neen. Je moet ze zelf maken. Handig als je van je oude knacks, dag allemaals of andere boekjes af wilt! Beknopte instructies over het hoe vind je op haar website!

Zo. De eerste dag heb ik gehad. De cursussessie voor onze nieuw document management systeem was een uurtje vroeger gedaan dus ik was wat eerder thuis dan vroeger. En daar zat ik dan in een ruimte en met meubels waar ik niet helemaal vertrouwd mee ben. De kasten staan bovendien leeg en heel wat zaken zijn nog ingepakt. Die eerste momenten waren absoluut niet de meest aangename. Ik ben dan ook nooit op kot of zo geweest.

De koelkast was ook niet bepaald de hoorn des overvloeds dus al snel ging het richting Delhaize voor het nodige. Die eerste avond serveerde ik mezelf een steak met kruidenboter en groentensla. Kameraad Vincent arriveerde midden in mijn maaltijd. Hij woont al een klein jaartje in Antwerpen. We maakten uiteindelijk een wandeling die uiteindelijk eindigde in het Pakhuis.

Mijn handen zitten nu wel onder de isobetadine en de plakkertjes, maar al mijn ikeameubeltjes zitten in elkaar. In eerste instantie dachten we dat de ruimte in de studio aan de kleine kant was, maar achteraf gezien heb ik nog zeeën van ruimte over. Mijn twee 150 Watt staanlampen (model NOT voor de geïnteresseerden) verlichtten alles. Alles ging eigenlijk zeer vlotjes. Vrijdag wist de ikeadama aan de telefoon te melden dat we de levering tussen 12 en 16u konden verwachten. Een domper op de feestvreugde want dat betekend een dagje duimdraaien om dan ’s avonds pas te kunnen schroeven. Ik had een bordje laten plaatsen door de verkeerspolitie om plaats te reserveren voor de vrachtwagen. Zaterdagmorgen stonden er toch nog twee auto’s. Een telefoontje naar de politie later arriveerde een vriendelijke maar kordate politiedame met combi. Eigenaar nummer één werd gelocaliseerd aan de hand van zijn nummerplaat. Eigenaar nummer twee lag al wat moeilijker. Even met de sirene loeien en al snel kwam ook hij opdraven om zijn auto te verplaatsen. Rond de middag was er dan “le moment suprème”. Tegen de verwachting in arriveerden de meubeltjes om 12u15. Met een ladderlift werd er in totaal 330 kilo naar de eerste verdieping getild. Echt correct was de levering niet. Ik kreeg namelijk een latenbodem (ikeamodel Sultan Liared) teveel. Dat kan alleen maar van pas komen. Zaterdagavond is de zaak bewoonbaar. Alles staat min of meer op zijn (voorlopige) plaats tot en met mijn computer.

Ik heb gelijk mijn AMD XP1800 die tot nu toe als server dienst deed mee verhuisd. Ik hoop die in de komende dagen wat te kunnen tweaken tot een volwaardige desktop. Ik heb de oude 386 van mijn ouders geërfd. Die stond al een tijdje stof te vergaren. Vandaag kon ik op de computerbeurs twee ISA netwerkkaarten op de kop tikken. Met een beetje gefoefel moet mij dat lukken om daar iets mee te maken.

Vanaf morgen woon ik dan tijdens de werkweek in Antwerpen en in de weekends in Brugge…

Vanavond is het dan eindelijk zover. De eerste spulletjes uit mijn roerend goed arriveren in Antwerpen. Ik blijf samen met kameraad Bram ter plaatse om ’s ochtends vroeg de mannen van Ikea en mijn meubels te ontvangen. Morgen wordt dus een dagje schroeven en timmeren.

Ondertussen heb ik ook Integan gebeld. Volgende week woensdag komen ze mijn kabelaansluiting regelen. Ik zou dan toch al TV moeten kunnen kijken. Digitale televisie, daar doen we niet aan mee wegens duur en eerder brol hors catégorie als ik zo uit de eerste reacties mag opmaken. Op internet moet ik wel wat wachten. Met een beetje geluk wordt dat op 27 september geïnstalleerd. Aangezien ik geen vaste telefoonaansluiting heb, ben ik maar voor kabelbreedband gegaan. En dan kom ik uiteraard ook uit bij Integan/Telenet. Ik ben geen groot downloader/uploader dus ik heb een klassiek standaard abonnement genomen.

Jetzt geht los!

Nu het zo goed als vaststaat dat ik verhuis, zijn we vanmiddag op meubelkijktocht geweest in de ikea van Ternat. Ik heb daar heel veel dingen gezien die mij aanstonden. Belangrijk vind ik een goede bureaustoel. Verder natuurlijk ook een tafel, stoelen, een zetel, een bed, een kast of twee en ga zo maar daar. Tot slot heb ik mij alvast een basisuitzet aangeschaft: borden, bestek, gewone glazen, wijnglazen, een messenblok, een paar potten en een paar pannen, een blikopener,… Nu zullen sommigen gniffelen: waarom Ikea? Waarom bij die gigant? Wel, omdat de spulletjes die ze daar verkopen ideaal zijn voor een starter. Niet overdreven duur en toch nog degelijk genoeg. Bovendien voorzien ze een verhuisservice, en dat is best wel handig aangezien de trap verhuizen van zware meubels niet bepaald toelaat. Mijn studio to be bevindt zich namelijk op de eerste verdieping. Tot slot doet het wel raar om te kunnen zeggen: “Pas op met mijn wijnglazen!” Ook al mogen ze niks gekost hebben.