Netsensei

Much Ado About Nothing

Film

Escape from City 17

# Gepubliceerd door op

Ik denk dat ik flink wat jaren van mijn adolescentie grotendeels gespendeerd heb in het Half-Life universum. Gordon Freeman, Black Mesa, de Combine, City 17, Alix Vance, Dr. Breen, G-Man,… Ik heb ongeveer alles gespeeld wat er te spelen viel. Alleen, het ontbreekt een beetje aan een versie op het witte doek. Of een TV serie. Want als je kijkt naar gelijkaardige futuristische telenovelles (Battlestar Galactica, Stargate Atlantis,…) dan leent het dystopische toekomstbeeld van Half Life zich daar toch geweldig toe. Alleen, juist omdat het zo’n fantastisch spel is, en omdat verfilmingen vaak een vieze nasmaak laten, lijkt in de afgelopen 10 jaar niemand bereid te zijn om zijn/haar hand voor zo’n project in het vuur te steken.

Fnac

# Gepubliceerd door op

Ah ja, sinds een week of wat hebben we in Brugge eindelijk ook een fnac! In de drie verdiepingen van het voormalige ING kantoor op de Markt werd de volledige speelgoedwinkel geïnstalleerd. Vandaag zijn we eens gaan verkennen. En natuurlijk hadden we beter onze portefeuille thuis gelaten.

Ik heb gekocht: My name is red van Orhan Pamuk, The Kite Runner van Khaled Hosseini en van mijn schat heb ik een film gekregen, 1492: Conquest of Paradise. Zij heeft dan weer meteen een hoesje voor haar nieuwe iPod gekocht en een stevige pil van een fotoboek.

Indiana Jones

# Gepubliceerd door op

Ik denk dat Karel het allemaal al verwoord heeft.

Gisteren hadden wij aldus afgesproken voor een zoveelste film night. Wij, dat waren Karel, Eline, Mirthe, Wouter, Sara, Greet, Tim en mezelve. Afspraak aan de Sfinx waarna het via een klein omwegje richting McDonalds ging voor een klein fastfoodgelag. Daarna trokken we naar de Decascoop (of Kinepolis Gent) om daar van de nieuwste Indy te genieten.

En ja, hij… is… goed! Fantastisch zelfs. Klasse. Ik was wat sceptisch over het feit dat de Nazi’s door de Ruski’s zouden zijn vervangen. En ik was even bang dat het een hele film lang gezeik zou zijn van “Wat zijn wij oud!” Maar al bij al viel het mee. Uiteindelijk kon de film mijn aandacht vasthouden van A tot Z. En dat zegt wel iets over de kwaliteit. Veel actie en humor zoals we dat gewend zijn. En natuurlijk ook een pak CGI want we leven nu eenmaal in zulke tijden. Maar de typische speelse no-brainer sfeer is bewaard gebleven. Alleen, naar mate het verhaal vorderde bleek het uitgangspunt steeds verder en verder gegrepen te zijn. De apotheose was bijzonder imposant en de spanningsboog ernaartoe was heel mooi opgetrokken, maar toch bekroop mij het gevoel dat het met heel wat minder bombardie nog een stuk beklijvender zou zijn geweest.

links for 2008-04-29

# Gepubliceerd door op

Het weekend

# Gepubliceerd door op

Ik ga dat hier even kort en bondig houden. Dit was het weekend.

  • Vrijdagavond afscheidfeestje van twee collega’s no less
  • Zaterdag keihard PHP’en. Er volgt nog wel iets.
  • Zaterdagavond met deze mensen op schok geweest
  • Later diezelfde avond nog naar Into The Wild gaan zien in de Lumière. Prachtfilm!
  • Zondag een dagje toerist in ’t Stad uithangen. Onder andere naar de Diamond Diva’s gaan zien. Ja, ik heb mezelve vergaapt aan de verlovingsring van prinses Grace en het collier dat Nicole Kidman in Moulin Rouge droeg.

Zo. En nu een half weekje verlof tegemoet. Woensdag ben ik wel even op het werk. Tjah, die foorapen van de NMBS, hé. En u? Hoe was uw weekend eigenlijk?

The ground beneath her feet

# Gepubliceerd door op

Tubeday. Weekje overgeslagen maar we staan weer helemaal terug. Vandaag in het uitstalraam: U2 met The ground beneath her feet.

Deze song uit 2000 is in feite gebaseerd op het gelijknamige boek van Salman Rushdie. In het boek rouwt het hoofdpersonage Ormus Cama om de dood van zijn geliefde. Bono nam de tekst van Rushdie quasi woord voor woord over als lyrics.

Het liedje maakt ook deel uit van de soundtrack van Bono’s The Million Dollar Hotel met Milla Jovovich, Jeremy Davis en Mel Gibson. De film zwaar flopte op de box office. The ground beneath her feet zou eerst als single worden uitgegeven maar met het afwerken van All that you can’t leave behind zag Interscope Records dat niet zitten. Het werd daarom gebruikt als een promotionele song en kreeg slechts zeer beperkte airplay.

There will be blood

# Gepubliceerd door op

Olie. Een ganse avond lang. Eergisteren trokken collega J. en ik naar de UGC voor een avondje kwaliteitsfilm: There Will Be Blood met Daniel Day-Lewis. Goed voor een oscar en met véél lovende kritieken.

Het is op zijn minst een doorwrochte film. Regisseur Paul Anderson baseerde zich op het boek Oil! van Upton Sinclair. In 150 minuten wordt het verhaal verteld van een zilvermijnman die aan het begin van de 20ste eeuw op zoek gaat naar olie. Tegen de achtergrond van een Amerika in volle economische expansie wordt hij een oliebaron. Alleen heeft hij het lot niet mee want ondanks zijn fortuin krijgt hij af te rekenen met tal van persoonlijke beproevingen.

Bioscoop

# Gepubliceerd door op

Ik trok nog een laaste keer aan mijn sigaret. De peuk lichtte op in het duister van de nacht. Het oranje straatlicht overstemde eigenlijk alles inclusief de laatste sterren. Ik duwde de peuk uit in één van de assenbakken en keek nog even rond. In het portaal stonden nog twee ineengedoken figuren. De weeë geur van een joint vervulde de lucht. Een blik op mijn uurwerk vertelde mij dat het tijd was.

Sweeney Todd

# Gepubliceerd door op

Vanavond ben ik met Eline, Mirthe, Suiadan en Osahi naar een filmpje gaan pikken in de Decascoop Kinepolis Gent. We hadden afgesproken om eerst een hapje eten. Dat werd dus op de Vrijdagmarkt. Vrij letterlijk want met het zonnige weer stonden de terrasjes al uit en daar profiteerden we van. Het was nochtans niet bepaald warm en de dienster was een tikje onder de indruk dat we toch buiten wilden zitten. Het viel nochtans verbazend goed mee. Een warme jas was wel een must. Nog nooit meegemaakt, zo vroeg op het jaar zo ’s avonds buiten kunnen eten.

Geregisseerd

# Gepubliceerd door op

Zonder veel gedoe: een lijstje regisseurs waarvan ik vind dat ze een aardig oeuvre hebben.

  • Spike Lee
  • Michael Mann
  • Danny Boyle
  • Joel Schumacher
  • Ridley Scott
  • James Cameron
  • Joel & Ethan Coen
  • Tim Burton

Hm. Veel uitleg hoort daar niet bij. Ik zou er nog Steven Spielberg bij kunnen gooien, maar dat ga ik niet doen want die is hors categorie. Op nummer één staat bij mij wel Michael Mann. Oké, zijn films zijn doorgaans beladen actie-drama’s maar, man, die fotografie! Hoe er met kleur en licht wordt gespeeld, camerastandpunten, hoe het in beeld wordt gebracht! De shootout in hartje LA in Heat is ronduit legendarisch. En Collateral met Tom Cruise en Jamie Foxx is pure eyecandy.

« Vorige blogposts Pagina 2 van 4 pagina'sVolgende blogposts »