Feest

Ik huur de onderste verdieping van het huis van J. en N. in hartje Antwerpen. Dat huis is een hoekhuis. Ik woon dus op een hoek. En achter die hoek is er een feestzaal. Zoals dat gaat bij feestzalen wordt daar wel al eens iets gevierd. Het laatste half jaar was het behoorlijk rustig. Maar dat de examens ten einde zijn, dat zullen we deze week geweten hebben. Gelukkig is er portier en rots in de branding L. om de zaak hier te bestieren.

Hopelijk was oud op nieuw ook voor u een avond vol feestvreugde en bubbels. Dat was het alvast voor mij. Met de vrienden was het verzamelen bij T., V., F. en C. voor het feestmaal en hapjes. We telden af naar twaalf uur in de ijskoude, donkere tuin rond een kolenvuur. Op klokslag twaalf werd er overal in de wijk vuurwerk afgestoken. We zagen boven de daken en op de straat vooral veel weerlichten vergezeld van veelvuldig geknal. Net of de oorlog was uitgebroken. Daarna ging het richting Brugge om in de stamkroeg de avond rustig af te sluiten.

Vanavond is het Groot Feest omdat Gent Blogt twee jaar jong wordt. Alleen kan ik er jammer genoeg niet bij zijn. Gezondheid en al verhinderen mij zo’n beetje om allerlei dinges te doen. Mijn lichaam schreeuwt om het rustig aan te doen dit weekend. Ik had overigens al een afspraak die ik vanavond heb moeten afzeggen.

Dju, dju, driemaal dju! Ik had zo graag eens de crew van Gent Blogt ontmoet! Dat ze er een lap op mogen geven vanavond. En natuurlijk, toch bedankt voor de mooie uitnodiging!

Op 27 oktober sloot Café Rond Punt zijn deuren. Het werd gedurende 36 jaar uitgebaat door de familie Latré en ontleende zijn naam aan de rotonde met de E40. Het café was een geliefde trekpleister voor vertegenwoordigers, zakenmannen op doorreis en inwoners uit de regio en was elke dag van 7 tot 20 uur geopend. Het was een begrip in Aalter en dus moest de sluiting passend gevierd worden met een groot feest: gratis drank á volonté en veel leute. Meer moest er niet nodig zijn.

Daarjuist werd ik, jawel, drie (!) keer opgeschrikt door vreselijk gerucht. Een blik door het raam leerde mij dat er een horde verkleede kinderen, jongeren,… met van die lichtgevende neonstokjes door de straat trokken. Ja hoor…

Trick or treat!

Ik zag tussen de gordijnen door hoe drie figuren voor onze deur bleven staan en overlegden wie ze zouden lastig vallen. Een begeleider riep ze gelukkig tot de orde en stuurde ze verder de straat in. Ik zei ‘gelukkig’ want ik ben geen fan van Halloween en ik heb daar zo mijn redenen voor.

Bartek riep

Ge hebt Stef de Moose toch niet bij het asiel gedumpt he ???

Niets van aan! Die zit mooi thuis. De buurman brengt hem zijn dagelijkse portie loempia of kip met rijst in zoetzure saus. Meer heeft ie niet nodig. Ik hoop enkel dat hij van de koekjes kan afblijven, de muziek niet té luid zet, in zijn onderbroek voor TV zit of feestjes voor lokale MoOoOosen gaat organiseren.

Wat doe je wanneer mongoolse horden je vrienden en ex-medestudenten je appartement komen housewarmen op een zaterdagmiddag? Juist, chocomousse in grote kwantiteit prepareren op vrijdagavond! Bijlange na zo moeilijk niet te maken, zo bleek. Zolang je maar de juiste ingrediënten bij de hand hebt. Fondant van côte d’ore is zojuist zwaar gestegen in mijn achting! Ik heb zelfs nog een flinke rest in mijn koelkast staan wachten! Fijn!

Natuurlijk gaat daar nog wat aan vooraf: kameraad Vincent prepareerde de spaghettisaus! Ze mocht er wezen! Het werd weer een feestmaal.

Gisteren mocht ik aanwezig zijn op het huwelijk van vriendin P. en vriend J. Zowat de Bonnie and Clyde onder de historici. De huwelijksmis was sehr schön en tijdens het feest achteraf gingen alle remmen los. Vooral de feestdis was op zijn minst indrukwekkend te noemen. Niet dat ik mij een indigestie heb gegeten hoor, maar vanochtend had ik bij het opstaan toch enkele momenten het milde gevoel van een betonmolen. Los daarvan was het na dik twee jaar keihard werken voor die twee een zéér geslaagde avond naar mijn mening. Kudos to them!

Het was koppen lopen op de Gentse Feesten. Ik had de indruk dat er meer volk dan ooit op de feesten afkomt. Er was dan ook van alles te doen. Wij hebben gisterenavond De La Vega gezien op Polé Polé. Daarna ging het richting Groentenmarkt waar een coverbandje haar ding probeerde te doen. Veel verder dan klassiekers zoals Dolly Parton ging het niet. Na veel vijfen en zessen werd er opgetrokken naar het optreden van Stash. Daarop heb ik jammer genoeg moeten afhaken om toch nog de trein huiswaarts te kunnen halen. Een beetje spijtig. Dat wel. Maar het werd wel een fijn weerzien met de oude garde van de voortgezette opleiding informatica!