Energie

Vorige jaar tekenden we in op de groepsaankoop van de provincie voor zonnepanelen. In tijden van energieonzekerheid en klimaatcataclysmen leek ons dat geen zo’n slecht idee. Dat de technologie tegenwoordig betaalbaar wordt helpt natuurlijk ook. En zo kwam het dat er in januari een opmeter passeerde om het wat-en-hoe te bekijken om offerte te kunnen maken.

Het oog van die opmeter viel op onze houten Velux dakramen. Blijkt dat één ervan na een paar rotte plekken heeft. Long story short, we zijn ondertussen aan het wachten op een offerte van een dakwerker om twee nieuwe dakramen in PVC te plaatsen.

Ondertussen bleek ook nog eens dat de aarding van onze elektrische installatie een hoge weerstand heeft. Voor zonnepanelen mag dat maximum 30 Ohm zijn en daar zitten we zeer dicht tegen. Anoter long story short, we hebben een afspraak met de elektricien om een paar extra aardingsstaven in de grond te laten slaan.

Eens te meer, no plan survives first contact with reality.

Schaamteloos gepikt bij bnox en Bart. Maar dat mag de pret niet drukken: dit is een beestig interessante infografiek uit Japan die toont hoe globalisatie, voedselduurte, energieproblematiek en werkgelegenheid hand in hand kunnen gaan. Of nog, hoe geweldig verfijnd het socio-economisch systeem in mekaar zit enerzijds, en hoe geweldig gevoelig het is voor verandering. Verander één regel in het spel, en het heeft meteen een impact op de volledige maatschappelijk ruimte.

Twee bedenkingen bij zo van die infografieken.

1. Wie maakt er niet spontaan de associatie met The Sims na het zien van dit (toch ook wel hilarische) filmpje?

2. Wie maakt er nu eindelijk eens een filmpje dat in ‘plain english’ uitlegdt hoe België en de communautaire problematiek nu eigenlijk in elkaar zit? Commoncraft is het te volgen voorbeeld.

Gentlemen, in de startblokken!

Het is 15 oktober en dus blog action day. Een virtueel boompje over het milieu dus. Ik ben eigenlijk geen groot environmentalist zoals dat tegenwoordig heet. Ik ben geen lid van Greenpeace, WWF,… en andere NGO’s. Toch vind ik het behoud van ons ecosysteem belangrijk. Ik probeer een klein beetje groen te zin in de manier waarop ik leef. En eigenlijk kan ik het nog best samenvatten in deze vijf regels die vandaag ook op Zenhabits.com terug te vinden zijn. Vraag is natuurlijk: hoe scoor ik hier nu op?

Go outside

Trektochten door de natuur zijn een beetje een tegenvaller tegenwoordig. Nochtans heeft de auteur een punt. Mijn halve jeugd heb ik zowat in volle buitenlucht door gebracht en ik vind het minstens zo belangrijk dat – god geve het – mijn kinderen niet met een enzijdig Vlaams cultuurlandschap moeten worden geconfronteerd. Ik zou er wat meer werk van moeten maken.

Commute by bike or walking

Ding, ding! We have a winner! Ik heb geen auto en hier in Antwerpen doe ik alles te voet of met de fiets. Heel milieuvriendelijk dus. Toegegeven, bij wijlen is het onpraktisch dat ik niet over een auto beschik, maar ik steek het geld wel zuiver op zak, ik maak mij geen zorgen over mogelijke ongevallen, geen files, etc. Bovendien vind ik het heerlijk om op mijn nieuwe fiets door de stad te kunnen cruisen! Meer van dattum!

Do a clean up

Hm. Dubieus. ’t Is dat wij hier niet de gewoonte hebben om spontaan met de buurt de armen uit de mouwen te steken. Da’s iets typisch Amerikaans. Nochtans, ik stoor mijzelve mateloos aan voorbijgangers die achteloos papiertjes of zo op de grond laten vallen. Sigarettenpeuken vind ik de goorste vuiligheid die ik op straat kan vinden. Hoe asociaal en milieu-onvriendelijk kan je wel niet zin om je peuken zomaar te laten rotten op de stoep? Wat ik zelf doe? Wel, ik zoek altijd een vuilbak of ik neem mijn vuilnis meer naar huis. In het beste geval raap ik ook wel eens wat op en gooi het in de afvalbak.

Use less energy at home

Voor iemand die twee jaar op rij zijn energiefactuur wist terug te dringen denk ik dat ik wel goed bezig ben. Altijd en overal lichten uit. Domino’s met een knop om apparaten volledig uit te schakelen, etc. Het enige wat draait is mijn home made servertje. En zelfs daarin heb ik alles wat enigszins nodeloos ampères verbruikt gesloopt. Ik ben benieuwd naar volgend jaar…

Buy less, or used stuff

Het argument dat minder vraag tot een lager aanbod en daardoor tot een schoner milieu leidt, lijkt me een beetje te simplistisch voorgesteld. Maar dat minder ‘stuff’ tout court het leven eenvoudiger maakt: daar ga ik volledig mee akkoord. Ik heb zelf niet overdreven veel nodig om een complete mens te zijn. Ik koop niet zomaar spul en prul om het te hebben en daarna niet meer te gebruiken. Alleen zou ik wel afmoeten van de bergen foldertjes en papiertjes die ik schijnbaar verzamel maar nooit weggooi.

Al bij al heb ik de indruk dat ik het er niet zo slecht vanaf breng. En jullie?

• A List Apart:: The Web Design Survey, 2007 — Who are we? Where do we live? What are our titles, our skills, our educational backgrounds? Where and with whom do we work? What do we earn? What do we value? — (tags: webdesign)
• Local Cooling — LocalCooling is a 100% Free power management tool from Uniblue Labs that allows users to optimize their energy savings in minutes and as a result reduce Greenhouse Gas emissions. — (tags: energy software)
• Vereniging ter bevordering van de opwarming van de aarde — (tags: funny)

Mijn stem heb ik nog. Hoewel het vanmorgen reveil om 7u30 was, lagen we pas gisterenavond om 1 uur onder de wol. En Muse? Wel, Dominiek had over de ganse lijn gelijk: goddelijk gewoonweg.

Matthew Bellamy is duidelijk een godenkind. Het sportpaleis was tot de nok gevuld en explodeerde haast toen hij en de zijnen opkwamen. Van dan af ging het twee uur keihard door zonder veel rust te nemen. Ik had ze deze zomer op Werchter bezig gezien, maar dit concert was van een heel andere, betere klasse. De setlist was een goede mengeling van oud en nieuw waarbij ze hun laatste album, black holes and revelations, quasi volledig hebben gebracht. Maar ook klassiekers, zoals Bliss en Muscle Museum, waarmee ze bij het grote publiek bekend werden schoven ze naar voren. Bellamy toonde zich zeer energiek en, zoals Domi al reeds schreef, koesterde en pijnigde zijn gitaar zoals geen ander. Hij wist perfect die energie over te brengen op het publiek, met alle gevolgen.

Vandaag is het inderdaad nog wat doormijmeren over gisterenavond en beseffen dat dit één van de betere optredens was die ik heb mogen zien.

In het voorprogramma kregen we Razorlight te zien. Die mannen van ‘America’. Ik moet zeggen dat ze wel een degelijke performance brachten. Frontman Borell ging zowaar uit de kleren en dat had hij éigenlijk niet moeten doen (ieuw, ieck. Neen, jij bent niét Anthony Kliedis!) Nu ja, uiteindelijk zijn ze wel te genieten, maar is hun muziek nu ook weer niet zó speciaal te noemen. Kortom, best entertainend en een stuk beter dan die gordijnboekaniers.