Netsensei

Much Ado About Nothing

Computer

Achter de schermen: mijn werkplek

Ouch. 40 dagen bloggen. Blijkbaar passeren er meer dagen tussen blogposts, voor ik er erg in heb. Woeps! Wel. Deze vraag wilde ik wel al even beantwoorden.

Waar blog je? Toon ons je werkplek!

Mijn werkplek
Mijn werkplek

Dit is de situatie deze middag. Een beetje duister, wat rommelig en eigenlijk is dat ook onderdeel van het verhaal. Wegens acuut plaatsgebrek hebben we een bureau in een benepen hoek achteraan ons appartement geïnstalleerd. Bovendien is het een ruimte waar het tijdens de donkere dagen niet al te warm of gezellig zitten is. Mijn tijd achter het scherm breng ik dus eerder door in mijn Poang zetel in de living. Of, zoals nu, aan de keukentafel.

Grafische kaart

Nog zo’n zeer puntje: de grafische kaart van mijn desktop pc in Brugge. Toen ik die via vriend J. aanschafte kwam daar een mooie Nvidia GTX 8800 mee. Zo’n krachtmonster waarmee je de meest waanzinnige 3D ervaringen op je scherm kan toveren. Die kaart heeft het goed en wel tot mei volgehouden.

Toen kreeg ik opeens te maken met groene en blauwe strepen door mijn scherm, spontaan herstarten,… afin, niet meteen de dingen die je wil meemaken. Kaart dus terug naar handelaar en begin juli kreeg ik een nieuw exemplaar. Krek hetzelfde model.

Triumph of the nerds

Vandaag trouwen A. en V., twee mensen die mij toch wel nauw aan het hart liggen. Het belooft een druk dagje te worden met eerst de trouwviering zelf en daarna een receptie annex avondfeest. Iets met barbecue als ik mij niet vergis. En met dit weer kan dit alleen maar een spetterende fantastische topdag worden.

Zaterdag betekent ook tubeday. De laatste twee weken ben ik wat op zoek naar de betere documentaires op YouTube. Een gouden oude die elke rechtschapen computergeek toch wel zou gezien moeten hebben is Triumph of the Nerds. Deze film van Robert X. Cringley dateert ondertussen ook alweer van 1996 en vertelt hoe de personal computer werd geboren. Groten Der Aarde zoals Bill Gates, de twee Steve’s, Paul Allen, Robert Moore, Gordon Moore,… Ze komen allemaal aan het woord en vertellen het Verhaal. En Robert Cringley zelf die presenteert het geheel op zijn geheel eigengereide wijze. In stukjes en beetjes (het is eigenlijk een film in drie delen), vind je hieronder het begin van deel 1.

Nutteloos tijdsverdrijf

Oké. Het verlof voor het einde van januari is geboekt. Want op 1, 2 en 3 februari organiseren we nog eens een editie van CommaLAN. Het was immers alweer een tijd geleden dat er nog eens een LANparty werd georganiseerd. Samen met kameraad Twanne sta ik zo’n beetje in voor de technische kant van de kwestie. Netwerkje leggen, netwerkje monitoren, maken dat het allemaal werkt en de deelnemers gelukkig houden.

Wie zin heeft om de handschoen op te nemen en te kampen in één van de vele compo’s die wij hebben voorzien, surft naar comma-lan.be om zich in te schrijven. Nieuwsgierig naar wat dat ganse LANparty gedoe nu feitelijk inhoudt? Dan moet je overdag maar eens even het jeugdhuis binnenspringen. Ergens tussen de nesten kabels, computerschermen en lichtjes zul je ons wel aantreffen.

links for 2007-08-19

Don’t touch my LANparty

Dit weekend was het weer van dattum: de politie viel binnen in een LANparty en legde beslag op een pak computers en aanverwante. De reden? Er werd illegaal auteursrechtelijk beschermd materiaal zoals films en muziek broederlijk gedeeld. Vandaar dat ik forum een fantastisch idee vind! Ik zou zeggen: registreer er een .be naam voor en promoten die handel!

Role Playing Game

Bon. Dankzij collega Dries ben ik zo’n beetje in een Role Playing Game bui geraakt. Wat ook al weer een hele tijd geleden is. Als het op computerspelletjes aankomt ben ik voornamelijk fan van de first person shooter met zijn harde actie. Iets wat ik al meedraag sinds de dagen van Wolfenstein 3D en Doom. Mijn voorkeur voor genres die ik speel is echter eerder eclectisch te noemen. Een goede strategiegame of een adventure gaan er altijd in.

Verhuisd

Mijn handen zitten nu wel onder de isobetadine en de plakkertjes, maar al mijn ikeameubeltjes zitten in elkaar. In eerste instantie dachten we dat de ruimte in de studio aan de kleine kant was, maar achteraf gezien heb ik nog zeeën van ruimte over. Mijn twee 150 Watt staanlampen (model NOT voor de geïnteresseerden) verlichtten alles. Alles ging eigenlijk zeer vlotjes. Vrijdag wist de ikeadama aan de telefoon te melden dat we de levering tussen 12 en 16u konden verwachten. Een domper op de feestvreugde want dat betekend een dagje duimdraaien om dan ’s avonds pas te kunnen schroeven. Ik had een bordje laten plaatsen door de verkeerspolitie om plaats te reserveren voor de vrachtwagen. Zaterdagmorgen stonden er toch nog twee auto’s. Een telefoontje naar de politie later arriveerde een vriendelijke maar kordate politiedame met combi. Eigenaar nummer één werd gelocaliseerd aan de hand van zijn nummerplaat. Eigenaar nummer twee lag al wat moeilijker. Even met de sirene loeien en al snel kwam ook hij opdraven om zijn auto te verplaatsen. Rond de middag was er dan “le moment suprème”. Tegen de verwachting in arriveerden de meubeltjes om 12u15. Met een ladderlift werd er in totaal 330 kilo naar de eerste verdieping getild. Echt correct was de levering niet. Ik kreeg namelijk een latenbodem (ikeamodel Sultan Liared) teveel. Dat kan alleen maar van pas komen. Zaterdagavond is de zaak bewoonbaar. Alles staat min of meer op zijn (voorlopige) plaats tot en met mijn computer.

« Vorige blogpostsPagina 1 van 1 pagina's