Netsensei

Much Ado About Nothing

Computer

Achter de schermen: mijn werkplek

Ouch. 40 dagen bloggen. Blijkbaar passeren er meer dagen tussen blogposts, voor ik er erg in heb. Woeps! Wel. Deze vraag wilde ik wel al even beantwoorden.

Waar blog je? Toon ons je werkplek!

Mijn werkplek
Mijn werkplek

Dit is de situatie deze middag. Een beetje duister, wat rommelig en eigenlijk is dat ook onderdeel van het verhaal. Wegens acuut plaatsgebrek hebben we een bureau in een benepen hoek achteraan ons appartement geïnstalleerd. Bovendien is het een ruimte waar het tijdens de donkere dagen niet al te warm of gezellig zitten is. Mijn tijd achter het scherm breng ik dus eerder door in mijn Poang zetel in de living. Of, zoals nu, aan de keukentafel.

In ons nieuwe huis is er een echt volwaardige bureauruimte die we ook proper gaan inrichten. U begrijpt dat ik daar hard naar uitkijk. Al was het maar omdat ik sinds jaar en dag verlekkerd snuister door /r/battlestations en Room Tour Project van RandomFrankP volg.

Wat zien we op de foto?

Er staan twee computers. Een Macbook pro waar ik op aan het programmeren was. En een desktop / gaming PC die ik vorig jaar bouwde. Van die laatste daar heb ik op Tweakers een build log (inclusief foto’s van de bouw) gegooid. Jammer genoeg gebruik ik dat toestel minder vaak dan ik had gedacht. Wat ik wél gebruik is de Dell Ultrasharp U2515H Zwart beeldscherm. Superaanschaf was dat. Heel veel kwaliteit voor een eerlijke prijs. Ik heb exact hetzelfde op het werk besteld wegens zo tevreden.

Je ziet ook twee toetsenborden. Het eerste is ye olde Apple keyboard. Je kan veel beweren over Apple tegenwoordig, maar hun toetsenborden die gaan best wel lang mee. Het achterste toetsenbord is een Cooler Master QuickFire Rapid-I. Dat is een pur sang degelijk, lekker zwaar, mechanisch toetsenbord met een voldoening gevend klakker-de-klak wanneer je vlotjes over de toetsen heen gaat. Met dank aan /r/mechanicalkeyboards waar nog meer van dat soort hebbedingen te vinden is. De muis is een Logitech MX500, een model dat ik al dik 10 jaar bezig.

Verder zie je ook een Blue Snowball microfoon. Af en toe gebruik ik die om een geluidsopname of een screencast te maken. Goeie kwaliteit tegen lage prijs.

Last but not least staat er op de foto ook een Schatkist vol Geluk. 52 kaarten met tips & uitdagingen voor elke week van het jaar. Nog een challenge die op mij ligt te wachten.

Grafische kaart

Nog zo’n zeer puntje: de grafische kaart van mijn desktop pc in Brugge. Toen ik die via vriend J. aanschafte kwam daar een mooie Nvidia GTX 8800 mee. Zo’n krachtmonster waarmee je de meest waanzinnige 3D ervaringen op je scherm kan toveren. Die kaart heeft het goed en wel tot mei volgehouden.

Toen kreeg ik opeens te maken met groene en blauwe strepen door mijn scherm, spontaan herstarten,… afin, niet meteen de dingen die je wil meemaken. Kaart dus terug naar handelaar en begin juli kreeg ik een nieuw exemplaar. Krek hetzelfde model.

Medio september liep het opnieuw fout. Dezelfde symptomen staken de kop op en het ding gaf al snel de geest. Waarom? Het antwoord vond ik op het eerbiedwaardige Gathering of Tweakers forum. Blijkt dus dat Nvidia in zijn productieproces van soldeer is veranderd maar dat er nogal wat aan het procédé schort. Als je kaart iets te warm wordt door intensief gebruik, dan geven de verbindingen op het PCB gewoon op. Net alsof de motor van je auto desïntegreert tijdens het rijden. Gevolg: massaal veel Nvidia kaartjes die er de brui aan geven. Een oplossing waar een enkeling zich aan waagt is het ding in de oven steken. Naar het schijnt verstevigt het bakken de verbindingen.

Ik zag dat zo niet meteen zitten. Zo’n halfbakken kaart kan evengoed de rest van het moederbord waarop het geprikt zit, in de vernieling rijden.

En dus kocht ik een nieuwe: een ATI kaart, meer bepaald de ATI HD 4850. Goedkoop, krachtig, ideaal! Even de patiënt openschroeven en het nieuwe onderdeel een plaats geven. Al snel bleek ook de nieuwe kaart kuren te vertonen: crashes, monitor out of sync, etc. Om nog maar te zwijgen van de koeler die volledig door het lint gaat waardoor mijn pc klonk als een opstijgende helikopter!

Opnieuw op onderzoek dan maar.Blijkbaar waren er nog mensen met gelijkaardige problemen en evenveel oplossingen. Welke is nu de juiste? De eerste reactie is: driverprobleem. Dus Windows Vista maar volledig opnieuw geïnstalleerd. Dat kostte mij al een halve dag tijd.

Vista is nu niet bepaald het meest vriendelijke product en tijdens de automatische update liep het een paar keer volledig fout. Ik heb meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt en Ubuntu erop gegooid. Ik heb het wat gehad met Wintendo. Ik gebruik al het gros van de tijd OSX voor mijn werk. Waarom dan ook privé niet overschakelen? Ik denk niet dat ik Windows nog voor veel meer dan gaming ga gebruiken.

Maar ook in Ubuntu liep het fout met spontane crashes. Niet goed. Ik overwoog de zwik binnen te gooien bij de computerboer, toen ik in de vroege ochtenduren de oorzaak ontdekte: de kaart komt blijkbaar overklokt uit de fabriek en reageerde net zoals de motor van een auto die te zwaar werd opgevoerd. Hoe is dat mogelijk? Je zou verwachten dat de fabrieksinstellingen afgestemd zijn op gemiddeld gebruik. Met een beetje zoeken naar de juiste documentatie en met hulp van de Tweakers kon ik die instellingen ongedaan maken. Nu loopt het hele zaakje als een trein. Mooi!

Volgende stap: Ubuntu verder instellen naar mijn zin.

Triumph of the nerds

Vandaag trouwen A. en V., twee mensen die mij toch wel nauw aan het hart liggen. Het belooft een druk dagje te worden met eerst de trouwviering zelf en daarna een receptie annex avondfeest. Iets met barbecue als ik mij niet vergis. En met dit weer kan dit alleen maar een spetterende fantastische topdag worden.

Zaterdag betekent ook tubeday. De laatste twee weken ben ik wat op zoek naar de betere documentaires op YouTube. Een gouden oude die elke rechtschapen computergeek toch wel zou gezien moeten hebben is Triumph of the Nerds. Deze film van Robert X. Cringley dateert ondertussen ook alweer van 1996 en vertelt hoe de personal computer werd geboren. Groten Der Aarde zoals Bill Gates, de twee Steve’s, Paul Allen, Robert Moore, Gordon Moore,… Ze komen allemaal aan het woord en vertellen het Verhaal. En Robert Cringley zelf die presenteert het geheel op zijn geheel eigengereide wijze. In stukjes en beetjes (het is eigenlijk een film in drie delen), vind je hieronder het begin van deel 1.

Je kan natuurlijk ook met dit prachtige weer doen zoals ik: naar buiten gaan en barbecuen like there’s no tommorow!

Nutteloos tijdsverdrijf

Oké. Het verlof voor het einde van januari is geboekt. Want op 1, 2 en 3 februari organiseren we nog eens een editie van CommaLAN. Het was immers alweer een tijd geleden dat er nog eens een LANparty werd georganiseerd. Samen met kameraad Twanne sta ik zo’n beetje in voor de technische kant van de kwestie. Netwerkje leggen, netwerkje monitoren, maken dat het allemaal werkt en de deelnemers gelukkig houden.

Wie zin heeft om de handschoen op te nemen en te kampen in één van de vele compo’s die wij hebben voorzien, surft naar comma-lan.be om zich in te schrijven. Nieuwsgierig naar wat dat ganse LANparty gedoe nu feitelijk inhoudt? Dan moet je overdag maar eens even het jeugdhuis binnenspringen. Ergens tussen de nesten kabels, computerschermen en lichtjes zul je ons wel aantreffen.

links for 2007-08-19

Don’t touch my LANparty

Dit weekend was het weer van dattum: de politie viel binnen in een LANparty en legde beslag op een pak computers en aanverwante. De reden? Er werd illegaal auteursrechtelijk beschermd materiaal zoals films en muziek broederlijk gedeeld. Vandaar dat ik forum een fantastisch idee vind! Ik zou zeggen: registreer er een .be naam voor en promoten die handel!

Wel, een LANparty is een bijeenkomst van computerfanaten. Ze brengen hun pc mee en plaatsen die in een netwerk. Oorspronkelijk (het concept is al jaren oud) werden er op het netwerk spelletjes tegen elkaar gespeeld. Er worden zelfs heuse competities gehouden. Ondertussen wordt er op professioneel niveau gespeeld. Getuige daarvan deWCG waar jong talent hun land vertegenwoordigd want spelletjes zijn uitgegroeid tot eSport waar bakken geld mee gemoeid zijn.

Een LANparty’s zijn doorgaans ad hoc aangelegenheden. Een paar vrienden organiseren er eentje in de parochiezaal en nodigen via het internet medegamers uit. Doorgaans gaat het om niet meer dan 20 tot 40 personen. De grootste LANparty in het land is toch wel die van Ordened Computer Chaos waar een paar duizend gamers op afkomen. Naast het spelen van spelletjes is ook het sociale aspect belangrijk: mensen leren kennen en met een pint en een bak friet wat socializen.

LANparty’s kennen helaas ook een duister kantje: illegaal verspreiden van warez ofte software, muziek, films, etc. In het wereldje gekend als leechen. Vaak wordt het opgezette netwerk gebruikt/misbruikt om auteursrechtelijk beschermd materiaal uit te wisselen. Sommige deelnemers komen zelfs allang niet meer om te gamen maar om te leechen. Bovendien ontbreekt het aan totale controle over wat er precies op zo’n netwerk gebeurt. Die totale vrijheid is immers iets wat je op het internet allang niet meer terug vindt.

Dergelijke praktijken worden tegenwoordig echter steeds minder getolereerd. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de overheid LANparty’s begint te viseren. Met ‘brutale’ politie-invallen en inbeslagname probeert men voorbeelden te stellen: leechen kan niet! Het gevolg is wel dat heel wat eerlijke mensen bang worden om nog deel te nemen of zelf eentje te organiseren. Het publiek bestaat immers voornamelijk uit tieners en twintigers!

Helaas wordt er van overheidswege ook niet aan preventie gedaan. Gamen als cultuurverschijnsel wordt in Vlaanderen niet als dusdanig erkend. Er is dus geen aanspreekpunt waar organisaties terecht kunnen met vragen omtrent juridische problemen. Er wordt ook niet aan preventie gedaan om LAN organisaties te wijzen op het belang van monitoring van hun netwerken en het weren van illegale praktijken. Samenwerken met de organisaties werkt immers veel productiever dan klopjachten op puberende gamers! Het zijn zij immers die bewust moeten worden gemaakt van het nut van auteursrechten.

Meer informatie:

  1. Games Telenet
  2. Tweakers.net
  3. T-Others
  4. WRL

Role Playing Game

Bon. Dankzij collega Dries ben ik zo’n beetje in een Role Playing Game bui geraakt. Wat ook al weer een hele tijd geleden is. Als het op computerspelletjes aankomt ben ik voornamelijk fan van de first person shooter met zijn harde actie. Iets wat ik al meedraag sinds de dagen van Wolfenstein 3D en Doom. Mijn voorkeur voor genres die ik speel is echter eerder eclectisch te noemen. Een goede strategiegame of een adventure gaan er altijd in.

Tegenwoordig stelt het gamma RPG’s niet teleur. Er zijn er massa’s. Alleen wordt de markt hoofdzakelijk gedomineerd door Massive Online RPG’s zoals World of Warcraftof Planetside. Wat wel leuk is omdat alleen in een wereld vol computergestuurde karakters toch maar alleen is. Alleen moet je wel maandelijks een abonnementsgeld neertellen om deel te mogen nemen. Onderhoud van de servers en support, weet u wel. Gelukkig is er tegenwoordig Guildwars en je hebt ook Ultima Online met zijn talloze “free shards”.

Toch heb ik nog de best herinneringen aan de vroegere RPG’s van het onvolprezen Bioware. Ik moest dan ook even zoeken om de vijf – zeer stoffige – cd’s van Baldur’s Gate 1 terug op te duikelen. Verder heb ik hier ook nog Icewind Dale liggen en Neverwinter Nights. Nostalgie, nostalgie! Bovendien Matthias heeft nog heel wat queestes die niet tot de hoofdverhaallijn behoren, te volbrengen! Hoezee!

Verhuisd

Mijn handen zitten nu wel onder de isobetadine en de plakkertjes, maar al mijn ikeameubeltjes zitten in elkaar. In eerste instantie dachten we dat de ruimte in de studio aan de kleine kant was, maar achteraf gezien heb ik nog zeeën van ruimte over. Mijn twee 150 Watt staanlampen (model NOT voor de geïnteresseerden) verlichtten alles. Alles ging eigenlijk zeer vlotjes. Vrijdag wist de ikeadama aan de telefoon te melden dat we de levering tussen 12 en 16u konden verwachten. Een domper op de feestvreugde want dat betekend een dagje duimdraaien om dan ’s avonds pas te kunnen schroeven. Ik had een bordje laten plaatsen door de verkeerspolitie om plaats te reserveren voor de vrachtwagen. Zaterdagmorgen stonden er toch nog twee auto’s. Een telefoontje naar de politie later arriveerde een vriendelijke maar kordate politiedame met combi. Eigenaar nummer één werd gelocaliseerd aan de hand van zijn nummerplaat. Eigenaar nummer twee lag al wat moeilijker. Even met de sirene loeien en al snel kwam ook hij opdraven om zijn auto te verplaatsen. Rond de middag was er dan “le moment suprème”. Tegen de verwachting in arriveerden de meubeltjes om 12u15. Met een ladderlift werd er in totaal 330 kilo naar de eerste verdieping getild. Echt correct was de levering niet. Ik kreeg namelijk een latenbodem (ikeamodel Sultan Liared) teveel. Dat kan alleen maar van pas komen. Zaterdagavond is de zaak bewoonbaar. Alles staat min of meer op zijn (voorlopige) plaats tot en met mijn computer.

Ik heb gelijk mijn AMD XP1800 die tot nu toe als server dienst deed mee verhuisd. Ik hoop die in de komende dagen wat te kunnen tweaken tot een volwaardige desktop. Ik heb de oude 386 van mijn ouders geërfd. Die stond al een tijdje stof te vergaren. Vandaag kon ik op de computerbeurs twee ISA netwerkkaarten op de kop tikken. Met een beetje gefoefel moet mij dat lukken om daar iets mee te maken.

Vanaf morgen woon ik dan tijdens de werkweek in Antwerpen en in de weekends in Brugge…

« Vorige blogposts Pagina 1 van 1 pagina's