Much Ado About Nothing
Men had vandaag kunnen denken dat mijn eigen blog gehacked was. De ironie zou bijzonder bitter hebben gesmaakt maar de werkelijkheid is niet veel beter.
Mijn webhost, Flaxe, had mij vrijdag laten weten dat er maandagavond twee uur downtime was gepland wegens onderhoud in het datacenter. Geen probleem. Voor professionals zou zoiets vrij eenvoudig mogen zijn. Helaas, tijdens het onderhoud was er een stroompanne. Het begin van heel wat ellende.
In eerste instantie was het domein gewoon niet bereikbaar omdat de nameservers plat waren gegaan. Die waren blijkbaar het snelste terug actief want in de loop van deze voormiddag kon ik terug op mijn site surfen. Het is te zeggen: eerder provisoir want niets werkte.
Via het statuspaneel kon ik volgen hoe services één voor één terug actief werden. Alleen mysql – de databaseserver – en imap – de e-mail – wilden niet mee. Dat betekende nog altijd een kapotte website en een niet bereikbare Matthias. Niet zo fijn.
In de loop van de namiddag werd de databaseserver terug actief. Alleen bleken al mijn databases foetsjie te zijn. Niks, noppes, nada. Grote paniek van mijn kant. In die databases zitten alle data van alle sites die op mijn domein draaien waaronder alles wat sinds juli 2005 op mijn blog is verschenen. Argh! Een bezorgd telefoontje naar de helpdesk van Flaxe leverde een onduidelijk antwoord op: er is softwareschade en ik moest geduld oefenen. Niks geen hersteltijden, garanties, etc. Ik werd in het duister gelaten.
Pas tussen 8 en 9u vanavond bleken de databases terug gezet te zijn. Hoera! Hun laatste backup dateert blijkbaar van zaterdag want alle comments, content,… van zondag en maandag ben ik doodleuk kwijt. Inclusief een paar configuratiewijzigingen op databaseniveau. Awoert! Afin, al bij al kon het veel erger. Ondertussen is de e-mail nog altijd niet toegankelijk of bruikbaar. Dus wat dat betreft zit ik nog even op hete kolen.
Vooral de communicatie vanuit Flaxe was ondermaats. We zullen maar zeggen: onbestaande. Zonder de rood/groene knoppen op het service paneel had ik geen enkele indicatie van waar er precies een probleem was. Er werden evenmin op hun eigen website status updates of zo geplaatst. Meer zelfs, hun eigen site en mailservers waren zelf slachtoffer geworden en werkten gebrekkig. Hun klanten adres gooide al mijn mails doodleuk terug. Het weinig professionele antwoord van de telefonische helpdesk laat ook weinig aan de verbeelding over. Er kon geen sluitend antwoord worden gegeven of ik data kwijt was, wat er precies gebeurde of hoe lang het nog zou gaan duren. Het spreekt voor zich dat ik niet bepaald gelukkig ben.
Op dit moment hang ik nog vast aan 8 maanden contract bij Flaxe maar al een tijdje loop ik met het plan te verhuizen naar een andere, betere, voordeligere host waar ik meer mogelijkheden, bandbreedte en schijfruimte kan krijgen voor minder geld. Dit incident is voor mij alleen maar een groot argument om hier werk van te maken. Dus na dik 5 jaar zal ik waarschijnlijk rond het jaareinde wisselen van hosting. In tussentijd kruis ik de vingers dat er geen verdere accidents de parcours voor zullen vallen.
Vandaag werd in Geneve, Swiss, de Large Hadron Collider in werking gezet. Eindelijk. Na 20 jaar wachten. En ja, het is een experiment dat alle records gaat breken. En we hopen dat er weer een aantal aannames uit het Standaard Model, dat nu nog theorie is, zal worden bevestigd. Heerlijk!
Het mag dan wel ettelijke miljarden hebben gekost, eerlijk gezegd vind ik dit een vrij belangrijk experiment. Bedenk immers dat de resultaten veel meer betekenen dan een mooie peer review voor de betrokken geleerden. Het in kaart brengen van wat er op kwantumfysisch niveau gebeurt, geeft ons immers inzicht in de structuur van universum. En bij uitbreiding een beeld van wat daarbuiten zou kunnen liggen. Het zou wel eens kunnen bepalen hoe wij onze eigen plaats in dat nieuwe universum zien en veel meer.
Wie graag wat meer wil weten over de LHC moet vooral de TED Talk van Brian Cox bekijken. De mens is hardcore fysicus én rockster!
En natuurlijk moest Google dat ook vieren… met een mooi logo!
De namiddag werd op gang getrokken door Daniel Burka, creative director van Digg. Hij vertelde heel bevlogen hoe ze bij Digg nieuwe features bedenken en in Digg verwerken. Interessant waren de lessen die ze hieruit trokken. Hoe stoot je je gebruikers niet voor het hoofd met allerlei loginschermen? Hoe communiceer je met je gebruikers over veranderingen? Hoe vang je problemen op? Etc.
Daarna volgde Tantek Celik over Microformats. Ik had er redelijk wat verwacht maar zijn talk viel wat tegen. Hij vertelde over het nut van Microformats zonder echt heel concrete voorbeelden te geven. En aangezien ik zelf redelijk onbekend ben met Microformats… Enfin, ik heb wel even gespeeld met Google’s Social Graph API die gebaseerd is op Microformats.
Vervolgens stelden Matt Jones en Matt Biddulph in de meest anarchistische talk van de dag Dopplr voor. Via Dopplr kan je tonen waar je bent en welke trips je nog gaat maken. Dopplr vergelijkt dat met de plannen van je contacten zodat je te weten kan komen of je toevallig niet op dezelfde locatie bent als hen. Echt handig wordt Dopplr door zijn openheid en de links met tal van andere sociale netwerken. Informatie op Dopplr kan je uiteraard delen met Flickr, FireEagle, Twitter, Facebook en nog een pak anderen.
Tenslotte sloot Jeremy Keith, cofounder van ClearLeft, dConstruct af met een zeer filosofische talk over kwantumfysica, determinisme, sociale theorie,… Om maar tot het punt te komen dat je het succes en de evolutie van sociale webapplicaties – of beter sociale web frameworks – helemaal niet kan voorspellen. Er is geen welomlijnde doorslaggevende factor die het succes van een applicatie bepaald en waarop we kunnen inspelen.
En zo trokken we allemaal de avond in. Wij trokken naar een Kentucky Fried Chicken en daarna was er nog een afterparty georganiseerd door BBC Backstage waar we een leuke babbel hadden met onder andere de initiatiefnemer achter Loose Connection.
Joshua Porter sprak over social biases, heuristcs (of rules of thumb) en de meest duivelse praktijken om mensen naar je eigen dienst te lokken. Social design op zijn best.
Aleks Krotoski had het over hoe de games industrie en de web industrie meer aan kruisbestuiving met elkaar moeten doen. Als psychologe had ze vooral veel interesse in hoe social design en concepten binnen een game context kunnen worden gebruikt. Jammer genoeg viel haar talk wat tegen. Ze kwam niet echt volledig tot een punt.
Steven Johnson had het dan weer over het urban web. Hij bracht eerst de case van John Snow waarin hij toont hoe je door intelligent met data en visualisatie van netwerken tot interessante en nuttige conclusies kan komen. Vandaag probeert hij hetzelfde te doen met Outside.in en Radar: in plaats van eindgebruikers – of local content producers – expliciet hun content te geotaggen zou hun Radar dienst de content scannen op plaatsnamen,… en die dan slim geotaggen. Zo wordt content location-aware. Handig als je vooral de ‘local buzz of chatter’ wil volgen die anders verloren gaat.
Kijkt! De jongens en meisjes van Google lanceren hun eigen browser: Google Chrome. Tof! En van alle reacties was deze tweet van Steven Frank eentje die keihard opvalt.
Jezelf een plaatsje te veroveren op de browsermarkt is zo’n beetje hetzelfde als lid worden van een exclusieve golfclub: je moet al verdomd goed zijn én gewicht in de schaal kunnen werpen, wil je iets betekenen. Waarom zou Chrome dan zoveel beter zijn dan de rest? Wel, het uitgangspunt van Google is dat de technologie waarop de concurrentie bouwt stamt uit een tijd dat websites nog websites waren en geen intelligente applicaties. Een tijd waarin je werkelijk nog kon spreken van een webpagina met louter tekst en misschien een foto. Hedendaagse browsers zijn niet gebouwd voor de noden en eisen die moderne webapplicaties zoals Facebook stellen. Daarom besloot Google om van de grond af een browser te bouwen die met specifieke hedendaagse problemen zoals usability/interfacing, stabiliteit, webstandaarden, interoperabiliteit, veiligheid, integratie,… rekening houdt.
Alle details vind je in het uiterst leesbaar en knuffelbare Chrome comic.
Alleen… het blijft nog maar eens een nieuwe browser. En waarom zou de gemiddelde internaut die willen downloaden, installeren en leren gebruiken? Als je de features op de Chrome pagina leest, dan zijn die op het eerste zicht ook niet zo wereldschokkend: tabbed browsen? Importeren van bookmarks? simpler downloads? Ja, die crash control lijkt wel interessant. Enfin, de beste elementen die in de andere browsers zitten. De echte verschillen zitten immers onder de motorkap: een volledig nieuwe javascript engine, een totaal nieuw concept qua procesbeheer, webkit als HTML rendering engine,…
Wat voor de gemiddelde surfer echt van belang is, is dat pagina’s sneller inladen, je computer niet volledig lijkt vast te lopen op flash of java, advertising onderdrukt wordt,… de typische user experience. Google heeft voor de early adaptors alvast een beta versie vrijgegeven om eens mee te spelen.
Ik heb het ding ondertussen even geïnstalleerd op mijn windows toestel en er even mee gespeeld. Wat valt er op?
In alle eerlijkheid, na tien minuten spelen met Chrome voelt Firefox opeens een stuk primitiever aan. Zeker die aparte Google zoekbar die ik toch wel vrij vaak gebruik.
Oké, genoeg om enthousiast over te zijn dus vanuit technisch oogpunt.
Vanuit een strategisch oogpunt doet Google met deze browser een serieuze gooi naar de desktop. Microsoft mag zich gerust bedreigd voelen want dit heeft alvast een zeer goeie eerste indruk op mij gemaakt. Firefox zou nu 20% van de browsermarkt in handen hebben gekregen in de laatste 4 jaar. Chrome zou het zelfde kunnen doen in 2 jaar volgens de techbobo’s. En daar zal het wel niet bij blijven want de echte toekomst is mobiel. Google werkt ook aan Android: een software stapel met een OS, allerlei API’s en what not om mobiele applicaties te schrijven die makkelijk met elkaar kunnen interageren. Het is één van die technologieën die tegenover het huidige iPhone succesverhaal staat. Een killerbrowser op een killermobiel platform. En bovendien allemaal “open source” of toch op zijn minst op open standaarden gebaseerd.
Ik denk dat we Google best wel in het oog mogen houden in de komende jaren. Zij zijn een positie aan het innemen om een flinke stempel op het web van de toekomst te drukken.
Mijn
lief woont in West-Vlaanderen en ik verdeel mijn tijd tussen Vlaams-Brabant en
Antwerpen. Niet meteen een makkelijke situatie. Gelukkig slaat de moderne
telecommunicatie voor heel wat bruggen.
Zo heb ik gisteren voor het eerst Skype geprobeerd. Ik wist dat VoIP al langer bestond maar ikheb nooit de noodzaak gevoeld om te bellen via het internet. Nu heb ik dit weekend mijn telefoonfactuur gekregen… en dat was een goede reden om het meteen even uit te proberen.
Ik moet zeggen dat ik verwacht had meer moeite te moeten doen. Maar gewoon het skype pakket op mijn iBook gooien volstond. Ik heb wel geen line in op mijn laptop maar er zit gelukkig een micro in mijn scherm ingebouwd. Even vreesde ik voor de kwaliteit maar die blijkt wonderwel mee te vallen.
Aldus hebben we zo een dik uur-en-half geskyped. Meer zelfs. Mijn lief beschikt over een webcam. En natuurlijk biedt Skype ook de mogelijkheid om daar gebruik van te maken. Ook hier weer: opzetten was een fluitje van een cent. Het beeld was wel piepklein maar dat valt ook wel te verwachten. Bandbreedte en zo. Maar het opende wel weer een nieuwe dimensie!
Uiteraard kan ik niet wachten tot ik nog eens kan skypen met mijn lief!
Op zo’n momenten weet de wondere wereld van de telecommunicatie mij toch nog onverwachts te verrassen.
Met een beetje geluk valt maandag een Billy voucher ter waarde van 100 euro in de bus. Nu is de vraag: hoe gaan we die besteden? Het moet via een on line winkel die Mastercard accepteert. Ik heb al enkele ideetjes…
Wat zouden jullie doen met 100 euro?
« Vorige blogposts Pagina 9 van 27 pagina's Volgende blogposts »