Reizen en Recreatie

Staking bij het spoor dat doet mij altijd een beetje denken aan Hey Boy, Hey Girl van de Chemical Brothers.

…here we go…

Ad infinitum.

Aantal minuten te laat op het werk gearriveerd: 21. Aantal minuten vertraging in het station: 35. En dan is mijn attest van de treinvertraging nog eens onleesbaar ingevuld!

Dank u! Dank u!

Normaal ben ik geen fan van LiveLeak en de schunnigheden die je er vindt. Maar soms zitten er toch ook wel mighty impressive dinges tussen. Bijvoorbeeld: hoe je een straat in Hyderabad, Indië moet oversteken…

Wie nog eens durft klagen dat het hier véél te druk en levensgevaarlijk zou zijn… Don’t try this at home, kids!

Winteruur, zomeruur,… ’t is dat een mens niet meer weet hoe het nu precies zit gedurende een goede dag. Elke klok lijkt verkeerd te staan en de zonnestand is ook uit sync met mijn bioritme.

Goed. Gisterenavond ben ik nog tot een kot in de avond zwaar gaan tafelen. Aziatisch in de Oriental Wok te Brugge (oké, dat sprak voor zich). Tépaniakky, sushi en kroepoek. In no particular order. Dat het opstaan nogal laat op de dag viel neem ik er maar voor lief bij.

De kater beperkt zich voornamelijk tot onze rode zandhazen trouwens met vier nul in het zand beten tegen de Portugezen…

Bon. Straks breng ik mijn avond – give or take – hier door…

Codewoorden: Croky, DJ, D50, socializing, party.

Morgen is er in het Fotomuseum trouwens de Dag van de Fotograaf. Jammer dat ik forfait ga moeten geven: dankzij Infrabel doe ik er tegenwoordig dubbel zo lang over om in Brugge te geraken. Ik moet morgen volgende odyssee aflegen: Centraal sporen naar Berchem. Overstap op een bus richting Beveren. Dan overstap terug op een trein richting Brugge. De laatste keer dat ik een lijnbus gecharterd door de NMBS nam, eindigde ik cirkeltjes rijdend in de velden rond Beernem en omstreken. Het alternatief is de massa richting Brussel trotseren en dan zo richting West-Vlaanderen trekken…

Zo. Ik heb op skireis een kleine 160 foto’s en een tiental filmpjes gemaakt. De filmpjes ga ik hier niet plaatsen, uit de foto’s heb ik er een kleine 18 geselecteerd. En omdat beelden meer zeggen dan woorden…

Overigens moet ik zeggen dat ik niet verwacht had zo’n goeie foto’s uit mijn Powershot A60 te persen. Oefening baart kunst en al…

Even nog de laatste details nakijken. Zwembroek inpakken (gratis zwembad!), avondeten en dan zijn we ermee weg! Ik ben pas terug op 11 februari, maar gelukkig moeten jullie het geen 10 dagen zonder mij stellen *hum*

Ik heb een uitgelezen selectie van het betere audiovisuele materiaal klaargezet waarmee ik jullie elke dag hoop te kunnen vermeien. Verder zou er ginder internettoegang moeten zijn, maar ik betwijfel dat we daar ooit gebruik van zullen maken. We staan immers op, steken ons latten aan ’s avonds gaan die pas terug af om te avondeten en in ons bed te kruipen.

Verder rest er mij alleen nog adieu te zeggen. Let’s break some legs!

Naar het schijnt ligt half Europa onder de sneeuw. En niet zo’n klein beetje. Hier in Antwerpen is het nougatbollen. Ja, er viel eergisteren iets ondefinieerbaars uit de lucht wat er wel iets van weg heeft.

Sinds 1999 ben ik zo’n beetje en reizende mens geworden. Flexibiliteit en al. Maar op de één of andere manier slaag ik er altijd in sneeuw te ontlopen. Als ik in Brugge ben, sneeuwt het met bakken in Antwerpen en vice versa. Gaah! Van een mooi winters tapijtje genieten, da’s ook al een hele tijd geleden.

Ach, met de skireis in het vooruitzicht hoef ik mij geen zorgen te maken. Er zal ruim aan mijn behoeften worden voldaan. Fancy a snowfight? Anyone?

Een mens voelt de opwarming van de aarde ook op momenten dat hij het minder verwacht. Zoals wanneer je eens wil gaan skieën. De laatste dagen ben ik het weer op de skilocatie vrij goed aan het opvolgen. Kwestie van te weten of we over twee weken op de latten zullen staan, binnen moeten zitten of onze bergbottinen mogen aantrekken. Tot nu toe zag het er in de Alpen niet bepaald positief uit. Weinig of geen sneeuw. Zelfs de traditionele wintersporten zoals de biathloncompetities waren eraan voor de moeite. Die moesten zelfs op stroken opgespoten sneeuw worden gehouden.

Duidelijk dat een dergelijk bericht van de Alpse weerman toch wel deugd doet:

Météo: La pluie devrait encore être lá sur le massif pour une dernière journée. Ce Vendredi devrait donc être pluvieux et très doux. Douceur qui résistera jusqu’á dimanche. En effet, une nouvelle perturbation devrait arriver, et devrait apporter de la neige et des températures très froides. Dans un premier temps, le temps devrait se charger, et la neige devrait tomber de façon assez modérer du dimanche 21 jusqu’au mardi 23 janvier. On attend de 25 á 35cm de neige, voir même 40cm de neige très localement. Ces chutes de neige s’effectueront dès le fond de vallée, pour le bonheur des stations de basses montagnes. A partir de Mercredi 24, le temps devrait se dégager et les températures devraient s’effondrer. On atteindra un minimum le Jeudi 25, avec une différence allant de 20 á 30°C par rapport á la semaine précédente. Il fera donc très froid. Après quoi, les températures devraient doucement remonter, tout en restant très fraîches, mais beaucoup plus supportables, jusqu’en fin de semaine, le samedi 27.

Die belooft ons dus pakken nieuwe sneeuw en ’t wordt barkoud daar komende week, dus da’s al zeer positief. Maar wat het de twee weken erachter gaat doen: da’s pas de grote vraag.

Het is bijna weer zover. Nog een kleine tien dagen en we vertrekken weer naar Franse alpen om daar op de lange latten te gaan staan. Na vorig jaar heb ik de smaak zo te pakken dat er weinig twijfel was om dit jaar terug te keren. Dus ben ik vandaag maar begonnen met het maken van mijn trekrugzak.

Naast het obligate ondergoed moet ik dit jaar heel wat minder moeite doen om skispecifieke attributen zoals een skipak, handschoenen,… aan te schaffen. Nu hangen ze gewoon in mijn kast. Handig! Alleen de stevige wollen sokken zijn een probleem, die ga ik van mijn broer moeten pikken of zo. En dan is er nog de kwestie om alles in de rugzak te krijgen, maar dat zien we dan morgen wel weer.

Afijn, ik ben er helemaal klaar voor om te vertrekken. Hopelijk is het weer wat beter dan vorig jaar en ligt er toch nog voldoende sneeuw.

Gisteren zijn we naar Gent afgezakt voor een bezoekje aan vriendin L. Van de gelegenheid hebben we geprofiteerd om even op de kerstmarkt rond te lopen en te genieten van een warme choco of een glühwein. Op het Sint-Baafsplein stond er een podium waar bands doorlopend zichzelf ten beste gaven om de sfeer er een beetje in te krijgen. Deze mensen zijn, als ik het goed heb, de ‘happy dance’ band. Nu ja, de zware elvisimitatorstem van de zanger was vond ik vooral grappig. En het dichtste wat bij de happy dance kwam, was Hava Nagila. En een mens moet nu ook eens tussendoor zijn neus kunnen snuiten…