Schrijven

’t Is dat ik zelden eens een gedicht op papier zet. Laat staan in ’t Engels. Maar voor Gedichtendag schrijf ik graag eens iets voor Twitter dat de laatste dagen wel bijzonder defunct lijkt te zijn.

Something is technically wrong Thank you for noticing While in unison every bird is lamenting as they sing that old, old song Please, Twitter, please Bring back that beat That beat which we so much long

Hm. Gisteren heb ik in de Delhaize in mijn mandje een Humo met de gratis ex-drummer film/boek combo gegooid. Ik had de cd van Sarah Bettens reeds gemist (maar wel achteraf besteld, benieuwd of ik hem ga krijgen) dus deze wilde ik niet zo snel aan mij voorbij laten gaan.

Ik ben geen groot fan van Brusselmans. Zijn column in Humo lees ik slechts sporadisch. Eerlijk gezegd vind ik dat hij ver-schrik-e-lijk saai schrijft. Opeenstapelingen van triviale handelingen met tussendoor eens iets om te shockeren. Misschien dat er in zijn novellen toch iets meer diepgang steekt.

Volgens collega MJM schijn ik een heel grappige schrijfstijl er op na te houden. ’t Is fijn om te weten maar nu ga ik even heel hard mijn billen moeten dichtknijpen om geen groot gedacht van mezelve te krijgen.

Volgende vraag is natuurlijk: hoe doe ik dat toch? Wel, het ligt maar aan waar een mens de inspiratie vandaan kan halen. Pietel blogde onlangs nog dat een weblog bij houden een goede vijftien minuten per dag in beslag neemt. Observeren en de wereld opnemen is inderdaad dé basis. Zoals jullie ongetwijfeld wel zullen gemerkt hebben kan oeverloos oerwouden verzetten over het Belgische Spoor. En nu ik toch on the subject ben: laat ik er maar meteen nog maar een boomje aan toe voegen.

Een prettig moederdag gewenst! Hoeze. Ik heb mijn moeke alvast in de bloemetjes gezet vanmorgen. Ik wilde ze verrassen met een doos Antwerpse handjes. Maar toen ik gisteren in de bakkerij stond kreeg ik te horen dat ze die enkel op dinsdag produceren. Bugger! Geen erg, dan koop ik er volgende week wel…

Overigens kan ik zeggen dat mijn moeder al flink wat jeugdboeken heeft geschreven. Reflectie leert mij dat ze ondertussen al een jaar of 10 aan het schrijven is. Vroeger, toen wij klein waren, las ze ons ’s avonds voor uit – onder andere – de boekjes van Averbode. Of de sprookjes van Andersen. Later stimuleerde ze ons om zelf veel te lezen. Dat pakte vooral bij mij: ik verslond tonnen boeken en boekjes gaande van spannende verhalen tot informatieve boeken, over de reeksen van Artis-Historia tot de trilogieën van Thea Beckmann. Ik hou daar nu een wand vol boeken aan over! De laatste jaren is lezen iets waar ik een stuk minder tijd voor heb (en ook wel neem). Maar als ik de kans krijg – bijvoorbeeld op reis, in de vertrekhal van een luchthaven – dan zal je mij al snel in het gezelschap van een boek zien.

Het ziet er toch al beter uit. Vandaag een beetje een doorbraak gehad op het werk. Ik ben momenteel bezig met een tekst waarvan tegen eind september er een eerste draft moet zijn. Onderzoek voeren voor de tekst is op dit moment vooral véééééél nadenken en introspectie. Maar vorige week zat ik toch wat vast. Naar waar moest het gaan? Hoe pakken we het aan? Welke thema’s snijden we aan? Ik had al een aantal probeersels geschreven maar zowel ik als collega W. keurden die af. Kortom, ik zat vast. En ik kon nog meer literatuur lezen, deblokkeren ging niet lukken.

Omdat iedereen die tegenwoordig invult ga ik dan ook maar over tot spontane schuldbekentenissen…

Ging je graag naar school? Waarom wel of niet?

Niet bepaald. Dat had alles met de sfeer te maken. Ik zat dan ook op een college met een reputatie. Niet dat ik geen vrienden had, maar ik was ook niet bepaald the popular kid on the block. Eigenlijk keek ik best wel uit naar de dag dat ik het achter de rug zou hebben.

Ja, het is warm. Ja, het wordt nog warmer. Pff. Eigenlijk is het nog een geluk dat het archief verhuisd. Zo werd ik vandaag opgevorderd van mijn gewone bezigheden zoals het schrijven van een artikel – *zwaait eens naar Petra* – en ander werk. Ik mocht meehelpen met het verleggen van enkele honderden legplanken in de archiefcontainers van het nieuwe gebouw.

Nu moet je weten dat archief best op een constante temperatuur wordt bewaard. En zoals het een state-of-the-art archiefgebouw betaamt zijn wij daar dus ook op uitgerust: grote airco’s in élke container. Dat betekende dat ik de ganse voormiddag in een frisse 16/17 graden met legborden mocht sleuren wegens handen te kort. Ha!

k! Stefan heeft ons interview van afgelopen vrijdag op Antwerpen Blogt gegooid! Je kan ze al ginder stromend beluisteren en natuurlijk ook downloaden.

Tot nu toe heb ik niet veel aandacht aan het fenomeen besteedt. Niet dat ik er zelf mee ga beginnen. Eug zegt het in zijn podcast al: het is iets anders dan zomaar wat schrijven. Je moet iets coherent weten te brengen en er kruipt tijd en moeite in voorbereiding en nabewerking. Enfin, ik ben dan ook meer geïnteresseerd in het luisteren naar goede podcasts. Ik ga daar eens mee moeten beginnen en al doende mensen met weinig bandbreedte verder tot wanhoop drijven.