Much Ado About Nothing
Bijna 10 jaar geleden bouwde ik zelf een desktop PC. Het Coolermaster Quickfire Rapid-I toetsenbord is na al die tijd toe aan vervanging. En dus ben ik halvelings verdwenen in de rabbit hole van de mechanische toetsenborden.
Na heel wat reviews gelezen te hebben, denk ik er over na om een Keychron K-8 Pro J1 met Gateron G Pro Red switches in huis te halen. Want de ene click-clacky klinkt niet als de andere.
In den beginne waren spelconsoles geen onderdeel van het meubilair. Dus ook geen onderdeel van onze jeugd. En ze zouden het ook nooit echt worden. Op mijn twaalfde kocht ik mezelf een Gameboy. Geweldig ding. Hele vakanties en mijn duimen heb ik versleten. En daarna werd er verder ge-game-d op de PC. Eerst die van vader, later die van mezelf.
Maar dus, een spelconsole. En dingen die terug komen.
Op mijn vorige job had een collega een heuse arcade bak in een hoek gezet. Compleet met joysticks en grote kleurrijke knoppen. Onder het houten framework stak er een oude PC waarop MAME, emulator software, overuren draaide.
Nog zo’n zeer puntje: de grafische kaart van mijn desktop pc in Brugge. Toen ik die via vriend J. aanschafte kwam daar een mooie Nvidia GTX 8800 mee. Zo’n krachtmonster waarmee je de meest waanzinnige 3D ervaringen op je scherm kan toveren. Die kaart heeft het goed en wel tot mei volgehouden.
Toen kreeg ik opeens te maken met groene en blauwe strepen door mijn scherm, spontaan herstarten,… afin, niet meteen de dingen die je wil meemaken. Kaart dus terug naar handelaar en begin juli kreeg ik een nieuw exemplaar. Krek hetzelfde model.
Mijn PC begint al geruime tijd pluimen te laten. Je kent het wel: je koopt een pc, dat gaat een paar jaar mee en dan lukt het je niet meer om recente, veeleisende spelletjes vlot te laten draaien. Toen ik een paar maanden geleden niet verder geraakte dan twee missies in Company of Heroes zonder diavoorstelling, was dat een teken aan de wand.
Eerlijk is eerlijk, de laatste upgrade (moederbord en CPU) is van 2006 of zo. Toen Half-life 2 uitkwam. Ondertussen zijn we weer twee jaar en heel wat updates aan de Source engine verder. Dus ook daar loopt het al wat trager dan vroeger.
Toen ik twee jaar geleden naar de andere kant van het Water verhuisde, nam ik mijn toen al oude pc en bijhorend 14 inch beeldscherm-met-trillende-letters mee. Ik had er Ubuntu op geïnstalleerd en af en toe surfte ik er wat mee rond of hackte ik er wat op los. Meer had ik toch niet nodig.
Fast forward naar vandaag. Ik speelde al een tijdje met het idee om het beeldscherm te vervangen, maar nu lijkt het ernaar dat ook mijn trouwe pc na een te lange doodstrijd, zijn laatste adem heeft geblazen. Ik kocht nog wel eens voor een habbekrats onderdelen maar daarmee gaf ik alleen maar blijk van therapeutische hardnekkigheid. Crashen en blijven crashen zonder verklaarbare redenen. Tijd voor euthanasie zo lijkt me.
Vandaag heb ik gewapend met een aantal tangen het stomme plaatje uit mijn pc gesloopt. Letterlijk dan, Ik heb grof geweld zelfs niet geschuwd om toch maar daar te geraken waar ik wilde.
The saga continues. Toen ik gisterenavond thuis arriveerde schoot mij opeens te binnen dat mijn broer onlangs kloeg dat zijn pc te traag was en dat hij dringend eens naar onze hardwareguru wilde.
Zou het? Kan het?
Ja! Hij was ondertussen geweest en in een hoekje van zijn kamer slingerde er een AMD XP1400 met bijhorend moederbord, grafische kaart (Geforce 5200) en netwerkkaartje. Woei! Niet twijfelen, direct onderhandelen! Na een prijsovereenkomst wilde hij er nog even over nadenken want er waren nog kapers op de kust, maar als het lukt sleep ik voor een schijntje maandag een goede basis voor een MythTV PVR mee naar Antwerpen. Yes!
Gisteren opperde ik om een oude computer die ik nog had staan te converteren naar een PVR. Zo zou ik TiVo gewijs naar TV kunnen kijken. Dan zou ik pakweg de ‘Net Gemist’ functie van de VRT hebben zonder dat ik daar maandelijks een duit voor zou moeten betalen.
Ondertussen is gebleken dat de pc in kwestie zo’n zwak beestje is, dat dit avontuur weinig slaagkansen zou hebben. Jammer. En investeren in hardware zie ik zo voorlopig niet zitten.
Kijk. Wanneer ik wat aan het webdesaignen ben – of wat daarvoor moet doorgaan – dan zorg ik voor een consequente mappenstructuur. Afbeeldingen in een folder img, icoontjes daar dan onder icons, bibliotheken onder includes en zo.
Nu is het wel zo handig om bij migratie naar een andere pc geen folders te vergeten. Zoals ik gisteren deed. Dat leidt tot gekke situaties zoals denken dat Firefox én IE kapot zijn en quasi-hysterisch mooschen met HTML omdat er enkele kale tekst zonder achtergrondafbeeldinkjes verschijnt.
« Vorige blogpostsPagina 1 van 2 pagina'sVolgende blogposts »