Much Ado About Nothing
Bijna 10 jaar geleden bouwde ik zelf een desktop PC. Het Coolermaster Quickfire Rapid-I toetsenbord is na al die tijd toe aan vervanging. En dus ben ik halvelings verdwenen in de rabbit hole van de mechanische toetsenborden.
Na heel wat reviews gelezen te hebben, denk ik er over na om een Keychron K-8 Pro J1 met Gateron G Pro Red switches in huis te halen. Want de ene click-clacky klinkt niet als de andere.
In den beginne waren spelconsoles geen onderdeel van het meubilair. Dus ook geen onderdeel van onze jeugd. En ze zouden het ook nooit echt worden. Op mijn twaalfde kocht ik mezelf een Gameboy. Geweldig ding. Hele vakanties en mijn duimen heb ik versleten. En daarna werd er verder ge-game-d op de PC. Eerst die van vader, later die van mezelf.
Maar dus, een spelconsole. En dingen die terug komen.
Op mijn vorige job had een collega een heuse arcade bak in een hoek gezet. Compleet met joysticks en grote kleurrijke knoppen. Onder het houten framework stak er een oude PC waarop MAME, emulator software, overuren draaide.
Iets later haalde ik een Raspberry Pi in huis en bouwde ik er een mediacenter mee. Dat project is ondertussen zo’n beetje een work in progress geworden. Maar die RPi deed de verbeelding wel prikkelen. Wat kan je allemaal nog met zo’n credit-card-sized computer uitspoken?
En toen was er die andere collega die enkele weken geleden aankondigde dat hij met een Raspberry Pi zijn eigen arcade kast ging bouwen. Nu begon het toch echt wel te kriebelen om zelf iets in elkaar te knutselen.
Cue Reddit waar ik via de Raspberry Pi subreddit uitkwam op dit fotoalbum: een NES conversion. En na wat googlen vond ik een iets uitgebreider verslag over een gelijkaardige conversie. Bingo! Na een paar dagen denkwerk had ik besloten ervoor te gaan. Waarom ook niet? Ik heb momenteel wat tijd en het lijkt me leutige uitdaging om de ervaring van weleer terug tot leven te roepen.
Vorige week werd er dus begroot, gepland en onderdelen besteld.
De kern van de zaak is om een oude NES behuizing te recupereren, er een Raspberry Pi in te steken en de aansluitingen proper te verwerken zodat het lijkt alsof je met het toestel van weleer speelt. Je kan daar zo gek in gaan als je wil maar ik besloot een aantal toegevingen te doen. Kwestie van het allemaal haalbaar te houden.
Het lijstje van de nodige hardware met bijhorende prijzen (verzending incluis), ziet er aldus uit:
USB NES Controllers – Ebay – 2 stuks – 26,97 EUR
Ofte de bakjes. Dit is de essentie van de ervaring. Ik ging niet zo ver als op zoek te gaan naar de originele controllers. Voor het gemak koos ik USB controllers die een stuk makkelijker aan te sluiten zijn. Dat het goedkope Chinese namaak is neem ik er voor lief bij.
NES Console – Ebay – 1 stuk – 30.50 EUR
Ik ben enkel geïnteresseerd in de behuizing dus een kapot toestel voldoet ruimschoots. Ik strip de elektronica en de nog werkende onderdelen kan ik nog altijd later te koop aanbieden.
Raspberry Pi model B (512Mb) – DealExtreme – 1 stuk – 36.15 EUR
The business end. The beating heart of the thing.
Transcend 16Gb SD card – DealExtreme – 1 stuk – 10.41 EUR
Een geheugenkaartje. Heb je nodig om je besturingsysteem op te installeren.
DSTE 1080P HDMI kabel – DealExtreme – 1 stuk – 3.20 EUR
HDMI aansluiting.
CY U3 – 103 Combo Dual USB 3.0 – DealExtreme – 1 stuk – 5.12 EUR
USB aansluitingen.
Mausberry Shutdown switch – Mausberry Circuits – 1 stuk – 13.62 EUR
De RPi heeft geen eigen aan/uit knop. De enige manier om je toestel uit te schakelen is door de stroom eraf te halen. Niet ideaal want in het slechtste geval maak je je geheugenkaart zo corrupt. Je moet dus zelf alles voorzien. De NES Console heeft een mooie grote aan/uit knop én een reset knop. Dit printplaatje gaat ervoor zorgen dat die knoppen de RPi kunnen aansturen.
Daarnaast recupereer ik ook nog een aantal andere onderdelen die hier te liggen slingeren:
Netwerkverbinding hoop ik te laten werken met een el cheapo WiFi dongle. Dat spaart me een gat in de console uit voor een UTP kabel.
De Raspberry heeft slechts 2 USB & een MicroUSB aansluitingen. Ik heb nog een goedkope, self powered USB hub die ik in de behuizing verwerk om iets ruimer te zitten.
Alles samen kijk ik dus tegen een 122.77 EUR voor die project. Helemaal niet slecht! De onderdelen komen wel uit de meest uiteenlopende hoeken van de wereld, dus het is vooral kwestie van nu geduld te hebben. De console en de controllers zijn ondertussen gearriveerd.
Het plan is om waar nodig de bestaande openingen in de kast bij te dremelen/schuren zodat de nieuwe aansluitingen mooi passen. Afwerking is vrij belangrijk in dit project.
En de software? Het idee is om RetroPie te installeren: die distributie van Linux bevat alles wat je nodig hebt om de oude spelletjes te emuleren.
Tussentijds kan ik het natuurlijk niet laten om de USB controllers al eens uit te testen. OpenEMU voor OSX is een geweldige one-click-install app. Je krijgt er 8 homebrew gratis spelletjes bij. De controllers worden automatisch gedetecteerd. Het kon niet makkelijker.
Gisterennacht rond 2 uur waren kameraad T. en ik nog volop verwikkeld in epische duels.
Wordt vervolgd!
Nog zo’n zeer puntje: de grafische kaart van mijn desktop pc in Brugge. Toen ik die via vriend J. aanschafte kwam daar een mooie Nvidia GTX 8800 mee. Zo’n krachtmonster waarmee je de meest waanzinnige 3D ervaringen op je scherm kan toveren. Die kaart heeft het goed en wel tot mei volgehouden.
Toen kreeg ik opeens te maken met groene en blauwe strepen door mijn scherm, spontaan herstarten,… afin, niet meteen de dingen die je wil meemaken. Kaart dus terug naar handelaar en begin juli kreeg ik een nieuw exemplaar. Krek hetzelfde model.
Medio september liep het opnieuw fout. Dezelfde symptomen staken de kop op en het ding gaf al snel de geest. Waarom? Het antwoord vond ik op het eerbiedwaardige Gathering of Tweakers forum. Blijkt dus dat Nvidia in zijn productieproces van soldeer is veranderd maar dat er nogal wat aan het procédé schort. Als je kaart iets te warm wordt door intensief gebruik, dan geven de verbindingen op het PCB gewoon op. Net alsof de motor van je auto desïntegreert tijdens het rijden. Gevolg: massaal veel Nvidia kaartjes die er de brui aan geven. Een oplossing waar een enkeling zich aan waagt is het ding in de oven steken. Naar het schijnt verstevigt het bakken de verbindingen.
Ik zag dat zo niet meteen zitten. Zo’n halfbakken kaart kan evengoed de rest van het moederbord waarop het geprikt zit, in de vernieling rijden.
En dus kocht ik een nieuwe: een ATI kaart, meer bepaald de ATI HD 4850. Goedkoop, krachtig, ideaal! Even de patiënt openschroeven en het nieuwe onderdeel een plaats geven. Al snel bleek ook de nieuwe kaart kuren te vertonen: crashes, monitor out of sync, etc. Om nog maar te zwijgen van de koeler die volledig door het lint gaat waardoor mijn pc klonk als een opstijgende helikopter!
Opnieuw op onderzoek dan maar.Blijkbaar waren er nog mensen met gelijkaardige problemen en evenveel oplossingen. Welke is nu de juiste? De eerste reactie is: driverprobleem. Dus Windows Vista maar volledig opnieuw geïnstalleerd. Dat kostte mij al een halve dag tijd.
Vista is nu niet bepaald het meest vriendelijke product en tijdens de automatische update liep het een paar keer volledig fout. Ik heb meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt en Ubuntu erop gegooid. Ik heb het wat gehad met Wintendo. Ik gebruik al het gros van de tijd OSX voor mijn werk. Waarom dan ook privé niet overschakelen? Ik denk niet dat ik Windows nog voor veel meer dan gaming ga gebruiken.
Maar ook in Ubuntu liep het fout met spontane crashes. Niet goed. Ik overwoog de zwik binnen te gooien bij de computerboer, toen ik in de vroege ochtenduren de oorzaak ontdekte: de kaart komt blijkbaar overklokt uit de fabriek en reageerde net zoals de motor van een auto die te zwaar werd opgevoerd. Hoe is dat mogelijk? Je zou verwachten dat de fabrieksinstellingen afgestemd zijn op gemiddeld gebruik. Met een beetje zoeken naar de juiste documentatie en met hulp van de Tweakers kon ik die instellingen ongedaan maken. Nu loopt het hele zaakje als een trein. Mooi!
Volgende stap: Ubuntu verder instellen naar mijn zin.
Mijn PC begint al geruime tijd pluimen te laten. Je kent het wel: je koopt een pc, dat gaat een paar jaar mee en dan lukt het je niet meer om recente, veeleisende spelletjes vlot te laten draaien. Toen ik een paar maanden geleden niet verder geraakte dan twee missies in Company of Heroes zonder diavoorstelling, was dat een teken aan de wand.
Eerlijk is eerlijk, de laatste upgrade (moederbord en CPU) is van 2006 of zo. Toen Half-life 2 uitkwam. Ondertussen zijn we weer twee jaar en heel wat updates aan de Source engine verder. Dus ook daar loopt het al wat trager dan vroeger.
Gelukkig wil kameraad J. van zijn “oud” – lees: nog geen jaar geleden aangeschaft – systeem af. Driemaal raden wie de gelukkige is die de hardware voor een prikje over mag nemen! Ideaal om weer een jaartje of twee verder te kunnen. Straks op LanScape wordt het nieuwe monster overhandigd.
{.aligncenter}
En natuurlijk betekent dat nu alles op het oude beestje backuppen en op externe schijf gooien. Gelukkig is er Steam om het zaakje wat te automatiseren…
Toen ik twee jaar geleden naar de andere kant van het Water verhuisde, nam ik mijn toen al oude pc en bijhorend 14 inch beeldscherm-met-trillende-letters mee. Ik had er Ubuntu op geïnstalleerd en af en toe surfte ik er wat mee rond of hackte ik er wat op los. Meer had ik toch niet nodig.
Fast forward naar vandaag. Ik speelde al een tijdje met het idee om het beeldscherm te vervangen, maar nu lijkt het ernaar dat ook mijn trouwe pc na een te lange doodstrijd, zijn laatste adem heeft geblazen. Ik kocht nog wel eens voor een habbekrats onderdelen maar daarmee gaf ik alleen maar blijk van therapeutische hardnekkigheid. Crashen en blijven crashen zonder verklaarbare redenen. Tijd voor euthanasie zo lijkt me.
Ondertussen heb ik het oude toestel aan de kant geschoven en staat mijn ibook wel bijzonder klein te wezen op mijn ruime bureau. Hm. Ik zou mij ervan af kunnen maken en in de mediamarkt een lekker groot 20 inch scherm kunnen kopen. En een mighty mouse en zo’n stoer Apple toetsenbord en dat allemaal aan mijn laptopje hangen. Een beetje van Al Gore doen.
Of ik kan meteen een stoere multimedia pc kopen met alles erop en eraan. Zodat ik eens wat kan gamen en zo. Alleen zie ik het niet zitten om zo’n ding op mijn bureau te plaatsen. Ik overweeg namelijk mijn kleine Lidl TV te vervangen door een treffelijk exemplaar en daar dan zo’n multimedia geval aan te hangen.
Ach ja, ondertussen kan ik wel uit de voeten. Ik moet er alleen eens goed nadenken, informeren en de centen tellen…
Vandaag heb ik gewapend met een aantal tangen het stomme plaatje uit mijn pc gesloopt. Letterlijk dan, Ik heb grof geweld zelfs niet geschuwd om toch maar daar te geraken waar ik wilde.
Afijn. En zo ziet mijn ‘werkplaats’ er zo’n beetje uit. Ja,onder mijn bureau, dicht bij de stroomkabels zodat ik niet constant moet heffen en tillen om elk akkefietje uit te testen.
De vervanging: een abit NF7 mobo met AMD XP1400 cpu had ik samen met de verse was in een karton doos in mijn tas steken. Zo ging het de trein op, sleuren doorheen Antwerpen van het werk naar de studio. Ondertussen zit ik al een weekje te bidden dat ie het nog zou doen…
… en ja hoor! Zodra ik het zaakje had ingeplugd en de stroom aanschakelde begon dit lampje te branden. Duidelijk een teken van leven. Beter kan dus niet.
Na een paar initiële tests bleek de hardware de trip overleefd te hebben. Dan maar inpluggen op mijn harde schijf en booten. Dit is de eerste keer dat GeexBox boot. En dat gaat beduidend sneller dan met de Pentium 2.
De volgende stap is het aanhaken op mijn televisie. Dat is zo’n goedkoop Magnum setje van de Aldi of de Lidl met enkel een SCART aansluiting. Ik heb wel zo’n HAMA converter waarop ik mijn DVD recorder via Cinch (RCA) heb gekoppeld en werkende. De PC is enkel uitgerust met een svideo aansluiting. Dus het wordt een uitdaging om beeld te krijgen van mijn pc op mijn tv. Een initiële test toont dat het beeld tijdens het opstarten mooi op de TV verschijnt. Zelfs het standaard Vectra booting scherm verscheen mooi in kleur toen ik de oude configuratie aan de tv had gehaakt. Maar zodra ie oversprong naar Linux loopt het fout. Zowel in Ubuntu als in GeexBox. Dus daar steekt nog werk achter.
Pas wanneer dat goed werkt ga ik over tot de aanschaf van enkele extra stukken zoals een goedkope analoge TV tuner.
The saga continues. Toen ik gisterenavond thuis arriveerde schoot mij opeens te binnen dat mijn broer onlangs kloeg dat zijn pc te traag was en dat hij dringend eens naar onze hardwareguru wilde.
Zou het? Kan het?
Ja! Hij was ondertussen geweest en in een hoekje van zijn kamer slingerde er een AMD XP1400 met bijhorend moederbord, grafische kaart (Geforce 5200) en netwerkkaartje. Woei! Niet twijfelen, direct onderhandelen! Na een prijsovereenkomst wilde hij er nog even over nadenken want er waren nog kapers op de kust, maar als het lukt sleep ik voor een schijntje maandag een goede basis voor een MythTV PVR mee naar Antwerpen. Yes!
… I’ll keep you posted …
Gisteren opperde ik om een oude computer die ik nog had staan te converteren naar een PVR. Zo zou ik TiVo gewijs naar TV kunnen kijken. Dan zou ik pakweg de ‘Net Gemist’ functie van de VRT hebben zonder dat ik daar maandelijks een duit voor zou moeten betalen.
Ondertussen is gebleken dat de pc in kwestie zo’n zwak beestje is, dat dit avontuur weinig slaagkansen zou hebben. Jammer. En investeren in hardware zie ik zo voorlopig niet zitten.
Ik blijf natuurlijk niet bij te pakken zitten: momenteel ben ik aan het knoeien met GeexBox, een linuxdistributie die van je pc een soort mediacentrum maakt, maar dan zonder dat live TV aansluiting. GeexBox is anders wel ideaal om DVD’s te kijken, DivX films, muziek (MP3, OggVorbis, FLAC, audiocd,…) en wat al niet meer. Dat zou nog altijd meer functionaliteit zijn dan de el cheapo tweede hands JVC DVD speler die nu onder mijn televisie staat. Zoals het er nu voorstaat werkt het best wel oké. Ik zou wel nog een DVD speler in de pc moeten steken en een grotere harde schijf kopen zodat ik mijn audio cd’s kan rippen en erop kan keilen.
Overigens kan ik via Shoutcast TV toch naar uitzendingen van zenders over het internet kijken. Het gaat dan om particulieren en organisaties die zelf zo’n internetzender hebben lopen. Nothing fancy en de beeldkwaliteit is maar zo-zo. Maar het is anders wel mogelijk.
Voorlopig hou ik het nog even zo en zie ik hoe ver ik ermee kan geraken.
Kijk. Wanneer ik wat aan het webdesaignen ben – of wat daarvoor moet doorgaan – dan zorg ik voor een consequente mappenstructuur. Afbeeldingen in een folder img, icoontjes daar dan onder icons, bibliotheken onder includes en zo.
Nu is het wel zo handig om bij migratie naar een andere pc geen folders te vergeten. Zoals ik gisteren deed. Dat leidt tot gekke situaties zoals denken dat Firefox én IE kapot zijn en quasi-hysterisch mooschen met HTML omdat er enkele kale tekst zonder achtergrondafbeeldinkjes verschijnt.
*God, I feel stupid!*
« Vorige blogposts Pagina 1 van 2 pagina's Volgende blogposts »
