Eieren

Lang geleden leerde ik van een Napolitaan hoe je pasta carbonara maakt. Dat recept heb ik lang gevolgd. Uiteraard bestaan er zoveel variaties op het thema als er Italianen zijn. En uiteraard zijn ze allemaal canoniek. Het was lang geleden dat ik nog eens carbonara had gemaakt, toen ik eerder deze week Andrew Rea van Binging with Babish aan de slag zag.

Long story short:

• 500gr spaghetti n° 12 van De Cecco
• 250gr spek of spekblokjes
• 4 eitjes + 1 dooier
• 200gr parmezaanse kaas (geraspt)
• Zwarte peper

Kook de spaghetti al dente in een pot water die zo zout is als de zee. Doe de spek in een koude pan en bak ze in haar eigen vet tot ze knisperig is geworden, zet dan het vuur zeer laag of uit. Kluts de eieren en voeg ongeveer 150gr kaas plus royaal peper toe. Haal de spekblokjes van het vuur. Voeg de gekookte spaghetti toe aan de spekblokjes. Meng tenslotte goed het mengsel door de pasta.

Smakelijk!

En zo komt er na twee weken in toeven in het buitenland een einde aan mijn rondreis. Morgen gaat het per auto terug richting $HOMELAND.  Ik kijk altijd eens goed rond als het gaat over zeden en gewoonten in het buitenland en ik kom altijd tot deze conclusie: dat wij onszelf on-ge-lof-e-lijk tekort doen op bepaalde gebieden.

En na mijn twee weken in Denemarken/Zwitersland is dit het verlanglijstje met de titel: “horen onverwijld te worden ingevoerd.”

• Een eengemaakt ticket voor openbaar vervoer. Er is dus niks makkelijker dan een ticket te kopen in Zürich Lufthaven naar gelijk wel bergdorpje in de hoge alpen. Hetzelfde ook in Denemarken. One ticket for everything.
• Een werkend openbaar vervoer. Met dat ticketje geraakte ik ook nog eens moeiteloos op bestemming.
• Mountain Dew.  In Denemarken en de rest van de wereld wordt dat verkocht. I wants it.
• Echte eieren, spek,… Als in: eieren die echt naar eieren smaken. Want bij ons smaakt “scharrel” en “bio” toch nog bijzonder industrieel.
• Elektrische autootjes. ‘nuff said. Hier rijden ze er vlot mee rond.
• WIMAX.  Ik kan dit tikken omdat het volledige bergdorp waar ik zit momenteel voorzien is van een WiFi paraplu. Gewoon even laptop open klappen of de Android ‘foon er bij nemen, en ik kan volledig gratis surfen. Dat de verbinding elke 30 minuten wordt verbroken neem ik er voor lief bij.
• Wegenvignet. Wil je rijden op de Zwiterse wegen? Dan betaal je een wegenvignet. Geen gezeik. En met het geld worden de beste autobahnen ter wereld onderhouden. Inclusief tunnels doorheen granieten rotswanden.
• Schone lucht. Want dat hebben ze zowel in Denemarken en Zwitserland in overvloed.

Zo. Ik weet in welke richting mijn volgende kuurvakantie zal gaan.

Vroeger blogde ik al eens over mijn kookavonturen. Nu ik over en ietwat grotere keuken beschik, wordt het weer eens tijd voor wat meer geëxperimenteer.

Gisterenavond heb ik nog eens spaghetti alla carbonara gemaakt. Italian style. Hier in Vlaanderen hebben we de slechte gewoon te dit heerlijke gerecht te maken met room en/of kaas. Een Italiaanse kennis vertrouwde mij toe dat dat eigenlijk vloeken tegen de kerk is. Sindsdien volg ik zijn recept om de echte te maken.

Wat heb je nodig? (1 persoon)

• Pasta (make your pick!)
• Witte wijn (1 glas)
• Olijfolie
• reepjes gerookte spek of ham (150 tot 200 g)
• Eieren (2 per persoon)
• Peper en wat kruiden.

Hoe ga je te werk?

Zet een pot water op het vuur en breng het aan de kook. Die heb je nodig voor de pasta. Ondertussen bak je het vlees in olijfolie. Doe er wat peper en kruiden bij. Ik neem meestal het veilige basilicum. Heb je voor ham (wegens geen gerookte spek voor handen), dan kan je eventueel een snuif zout toevoegen. Hou het eenvoudig en begin niet met allerlei kruidencombinaties. Als het vlees gaar gebakken is doe je er de witte wijn bij. Laat het vlees rustig sudderen in de witte wijn.

Als het water kookt gooi je er de pasta in en maak je die gaar (al dente of naar eigen smaak) Giet het water af uit de pot. Breek de eieren en scheidt het eiwit van de dooier. Die laatste meng je doorheen de warme spaghetti. Laat de gebroken dooier zacht stollen zodat ze goed plakt met de spaghetti. Doe het in de wijn gemarineerde vlees bij de pasta. Meng nog eens stevig.

Opdienen met een glas wijn. Afwerken kan je eventueel met een takje peterselie.

Als je alles in huis hebt kan je dit makkelijk op een half uurtje bereiden. Een geoefende chef zal het ongetwijfeld nog veel sneller kunnen. Hou er wel rekening mee dat dit een cholesterolbom is.