Boek

Ergens in januari ben ik in His Dark Materials van Philip Pullman beginnen lezen. Ergens in mei had ik de drie boeken uitgelezen. Dit mengeling van sci-fi, steampunk, fantasy in een episch verhaal dat opgebouwd is als een Hero’s Journey. Een hele mond vol.

Alles begint met de net te nieuwsgierige en eigenwijze Lyra Belacqua. Ze verblijft op Jordan College in Oxford in een alternatieve realiteit. Per ongeluk verzeild ze in een bezemkast en volgt ze een presentatie van haar nonkel avonturier voor de verzamelde academici. De grote vraag: What is Dust? Daar draaien de volgende 1200 bladzijden rond. Alles daarna is een gigantische oefening in het opbouwen van volledige werelden, epische gevechten en verhaallijnen van verschillende karakters die door en naast elkaar heen lopen.

Er was vakantie, iets meer dan twee weken tijd, en een reis naar Italië. Als er ooit gelegenheid zou zijn om een boekenachterstand enigszins goed te maken, dan was dat dan. Ik hou niet echt een lijstje bij van wat ik allemaal nog zou willen lezen, dus heb ik volgende de titels meer op goed geluk dan wat anders gekozen.

Oorlog en Terpentijn

Ik heb lang getwijfeld of ik dit boek wel wilde lezen. De recensies in de pers en de commentaren hadden er wel eens voor kunnen zorgen dat dit lelijk zou tegenvallen. Maar niks is minder waar. Ik heb dit boek op goed drie dagen tijd uitgelezen.

Oef! Terug van het dagje Londen! Het blijft een fascinerende stad. Dat bruist en dat leeft tot een kot in de avond. Dit weekend was er natuurlijk het startschot van de kerstkoopjes en dat mochten we geweten hebben. Wat een drukte! Maar wel heel erg kleurrijk. Bovendien, hadden we geluk dat het de hele dag stralend weer is gebleven.

’s Morgens ging het van de trein (St-Pancras) richting British Museum. Die instelling is zo groot dat het eigenlijk een daguitstap op zichzelf rechtvaardigd. Egypte, Oud, Nieuw en Nieuwste Europa, Mesoptamië, kabinetten en verzamelingen allerhanden,… Veel te veel eigenlijk. We hielden het op een kleine selectie van zalen. En een paar hoogtepunten. Ik ben al heel erg blij de Steen van Rosetta en de Elgin Marbles eindelijk gezien te hebben. Nu is het bovendien zo dat het hele museum gratis is. Jawel! Oké, er staat aan de inkom een enorme box voor donaties, maar verder kan je er zo zonder meer naar binnen. Echt fantastisch!

Gisteren Douglas Coupland’s JPod uitgelezen. Engelse versie in pocketformaat uiteraard. Heerlijk boek eigenlijk. Een aanrader omdat het volledig geschift is eigenlijk. En omdat Coupland onze maatschappij, onze leefwijze en zichzelf volledig te kakken zet.

Ik heb nu nog Lunar Park van Bret Easton Ellis liggen. Jawel, de auteur van American Psycho. Die ik ook nog moet plegen trouwens…

Ik bedacht me dat ik op reis door Amerika op zijn minst Jack Kerouac’s On the road mee moet nemen! Al was het maar omdat ze het ding niet verfilmd krijgen. En omdat Kerouac het in één ruk op drie weken tijd geschreven heeft.

Eline gooit mij een stokje! Even kijken… Oh. Het bekende ‘random line from your nearest book’ stokje. Een oudje. Maar daar doen we graag nog eens aan mee. Even op mijn bureaustoel draaien en kijken wat het dichtst bij mij in de buurt ligt…

1. Pick up the nearest book of 123 (or more) pages.

“De Da Vinci code” by Dan Brown. Ja, het lag op mijn bureau om terug in de boekenkast te worden geplaatst. Zowat het boek dat ik het meest uitleen aan anderen eigenlijk. Vandaar dat het nooit ver uit de buurt ligt.

Tubeday. Weekje overgeslagen maar we staan weer helemaal terug. Vandaag in het uitstalraam: U2 met The ground beneath her feet.

Deze song uit 2000 is in feite gebaseerd op het gelijknamige boek van Salman Rushdie. In het boek rouwt het hoofdpersonage Ormus Cama om de dood van zijn geliefde. Bono nam de tekst van Rushdie quasi woord voor woord over als lyrics.

Het liedje maakt ook deel uit van de soundtrack van Bono’s The Million Dollar Hotel met Milla Jovovich, Jeremy Davis en Mel Gibson. De film zwaar flopte op de box office. The ground beneath her feet zou eerst als single worden uitgegeven maar met het afwerken van All that you can’t leave behind zag Interscope Records dat niet zitten. Het werd daarom gebruikt als een promotionele song en kreeg slechts zeer beperkte airplay.

Een prettig moederdag gewenst! Hoeze. Ik heb mijn moeke alvast in de bloemetjes gezet vanmorgen. Ik wilde ze verrassen met een doos Antwerpse handjes. Maar toen ik gisteren in de bakkerij stond kreeg ik te horen dat ze die enkel op dinsdag produceren. Bugger! Geen erg, dan koop ik er volgende week wel…

Overigens kan ik zeggen dat mijn moeder al flink wat jeugdboeken heeft geschreven. Reflectie leert mij dat ze ondertussen al een jaar of 10 aan het schrijven is. Vroeger, toen wij klein waren, las ze ons ’s avonds voor uit – onder andere – de boekjes van Averbode. Of de sprookjes van Andersen. Later stimuleerde ze ons om zelf veel te lezen. Dat pakte vooral bij mij: ik verslond tonnen boeken en boekjes gaande van spannende verhalen tot informatieve boeken, over de reeksen van Artis-Historia tot de trilogieën van Thea Beckmann. Ik hou daar nu een wand vol boeken aan over! De laatste jaren is lezen iets waar ik een stuk minder tijd voor heb (en ook wel neem). Maar als ik de kans krijg – bijvoorbeeld op reis, in de vertrekhal van een luchthaven – dan zal je mij al snel in het gezelschap van een boek zien.

De Fnac in Antwerpen krijgt een make-over. Alles staat er zo’n beetje overhoop, maar ze wordt wel veel groter. Zo is er nu een Fnac Café en al. Eens in de zoveel tijd loop ik er eens binnen om te browsen tussen de films, muziek en boeken. Zo ook vanavond. En kijk eens aan, Admiral Freebee gaf er een gratis concert weg! Niet dat ik er veel van gezien heb in de duwende massa.

Zo. Als ik het goed heb, was er vanavond de eerste aflevering van Alles uit de kast op één. Geen gewone talkshow zoals we de laatste jaren werden bestookt. Wel eentje over boeken en literatuur. Een uitdaging in een TV wereld waar talkshows worden geregeerd door het gezever van Axl Pelemansen en Jan Leyersen. Kan één een programma brengen dat niét vervalt in platitudes of nauwelijks het niveau van een zoethoudertje overstijgt?

Koken is een ware revelatie. Vooral omdat ik over een eigen exemplaar van Het Boek van de Boerinnenbond beschik. Dat betekent op mijn gemak experimenteren. De eenvoudige dingen eerst. Aardappelen leren koken of bakken (bij voorkeur met stukjes ui en spek) en zo. Ik heb mij zaterdag zelfs een pattatenstamper in de Blokker aangeschaft. Kwestie van ook puree te kunnen maken. En mocht het fout gaan, dan is er altijd nog SOS Piet.