Much Ado About Nothing
En wat deed je in 2005? Boeken in kasten lezen en daar dan over bloggen. Of zoiets. i. haalt nog eens een gouwe ouwe van stal: het neem-een-foto-van-uzelve-in-een-kast-en-gooi-het-online-stokje. De archieven van mijn blogje halen maart 2005 net niet, maar ik heb er wel degelijk toen aan meegedaan.
Anyhoes. Zo deden we dat toen:
’t Is dat ik nu net geen camera in de buurt heb, dan zou ik dezelfde foto nog eens maken. Maar dan 3 jaar later.
Ook ik had met stijgende verbazing het artikel in De Standaard gelezen. Reacties laten niet op zich wachten! Ik geef Michel en Pieter dan ook overschot van gelijk in hun ripostes. Als je openlijk serieuze journalistiek predikt, zorg dan dat je de feiten juist hebt.
Los daarvan vind ik wel dat het stuk een bodem van waarheid bevat: over kwaliteit kan worden gediscussieerd. Je kan je afvragen wat kwaliteit is. Voor Hoefkens is dat duidelijk het zuiver journalistieke. Zelf vind ik een frisse, kritische en toch ook subjectieve kijk op alle aspecten van de maatschappij het interessantst.
De vraag naar kwaliteit beantwoorden is er een andere stellen: wie is de Vlaamse blogosfeer en wie vertegenwoordigt ze? Het is nu eenmaal zo dat er een beperkte groep A-list bloggers een flink deel van de aandacht weet te kapen. Toch bloggen ze lang niet altijd even interessante dingen. De Clickx wedstrijd is daar een bewijs van. Uiteraard vertegenwoordigen A-list bloggers niet het geheel aan Vlaamse blogs. Tussen de skynetblogs, de wordpress.com’ers, de seniorennetters,… zit ongetwijfeld heel wat ongekend potentieel.
Ik denk dat niemand hier in Vlaanderen goed kan inschatten wat nu de precieze maatschappelijke invloed is van blogs. Zelfs de mannen van Metatale niet. Ze kunnen misschien wel achterhalen wie de autoriteit is op het vlak van – pakweg – sigarenbandjes, maar niet welke invloed die blogger heeft op zijn onmiddellijke en bredere on- en offline omgeving. Daarvoor moet je verder dan de blogosfeer kijken. In de eerste plaats naar de media.
Zo komt occasioneel naar boven dat bloggers nog altijd als een curieus wereldje op zich worden bekeken: denk maar aan de reportages in Koppen en op ATV waar bloggers nog maar eens vertellen waar ze eigenlijk voor staan. De media houden tegenwoordig dan wel zelf blogs bij maar die lijken los te staan van de eindredacties en de kerninhoud die wordt gebracht. Vaak zijn het zelfs niet meer dan linklogs die de blogkudde volgen. Let’s face it: bloggers van buitenaf hebben geen grote impact op – pakweg – de opiniepagina’s van De Morgen.
Mijn indruk – ik zeg indruk want objectieve vergelijkingen zijn gedoemd te mislukken – is dat het Nederland anders ligt. Daar is er wel degelijk wisselwerking tussen bloggers en media. Neem nu shocklog Geenstijl.nl dat vaak genoeg in het nieuws weet te komen en debat opwekt. Maar natuurlijk zijn er ook nog andere. Ik denk dan aan een blog zoals AboutBlank die heel brede, eigen content kan brengen en een brede basis aanspreekt. De Dutch Bloggies opereren dan weer onder een eigen stichting. De editie 2008 probeert meer dan ooit meer te zijn dan een populariteitspoll. De jury dit jaar bestaat trouwens uit een blogster en twee journalisten! Nederlandse journalisten zoals Hanneke Groenteman en Arjan Dasselaar die een scriptie schreef over het journalistieke gehalte van Nederlandse blogs, bloggen zelf ook. Heel wat persoonlijke blogs halen een literair niveau en zijn een aanzet voor een roman: denk maar Vandenberg en het immerpopulaire Merelroze.
Toch vind ik vergelijken met het buitenland heel moeilijk. Neem nu alleen al de opmerking van Christophe: 45 miljoen Spanjaarden vs. 6 miljoen Vlamingen, of het aandeel Spaanstaligen vs. Nederlandstaligen. Nogal wiedes dus dat blogs die miljoenen kunnen lezen en volgen hoog scoren in Techorati. En dan tellen statistiekjes en hits eigenlijk voor niets mee. En dan is er nog de maatschappelijke context waarbinnen het blogfenomeen moet worden beschouwd. Vlaanderen zit immers anders in mekaar dan Nederland.
Eigenlijk is het hier allemaal nog zo pril. Want toen ik begon met bloggen, zat mijn feedreader al vol met hippe Nederlandse opinionated blogs die fantastische dingen deden en schreven. Hier in Vlaanderen waren er toen ook wel blogs, maar het geheel was nog fragmentarisch, persoonlijk en zoekende. Vandaag ligt dat wel anders met Gent Blogt als één van de exponenten, maar bloggers schrijven nog altijd erg veel onder eigen kerktoren zowel qua inhoud als qua publiek. Hetzelfde kan gezegd worden over de marketingbuzz en het metabloggen rond het belang van content, social networking, communities, web 2.0,… We weten het zo onderhand wel. Begrijp me niet verkeerd, er worden heus wel zinnige dingen gezegd maar qua draagkracht wordt het allemaal nog te licht bevonden.
Als ik iets afleid uit het stuk in De Standaard, dan is het wel het volgende. Ja, we zijn hippe vogels omdat we bloggen. Maar het wordt wel tijd dat we dat eens nuttig aanwenden om ons – en daarmee bedoel ik niet alleen de common blogger maar ook de mediamensen – écht interessant te maken. Meer signaal dus, alsjeblieft!
* Bij wijze van boutade: Dat Frieda Van Wijck maar eens met een blog begint! Dat kan alleen maar interessant worden!
Na blog day, weer een sociaal geëngageerd initiatief: blog action day. Het idee: iedereen schrijft op dezelfde dag één item over dezelfde kwestie: het milieu. Nog geen zo’n slecht gedacht eigenlijk. Het idee werd gelanceerd door een aantal high profile bloggers waaronder Leo Babauta die nogal wat schrijft op lifehack.org en zenhabits.com.
’t Is dankzij de banner onderaan Tijs’ site dat ik erop ben gekomen. Wie mee wil doen kan zich onder andere hier inschrijven.
Nog niet overtuigd? Bekijk hier de bijhorende youtube promo.
Jobat doet dit weekend van bloggen: in deze editie wordt er redelijk wat aandacht gevestigd op het fenomeen bloggen. De nadruk ligt hier vooral op het corporate bloggen. Of hoe je via je blog je zaak in het voetlicht kan plaatsen.
Bedrijfsbloggen is een vrij intensieve bezigheid. Je moet immers elke dag opnieuw jezelf weten te verkopen want de competitie gaat hard en een blog starten kost niets. De moeilijk is de bedrijfsblog te vullen van inhoud want content is immers king. Niet gemakkelijk want, zoals Bart het stelt, zijn bloggers zeer gevoelig voor authenticiteit. Wat fake is wordt direct verguisd en het collectieve geheugen van de blogosfeer kan je best vergelijken met dat van een olifant: het vergeet niet gemakkelijk.
Een andere reden lm bloggers aan te nemen is dat ze de early adaptors zijn, de pioniers zeg maar die zich nieuwe technologie gemakkelijk eigen maken en daar een scherp oordeel vellen. Nagelnieuwe producten worden door hen gemaakt of gekraakt. Niets is echter zo waardevol als de feedback van een blogger om een product verder te verbeteren vooraleer het op de markt te gooien. Meer dan ooit geldt dat de consument het beste weet wat hij/zij wil.
Bedrijfsbloggen is dus een discipline apart aan het worden waar men tegenwoordig al gespecialiseerde consultants voor nodig heeft. Volgens de mediawatchers van jobat zijn de bloggers zelf daar het meest geschikt voor: een blog met flink wat street cred kan immers je toegangsticket betekenen voor een mooie baan op de e-afdeling van een dot-something-bedrijf(je). Headhunters en rekruteringsbureau’s gaan dan ook tegenwoordig actief op zoek naar bloggers en in de column van Lieven Van Nieuwenhuyze werd dan ook vanmorgen verwezen naar Joke als voorbeeld par excellence.
We leven duidelijk in interessante tijden.
Gezellige bedoening was dat gisteren! Met dank aan Joost en Anne! Veel volk. Eigenlijk was het een beetje de clash van twee communities: bloggers en couchsurfers. Dat laatste is blijkbaar een fenomeen: men logeert op reis bij anderen die je via het internet ontmoet en je kan scores geven over je logement. Bij wie vind je een zachte zetel en bij wie een baal stro? Zoiets.
Van de bloggers heb ik natuurlijk ook gesproken met: Maarten Schenk, Artanis en Nettoor. En verder waren er ook Anamcara en Ann Laenen! Van die laatste ontdekte ik dat we blijkbaar gedurende een jaar praktische buren waren zonder dat we het van mekaar wisten. Trrr…
De Via Via blijkt dan weer een gezellig café te zijn dat behoort tot een netwerk van cafés voor wereldreizigers. Ik vond het er anders best wel goed toeven. Dat moeten we dus nog eens over doen.
Ik heb de paola gekte een beetje aan mij voorbij laten gaan. De laatste tijd heb ik nogal wat besognes aan mijn hoofd. Nu. Gisteren kreeg ik opeens een mailtje van Paola in mijn box. Even kreeg ik zo’n beetje het hermangevoel. Maar toen bleek dat het gewoon een uitnodiging was voor de persconferentie van vanavond. Jeuj! Ik ga dus straks ook naar Het Paleis om even uit te checken what the fuzz is all about.
Overigens was ik wat sceptisch over het ganse gedoe. Maar ik heb nu even vlug wat rondgeneusd op haar website. Het leukste vind ik uiteraard haar ganse familie. Wordt nog maar eens bewezen: bloggers zijn uiterst creatieve wezens. In eerste instantie om met een persiflage van het origineel aan te komen en om vervolgens de lijn door te zetten en zelf ook onderdeel te worden van het ganse virtuele theaterstuk. En dat is heel erg fijn.
Ik ben benieuwd. Maar eerst: eten!
Wie een beetje oplette ziet tegenwoordig onderstaand logo zo’n beetje overal opduiken:
Inderdaad, Gent Blogt zoekt vrienden. Niet zomaar vrienden, maar mensen die de kas van de redactie willen spijzigen. Omdat ze niet van reclame willen doen en al eens graag trakteren, is het spaarvarken volledig geslacht. En dus rekenen ze op het altruïsme van de bloggende medemens.
Gelijk heb ik dan maar een kleine bijdrage in hun spaarvarken gestort. ’t Is immers een succesverhaal en ik kan het moeilijk over mijn hart laten komen om dat aan financiële noden ten onder te zien gaan. Goed om te weten als we zelf met Bruggelink van start zullen gaan!
En we roepen onmiddellijk ook anderen op om een bijdrage te storten. Doe het omdat het bijna kerstmis is en, gelijk het kindeke Jezus, ze ook wel een weluitgerust, comfortabel stalleken verdienen.
Naar ’t schijnt ben ik dus een D-list blogger, een underachiever van het laagste allooi waar mensen nauwelijks naar linken.
The Low Authority Group (3-9 blogs linking in the last 6 months) The average blog age (the number of days that the blog has been in existence) is about 228 days, which shows a real commitment to blogging. However, bloggers of this type average only 12 posts per month, meaning that their posting habits are generally dedicated but infrequent.
Lies, damn lies!!
(via)
Vrijdagavond was er Blogcom: Codename Calimero. Het vervolg op het sucesvolle Blogcom georganiseerd een half jaar geleden. Deze editie was zo mogelijk nog beter. Volk van heinde ende verre. Zowel A-list bloggers als minder bekende koppen. De bangelijke vloeide rijkelijk en iedereen had het naar zijn zin.
Zelf zat ik aan tafel met de Brugse crew van ons hobbyproject, kameraad Webster en Peter Dedecker. Organisator Jeroen had gratis t-shirts met het Blogcom logo weten te versieren. Het Windows Live logo werkte echter als een rode lap op een stier bij Peter.
Later op de avond heb ook nog even gesocialized met de Antwerpenaren – noblesse oblige – waaronder Clopin, Michael en Nicodemus. Webster presteerde overuren door duchtig business cards voor zijn werk uit te delen.
Natuurlijk zijn er ook enkele trends gespot:
Mensen waar ik weer eens véél te weinig tegen heb kunnen zeggen: Pietel en LVB.
Afijn, foto’s vind je op mijn Flickrding. Jammer dat de batterijen van mijn A60 het al snel voor bekeken hielden. Ik had natuurlijk geen reserve bij. Dom, dom, dom.
Updeet: via de mannen van Asfaltkonijn: Pietel geïnterviewd op StuBru rond Bloggen en al wat errond hangt. Veel luisterplezier!
PS: er moeten er nog een aantal bij komen…
« Vorige blogposts Pagina 3 van 4 pagina's Volgende blogposts »