Wonen en Dagelijks Leven

We zijn ondertussen al weer een stap verder. Er is besloten welke kleurtjes verf er in de condo komen: kalkwit voor het plafond en “bone” voor de muren. Dus, naar de verfhandel op zaterdagmorgen met een lijstje cijfertjes en terug thuis gekomen met 3.5 en 5  liter verf. Voldoende? Neen. Het plafond zuigt serieus wat verf op.  Halverwege werd duidelijk dat er nog meer witte verf nodig zal zijn. Bovendien moet er nog een tweede laag komen. Dat wordt iets voor komende zaterdag. Met een beetje geluk kan ik zondag een begin maken van de muren.

Volgende week wordt de vloer geleverd. En omstreeks deze tijd over twee weken zou ze moeten geplaatst zijn. Ik ben benieuwd naar het eindresultaat!

Ondertussen nadert eind maart met rasse schreden. Ik heb al wat offertes van vrachtwagenverhuurbedrijven (Prachtig woord! zelf uitgevonden! Ja, ik kan dat!) dus dat wordt ook aanstonds vastgelegd.

En ondertussen woon ik nog gewoon in Antwerpen. Hoewel ik volop aan het voorbereiden ben, begint het besef langzaam door te sijpelen dat een aantal oude gewoontes écht wel een einde kennen. Frietjes op maandag van Frituur Kattekwaad bijvoorbeeld. Of rondsjeezen doorheen ’t Stad op de tram waar je de meest vreemde talen en bonte mensen hoort en ziet. Of met de fiets door Park Spoor Noord rijden op weg naar de klimzaal. Of de maandelijkse twoooze vlak achter de deur.

Ook al zal het deugd doen terug naar plaats van herkomst te trekken, 7 jaar (met onderbreking) in ’t Stad zullen nog zo meteen niet loslaten!

Waren maandag en dinsdag nog van meh, dan was het de tweede helft van de week schakelen in high gear;. Er werd weer voornamelijk les gegeven. Weliswaar ging het om slechts twee computermensen slash drupal neofieten die op termijn een Groot Project moeten mee beheren. Geen grote groep dus. Maar dat het maakt het wel minstens zo plezant omdat je meteen kan inzoomen op dingen en al eens wat langer over een onderwerp kan uitwijden.

Donderdag werd er geklommen met J. Er zat eens een week tussen en dat liet zich wel voelen. Het is vebazend hoe snel het menselijk lichaam zich aanpast. Conditie verlies je bijzonder snel als je even de discipline laat hangen. Niet dat we de muur niet meer op geraakten, maar het deed net dat tikje meer pijn in het begin dan anders. Het wordt een uitdaging om na het verhuizen een wekelijkse klimbeurt vast te kunnen houden. De vingers kruisen dat het lukt!

Het appartement! De nieuwe vloer wordt op 19 en 20 maart geplaatst! Er kan dus een verhuisdatum worden geprikt. Op 31 maart worden have en goed verhuisd. Nog even dus. Er werden dit weekend kleurtjes gekozen voor de living. Het schilderwerk hoop ik volgend weekend te kunnen uitvoeren. En natuurlijk ging het nog eens richting Ikea. Een verhuis is hét ideale moment om eens schoon schip te maken. Dit staat bovenaan op het verlanglijstje:

• MALM bedframe (160 cm)
• SULTAN HAMNVIK matras
• SULTAN LODINGEN lattenbodem
• PAX garderobekast (Nog niet helemaal over uit of ik schuif- dan wel gewone deuren wil)
• POANG Draaifauteuil (Reeds aangeschaft!)

Op korte termijn voorzie ik ook nog een extra boekenkast, nachttafels, luchters/verlichting,…  en dingen waar nog beslissingen in moeten worden genomen. Misschien is het niet zo origineel dat het Ikea is, maar ze hebben daar wel heel wat schoon gerief. En er zullen ook wel een paar stukken niet-IKEA zijn, waar ik nog niets over ga verklappen.

Culinaire hoogtepunten deze week: Risotto met Boschampignons en Penne al forno met gehaktballen en mozarella!

De eigenaars van de meubels kwamen vandaag op bezoek. En in één moeite hadden ze volk mee dat het wel zag zitten om drie kasten, het bed met bijhorende nachttafeltjes, een marmeren tafel en matching stoelen mee te nemen. En zo geschiede. Mijn appartement is nu werkelijk leeg. Maagdelijk canvas om van te beginnen als ik zo lyrisch mag zijn.

Verder zag ik vandaag ook de meneer van de vloeren. Blijkt dat er wat kinken uit kabels moeten worden gehaald. Knopen doorgehakt en zo. Met betrekking tot de plinten bijvoorbeeld. De muren zijn behangen en daarna beschilderd. En dat behang komt aan de huidige plinten. Maar de plintjes die ik eerst op het oog had zijn een stuk lager dan het papier. Probleem want zo krijg je een lelijke streep onbewerkte muur. Dus de bestelbon moeten aanpassen naar hogere plinten. Nog minder leuk nieuws: blijkt dat de sales man de ruimte verkeerd te hebben ingeschat. Als in: kleiner dan het eigenlijk is, wat dus een hogere eindfactuur zal opleveren. Niet dat er zwaar met de budgettaire potten wordt gesmeten, maar ook niet echt wat heet een aangename verrassing.

En zo staat er op de todo lijst een nieuw puntje te blinken: een vies tapijt afsteken en omzichtig plintjes ontmantelen.

De komende tien dagen wordt het zo’n beetje verstand op nul en gaan. Morgen komt de eigenaar van de meubels bekijken hoe hij die gaat verhuizen. Daarna komt de meneer van de vloeren om op te meten en finaal een bestelbon te maken. Donderdag en vrijdag op kantoor in Antwerpen. Zaterdagmorgen geef ik les. Daarna richting Brugge. Zondag bezoekje bij P. en J. te Diest. Maandag terug op kantoor in Antwerpen. Woensdag en donderdag les geven in Gent. Woensdagavond vergadering in Brugge. En vrijdag is er de tweewekelijkse verhuis van het kantoor naar Gent (wij doen namelijk zoals het Europees parlement: om de andere week komen die van Gent naar Antwerpen en omgekeerd)

Tegen dan zijn we zowaar de 17de febuari.

En tussen door zijn er nog zo veel dingen die moeten worden geregeld en gedaan.

Keep calm and carry on!

En zo verkeer ik sinds woensdag in het bezit van de sleutels van ze crib! Even een sneak peek…

Geschoten met mijn slimme foon in minder dan ideale lichtomstandigheden. Let op het vaalwitte tapijt in de living dat geen lang leven meer is beschoren. Daar komt dus een nieuwe vloer. Ik overweeg schilderwerken. Hoewel, de living is nog niet zo heel erg lang geleden voorzien van een verfkleur die de ogen geen pijn doet.

De keuken is goed onderhouden. De Bosch oven mag dan wel een paar generaties oud zijn, dankzij het goede onderhoud in het laatste decennium kan dat zeker nog een tijdlang mee. Hoe dan ook, de keuken op zijn geheel verdient op tijd en stond ook een make over.

En nu stapje per beetje alles woonklaar maken.

O ja, de afgrijselijke marmeren tafel en bijhorende stoelen verdwijnen aanstonds. De vorige eigenaar hoort die nog te komen ophalen.

En zo werden de afgelopen tien dagen een rollercoaster. Het battleplan voor de komende weken begint vorm te krijgen. Op woensdag krijg ik namelijk de sleutel en schrap ik “huisbaas” uit mijn titel. Vanaf nu kan het echte werk beginnen.

Qua verbouwingswerken valt alles wel mee. Het idee is om een nieuwe vloer in de living te leggen, dubbel glas te steken, en te schilderen. Niet noodzakelijk in die volgorde, uiteraard. De vloer is al zo’n beetje beslist. Momenteel ligt er een soort vieze vasttapijt. Niet goed voor een algerische mens zoals ik. En dus komt er een kurken vloer. Een matching kleurtje voor de muren, dat wordt in de komende dagen beslist. En dan zijn er nog de ramen waar ik offertes voor moet opvragen.

Dat zijn zo de meest dringende kosten. Wanneer ik verhuisd ben, word het opnieuw budgetteren geblazen. Een deel van mijn IKEA meubels – waaronder mijn slaapkamer – heeft al wat kilometers in een verhuiswagen gezien. En dat heeft zo zijn sporen nagelaten. Ik heb er, terug in 2005, ook niet het duurste aangeschaft. Een aantal dingen zijn dus drrrringend aan vervanging toe.

En dan is er nog het verhuizen zelf. Gelukkig heb ik na een aantal keer alles zelf te regelen een draaiboek van wat ik zoal moet doen. Transport regelen, inpakken, telecom en elektriciteit regelen. Afin, the whole nine yards.

Dat het spannende weken gaan worden!

En toen kwam er een telefoontje van de huurster. Dat ze een nieuwe stek gevonden heeft en ze crib gaat verlaten! Jawel! Een kleine vijf maanden nadat de akte werd verleden zijn we weer een stap verder. Het worden spannende weken. Dat zeker. Dezer dagen is het van afspraken maken en papierwerk regelen.

Jaja! We zijn op de  de goede weg!

Klasieker! De openingspost voor het nieuwe jaar! 2012 is er. Het varkenshaasje en de drank zijn verteerd. Ik heb gisteren genoten van het Nieuwjaarsconcert uit Wenen voorzien van Dafalgan en een jerrycan koffie. Ondertussen is het 2 januari en kunnen we het jaar écht aftrappen. Dit is een uitstekend moment om even vooruit te kijken. Voornemens? Daar doe ik niet aan mee. Ik maak mezelf geen beloftes. Maar ik wil wel even oplijsten wat dit jaar allemaal brengt.

Verbouwen en verhuizen! Natuurlijk. Dit is het jaar waarin ik mijn appartement onder handen neem en het helemaal van mezelf maak. Ik hoop zo een einde te maken aan het nomadenbestaan van de laatste 7 jaar. Het is de hoogste tijd daarvoor.

Websites bouwen! Er is de site van mijn moeder die ik onder handen wil nemen. Begin vorig jaar was ik er vol goeie moed aan begonnen. Ik heb een leuk ontwerp gekregen van Kristof O. maar de omstandigheden hebben dat project volledig stil gelegd. Tijd om door te bijten en het volledig af te werken. En verder is er Colada. Ik ben dan wel niet langer een freelancer, ik zou er graag iets meer mee doen dan wat het nu is. Zo zou ik graag ook willen bloggen over mijn technische kantje. Dat lijkt me de uitgelezen plaats om te doen.

Dit jaar wil ik ook een nieuwe versie voor dit project afwerken en uitrollen. Ik heb het laatste jaar immers bitter weinig voor Mollom voor WordPress gedaan. Sinds het najaar ben ik terug naarstig aan het programmeren. Ik doe het op mijn eigen tempo. Zonder mezelf grote doelstellingen op te leggen. En dat lijkt beter te werken. Ook al heb ik nog een pak andere ideeën in mijn hoofd.

Er is het klimmen. Zolang ik niet verhuisd ben ga ik met J. wekelijks volhouden in de Wallstreet. Ik klom vorige week voor het eerst een niveau 5C. Ik groei er nog steeds in. Met veel plezier. Sinds begin vorig jaar is mijn lijf in een ongekende vorm. Ik voel me een stuk steviger dan vroeger. Bovendien heeft het klimmen mijn zelfvertrouwen doen groeien. Het is niet iets wat ik zomaar wil opgeven. Na de verhuis wordt het dus zoeken naar een nieuwe klimzaal. Meer dan waarschijnlijk wordt het Bleau in Gent.

O ja. Koken! Zeer zeker! Ik heb me ingeschreven voor de tweede schooljaar helft. Dus tot ergens in juni blijf ik wekelijks kookles volgen. Geen feestgerechten, wel “Verfijnde gerechten”. Het zal me benieuwen! En natuurlijk, als ik verhuisd ben hoop ik ook wel nog meer voor vrienden te mogen koken.

Dit jaar neem ik ook de functie van penningmeester in het jeugdhuis op. Misschien is het wat vreemd dat ik me daar in wil smijten, maar om de een of andere reden boeit boekhouding en administratie mij wel. Ik doe het vooral om er iets uit te leren dat ik kan meenemen naar later.

Echt grootse Vijf jaren Plannen, Engagementen of Doelstellingen zijn er dus niet. Het zijn stuk voor stuk dingen die ik wil doen omdat ik ze graag doe, niet omdat ik ze moet doen. Maar goed ook. Ik wil dit jaar vooral genieten wat komen gaat, van de dingen die ik graag doe, met de mensen rondom mij. In deze tijden lijkt mij dat het belangrijkste.

Bij deze wens ik iedereen alvast een prettig 2012! Geniet er vooral van. Maak er een fijn jaar van.

Zei @TurboGrandma:

I want to be successful enough to view someone with the same arrogant superiority my cat does while I clean his litter box.

Yep. Niet dat ik zelf een kat heb. Maar die bij mijn ouders hebben daar zo ondertussen een kunstvorm van gemaakt. ’t Blijven geniale beesten.

Oh kijkt! ’t Zijn lichtjens! En gekleurde ballekens! Weliswaar een zeer bescheiden begin, maar toch: ze zijn er! Ik heb mij laten overhalen om toch *iets* kersterigs te doen. Ik ben vanavond thuis gearriveerd van ’t weekend. Meteen ging het in zeven haasten richting Meir want alles sluit op om 18u. Ik ben er op de valreep in geslaagd om de balletjes en de lichtjes te scoren.

En toen kwam ik thuis en ontdekte ik dat die lichtjes op batterijen werken. Even vloeken was dat. Dan nog even op en af naar den Delheis om een pakje Duracell’s te kopen.

Ik heb dus mijn bureau versierd. De hoek waar die staat, is wat ver van de kachel en iets te dicht bij een raam. In deze tijd van het jaar is mijn keukentafel, waar het een stuk warmer is, mijn werkplaats. En dus mag mijn bureau dienst doen als stand-in-kerstboom.

Morgen eens kijken of ik wat groen op de kop kan tikken. Een kerststalletje zou de kers op de taart zijn natuurlijk.