Netsensei

Much Ado About Nothing

Technologie en Wetenschap

Ik bouw een home server

Een home server is een computer in je huis die een aantal digitale diensten aan biedt. Opslag, backups, printer, streaming media, gaming,… Ik had al even het idee om een home server op te zetten. De kerstvakantie en de coronamaatregelen zijn een goede gelegenheid om er een hobby project van te maken.

De directe aanleiding? In onze bureaukast staat er een kartonnen doos vol met oude harde schijven. Op die schijven staan, onder andere, onze oude digitale foto albums. Die data wil ik veilig stellen en toegankelijk maken voor de toekomst. En dan is er nog een pak data die ook in de cloud steekt.

Ik kocht een Dell Premier Keyboard

Toen ik voor de Universiteit begon te werken, wisselde ik de MacBook in voor een Dell XPS 13. Na een groot half jaar mag ik wel zeggen: een fijn toestel om dagelijks mee te werken. Een los klavier was echter niet inbegrepen bij de ruil. En ik moet nu ook wel vast stellen dat urenlang hameren op een een laptopklavier geen fantastische ervaring is.

En dus heb ik een Dell Premier Wireless Keyboard (and mouse) in huis gehaald. Het was deze review die mij over de streep trok. Na twee weken mag ik zeggen: een grote verbetering. De pijltjes toetsen zitten niet meer in de weg en de travel van de toetsen is een hele verademing. Ik heb de laatste 10 jaar Apple’s Magic Keyboards gebezigd, en dit klavier komt er heel erg dicht bij in de buurt.

19/20

Vorig jaar riep ik 2019 uit tot het Jaar van de Zelfzorg zonder al te grote voornemens of beloftes te maken. En maar goed ook, want ook nu werd het een jaar met heel wat veranderingen.

In september ben ik gestart als dataspecialist voor de Universiteitsbibliotheek Gent in vast dienstverband. Die overstap heeft het grootste deel van mijn 2019 gedomineerd. Een andere rol, andere werkomgeving, ander probleemdomein. Het was een grote sprong om te maken. Maar naar mijn gevoel was het wel de juiste zet vooruit.

Ik neem afscheid van Apple

Eind augustus moest ik afscheid nemen van de Macbook Pro die mijn trouwe compagnon de route was in de voorbij 5 jaar. Die was immers van mijn vorige werkgever. De Universiteit gaf me de keuze: ofwel een Macbook, ofwel een Dell XPS.

Ik heb de Dell XPS gekozen. En daarmee werk ik niet langer actief, op dagelijkse basis, op het Apple platform sinds… 2005.

Waarom maak ik de overstap?

  • De touchbar die de bovenste toetsenrij vervangt. Geen functie toetsen, en geen escape-toets. Voor mij is het ontbreken van fysieke toetsen een absolute dealbreaker.
  • Het toetsenbord. Apple heeft in de laatste jaren teveel steken laten vallen in haar nieuwe ontwerpen. Luid, pijnlijk om lang op te werken, fragiel,…
  • Quo Vadis, OSX? Het is niet dat het zo’n slecht systeem is. Verre van. Maar de tijd dat het een lean en innovatief toonbeeld was, dat is toch ook weer even geleden. Om nog maar te zwijgen van de App Store. En de laatste upgrade – Catalina – schijnt allerlei kinderziektes te vertonen.
  • Perceptie. Apple is niet langer The Good Guy. Het is één van die technologie reuzen die nogal wat moreel bedenkelijke keuzes maakt in haar bedrijfsvoering.

En dus werk ik sinds begin september op een Dell XPS 13. Ik beklaag me de keuze helemaal niet. Deftig toestel. Krachtige hardware. Doet wat het moet doen.

Een nieuwe job

Dat het al meer dan een maand geleden is dat ik een nieuw professioneel hoofdstuk mocht aansnijden! Begin september startte ik als Medewerker Data Operations voor de Universiteitsbibliotheek Gent.

De Boekentoren, dus.

Dit is een zuiver technische rol. Ik mag dagelijks duiken in technische uitdagingen wat betreft het verzamelen, beheren en delen van data in de meest uiteenlopende vormen en soorten. Digitale archivering, modellering, ontsluiting, uitwisseling,… you name it.

Dat betekent ook dat ik een hoofdstuk afsluit. Sinds februari 2015 was ik Data Conservator voor Vlaamse Kunstcollectie vzw. Die rol had een gelijkaardige invulling, maar dan binnen het museale domein. Het grote verschil? Schaal. De universiteit is een organisatie met uitdagingen en oplossingen van een heel andere ordegrootte en complexiteit.

Dispatches

Februari brengt iets nieuws. We zijn team #YNAB geworden. You Need A Budget. We wilden wel eens weten waar ons geld zoal naartoe gaat. Beter greep krijgen op de financiën, dat geeft rust in het hoofd. Met dank aan Lilith!

Google en Facebook kochten letterlijk de privacy van niets vermoedende jongeren. De silo’s haalden hun doelpubliek over om, tegen een maandelijkse vergoeding, een app te installeren die alle persoonlijke gegevens monitort. Bovendien is Google van plan om in Chrome pop-up blockers van derde partijen te blokkeren ten voordele van hun eigen blocker. Wat ik er van denk? Dat dit nog maar het topje van de ijsberg is. En dat ik me bij al dat nieuws alleen maar verontwaardiging en ongemak voel groeien.

Arthub Flanders

In november lanceerden we op het werk Arthub Flanders. Sinds 2015 heb ik gestaag, en met de hulp van vele anderen, aan deze zoekmachine gebouwd. Je kan netjes zoeken in de gegevens van de kunst- en erfgoedcollecties van de Vlaamse musea voor visuele kunsten. Meer zelfs, die gegevens zijn vrij bruikbaar als Open Data. Momenteel ontsluit de catalogus een kleine 16.000 werken.

Arthub Flanders
Arthub Flanders

De catalogus zelf is gebouwd met Project Blacklight, een Ruby on Rails toepassing ontwikkeld door Stanford University Libraries. Onder de motorkap gaat een hele architectuur schuil van API’s en ETL pipelines. We jongleren tussen een aantal formaten en datamodellen. Catmandu, gebouwd door de Universiteitsbibliotheek Gent, is ons werkpaard. Tenslotte bouwden we met Symfony ook een tussenlaag waar we data persistent in bewaren. Dat is de Datahub.

A Mind at Play: How Claude Shannon Invented the Information Age

Deze zomer las ik A Mind at Play: How Claude Shannon Invented the Information Age van Jimmy Soni. Dit is een biografie van Claude Shannon. Die naam zal bij de meeste mensen niet meteen een belletje doen rinkelen, maar Shannon staat wel mee aan de wieg van de Information Age. Meer zelfs, zonder Shannon zou de wereld zoals we ze vandaag kennen gewoon niet bestaan. Wie is die Shannon dan?

A Mind At Play
A Mind At Play

Claude Shannon werd geboren aan het begin van de 20ste eeuw. Hij behaalde werd wiskundige en kwam als jonge twintiger aan de University of Michigan in contact met de Booleanse logica. Dat is een vorm van algebra uitgevonden door George Boole en die draait om de concept AND, OR en NOT. Je weet wel, “waar” AND “onwaar” is gelijk aan “onwaar”. Shannon was niet zomaar een wiskundige, hij behaalde uiteindelijk een diploma als mechanisch ingenieur. Hij bleek ook een wonderkind te zijn met een brein waar eindeloze ideeën uit ontsproten. Het geluk wilde dat hij terecht kwam in de Bell Labs. Dat was toen het mekka waar nagedacht werd over telefonische netwerken en communicatie. Claude Shannon was de eerste die Booleanse logica toepaste om informatie op een nieuwe manier – een digitale wijze – te delen tussen machines. Hij herordende de mechanische schakelaars in de schakelborden en toonde zo aan dat informatie ook als bits en bytes kan worden gerepresenteerd. In één klap doorbrak hij daarmee de grenzen waar analoge technologieën – de klassieke telefoonlijn, televisie,… – tegen aan liepen. En daarmee zette hij de deur wagenwijd op naar de Information Age.

Visiting San Fransisco #LDCX

I’ll be travelling next week to San Fransisco to attend #LDCX. This is an annual unconference at Stanford University that brings together leading technologists in the libraries, archives and museums (LAM) spaces, to work collaboratively on common needs. This years edition includes high-level topics such as artificial intelligence and machine learning applied to libraries, archives, and museums; data-forward architectures and APIs, ETL, data pipelining, and serverless system design; web archiving; distributed digital preservation; and modern front-end system integration, including convergence in GLAMs, and building an ecosystem of software developers around IIIF.

Een nieuwe Slimme Telefoon

Mijn One Plus One heeft het begeven. Net geen drie dienst gedaan. De USB aansluiting begon te mankeren, de batterij liep op zijn laatste benen en Lineage OS installeren was louter het leven wat extra verlengen. En dus was ik dringend toe aan een vervanger.

Twee weken geleden landde er een One Plus 5T in de brievenbus. Jawel, opnieuw een One Plus toestel. Zo tevreden was ik met mijn vorig toestel. Niet echt goedkoop, maar ik kan nu wel zeggen dat One Plus andermaal punten scoort.

« Vorige blogposts Pagina 2 van 27 pagina'sVolgende blogposts »