Boeken, Films en Muziek

Normaal probeer ik te wachten met het posten van filmpjes tot het weekend. Kwestie van de YouTube verslaving wat te beheersen en dat het hier geen tubelog wordt. Maar dit clipje ga ik jullie niet onthouden: Elbow – Grounds for divorce. The very definition of bad ass.

Ze kwamen deze week trouwens binnen in de afrekening met het stroperige A day like this. Waarvan het clipje er ook wel best mag zijn overigens.

Vandaag ben ik even de Fnac in Leuven binnengelopen. Mijn ex-collega’s ben ik zeer erkentelijk dat ze mij een pak cadeaubons hebben meegegeven. En wachten tot na Werchter bleek ideaal om die te verzilveren. Met volgende schijfjes stond ik terug buiten:

• Sweet Coffee – Perfect Storm. Ik kende ze al van het vele wilfen op YouTube. U kent ze dan weer van hun hitje What’s up with that. Ik vind ze alvast heerlijk stylish elektro/lounge maken. Ideaal om te relaxen terwijl ik op de trein mijn feeds zit te lezen of te hacken.
• Mika – Life in Cartoon Motion. Na Rock Werchter was ik het mezelf wel verplicht. Ik heb graag eens lichtvoetige, kitscherige muziek. Daar wordt een mens vrolijk van.
• Radiohead – Best Of. Oké, een verzamelplaat. Of beter, anthology bestaande uit twee cd’s. Ook hier zit Werchter voor iets tussen. De eerste keer kon ik ze absoluut niet uitstaan. Deze keer vond ik ze best wel pruimen. Ik heb er zowaar van genoten. Bovendien vind ik Nude, dat momenteel in de Afrekening staat, eigenlijk onwaarschijnlijk mooi.

O ja. Over muziekskens gesproken. Wie kent deze nog niet: via iTunes kan je perfect podcasts binnenhalen. Dat zijn downloadbare radioprogramma’s als het ware. Via de iTunes store kan je browsen door tal van weeklijkse of dagelijkse shows. Als je je iTunes opstart, worden de nieuwe afleveringen automatisch binnengehaald. Uiteraard kan je ze dan op je iPod zetten om ze onderweg te beluisteren. Dit zijn de podcasts waar ik zo tegenwoordig naar luister.

• De Grote Peter Van de Veire Ochtendshow
• De Afrekening
• The Basic Soul Radioshow

Wie heeft er nog podtips eigenlijk? Ik ben voornamelijk op zoek naar podcasts om zo nieuwe muziekskens te leren kennen.

Het was weer fantastisch, Rock Werchter 2008. Ondanks de occasionele regenbui toch ook veel zon en natuurlijk veel goeie groepen gezien. Meest sfeervolle momenten:

• Meebrullen met Mika in de gietende regen
• Ricky Wilson van Kaiser Chiefs die letterlijk in de trussen van het podium ging klimmen… en onderweg zijn micro liet vallen.
• Diezelfde Ricky Wilson die tamboerijn kwam spelen bij feestbeest Mark Ronson terwijl die laatste de Kaisers coverde. En natuurlijk vice versa.
• Duffy in een hoogst uitdagende oufit.
• Een pikante Lenny Kravitz die we ei zo na net niet hadden kunnen aanraken.
• Een magisch Radiohead
• Het feeërieke Sigur Ros.
• Een heersend dEUS. Compleet met kinderkoor.
• De peuters die mama Anouk op het podium vergezelden.
• Underworld die opkwam met een “Sorry for the delay but something important was broken.”
• Een uitermate – excuses maar dat is mijn perceptie – slaapverwekkende Neil Young.
• Een irritante Moby
• Pete Doherty die ter elfder ure afzegde wegens “problemen met de wet.”
• Air Traffic die daardoor een herkansing kreeg.
• Een onverwacht teveel aan gratis drankbonnen waar we geconfronteerd mee werden.
• Onverwacht schappelijke prijzen op de wei (een stevige vis met friet voor 6 euro is écht voedzaam en waar voor je geld)
• De niet te vreten quessidilla met kaassaus.
• Magnum ijsjes FTW!!
• De ochtendlijke wetenschap om koffie te proberen maken bij het ontbijt. Jammer dat ik per abuis deca mee had.
• De vliegtuigladingen Britten en vooral Amerikanen die Werchter hebben ontdekt.
• … en die zich verwonderden over ons kriekenbier.
• Botten met bloemetjesmotiefjes.
• Zelfs als de meisjes in kwestie in bikini rondstruinen.
• De foute blauwe cowboyhoedjes die KBC niet kwijt kreeg maar wel ideaal waren tegen regenweer.
• Iedereen die massaal de optredens met GSM of pocketcam probeerde te filmen.
• De kerels die volhardden in de boosheid door bij elk optreden ballons in de marquee los te laten.
• De bij bosjes flauwvallende tienermeisjes.
• De luxetoiletten compleet met chasse aan de main stage.
• De bijhorende toiletmeisjes, compleet met rol in de aanslag.
• Oordopjes als onmisbaar attribuut.
• Discobar Galaxy elke avond in de Stella stand.
• Not in the least: het gezelschap! Dank je B., Eline en L.
• En nog zoveel meer…

En natuurlijk ook: relax, take it easy!!

Over een paar uurtjes trek ik eerst naar Wetteren om vandaaruit morgen naar Werchter te sporen. Jaja, de jaarlijkse hoogmis van de mainstream muziek. ’t Is alweer twee jaar geleden dat ik nog geweest ben.

Dingen die ik graag wil zien: Ben Folds, Duffy, Zita Swoon, Digitalism, The Hives, Editors, Kate Nash, KT Tunstall, Sigur Ros, Radiohead, The Racounteurs, Kaiser Chiefs, Underworld en dEUS. En natuurlijk de dingen die ik nog niet zo goed ken. Ik ben iemand die niet snel een onbekende plaat op zal leggen. Festivals zijn voor mij dus ideaal om nieuwe muziekskens te leren kennen voor het komende jaar.

U zal het dus nog een paar dagen langer zonder mij moeten stellen…

Ik denk dat Karel het allemaal al verwoord heeft.

Gisteren hadden wij aldus afgesproken voor een zoveelste film night. Wij, dat waren Karel, Eline, Mirthe, Wouter, Sara, Greet, Tim en mezelve. Afspraak aan de Sfinx waarna het via een klein omwegje richting McDonalds ging voor een klein fastfoodgelag. Daarna trokken we naar de Decascoop (of Kinepolis Gent) om daar van de nieuwste Indy te genieten.

En ja, hij… is… goed! Fantastisch zelfs. Klasse. Ik was wat sceptisch over het feit dat de Nazi’s door de Ruski’s zouden zijn vervangen. En ik was even bang dat het een hele film lang gezeik zou zijn van “Wat zijn wij oud!” Maar al bij al viel het mee. Uiteindelijk kon de film mijn aandacht vasthouden van A tot Z. En dat zegt wel iets over de kwaliteit. Veel actie en humor zoals we dat gewend zijn. En natuurlijk ook een pak CGI want we leven nu eenmaal in zulke tijden. Maar de typische speelse no-brainer sfeer is bewaard gebleven. Alleen, naar mate het verhaal vorderde bleek het uitgangspunt steeds verder en verder gegrepen te zijn. De apotheose was bijzonder imposant en de spanningsboog ernaartoe was heel mooi opgetrokken, maar toch bekroop mij het gevoel dat het met heel wat minder bombardie nog een stuk beklijvender zou zijn geweest.

Afin, zeker de moeite waard om te bekijken!!

O ja, Wouter wees ons erop dat Spielberg iets heeft met koelkasten. Telkens er een frigo in beeld zou komen, dan loopt het in de 5 minuten die volgen serieus fout. Tijd om nog eens nostalgisch te worden en de volledige DVD box in huis te halen!

Gisteren Douglas Coupland’s JPod uitgelezen. Engelse versie in pocketformaat uiteraard. Heerlijk boek eigenlijk. Een aanrader omdat het volledig geschift is eigenlijk. En omdat Coupland onze maatschappij, onze leefwijze en zichzelf volledig te kakken zet.

Ik heb nu nog Lunar Park van Bret Easton Ellis liggen. Jawel, de auteur van American Psycho. Die ik ook nog moet plegen trouwens…

Ik bedacht me dat ik op reis door Amerika op zijn minst Jack Kerouac’s On the road mee moet nemen! Al was het maar omdat ze het ding niet verfilmd krijgen. En omdat Kerouac het in één ruk op drie weken tijd geschreven heeft.

De mannen van Coldplay waren even aan herbronning toe. In Zuid-Amerika blijkbaar. Het nieuwe langspeler zal Viva La Vida heten. Na de latin cover van Clocks hield ik even mijn hart vast. Maar met de pre-release van Violet Hill weten ze toch flink wat twijfel weg te nemen. Downloaden die hap!

Eline gooit mij een stokje! Even kijken… Oh. Het bekende ‘random line from your nearest book’ stokje. Een oudje. Maar daar doen we graag nog eens aan mee. Even op mijn bureaustoel draaien en kijken wat het dichtst bij mij in de buurt ligt…

1. Pick up the nearest book of 123 (or more) pages.

“De Da Vinci code” by Dan Brown. Ja, het lag op mijn bureau om terug in de boekenkast te worden geplaatst. Zowat het boek dat ik het meest uitleen aan anderen eigenlijk. Vandaar dat het nooit ver uit de buurt ligt.

2. Open the book to page 123 and find the 5th sentence

“Hierheen!”

3. Post the next 3 sentences

“Sophie deed de ultraviolette lamp uit en leek voor Langons ogen in het niets op te lossen.”

“Even had hij het gevoel dat hij blind was.”

“Waarheen?”

Mja, suspense verkoopt hé. Zo. Ik geef dit stokje door aan WebsterMC, Joke en Kathleen! Vangen!

Tubeday. Weekje overgeslagen maar we staan weer helemaal terug. Vandaag in het uitstalraam: U2 met The ground beneath her feet.

Deze song uit 2000 is in feite gebaseerd op het gelijknamige boek van Salman Rushdie. In het boek rouwt het hoofdpersonage Ormus Cama om de dood van zijn geliefde. Bono nam de tekst van Rushdie quasi woord voor woord over als lyrics.

Het liedje maakt ook deel uit van de soundtrack van Bono’s The Million Dollar Hotel met Milla Jovovich, Jeremy Davis en Mel Gibson. De film zwaar flopte op de box office. The ground beneath her feet zou eerst als single worden uitgegeven maar met het afwerken van All that you can’t leave behind zag Interscope Records dat niet zitten. Het werd daarom gebruikt als een promotionele song en kreeg slechts zeer beperkte airplay.

Onterecht want eigenlijk is dit een onvervaltste verborgen U2 pareltje, zo je wil.

• Woehoew! Een verlengd paasweekend! Maar ik vergeet wel steeds dat het voor een pak mensen twee volle weken zijn. De gelukzakjes.
• De laatste dagen loop ik rond met een paar eitjes in mijn jaszak. Hilarisch als ik er dan zo al eens eentje durf uithalen op de fiets, op de trein, op de tram, op straat, op het werk,…
• Die nieuwe regering van ons boezemt mij toch niet zo’n groot vertrouwen in. 9 maanden in volle verwachting en dan zo’n tamme bedoening. Hopen dat het geen doodgeboren kindje zal blijken. Hoewel, met oa Quickie en Reynders in de opstellintg…
• Eergisteren ten persoonlijke titel een mailtje gestuurd via de publieke webform van een bepaalde instelling. Het antwoord kwam een dag later. Inclusief de 5 interne forwards die het mailtje heeft afgelegd om bij de juiste persoon te komen. Eentje om in te kaderen dus.
• De halfgoden van Coldplay laten eindelijk van zich horen: een nieuw album in juni! Huzzah! Alleen, het zou de titel ‘viva la vida’ of zo dragen en flink wat Spaanse en Latijns-Amerikaanse invloeden hebben. Nu vond ik de Clocks cover van Buena Vista Social Club best wel te pruimen, maar toch… ben eens benieuwd.
• Mijn rendez-vous op 3 mei voor dEUS is niet bepaald gegarandeerd. Ik was halvelings uit het oog verloren dat vrienden van mij op die dag trouwplannen hadden. Tot ze mij deze week mijn adres vroegen voor de uitnodiging op te sturen. Wordt ongetwijfeld vervolgd.
• Vanmorgen moest ik even langs ’t Stadhuis passeren om een USB stick bij de ICT collegae binnen te steken. Donderde ik bijna op tegen Gene Bervoets met een rist journalisten in zijn kielzog. Rats vergeten dat er sinds vandaag een rouwregister ligt voor Hugo Claus. Het toeval wil dat collega M. en ikzelf diezelfde voormiddag nog een opname uit het archief hadden opgedoken. Gene Bervoets brengt live ‘Lichtjes van de Schelde’. Trr.
• Bon. Ik ben uitgepraat voor vandaag.