Burgerlijke ongehoorzaamheid

Zegt Edmund Burke:

“It is not enough in a situation of trust in the commonwealth, that a man means well to his country; it is not enough that in his single person he never did an evil act, but always voted according to his conscience, and even harangued against every design which he apprehended to be prejudicial to the interests of his country. This innoxious and ineffectual character, that seems formed upon a plan of apology and disculpation, falls miserably short of the mark of public duty. That duty demands and requires that what is right should not only be made known, but made prevalent; that what is evil should not only be detected, but defeated. When the public man omits to put himself in a situation of doing his duty with effect it is an omission that frustrates the purposes of his trust almost as much as if he had formally betrayed it. It is surely no very rational account of a man’s life, that he has always acted right but has taken special care to act in such a manner that his endeavours could not possibly be productive of any consequence.”

Of nog: ga op 13 juni stemmen! Er is niets ergers dan helemaal geen stem uitbrengen. Als je eens niet wil stemmen op de heren en dames stemmenkanonnen, neem dan op zijn minst de moeite om de kieslijsten te bestuderen en na te gaan waar kandidaten voor staan. Achter heel wat onbekende namen schuilt misschien wel een gedreven persoon, een dossiervreter of iemand die jouw persoonlijke overtuiging beter vertolkt dan de Bekende Politici die nu het mooie weer maken.

Stemmen op zondagmorgen is immers meer dan vlug een bolletje kleuren tussen de koffie en de koffiekoeken.

Besef goed dat democratie geen vanzelfsprekendheid is. Dat nog niet zo heel erg lang geleden, ook hier in België die democratie aan een zijden draadje heeft gehangen. Dat we bij verkiezingen een voormiddag lang, zelf aan het roer staan en de koers van onze welvaartstaat bepalen. Dat we de kans krijgen om oog-in-oog met politici te staan en in het stemhokje openlijk hen ter verantwoording kunnen roepen door een gefundeerde keuze te maken.

Dat politici onze regering laten vallen is erg. Maar dat we liever apatisch zijn en thuis blijven dan dat we onze stem laten horen is stukken erger. Stemrecht? Ja. Stemplicht? Als dat nodig is om mensen een schop onder hun kont te geven en wakker te blijven: zeer zeker.

Hier is je kans om als gelijke je stem te laten horen. Geef ze niet zomaar op uit onvrede of als uiting van ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’. Want wat is het alternatief?

6 replies

  • Kon ik niet beter zeggen!

  • “Als we nu eerst met z’n alleen roepen dat we niet gaan, dan gaan die VB’ers ook thuisblijven, en dan kunnen we toch nog gaan en lekker winnen.” Of zoiets toch.

    Wat er ook van komt, ik weet waar ik zal zijn op zondagochtend, 13 juni.

  • Ik zal er ook staan, ik weet zelfs al waar ik zal staan 😉

    Genoeg degelijke en hardwerkende politici die mijn stem waard zijn.

  • Probleem is: als je de programma’s niet leest (dat doe ik wel, maar de meerderheid niet), waar staan al die politici dan voor? Dan pas wordt het bangelijk om te zien om welke oneliners gestemd wordt.

  • Ik kon het niet treffender zeggen. Niet gaan stemmen heeft niks te maken met ‘stoer zijn’, ‘ongenoegen uiten’ of ‘ver-van-mijn-bed-show’, het enige dat je van deze niet-stemmers kan zeggen is dat ze daardoor het lot van hun regering, en bijgevolg zichzelf op die manier in het handen van anderen legt.
    En zeg nu zelf: Iedereen wil toch ZELF controle hebben over de manier waarop ie zijn/haar leven wil voortzetten.

  • Net zoals bloed geven, zonder morren bijzitter spelen van een stembureau en niet al te veel te sjoemelen op je belastingen is stemmen een verdomde burgerplicht. In een ideale wereld en geestesgesteldheid zou dit een evidentie moeten zijn, zonder dat het een echte verplichting zou moeten zijn zou elke burger van dit land moeten inzien dat het belangrijk is.

    Ook al ben ik democraat met een erg sterke technocratische inslag (de juiste man op de juiste plek, ongeacht politieke kleur, als ze maar efficiënt zijn), toch vind ik het belangrijk mijn stem uit te brengen; dit jaar heb ik zelfs wat extra moeite moeten doen aangezien ik geen oproepingsbrief kreeg en dus nog gemeente heb moeten contacteren (Vlamingen in Brussel hé… ).

    Ik zal er zijn, wellicht vrij vroeg zelfs, al moet ik wel nog bedenken wie van die knoeiers deze keer mijn stem krijgt. Programma’s zijn goed en wel, maar graag wil ik wat meer weten; wat denken de heren en dames politici over etische vraagstukken en problemen. Wat met homo-rechten, standpunten over abortus, euthanasie, etc. dit zit vaak niét in het programma maar mijn stem gaat niet naar iemand die in het stenen tijdperk leeft qua ideeën, gelijk van welke partij ze zijn. Als ik het even kan helpen, geen opus-dei in het parlement (al zit de kans er dik in dat er nog eentje bijkomt deze keer); nu ja… we shall see.

    Mensen die hun verantwoordelijkheid voor hun land niet nemen, moeten niet klagen als het land niet de verantwoordelijkheid voor hen neemt ook. (ja, dat is een boutade; en neen, ik ga niet in de politiek)

Commentaar is gesloten