Categorieën
Mening

176 days later

Het had de titel van film kunnen worden, maar hoe het erop de politieke bühne er de laatste zes maanden aan toe is gegaan, is kon zelfs de meest getalenteerde scenarioschrijver niet voorzien. Qua Griekse tragedie kan het anders wel tellen: de hoogmoed ofte hubris van enkelen komt keihard ten val.

In ieder geval vind ik het ronduit kinderachtig dat CD&V nog altijd eist dat mister 800.000 stemmen premier zou – neen moét – worden. Om nog maar te zwijgen van het applaus dat Leterme kreeg toen hij gisteren zijn ontslag ging indienen bij de koning. En de hoge woorden van allen die al maanden beweren dat ze constructief willen meezoeken naar een oplossing voor de impasse. Of de talloze spooknota’s en geheime gesprekken die tot niets leidden. Of de gijzelingsacties van enkelen om hun eigen ambities waar te maken. Of de partijtjes moddercatch.

Neen. Meneren en mevrouwen politiekers, wij hebben er genoeg van. Ondertussen stijgt de energiefactuur, worden basisbehoeften alsmaar duurder, komen de zwakkeren in de maatschappij in moeilijkheden, maken we ons royaal belachelijk in het buitenland, loopt de administratie in de soep,… Stop dus maar met dat gekibbel want, uiteindelijk, kan ik mij niet inbeelden dat Walen en Vlamingen echt verschillend zijn als het op de portemonnee en gezond verstand aankomt. Na 176 dagen kan oeverloos geëmmer en getouwtrek over principes ons eerder worden gestolen.

Wij willen eindelijk wat jullie ons 176 dagen geleden hebben beloofd: goed bestuur!