Onverdraagzaamheid

Bon. Wat lezen we Hier?

Gecensureerd wegens geschreven in een vlaag van verontwaardiging…

Wat ik wil zeggen is dat er tegenwoordig een zwaar NIMBY syndroom hangt over Vlaanderen. Iedereen moet Verdraagzaam zijn en Respect tonen voor de medemens maar blijkbaar stopt dat op de hoek van de straat of de achtertuin. Speelpleintjes, dagmoeders, jeugdhuizen, zwembaden,… blijkbaar produceren ze teveel decibels. De Jeugd moet Respect hebben voor zijn omgeving en zich bij voorkeur in stilte met de xbox bezigen.

Des te schrijnender vind ik dit berichtje omdat ik durf te wedden dat diezelfde mensen een aantal dagen geleden even verontwaardigd waren over de moord op Joe en dat ook zij op de wekelijkse koffieklets of op het werk bezigden dat de hedendaagse waarden gestoeld zijn op individualisme en materialisme.

Aan de andere kanten worden er wel comités van Wijzen opgericht om studies over Waarden te produceren. Mij gaat het al lang niet meer om Verdraagzaamheid met grote V. Je weet wel, verdraagzaamheid tegen minderheden en zo. Mij gaat het om de kleine ergernissen die Vlaming ertoe aanzetten om in zichzelf te keren. En de laatste jaren zijn dat er allemaal meer geworden. Om nog maar te zwijgen van dit berichtje dat mijn punt alleen maar illustreert.

O ja, op het gevaar af mijn vingers te verbranden aan mijn uitspraken: wij wonen naast een dagmoeder. Ik heb jaren op mijn kamertje geblokt terwijl er buiten kindjes krijsten in een plonsbadje in juni. Wraakroepend? Hell yes! Protesteren? Hell no! Ik vind uiteindelijk best wel fantastisch dat de buurvrouw zich engageert om kinderen op te vangen en hen een leuke middag te bezorgen.

5 replies

  • Er is wellicht wel meer onverdraagzaamheid dan vroeger, maar het stoort mij een beetje dat ivm die speelpleinen altijd het beeld van de “onverdraagzame burger” vs. “het braaf spelende kind” wordt gebruikt. Speelpleinen zijn immers maar al te vaak verzamelplaatsen voor uitschot met boosters, ghetto blasters, vuurwerk… Die jongeren zorgen ten eerste voor overlast, en ten tweede maken ze de speelpleinen onveilig voor kinderen die wel nog willen spelen. Als de politie niet in staat is om dat tuig buiten te houden, is de sluiting van zo’n speelplein volgens mij niet meer dan logisch.

  • Altijd leuk om zo’n artikel te lezen, want weer iemand die oordeelt zonder de feiten te kennen…

    Naar het schijnt wordt er NA de speelpleinwerking vaak muziek gedraaid door de leiders tot een stuk in de nacht. Het is daardoor dat men de sluiting vraagt.

    Niet om de spelende kinderen overdag, maar wel over de muziek die elke avond (te) luid staat. Dat vraagt inderdaad om ingrijpen vind ik.

  • Matthias

    2 mei 2006 at 8:20 pm

    Wel,

    Mijn broers zitten allebei in de speelpleinwerking. Ja ze feesten allebei wel eens. Neen, dat gebeurt niet noodzakelijk op de terreinen. Vaak trekken ze naar daarom juist naar het jeugdhuis of zo.

    Hoewel ik niet ontken dat speelpleinen – jammerlijk genoeg – soms tot een vergaarbaak van tuig worden, vind ik niet dat sluiting van succesvolle speelpleinen de oplossing is. Toch gaat het in dit geval duidelijk om onverdraagzaamheid jegens de ‘brave kinderen’ Ik vind het standpunt van de burgemeester dan ook van rede spreken.

    Toch vind ik dat het een trend is om de jeugd minder speelruimte te geven in de maatschappij. De reden waarom ik dit schreef was dat het mij al een tijdje opvalt dat er een aanhoudende stroom berichtgeving is over sluiting of herlocatie van jeugdhuizen, politieoptredens, klachten tegen ‘goede’ speelpleinen en dat die berichtgeving vaak enorm tendentieus overkomt.

  • Gisteren in DeMorgen: Vlamingen houden niet van gehandicapte mensen als buur.

  • Matthias

    4 mei 2006 at 9:01 am

    QED!

Commentaar is gesloten