Wereld

Ik heb vakantie. Zo ergens tot vlak voor het einde van de maand. De zomervakantie, dat is de tijd waar ik in de boeken duik. In deze tijden is lezen meer dan ooit een waardevolle bezigheid. Doorheen het jaar houd ik een lijstje van boeken die ik wil lezen bij op Goodreads. Via mijn Kindle duw ik mezelf dan met de spreekwoordelijke druk op de knop in een nieuwe wereld.

Dit is wat er, onder andere, op mijn lijstje staat, in geen bijzondere volgorde:

• Orson Scott Card’s Ender’s Game
• Stephen Chbosky’s The Perks of being a Wallflower
• Chuck Palahniuk’s Fight Club
• Neil Gaiman’s The Ocean At The End of the Lane
• Stephen Fry’s Mythos: The Greek Myths retold
• Neil Gaiman’s Norse Mythology
• Isaac Asimov’s Foundation
• Thomas Mann’s The Magic Fountain
• Madeleine Miller’s Circe
• Ann Lowenhaupt Tsing’s The Mushroom at the End of the World
• Siobhan Robert’s Genius At Play. the Curious Mind of John Horton Conway
• Hans Rosling’s Factfulness

Ik ben momenteel bezig in Kurt Vonnegut’s Slaughterhouse Five. Een stuk Americana dat wel binnen komt. Over de verwoesting van Dresden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ik schrijf er later iets meer over. Neil Gaiman’s Norse Mythology spreekt mij het meest aan om daarna te lezen. Het heeft er mee te maken dat ik al enkele weken naar Vikings kijk op Netflix.

Al die brainfood zet mij aan het denken. In een sterk veranderende wereld helpt het om te relativeren, te reflecteren en te prioritizeren.

Vandaag is ’t nain-elevun. Dat het al tien jaar geleden is. Wat gaat dat snel. Weten jullie nog waar jullie waren, wat jullie deden, toen het nieuws wereldkundig werd gemaakt?

Ik was die middag met een kameraad aan het sleutelen aan de website van onze studentenvereniging. En toen belde zijn vader om te zeggen dat het oorlog was en dat we dringend CNN moesten opzetten. Op het moment dat ik de TV aanzette stortte die tweede toren als een kaartenhuisje in. We hebben daar met open mond naartoe staan kijken.

Ik was er net 20 geworden en ik stond op het punt mijn eerste licentie geschiedenis te beginnen. Tot dan was mijn “voor” en “na”, de val van de Muur. In 1989. In die wintermaanden was ik er 8. Nog niet oud genoeg om te beseffen dat de wereld veranderd was, maar wel oud genoeg om te beseffen dat dit “big” was. Op 11 september besefte ik heel snel dat niets nog hetzelfde zou zijn. De doomsday profeten van de media hebben gelukkig geen gelijk gekregen, maar de wereld is er alvast niet veiliger op geworden.

Ik heb uiteindelijk twee dagen aan de buis gekluisterd gezeten. Toen vertrok ik met een paar vrienden op weekend naar de kust. En ja, ik herinner me dat het weer die zomer ook niet veel beter was dan nu.

Ik heb het wel voor avonturiers. Is ook een reden waarom ik graag op reis ga: op naar het onbekende. Zeker nu verondersteld wordt dat ik de jaren des verstands bereikt heb, vind ik dat ik meer dan ooit de kans moet grijpen om een stuk van de wereld te zien. Afin, niet dat ik zo zot ben als het duo in dit filmpje…

As It Happens from renan ozturk on Vimeo.

Neemt niet weg dat ik bij zo’n beelden toch graag eens wegdroom naar verre landen, wijdse landschappen en vreemde culturen.

Hier had ik even nood aan! Dit liedje maakte net mijn dag goed. Dit is een versie gebracht door straatmuzikanten van over de hele wereld en werd opgenomen met nauwelijks meer dan een laptop en een paar microfoons. Ondertussen is er een hele internetbeweging uit opgestaan: Playing for change! Ze hebben zo al zeven opnames gemaakt.

Dank je Dries!

Tegenwoordig kijk ik meer en meer naar BBC World om te weten wat er in de wereld leeft. De kwaliteit van het TV nieuws van eigen bodem vind ik eerlijk gezegd ondermaats. Bovendien lees ik meer en meer de internet krant of verkrijg ik binnenlandse nieuws in andere digitale vormen.

Het buitenlandse nieuws vind ik qua duiding al helemaal bedroevend op op onze Vlaamse zenders. Gelukkig ben ik één van die klanten die op de gewone analoge kabel nog BBC World en CNN kan/mag ontvangen. En één van de dingen waar ik de laatste weken fan van ben geworden is de BBC countdown to the news. Een leuke gimmick in de laatste seconden voor het nieuws begint. Maar ze is ondertussen wel uitgebouwd tot een fijn staaltje van audiovisuele kunst. Meer dan wat beelden, de seconden die wegtikken en een ijzersterke jingle is het eigenlijk niet. De countdown vind ik ook wel een ijzersterk herkenningspunt voor BBC world.

Om het met de woorden van een YouTube user te zeggen:

Beeping has never been more fun to listen to

Welja…

Kijk! Pietel vraagt om dit artikel even wat aandacht te geven. Blijkbaar krijgen Nederlanders en Vlamingen géén gratis Vista upgrade van Dell in tegenstelling tot de Rest Van De Wereld.

Schande!

Vandaar dat ik maar al te graag zijn actie steun om dit linkje nog wat hoger in de zoekresultaten te pushen.

Linken dus die handel!