Toetsenbord

Bijna 10 jaar geleden bouwde ik zelf een desktop PC. Het Coolermaster Quickfire Rapid-I toetsenbord is na al die tijd toe aan vervanging. En dus ben ik halvelings verdwenen in de rabbit hole van de mechanische toetsenborden.

Na heel wat reviews gelezen te hebben, denk ik er over na om een Keychron K-8 Pro J1 met Gateron G Pro Red switches in huis te halen. Want de ene click-clacky klinkt niet als de andere.

Toen ik voor de Universiteit begon te werken, wisselde ik de MacBook in voor een Dell XPS 13. Na een groot half jaar mag ik wel zeggen: een fijn toestel om dagelijks mee te werken. Een los klavier was echter niet inbegrepen bij de ruil. En ik moet nu ook wel vast stellen dat urenlang hameren op een een laptopklavier geen fantastische ervaring is.

En dus heb ik een Dell Premier Wireless Keyboard (and mouse) in huis gehaald. Het was deze review die mij over de streep trok. Na twee weken mag ik zeggen: een grote verbetering. De pijltjes toetsen zitten niet meer in de weg en de travel van de toetsen is een hele verademing. Ik heb de laatste 10 jaar Apple’s Magic Keyboards gebezigd, en dit klavier komt er heel erg dicht bij in de buurt.

Eind augustus moest ik afscheid nemen van de Macbook Pro die mijn trouwe compagnon de route was in de voorbij 5 jaar. Die was immers van mijn vorige werkgever. De Universiteit gaf me de keuze: ofwel een Macbook, ofwel een Dell XPS.

Ik heb de Dell XPS gekozen. En daarmee werk ik niet langer actief, op dagelijkse basis, op het Apple platform sinds… 2005.

Waarom maak ik de overstap?

• De touchbar die de bovenste toetsenrij vervangt. Geen functie toetsen, en geen escape-toets. Voor mij is het ontbreken van fysieke toetsen een absolute dealbreaker.
• Het toetsenbord. Apple heeft in de laatste jaren teveel steken laten vallen in haar nieuwe ontwerpen. Luid, pijnlijk om lang op te werken, fragiel,…
• Quo Vadis, OSX? Het is niet dat het zo’n slecht systeem is. Verre van. Maar de tijd dat het een lean en innovatief toonbeeld was, dat is toch ook weer even geleden. Om nog maar te zwijgen van de App Store. En de laatste upgrade – Catalina – schijnt allerlei kinderziektes te vertonen.
• Perceptie. Apple is niet langer The Good Guy. Het is één van die technologie reuzen die nogal wat moreel bedenkelijke keuzes maakt in haar bedrijfsvoering.

En dus werk ik sinds begin september op een Dell XPS 13. Ik beklaag me de keuze helemaal niet. Deftig toestel. Krachtige hardware. Doet wat het moet doen.

Ouch. 40 dagen bloggen. Blijkbaar passeren er meer dagen tussen blogposts, voor ik er erg in heb. Woeps! Wel. Deze vraag wilde ik wel al even beantwoorden.

Waar blog je? Toon ons je werkplek!

Dit is de situatie deze middag. Een beetje duister, wat rommelig en eigenlijk is dat ook onderdeel van het verhaal. Wegens acuut plaatsgebrek hebben we een bureau in een benepen hoek achteraan ons appartement geïnstalleerd. Bovendien is het een ruimte waar het tijdens de donkere dagen niet al te warm of gezellig zitten is. Mijn tijd achter het scherm breng ik dus eerder door in mijn Poang zetel in de living. Of, zoals nu, aan de keukentafel.

In the grand scheme of things dat ik momenteel voor sta, heb ik vandaag een nieuwe stap genomen en mij een aantal Apple goodies voor mijn iBook G4 gekocht: een keyboard en bijhorende mighty mouse.

Waarom? Sinds ik hier pc-loos op mijn studio zit, is mijn laptop mijn laatste reddingsboei. Een trackpadje en laptoptoetsen vind ik absoluut niet aangenaam om avond na avond mee te werken. Zodoende.

Geniet u even mee…

Als ik nog even mag doorneuten over Ubuntu op mijn iBook. Hoewel mijn eerste indrukken positief waren, heb ik ondertussen enkele ergernissen ontdekt.

• Rechtermuisklikken zit er – uiteraard – niet in. Ik moet mij behelpen met F11 en F12 om mijn muisknop te emuleren. Afijn, ik ben al blij dat het überhaupt mogelijk is.
• Mijn keyboard is een azerty versie van de standaard apple lay-out. Qua zeldzame varieteit kan dat tellen. Logisch gevolg is dat niet alle toetsen/combinaties doen wat ik zou willen.
• Om de één of andere reden wordt mijn iBook zeer snel warm. Iets wat ik niet ondervind in OSX. Ik ben dan nog maar gewoon aan het surfen. Wat als ik er eens wat harder werk op wil presteren? Ik had zelfs gehoopt om Beryl aan de klap te krijgen. Dat zou een aanslag betekenen. Niet direct een optie dus.
• Mijn grootste ergernis is de kapotte suspend functie. Klap ik mijn laptop dicht, dan krijg ik die nadien niet meer terug wakker wanneer ik ze terug open. Naar het schijnt werkte die wel in Dapper. In Edgy dus niet. Bijzonder jammer!

De eerste twee ergernissen vallen nog wel zelf op te lossen, maar de laatste twee… daar heb ik toch niet zo heel veel support over gevonden. Er zijn wel bugreports over, maar het is niet alsof de developers van Edgy daar veel gevolg aan schijnen te geven.

Kijkt. Ik ga maar eens meedoen zekers? Vroeg of laat zal ik sowieso eens een nieuwe gsm nodig hebben.

Goed concept. Maar ik word er niet onmiddellijk wild van. Mijn eerste indruk van de foto’s was: playmobil! Maar dat zal wel aan mij liggen. Ik moet nog eens naar de keynote van Steve Jobs kijken om er een beter beeld van te krijgen.

Qua is dit best wel een interessant omdat de mogelijkheden van dit toestel niet worden bepaald door een vast aantal toetsen. Hetzelfde geldt voor het scherm: het scherm noch het toetsenbord kannibaliseren elkaar.

Gisteren was er lotterij op het werk. Er moest wat oud pcmateriaal van de hand. En dat sla ik natuurlijk nooit af. Ik heb een aantal dingen verworven:

1. Een Microsoft Natural Keyboard (zo’n geplooid, ergonomisch toetsenbord)
2. Een klassiek “normaal” toetsenbord van HP
3. Een dradeloze muis op batterijen
4. Een HP Vectra VE pc

Al bij al niet slecht. Mijn oud toetsenbord – zo’n zware die ooit nog deel uitmaakte van een IBM PC uit de jaren stillekens – op mijn studio deed nogal funky de laatste tijd.En over mijn goedkope muis ben ik ook niet volledig tevreden. Welgekomen recuperatie dus.