Rijbewijs

Ondertussen is het zo’n kleine zes maanden geleden sinds ik mijn voorlopig rijbewijs oppikte bij de bevoegde stadsdiensten. Hoe gaat het nu eigenlijk?

Wel, ik bezit zelf geen auto, maar ik leer rijden met de wagen van de madame. En dat is een Volvo V70. Wie het model niet kent en nog niet naar Google is gevlucht: u mag driemaal raden waarom we aan de bijnaam “De Boot” zijn gekomen. Het gaat om een voertuig waar geen einde aan lijkt te komen. De eerste keren achter het stuur waren spannend. Ik was de compacte Opel van de rijschool gewend. Bovendien krijg ik af en toe wel eens een rare blik wanneer mensen de L op de achterruit en de Maxi Cosi van ’t Jong op de achterbank zien.

Ondertussen ben ik het allemaal wel gewoon. Alles went immers.

Ik mag alleen de baan op met mijn voorlopig rijbewijs. De allereerste keer alleen achter het stuur was de 6 kilometer van huis tot aan de klimzaal. Het is een rechte weg met wat variatie in: een paar lichten, een kort stukje op de ring rond Brugge, een rondpunt en een zone 30. Niks bijzonders. Maar het was toch met klamme handjes, veel koud zweet en doodsangsten.

Ik moet mezelf wel aanporren om te oefenen. Ik kan vlot met de auto overweg, maar het zelfvertrouwen is niet altijd even groot. Soms moet ik wat moeite doen om alle rampscenario’s die mijn brein me voorschotelt, even weg zappen. De stoten die andere wegge/misbruikers soms uithalen (rechts voorbijsteken, volle witte lijnen en arceringen negeren, toeteren, bumperkleven, maximumsnelheid negeren,…) geven me niet meteen die extra boost.

Maar het neemt niet weg dat ik aan het doorbijten ben.

In de vriendenkring is vriendin J. ook volop aan haar stage rijden. Vandaag spraken we met onze respectieve partners af voor een middag intensief oefenen. De eerste januari is dé ideale dag om te oefenen: het was vrij rustig op de weg. Geen al te grote drukte en dus waren de straten van Groot Brugge even een speeltuin voor de beginnende automobilist. We hebben talloze malen geoefend op onze manoeuvres, we hebben van auto gewisseld (De V70 voor een BMW i316 – Van diesel naar benzine) en we hebben onze examenroutes verkend. Er waren kleine frustraties, maar ook overwinningen zoals toen ik keer op keer vlot na mekaar de V70 achteruit geparkeerd kreeg.

De komende dagen en weken ga ik nog veel, heel veel, achter het stuur door brengen. Het idee is om dat autorijexamen in het voorjaar nog af te leggen zodat ik nog tijd heb voor een herkansing mocht dat nodig zijn.

Op dit moment ben ik mild optimistisch over mijn kunnen. Met nog extra oefening moet het heus wel lukken. Want laat ons eerlijk zijn: het is al even geleden dat ik nog de fiets nam richting Brugge. En ik moet zeggen dat ik de koude en nattigheid écht niet mis.

De laatste week van het jaar is er eentje waar gerust wat tijd voor reflectie mag worden gemaakt. En dus probeer ook ik er de laatste dagen wat meer mijn gedacht van te maken.

2008

Ik heb even in mijn archieven ingedoken op zoek naar schrijfsels aan de vooravond van 2008. Ik schreef toen dat durven het woord van 2008 zou zijn. Ondernemend zijn. Keuzes durven maken. Op mijn strepen staan en doen waar ik zin in heb. Wat is er daarvan terecht gekomen? Meer dan ik kon vermoeden eigenlijk.

Professioneel ben ik een totaal andere weg ingeslagen en heb ik van mijn passie mijn werk kunnen maken. Ik heb het mij nog niet beklaagd. Ik mocht een pak fijne, nieuwe collega’s en vrienden (beter) leren kennen en ik heb nieuwe kantjes van mezelf mogen ontdekken. Ik heb een goede kijk op mijn sterktes en zwaktes. Uitdagingen genoeg dus.

In 2008 heb ik een flink stuk wereld gezien. De Amerikareis met  T. was één van de hoogtepunten van het jaar. Zelf alles van scratch organiseren en plannen was een leerrijke ervaring. En de reis zelf was een flinke eyeopener. Toegegeven, de foto’s zijn nog altijd onverwerkt. Die hebben jullie nog te goed.

Ik heb dit jaar ook mijn Lief leren kennen. Ik prijs mij elke dag gelukkig dat ze er is.

En tenslotte is 2008 het jaar van de Verhuis naar Leuven. Ik heb het altijd heel aangenaam wonen gevonden in Antwerpen. Stiekem hoop ik er ooit nog terug te keren. Onbekend is echter onbemind. Ik ben benieuwd naar wat Leuven mij mag bieden.

Als ik de balans mag opmaken, dan is 2008 inderdaad een vol jaar geweest waarin ik flink wat heb ondernomen, meegemaakt en gezien. Een vraag die regelmatig terugkwam is deze: “Even serieus, wat wil ik nu eigenlijk écht doen?” Ik moet zeggen dat ik dit jaar dan ook andere verwachtingen en iets concretere doelstellingen heb dan vorig jaar.

2009

Natuurlijk gaan we op de ingeslagen weg voort in 2009. Wat zijn mijn voornemens voor het nieuwe jaar?

• Getting things done
  Procrastination is my middle name. Ik zou graag wat meer on top of things willen zijn. Mezelf beter organiseren en de dingen effectief aanpakken. Het gaat mij niet alleen om De Grote Ideëen en Plannen maar vooral de dagdagelijkse prutsen die ik soms chronisch uitstel omdat ik er geen zin of zo in heb. Leren efficiënt en gericht plannen en me daar ook effectief aan houden, dat wordt de uitdaging. Smetty’s talk op Barcamp2 vond ik dan ook right on the money.
• Rijbewijs behalen
  Oeps. Een voornemen dat 2008 niet heeft gehaald. Maar in het licht van het bovenstaande vind ik het rijbeijws dit jaar een absolute conditio sine qua non om 2009 met opgeheven hoofd mee te kunnen afsluiten.
• Anders leven
  Na 6 maanden extreem pendelen woon ik eindelijk wat dichter bij mijn werk en in een ruimer appartement. Zo  heb ik eindelijk een eigen keuken en dus zou ik graag wat meer en gevarieerder willen koken. Brabant lijkt me dan weer een uitgelezen fietsstreek als de dagen wat lengen en het wat warmer wordt. Niet onbelangrijk is dat de tijd die ik aan TV verspil op een streng rantsoen zal moeten. Ik ben benieuwd of digitale TV mij daarbij zal kunnen helpen.
• Ontdekken
  Nieuwe muziek en boeken. Ik zou eindelijk eens van de platgetreden paden willen trekken en nieuwe muziekgenres en artiesten leren ontdekken. En ik zou ook in 2009 eens wat sneller een boek willen vastnemen want dat viel de laatste jaren eigenlijk behoorlijk vies tegen.
• Projecten
  In 2008 vertrouwden Benjamin en Dries mij toe: Als je de tijd die je in TV kijken steekt, anders investeert, dan kan je best wel een succesvolle start-up uitbouwen. Niet dat ik meteen plannen heb (je weet maar nooit) Maar in 2009 wil ik werk maken van Achtduizend en Bruggelink. Het onderhouden van WP Mollom gaat uiteraard voort. Verder zou ik in 2009 mijn huidige host vaarwel willen zeggen en ga ik het volledige domein eens stevig onder handen nemen. Tenslotte zijn er nog andere veelbelovende plannen en projecten waar ik in 2009 werk van ga maken.

Ambitieus? Zeker. Rome is echter ook niet op één dag gebouwd. Ik wens alvast iedereen een fijn 2009 toe.

Nog een grote 48 uur en het is 2008. Jaaroverzichten, daar ga ik niet mee beginnen. Zeker niet voor 2007 want dat was eigenlijk een fucking bewogen jaar dat ik er niet nog eens aan moet worden herinnerd. Wat dan wel? Vooruit kijken! En nieuwjaarsbeloften! Ja, ik zou meer willen koken. Ja, ik zou meer aan sport willen doen. Ja, ik zou meer boeken moeten lezen en minder tv kijken. Ja, ik zou meer of minder dit of dat moeten doen oflaten. Ja, ik zou eens werk kunnen maken van mijn rijbewijs.

Eigenlijk is het todolijstje net iets te lang. Dus daar ga ik mij niet blind op staren. Als er één iets is waar ik werk van zou willen maken is het in plaats van willen vooral meer durven en minder piekeren. Durven keuzes te maken. Durven op mijn strepen staan. Durven de handen uit de mouwen steken. Durven ondernemen. Durven voor mijn overtuigingen en meningen door het vuur te gaan. Durven te genieten van het leven.

2008 wordt wat mij betreft dus maar beter een fucking goed jaar.

Matthias gaat werk maken van zijn [tag]autorijlessen[/tag]. Ik had eraan gedacht om autorijlessen te nemen bij die daar of deze hier, respectievelijk gelegen in Brugge en Antwerpen. Toch zit ik zo nog met een aantal vragen. En die stel ik graag aan het [tag]LazyWeb[/tag]…

1/ Kameraad Webster was bereid mij ten dele te begeleiden. Maar er is mij ter ore gekomen dat de begeleider minstens 4 jaar geregistreerd zou moeten staan als bestuurder. Ongeacht de datum van het behalen van zijn/haar eigen rijbewijs. Hoe zit dat nu feitelijk?

2/ Hoeveel gaat mij dat grapje kosten? Ik weet dat leren rijden in 3 maanden met veel les duurder zal uitkomen dan het doen in 9 maanden met minder les en eigen begeleiders. Maar wat die precieze prijzen zijn, daar heb ik geen flauw benul van.

Sow… als iemand mij hier wat vooruit kan helpen?