Reclame

Sinds een aantal jaren zijn de grotere stations uitgerust met LED billboards, geplaatst op strategische plaatsen. Die worden gretig gebruikt door reclamemakers om via bewegende beelden de aandacht te lokken. Doorgaans storen die reclame’s niet echt en af en toe intrigeren ze zelfs.

Op één uitzondering na.

In Gent Sint Pieters hangt er boven de hoofdingang een groot bord in leaderboard formaat. Altijd wordt daar naast producten voor banken ook reclame voor auto’s getoond. Ik denk dat ondertussen zowat alle automerken wel de revue zullen zijn gepasseerd. Nu, ik vind dat het station – symbool bij uitstek voor het openbaar vervoer – de meest foute locatie om (dure) auto’s op een bijzonder in het oog springende wijze aan te prijzen.

Zingen in naam voor het klimaat brengt géén zoden aan de dijk!  Dat vertelt ons Gert Goeminne, doctor in de natuurkunde en verbonden aan het centrum voor Duurzame Ontwikkeling. Hij heeft ergens wel een punt. Het klinkt namelijk mooi: als we hard genoeg samen zingen in een park om onze zaak te bepleiten, dan kunnen we misschien weer wat meer mensen bewust maken om groener te leven.

Niet dat ik tegen bewustmaking ben. Laat staan tegen acties om de klimaatproblematiek in de verf te zetten. Maar er is nu eenmaal een punt waarop je iedereen die enigszins openstaat voor de groene gedachte bereikt hebt. En vanaf dan begin je voornamelijk voor eigen kerk te preken.

Yup. Deze week heb ik mij, na een beetje aarzelen, dan toch ook maar Spotify geïnstalleerd. Muziek streamen, dat moet ik niet meer uitleggen. Het concept lijkt me wel een nieuw gemak om muziek te leren kennen. Sinds jaar en dag wilf ik op YouTube naar muziek. Op het werk staat er altijd wel een tabje open met een clip. En dankzij de “related” clips kan ik zo doorklikken naar dingen die mij misschien wel interesseren. Leuk, maar ietwat onhandig. Spotify leek dus een antwoord te bieden.

Hm. De quickstepreclame tegenwoordig. De dag dat Tom Boonen uit mijn TV komt springen om op mijn quickstep te dansen, hé. Ik denk niet dat ik dan spontaan ga meedansen. Ik ga die eerder nog terug in mijn TV rammen. Ik moet absoluut niet weten van vreemde mannen die in het midden van mijn living van pirouettes komen doen.

Aan de tramhalte onder de KBC building, staan er van die JC Decaux reclamezuilen. Soms wordt daar al eens mee geëxperimenteerd. Tegenwoordig zit er in de reclameaffiche van Horton een LCD scherm met de trailer van de film. En er is ook een grote uitnodigende rode knop voorzien. Wat doen en mens als je daar om 12u ’s nachts passeert? Daar op duwen natuurlijk!

Je zal er maar wonen of zo.

Eerst nog even de reclame uitzitten – een mens moet er iéts voor over hebben – en dan begint Heroes. Naar het schijnt zou dit een nieuwe cultserie moeten zijn die Lost het vuur aan de schenen legt. Overigens is die laatste verzand in een serie van plotten, subplots, kruisende verhaallijnen, flashbacks,… dat de schrijvers er zelf niet meer aan uit raken. That I have to live to see the day!

And now for something completely different… We gaan hier nog eens eventjes reclame voeren voor het Brugge Blogt forum dat ondertussen uit de startblokken is geschoten.

Mensen met goede ideeën voor Brugge Blogt kunnen terecht op het forum. Je kan er ook gewoon discussiëren over koetjes en kalfjes en de Brugge Blogt redactie lastig vallen met vragen zoals “Wanneer gaat de website on line?” of “Hoe lang duur het nog eer wij hier iets gaan zien?” of “Hebben jullie nu eindelijk een website?”.