Muziek

Deze week stond er in het geschreven dagblad een artikel over de laatste hippe ecologisch verantwoorde gadgets. Zoals daar zijn: de iPod-met-zwengel bijvoorbeeld. Mijn aandacht werd getrokken door de doucheklok. Een waterdichte stopwatch met zuignappen. Je  stelt in hoe lang je wil douchen en dan plak je dat ding tegen de muur. Niet geheel onverwacht maant  het klokje u onder hels kabaal aan om uit de douche te stappen als de tijd op is.

Het ging weer eens veel te vlug voorbij, dat weekend. Zondagavond en ik ben afgepeigerd. De afgelopen 48 uur zag er ongeveer zo uit:

Vrijdag eerste Vama Veche avond. Een beetje verkennen. Ik had voor de verandering mijn D50 nog eens bij. Er waren optredens maar uiteindelijk heb ik enkel het laatste van yUko gezien. Hun muziek heeft nogal veel weg van Mono – zeer zweverig – en hun zanger klinkt als Thom Yorke. Helemaal bevreemdend werd het toen ze ook nog eens een zaagblad bespeelden. Ik heb dan ook hun CD gekocht om als potentiële achtergrondmuziek tijdens het werk uit te proberen.

Zei ik onlangs nog dat ik graag wat knoei met muziek? Wel, mijn nieuwe verslaving van de afgelopen 30 seconden heet Guitarist van MooCowMusic, een app waarmee je van je ipod touch of iphone een gitaar kan maken. Het is meteen de eerste app waar ik een kleine bijdrage voor heb betaald, maar ik moet zeggen: ze zit dan ook wel knap in mekaar! Het ding is responsiver dan ik had vermoed en je hebt verschillende mogelijkheden om je gitaar te ‘tunen’ zoals jij hem wil.

Ik denk niet dat ik zonder muziek kan. Ik loop altijd wel met mijn iPod rond en als ik mijn hoofdtelefoon op heb, dan zit ik in mijn eigen muzikale cocon. Muziek is mijn ding. Meer zelfs, in een grijs verleden heb ik nog piano en een pak andere instrumenten gespeeld. Heerlijk was dat.

Zoals dat gaat stopte de muziek toen ik naar de universiteit trok. Andere prioriteiten en zo. De afgelopen jaren heb ik nauwelijks nog achter het klavier gezeten. Ergens mis ik dat ook wel. Maar laat ik dat gemis tot nog toe nog nooit zo sterk hebben gevoeld als afgelopen vrijdagavond.

Steak in het Hard Rock Café Detroit. Da’s wel een belevenis. Ik kreeg gisterenavond een groot lap vlees met lookboter en bijhorende brocolli en patatjes met kaas op mijn bord. En lekker dat dat was! Terwijl we nog aan het nagenieten waren van het dessert, sorbet, nam er een bandje plaats en moest de rockmuziek plaats maken voor country. Hoog tijd om te vertrekken. We bezochtten nog een tweetal lokale cafés en hadden een paar leuke gesprekken met de locals.

Vandaag ben ik even de Fnac in Leuven binnengelopen. Mijn ex-collega’s ben ik zeer erkentelijk dat ze mij een pak cadeaubons hebben meegegeven. En wachten tot na Werchter bleek ideaal om die te verzilveren. Met volgende schijfjes stond ik terug buiten:

• Sweet Coffee – Perfect Storm. Ik kende ze al van het vele wilfen op YouTube. U kent ze dan weer van hun hitje What’s up with that. Ik vind ze alvast heerlijk stylish elektro/lounge maken. Ideaal om te relaxen terwijl ik op de trein mijn feeds zit te lezen of te hacken.
• Mika – Life in Cartoon Motion. Na Rock Werchter was ik het mezelf wel verplicht. Ik heb graag eens lichtvoetige, kitscherige muziek. Daar wordt een mens vrolijk van.
• Radiohead – Best Of. Oké, een verzamelplaat. Of beter, anthology bestaande uit twee cd’s. Ook hier zit Werchter voor iets tussen. De eerste keer kon ik ze absoluut niet uitstaan. Deze keer vond ik ze best wel pruimen. Ik heb er zowaar van genoten. Bovendien vind ik Nude, dat momenteel in de Afrekening staat, eigenlijk onwaarschijnlijk mooi.

O ja. Over muziekskens gesproken. Wie kent deze nog niet: via iTunes kan je perfect podcasts binnenhalen. Dat zijn downloadbare radioprogramma’s als het ware. Via de iTunes store kan je browsen door tal van weeklijkse of dagelijkse shows. Als je je iTunes opstart, worden de nieuwe afleveringen automatisch binnengehaald. Uiteraard kan je ze dan op je iPod zetten om ze onderweg te beluisteren. Dit zijn de podcasts waar ik zo tegenwoordig naar luister.

Over een paar uurtjes trek ik eerst naar Wetteren om vandaaruit morgen naar Werchter te sporen. Jaja, de jaarlijkse hoogmis van de mainstream muziek. ’t Is alweer twee jaar geleden dat ik nog geweest ben.

Dingen die ik graag wil zien: Ben Folds, Duffy, Zita Swoon, Digitalism, The Hives, Editors, Kate Nash, KT Tunstall, Sigur Ros, Radiohead, The Racounteurs, Kaiser Chiefs, Underworld en dEUS. En natuurlijk de dingen die ik nog niet zo goed ken. Ik ben iemand die niet snel een onbekende plaat op zal leggen. Festivals zijn voor mij dus ideaal om nieuwe muziekskens te leren kennen voor het komende jaar.

Ik trok nog een laaste keer aan mijn sigaret. De peuk lichtte op in het duister van de nacht. Het oranje straatlicht overstemde eigenlijk alles inclusief de laatste sterren. Ik duwde de peuk uit in één van de assenbakken en keek nog even rond. In het portaal stonden nog twee ineengedoken figuren. De weeë geur van een joint vervulde de lucht. Een blik op mijn uurwerk vertelde mij dat het tijd was.

Tubeday gisteren in de drukte wat gemist. Geen nood, vandaag maak ik het goed met Moses van Coldplay. Omdat ik zo’n beetje gigantisch fan van Coldplay ben. Hun live performance van Moses op T in the Park 2003, de versie die in mijn muziekbibliotheek zit, maakt mij trouwens altijd weer enorm vrolijk.

’t Is weer zaterdag! De eerste van 2008!

Deze week eens iets anders want het moeten niet altijd poppy liedjes zijn. In 2006 maakte de BBC de serie The Highland Sessions waarin Ierse en Schotse muziek centraal stond. Er werden live performances gebracht van traditionele liedjes. Vaak in het Ierse of Schotse Gaelic gezongen. Een deel van de optredens werden op Youtube gegooid.

Vandaag: Sadhbh Ni Bhruinneallaigh door Liam O Maonlai