Mobiel

Een nieuwe blog! Een blog in’t nieuw! Een paar maanden noeste arbeid. Volharding troef, en het resultaat mag worden gezien. Er is bijzonder veel veranderd en dat was ook wel hoogstnodig. Ik was namelijk al lang niet meer tevreden over het oude ontwerp, een aantal storende bugs, achterhaalde functionaliteit en de verouderde copy. Mijn blog verkeerde in een lamentabele toestand. En dat was verre van bevorderlijk voor het regelmatig schrijven in de laatste jaren.

Ik schreef eerder reeds over mijn ambitie om hier terug te keren. Nochtans, kwatongen beweren al jaren dat bloggen reeds jaren dood zou zijn. Gelukkig zijn er mensen zoals Andy Baio en Jason Kottke die onlangs stukken publiceerden die mij van “Ja! Ja! Godverdomme, Ja!” deden knikken. En ook dichter bij huis wordt er duchtig geschreven en gepubliceerd. ’t Is dat deze madame met “you do you” zo hard gelijk heeft. En Graham Chapman wist dat 40 jaar geleden ook al. Ik keer niet terug uit een vorm van nostalgie, maar wel omdat dit domweg mijn stekkie op het web is, ongeacht wie meeleest en wat anderen doen. En omdat de het web mij juist de vrijheid geeft om dat plaatsje in te richten zoals ik het zelf wil.

Bij het omkatten van je blog hoort natuurlijk wat meer uitleg. Bij deze dus.

Het ontwerp

Ik bouwde het vorige ontwerp in 2008. Het was toen gebaseerd op dat van een bekende blogvader. Ook al heb ik me laten inspireren door anderen elders, deze keer ben ik ook op zoek gegaan naar een eigen stem en beeldtaal.  Ik heb me neergelegd bij het feit dat ik geen ontwerper pur sang ben. Maar uit ervaring weet ik wel wat goed werkt en mooi oogt. Vanuit die positie kon ik een fris ontwerp bouwen.

Het kleurenpalet heb ik gekozen via colourlovers.com en heet Let Me Eat Cake. De foto in de header komt van Unsplash (Patrick Tomasso) en is vrij beschikbaar via een Creative Commons Zero licentie. De lettertypes zijn Merriweather en het systeemfont van uw besturingssysteem. Ik tekende eerst de basis in Pixelmator, de details werkte ik uit in de browser.

Mobiel en toegankelijk

De vorige versie van de site dateerde van voor de introductie van de smartphone en was dus niet geoptimaliseerd voor mobiele toestellen. Deze versie is dat wel.  Als het goed is zou je deze blog dus ook mooi leesbaar moeten zijn op je tablet of iPhone. Ik maak dankbaar gebruik van hedendaagse technieken. Bijgevolg ondersteun ik oudere browsers niet langer en dat is een bewuste keuze. Om vooruit te gaan moet je soms durven breken met het verleden.

De inhoud

De inhoud is dezelfde gebleven. Deze blog was en blijft een lifelog. Ik wil mij bewust niet beperken tot een aantal thema’s in functie van een bepaald publiek. Ik schrijf in de eerste plaats omwille van mezelf. Dat er soms geen lijn te trekken is in de inhoud, is dus het logische gevolg. In het verleden worstelde ik met die chaos. Vandaag laat ik die strijd voor wat ze is, en ik laat mijn schrijfsels en hersenkronkels gewoon hun eigen weg volgen.

Jaren bloggen heeft een rijk archief opgeleverd. Maar dat archief was wel aan herwaardering toe. Ik heb dus tijd geïnvesteerd in opschonen en het toegankelijker maken van de oude content.

Ik ergerde mij al lang aan de wildgroei van categorieën. Ik heb die gerationaliseerd in 11 basiscategorieën. De bestaande inhoud, een 2.300 blogposts, heb ik opnieuw ingedeeld in deze categorieën.

Ik heb het archief een prominentere plaats gegeven. De zijbalk bevat nu een Archief blok en in het hoofdmenu vind je een veel beter uitgewerkte archiefpagina. Ik pakte ook de lijstpagina’s aan. Ik toon een beknopte teaser in plaats van de volledige blogpost om het overzicht te bewaren. De metselwerk grid layout heb ik dus verlaten wegens totaal onoverzichtelijk.

Tenslotte heb ik de zoekfunctie opgewaardeerd. Je komt het zoekformulier tegen op foutpagina’s en in de zijbalk. Zo kan je via een full text search doorheen mijn blog snuisteren.

De interactie

Interactie was, is en blijft belangrijk. Commentaar kan je vanaf nu leveren als geneste threads. Dat maakt antwoord en wederantwoord geven een stuk eenduidiger. Ik maak echter geen gebruik van Jetpack Comments of gehoste alternatieven zoals Facebook Comments of Disqus. Ik ben van mening dat als je commentaar, en dus content, van anderen een plaats wil geven, je daar ook zelf voor de omkadering in de hand hoort te nemen. Of toch als je die ruimte en vrijheid hebt. Een sterke derde partij die comments hosts is een ongelofelijk gemak, maar het is en blijft wel een stuk controle en privacy dat je uit handen geeft. Voor niets gaat immers de zon op.

Trackbacks en pingbacks hou ik uitgeschakeld. Het is ondertussen wel duidelijk dat die functies niet levensvatbaar zijn.

Het contactformulier is nieuw. Voorheen plaatste ik gewoon mijn mailadres op mijn blog. Alleen is het onmogelijk om te weten te komen hoe mensen mij terug vinden. Via een contactformulier kan ik daar iets beter vat op krijgen.

Onder de motorkap

Het actieve WordPress theme heet Libris, is gebaseerd op Underscores en heb ik van de grond af opgebouwd. De CSS code wordt gebaseerd met behulp van SASS en Gulp. De architectuur is losweg gebaseerd op SMACSS.

Ik maak gebruik van de meest recente versie van WordPress. Actieve plugins zijn Jetpack, Loco Translate, Contact Form 7, Regenerate Thumbnails en Compact Archives.

Deze site host ik op een geleasede virtuele server bij Linode. Ik neem het onderhoud van die server voor een flink stuk op mezelf. Tegenover de werklast staat dat het mijn kennis en ervaring over UNIX scherp houdt. En ik behoud armslag om problemen makkelijk zelf op te lossen.

Het is maar een greep uit de vele veranderingen. Sommige andere verdienen op tijd en stond nog een aparte blogpost. En verdere zullen er nog wel her en der manco’s zijn die vragen om een oplossing. Het belangrijkste is dat met het waaien van een nieuwe wind, ook de motivatie om terug meer te schrijven mag groeien.

Alvast veel leesplezier!

Oud nieuws. Sinds Napster eind de jaren ’90 is het duidelijk dat contentproviders het ‘klassieke’ businessmodel niet meer kunnen behouden. Zij bepalen immers niet meer waar en wanneer er geconsumeerd wordt. Dat de de consument nu! De penetratie van mobiele toestellen zoals GSM’s, laptops, PSP’s, iPods,… die het mogelijk maken om content op hoogwaardige kwaliteit overal en altijd te consumeren versnelt die evolutie alleen maar.

On demand aanbieden is één zaak. Maar zolang je je beperkt tot een bepaald platform en/of medium mis je de boot gedeeltelijk. Denk aan de iTunes shop. Die kan je enkel bezoeken via je pc thuis. Bovendien zorgde de DRM ervoor dat content gebonden was aan je iPod en je iTunes. Niet bepaald wat je on demand kan noemen. Indirect bepaalt Apple immers waar – en zelfs wanneer (als je enkel iTunes thuis hebt en geen iPod kan je enkel ’s avonds muziek luisteren) – je naar je muziek kan luisteren. Daarom is de aankondiging dat Apple DRM vrije muziek gaat aanbieden ook zo betekenisvol te noemen!

Ik zie de toekomst zo: dat je met je mobiele toestel overal content kan aanschaffen. Stel je voor: je staat op het perron – of in het station te wachten op je trein. Je haalt je gsm-laptop-what-not boven en je tapt draadloos (én gratis!) direct in op een on line winkel waar je vlug nog wat muziek of een aflevering van Battlestar Galactica koopt met credits (iTunes!) die je op voorhand hebt aangeschaft. Eenmaal op je werk aangekomen sluit je je toestel aan op je pc en kan je je muziek probleemloos lokaal overladen en beluisteren met de speler van je keuze.

De kwestie is natuurlijk om het nog gebruiksvriendelijker dan Bittorrent aan te bieden (snelle verbinding, betrouwbaar,…). Zou dat niet het gat in de markt zijn?

Mijn oud Sony Erricson mobieltje, ik heb hem nooit gemogen. Ik had hem als goedkope vervanging van mijn trouwe Nokia 3310 gekocht. ’t Was een promoactie van Mobistar dus veel meer dan 40 euro heb ik er niet aan moeten geven. Maar de iets te kleine toetsen, het totaal niet ergonomische design, de crappy software die enorm tegenwerkt en weinig intuïtief is,… allemaal dingen waar ik maar moeilijk mee kan leven. Tijdelijk zou het wel moeten want toen ik hem kocht was ik juist verhuisd en had kosten gedaan.

Nu, dik een jaar-en-een-half begin ik zo rond te neuzen in allerlei reviews naar modellen die mij enigszins kunnen aanstaan. Wat moet het ding allemaal kunnen?

• Uiteraard telefoneren en SMS’en.
• Een treffelijke muziekspeler want ik wil geen tweede apparaat meezeulen.
• Handig (en aantrekkelijk) design met grote knoppen voor mijn grote pollen.
• Connecteerbaar met Linux (ubuntu!). Ik wil nauwelijks afhangen van propriëtaire software om zakes op het ding te keilen.
• Mogelijkheid om een klassieke 3,5 mm audio jack aan te sluiten. Ik wil zelf mijn oortjes kunnen kiezen en niet vasthangen aan crappy meegeleverde oortjes met een speciale aansluiting.
• Bluetooth mogelijkheden die mij toelaten agenda’s (Google calendar en al?) te synchroniseren.
• Beperkte internetmogelijkheden (gsm over modem over laptop)
• …

Oké, nogal wat eisen dus. Ik begin momenteel nogal in de richting van de Nokia 5300 te kijken. Die lag mij vanmiddag goed in de hand in de PhoneHouse. Bovendien is zijn de reviews overwegend positief. Ik moet zeggen: de standaardfuncties die tegenwoordig op zo’n gsm zitten, zijn op zich niet zo speciaal. Tenzij je komt van een el cheapo model. Deze Nokia is vooral gericht op muziek, een sterke troef om mij te winnen. Bovendien vind ik het design (jaja, smaken en kleuren) aantrekkelijk. Het hoeft niet altijd een koel-zakelijk-technisch design te zijn.

Een ander model dat mij aanstaat is de Motorola L7. Een goedkoper model. Kameraad Toine heeft er eentje en tijdens Fosdem heb ik er in de auto wat mee zitten spelen. Het eerste wat hij gedaan heeft is de firmware vervangen met een open source alternatief. Wat natuurlijk een plus is omdat dit toch wel nieuwe features brengt. Wat dacht je van een iTunes/iPod look-a-like interface? Nadeel is dat de kwaliteit van het geluid, het LCD scherm en de data storage capaciteit nu ook niet om naar huis te schrijven zijn.

Tenslotte is er nog de Sony Ericcson w800i. Dit model is de evenknie van de Nokia 5300. Qua prijs is ie al snel 50 euro duurder (en dus ruim boven budget) hoewel er op het eerste zicht niet zo heel veel verschil is in functionaliteit. Ik ving overigens toevallig een gesprek op van de PhoneHouse verkoper met een klant. De verkoper zweert blijkbaar bij SE maar onze ervaring is toch niet zo positief. Mijn mobieltje heeft nogal wat rare kuren en dat van mijn schat moest regelmatig binnen voor allerlei problemen (uitvallen,…). Wat de zaak alleen maar verdachter maakt.

Afijn, knopen moeten nog worden door gehakt. Maar als iemand tips heeft: laat maar komen!