Netsensei

Much Ado About Nothing

Media

Dispatches

Ik ben begonnen in Frank Herbert’s Dune. Ik had de sample al even op mijn Amazon Kindle staan. Nauwelijks 20 minuten ver en ik zit volledig in het verhaal. Qua opening kan het alvast tellen. Nu de rest van het boek.

The Atlantic publiceerde vorige week The Age Of Tech is Over. Software eats the world. En nu de markt van (multi)media zo goed als opgegeten is, willen gevestigde waarden zoals Amazon andere markten bedwingen. Retail om er zo maar eentje te noemen. Instagram doet een pivot en wordt de ‘Sears catalogus voor de Millenial’. Een digitale Trois Suisses, quoi.

De functie van de silo’s evolueert. Instagram, dat was ooit om een kiekjes uit het dagelijkse leven tot een feed van leuke Polaroid herinneringen te rijgen. Instagram is dus aan het vervellen tot een fashion catalogus. Het veld ligt de facto open om die oorspronkelijke functie over te nemen. Er ligt een opportuniteit voor federated platformen zoals Pixelfed om in het gat te springen.

Ik veronderstelde dat het integreren van OAuth in Symfony een Moeilijke Kwestie zou zijn. Niks bleek minder waar. FOSOAuthServerBundle is de juiste keuze. Ik blijf denken in patronen. Ik hou dezelfde architecturale principes aan doorheen de technische implementatie van het beheer van gebruikers, records, clients,… Zo kan ik het tempo om de dingen te bouwen een stuk sneller laten schakelen.

Een teken van deze Modern Times. Jongeren bezoeken meer musea en galleries. Niet zozeer voor de permanente collectie, wel om te de-stressen.

Meer signaal alsjeblieft!

Ook ik had met stijgende verbazing het artikel in De Standaard gelezen. Reacties laten niet op zich wachten! Ik geef Michel en Pieter dan ook overschot van gelijk in hun ripostes. Als je openlijk serieuze journalistiek predikt, zorg dan dat je de feiten juist hebt.

Los daarvan vind ik wel dat het stuk een bodem van waarheid bevat: over kwaliteit kan worden gediscussieerd. Je kan je afvragen wat kwaliteit is. Voor Hoefkens is dat duidelijk het zuiver journalistieke. Zelf vind ik een frisse, kritische en toch ook subjectieve kijk op alle aspecten van de maatschappij het interessantst.

De vraag naar kwaliteit beantwoorden is er een andere stellen: wie is de Vlaamse blogosfeer en wie vertegenwoordigt ze? Het is nu eenmaal zo dat er een beperkte groep A-list bloggers een flink deel van de aandacht weet te kapen. Toch bloggen ze lang niet altijd even interessante dingen. De Clickx wedstrijd is daar een bewijs van. Uiteraard vertegenwoordigen A-list bloggers niet het geheel aan Vlaamse blogs. Tussen de skynetblogs, de wordpress.com’ers, de seniorennetters,… zit ongetwijfeld heel wat ongekend potentieel.

Ik denk dat niemand hier in Vlaanderen goed kan inschatten wat nu de precieze maatschappelijke invloed is van blogs. Zelfs de mannen van Metatale niet. Ze kunnen misschien wel achterhalen wie de autoriteit is op het vlak van – pakweg – sigarenbandjes, maar niet welke invloed die blogger heeft op zijn onmiddellijke en bredere on- en offline omgeving. Daarvoor moet je verder dan de blogosfeer kijken. In de eerste plaats naar de media.

Zo komt occasioneel naar boven dat bloggers nog altijd als een curieus wereldje op zich worden bekeken: denk maar aan de reportages in Koppen en op ATV waar bloggers nog maar eens vertellen waar ze eigenlijk voor staan. De media houden tegenwoordig dan wel zelf blogs bij maar die lijken los te staan van de eindredacties en de kerninhoud die wordt gebracht. Vaak zijn het zelfs niet meer dan linklogs die de blogkudde volgen. Let’s face it: bloggers van buitenaf hebben geen grote impact op – pakweg – de opiniepagina’s van De Morgen.

Mijn indruk – ik zeg indruk want objectieve vergelijkingen zijn gedoemd te mislukken – is dat het Nederland anders ligt. Daar is er wel degelijk wisselwerking tussen bloggers en media. Neem nu shocklog Geenstijl.nl dat vaak genoeg in het nieuws weet te komen en debat opwekt. Maar natuurlijk zijn er ook nog andere. Ik denk dan aan een blog zoals AboutBlank die heel brede, eigen content kan brengen en een brede basis aanspreekt. De Dutch Bloggies opereren dan weer onder een eigen stichting. De editie 2008 probeert meer dan ooit meer te zijn dan een populariteitspoll. De jury dit jaar bestaat trouwens uit een blogster en twee journalisten! Nederlandse journalisten zoals Hanneke Groenteman en Arjan Dasselaar die een scriptie schreef over het journalistieke gehalte van Nederlandse blogs, bloggen zelf ook. Heel wat persoonlijke blogs halen een literair niveau en zijn een aanzet voor een roman: denk maar Vandenberg en het immerpopulaire Merelroze.

Toch vind ik vergelijken met het buitenland heel moeilijk. Neem nu alleen al de opmerking van Christophe: 45 miljoen Spanjaarden vs. 6 miljoen Vlamingen, of het aandeel Spaanstaligen vs. Nederlandstaligen. Nogal wiedes dus dat blogs die miljoenen kunnen lezen en volgen hoog scoren in Techorati. En dan tellen statistiekjes en hits eigenlijk voor niets mee. En dan is er nog de maatschappelijke context waarbinnen het blogfenomeen moet worden beschouwd. Vlaanderen zit immers anders in mekaar dan Nederland.

Eigenlijk is het hier allemaal nog zo pril. Want toen ik begon met bloggen, zat mijn feedreader al vol met hippe Nederlandse opinionated blogs die fantastische dingen deden en schreven. Hier in Vlaanderen waren er toen ook wel blogs, maar het geheel was nog fragmentarisch, persoonlijk en zoekende. Vandaag ligt dat wel anders met Gent Blogt als één van de exponenten, maar bloggers schrijven nog altijd erg veel onder eigen kerktoren zowel qua inhoud als qua publiek. Hetzelfde kan gezegd worden over de marketingbuzz en het metabloggen rond het belang van content, social networking, communities, web 2.0,… We weten het zo onderhand wel. Begrijp me niet verkeerd, er worden heus wel zinnige dingen gezegd maar qua draagkracht wordt het allemaal nog te licht bevonden.

Als ik iets afleid uit het stuk in De Standaard, dan is het wel het volgende. Ja, we zijn hippe vogels omdat we bloggen. Maar het wordt wel tijd dat we dat eens nuttig aanwenden om ons – en daarmee bedoel ik niet alleen de common blogger maar ook de mediamensen – écht interessant te maken. Meer signaal dus, alsjeblieft!

* Bij wijze van boutade: Dat Frieda Van Wijck maar eens met een blog begint! Dat kan alleen maar interessant worden!

Mars vs Web 2.0

Kristof, looking at your post, i couldn’t resist but thinking: the Mars Exploration Rover Mission should’ve been using the web! From a scientific point of view, the mission was a success. But what about the media? Did the story of those two brave robots really break anything? Well, it did at the start, but now, more then three years into the mission and a with fair amount of miles on record, how much media exposure do they get now? Well, not quite so much. Though the photos are still quite spectacular, the next time we here from those robots in mainstream media, is when they finally die.

But what if the web acted as a platform? What if the JPL and NASA bobo’s start using all those Web 2.0 toys to enhance exposure? How about Flickr to distribute all those wonderfull media? It would be infinitely cool to get those pictures pushed through syndication! How about a video-dairy on YouTube? Okay, rocketpeople don’t really have time to make those, but still… And what about Twitter and Pownce? Those robots were designed and built long before those even were thought of as a concept, but how hard can it be to translate the highlights from the transmissionlogs into simple, understandable things such as ‘exploring this rock’, ‘taking another picture of a panorama’, ‘doing some self-diagnosis’ or ‘uh-oh! Sandstorm heading this way! Better conserve battery-power!’

I think it would make the results of such projects better accessible, more tangible and therefore improve our grasp over other worlds. It would demonstrate that ‘rocketscience’ should not be some expensive leisure that’s only meant to be enjoyed by a select few. Finally, exposure means comprehension about why we are still doing this! And – of course – it means hard cash! Something NASA can use to fund new exciting projects.
Then again, I would already be happy if they’d done away with the butt-ugly HTML/JS spaghetti that’s supposed to be their main website.

Ruk op rechts

Niet dat ik zo hard ga verwoorden als Michel, maar ik deel zijn sentiment wel. Vlaanderen maakte een flinke ruk naar rechts. Jammer? Zeker! Want dit resultaat geeft mij het gevoel dat Vlaanderen vooral in zichzelf wil keren. En de uitleg dat de kiezer ‘iets anders’ wil? Wel, die vlieger gaat niet echt op. Het was opvallend hoe snel de oude koppen uit 1999 opeens terug hun opwachting maakten: Tony Van Parys, Marc Eyskens, de Van Rompuy brothers en zelfs Luc Martens!

Mijn angst is dat greep van de oude garde achter de schermen bij CD&V in grote mate het ‘goede bestuur’ zal gaan bepalen. Mijn vrees is dat we nu 4 jaar zullen blijven trappelen.

Aan de andere kant, de nederlaag kwam niet onverwacht en de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik soms ook wel vragen had bij de richting die Paars soms insloeg. Mij lijkt het duidelijk dat de voeling met de burger al een hele tijd verloren was. Getting your priorities straight en al. Nu, het is ook wel zo dat de invloed van de media ook wel een serieuze rol speelt: de manier waarop interactie tussen het politieke en het journalistieke veld gebeurt roept toch vragen op. Meer dan ooit werd er gepeuterd naar oneliners en scoops. Yves Leterme speelde het handig door niet in zijn kaarten te laten kijken. Daarnaast vond ik de ‘kanseliersverkiezingen’ ruim overroepen. Leterme is meer dan ooit door de media gemaakt: de man kreeg het platform en werd reeds weken geleden als gedoodverfde winnaar naar voren geschoven. Geen wonder dat men dan massaal op hem gaat stemmen. Hetzelfde met de omstreden on line ‘stemtesten’ die met een beperkte set gepolariseerde vragen vooral een ongenuanceerd beeld gaven van de eigen politieke overtuiging.

Nu is het dus afwachten op wat er gaat gebeuren…

Politainment

Wie vindt er de Vlaamse politiek tegenwoordig ook zo een onovertroffen Bold and the Beautiful gehalte hebben?

Je kan moeilijk ontkennen de confrontatie tussen de Dedecker en Dewever in de schminkkamer van de Zevende Dag onder het oog van de camera geen beklijvende televisie is.

Het fenomeen heeft zelfs een naam: politainment. Niet zozeer in de oudromeinse betekenis van het begrip – brood en spelen – maar eerder politiek bedrijven die maatschappelijk helemaal géén relevantie heeft en vooral een hoog entertainmentgehalte heeft. De idee is dat politici sterk inspelen op de sensatiezucht en de marktdruk waaronder media staan, om zichzelf in het voetlicht te plaatsen. Dat kan door politiek op een dubieuze manier te bedrijven, of als politicus in allerlei entertainmentshows op te draven. Wat dat betreft is Dedecker duidelijk zeer sterk in het voeren van politainment. Het heeft immers iets machiavellistisch want het doel heiligt de middelen. Uiteindelijk komt het al snel zover om principes overboord gooien en zelfs aan gratuit partijhoppen te doen.

Even googlen leert mij dat de term (nog) geen brede ingang heeft gevonden. Dat verbaast mij want als er iets wat je van de huidige berichtgeving kan zeggen, dan is het wel dat ze aan de definitie voldoet: een enkeling slaagt er toch maar in alle aandacht naar zich toe te trekken zonder een echt maatschappelijk relevant debat te moeten voeren. De schaduwzijde van politainment is dat de berichtgeving al snel slechts een zeer eng venster op de realiteit zonder veel duiding biedt. Thema’s zoals de groeiende welvaartskloof krijgen daardoor zowel bij de burger als in de politieke wereld minder weerklank. Meer dan ooit zouden media zich bewust moeten zijn voor de gevaren van politainment.

PVR (2)

Gisteren opperde ik om een oude computer die ik nog had staan te converteren naar een PVR. Zo zou ik TiVo gewijs naar TV kunnen kijken. Dan zou ik pakweg de ‘Net Gemist’ functie van de VRT hebben zonder dat ik daar maandelijks een duit voor zou moeten betalen.

Ondertussen is gebleken dat de pc in kwestie zo’n zwak beestje is, dat dit avontuur weinig slaagkansen zou hebben. Jammer. En investeren in hardware zie ik zo voorlopig niet zitten.

Ik blijf natuurlijk niet bij te pakken zitten: momenteel ben ik aan het knoeien met GeexBox, een linuxdistributie die van je pc een soort mediacentrum maakt, maar dan zonder dat live TV aansluiting. GeexBox is anders wel ideaal om DVD’s te kijken, DivX films, muziek (MP3, OggVorbis, FLAC, audiocd,…) en wat al niet meer. Dat zou nog altijd meer functionaliteit zijn dan de el cheapo tweede hands JVC DVD speler die nu onder mijn televisie staat. Zoals het er nu voorstaat werkt het best wel oké. Ik zou wel nog een DVD speler in de pc moeten steken en een grotere harde schijf kopen zodat ik mijn audio cd’s kan rippen en erop kan keilen.

Overigens kan ik via Shoutcast TV toch naar uitzendingen van zenders over het internet kijken. Het gaat dan om particulieren en organisaties die zelf zo’n internetzender hebben lopen. Nothing fancy en de beeldkwaliteit is maar zo-zo. Maar het is anders wel mogelijk.

Voorlopig hou ik het nog even zo en zie ik hoe ver ik ermee kan geraken.

Heidenen!

Daarjuist werd ik, jawel, drie (!) keer opgeschrikt door vreselijk gerucht. Een blik door het raam leerde mij dat er een horde verkleede kinderen, jongeren,… met van die lichtgevende neonstokjes door de straat trokken. Ja hoor…

Trick or treat!

Ik zag tussen de gordijnen door hoe drie figuren voor onze deur bleven staan en overlegden wie ze zouden lastig vallen. Een begeleider riep ze gelukkig tot de orde en stuurde ze verder de straat in. Ik zei ‘gelukkig’ want ik ben geen fan van Halloween en ik heb daar zo mijn redenen voor.

  • The obvious: ’t is nog géén 31 oktober. Ik vind het vre-se-lijk irritant wanneer dat groepjes opgeschoten pubers komen bedelen in de week ervoor en erna.
  • Halloween is een angelsaksisch feest. Hoewel in oorsprong heidens en Noord-Europees, hebben wij daar dus nauwelijks uitstaans mee. Tien jaar geleden was dat één van die vele curieuze feesten die ze in Amerika hebben en op zijn best was dat een reden om tijdens een stormachtige vrijdagavond naar horrorfilms te kijken. Dat het hier tegenwoordig zijn ingang vindt is vooral te danken aan populaire cultuur en dominante media.
  • Op dat laatste terugkomende: zoals Valentijn een Hallmark feestdag wordt genoemd is Halloween vooral een commerciële gelegenheid. ’t Is dat Six Flags net iets té veel zijn thema-attracties in deze tijd van het jaar promoot.
  • Ik ben dan wel niet heiliger dan de paus, ik vind 1 en 2 november nog altijd belangrijker. Toch ben ik bang dat er een dag zal komen dat jongeren wel zullen weten wanneer het Halloween is maar nog nooit van Allerheiligen en Allerzielen zullen gehoord hebben. Of ze zien die dagen louter als extra vakantiedagen. Net als 11 november bijvoorbeeld.

Neen. Voor mij hoeft het niet al dat gedoe. En dan nog drie keer na mekaar! Dan liever Drie Koningen vieren! De heidenen…

The story continues

Nieuwe wendingen in het verhaal rond gent blogt: Dominiek spreekt. En hij koppelt de ganse discussie onmiddellijk aan het aloude gevecht “traditionele media vs. nieuwe media”. Michel repliceerde reeds en bracht een aantal interessante argumenten aan.

Maar dat die discussie nu al passé zou zijn, daar ga ik niet mee akkoord. Traditionele media zoals kranten kennen we reeds enkele honderden jaren. Weblogs bestaan nog geeneens 10 jaar. Een belangrijk punt hierin is de organisatie die achter het medium schuilgaat. Weblogs worden typisch onderhouden door vrijwilligers of hobbyisten. Traditionele media worden gemaakt door bedrijven en hoogopgeleide professionelen die dag in, dag uit ermee bezig zijn.

Dat brengt een aantal belangrijke implicaties met zich mee. Vooreerst bestaat een weblog bij de gratie van de motivatie van diegene die hem onderhoudt. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor traditionele media, maar wat weblogs betreft is die zekerheid meer precair. Getuige daarvan de talloze blogs die na een tijd doodbloeden. Motivatie heeft ook een impact op de kwaliteit van een blog. Kwaliteit die samenhangt met de zorg en de tijd die in berichten worden gestoken. Ik denk dat LVB daar een mooi voorbeeld van is in tegenstelling tot anderen die klakkeloos copy & paste toepassen.

Een tweede element is dat traditionele media en webloggers nu eenmaal vanuit een andere premisse vertrekken. De eersten maken nieuws om het te verkopen, de laatsten houden een on line dagboek bij omdat het in hun natuur ligt. Of omdat het hun hobby is. Michel heeft dan ook gelijk met deze uitspraak:

Er staan er een aantal heel erg goeie tussen, maar als ze het echt zouden menen met hun weblogs, doen ze zichzelf natuurlijk zware concurrentie aan. En dus lees je “la (très) petite histoire”of “opgewarmde internetkost-voor-vlamingen”, en niet een echt politiek weblog of bijvoorbeeld iets dat diepgravender of interessanter wordt. Ah nee: dát komt uiteraard gewoon in de (betalende) Standaard. En ze zouden wel gek zijn, economisch gezien, om dat niet te doen.

Er is anders wel een overlap tussen traditionele en nieuwe media maar die ligt een pak minder voor de hand dan kranten die weblogs bij houden en webloggers die zich journalist wanen. Volgens mij gaat het eerder om een grijze zone waar onder andere de mensen van Gent blogt of een LVB een plaats hebben. Vergeten we daarbij ook niet de podcastexperimenten van de VRT. Die zone is momenteel volop in beweging zodat uitspraken zoals daar zijn:

Ik heb de indruk dat het hele “traditionele media vs. weblog”-discours so 2004 is.

mij iets te definitief lijken.

Uiteindelijk kan ik ook het omgekeerde poneren en de traditionele media uitdagen om het weblogmedium te omarmen en het dichter bij hun core business te brengen: informatie brengen voor een breed publiek.

links for 2005-10-14

links for 2005-10-05

« Vorige blogposts Pagina 1 van 2 pagina's Volgende blogposts »