Netsensei

Much Ado About Nothing

Antibiotica

Beestjes

Het begon ergens in februari met een lelijke verkoudheid. Sindsdien hoest ik mij de ziel uit lijf. De voorbije maanden was het met ups en downs maar twee weken geleden besloot ik dat een doktersbezoek aan de orde was.

Puffers met cortisonen en hoestsiroop zijn sindsdien mijn deel. Alles in de hoop van die blaf en dat eeuwige gevoel dat er iets in mijn keel is blijven hangen, af te raken.

Helaas mocht het niet baten. Vanmorgen werd ik zelfs wakker met een pijnlijk binnenoor. En dus maakte ik vanavond weer mij opwachting in het dokterskabinet. Blijkbaar zijn het hardnekkige beestjes. Er wordt gedacht aan Mycoplasma Pneumoniae. En dus word ik nu terug richting pharmacie gestuurd met twee voorschriften voor een batterij medicatie.

Slaan de antibiotica niet aan, dan wordt het een bloedonderzoek.

Urrr.

Aaaah…

Bon. Vanmorgen heeft de tandarts het zaakje ontzenuwd. Met twee spuiten, één in het tandvlees en één in het verhemelte werd goed een kwart van mijn gezicht buiten strijd gesteld. Zalig gevoel anders, want voor het eerst in een week was alle pijn weg. Dan werd er overgegaan tot actie, gaatje boren en vervolgens met een naald het zaakje volledig eruit halen. Een vrij aparte, zoniet desondanks pijnlijke, ervaring.

Op dit moment is het gaatje open voor drainage. Ik moet maandag zo snel mogelijk een afspraak in Antwerpen maken voor verdere schoonmaak en definitief stoppen. Ook de vulling van de snijtand moet opnieuw gedaan worden.

Qua pijn valt het mee. Ik voel nog wel wat pijn, maar dat heeft meer te maken met de ontsteking die verder moeten genezen dan wat anders. Ik blijf voorlopig aan de antibiotica en de pijnstillers. Anders moet ik zeggen dat de druk op mijn tanden éindeljik weg is. Dixit mijn moeder:

’t Is gelijk of uw tand is teruggeweken. Gisteren zat gij met een dikke lip en was die tand gelijk aan het weglopen.

Grafische beschrijvingen daargelaten voelde het eigelijk ook zo aan.

To be continued…

Tandarts

Goed. Vandaag mijzelve dan maar richting [tag]tandarts[/tag] begeven. Wordt het boren? Of trekken? Nu ga ik al jaren naar de tandarts en heb ik de meest pijnlijke dingen meegemaakt: een beugel, kiezen trekken, ontzenuwen,… you name it, I’ve got it! Enfin, aandachtig begon hij te kloppen op mijn tanden. “Doet het hier pijn?” vroeg hij. Dan ging ik van “Iets meer naar links” Uiteindelijk de zere plek gevonden werd er een foto genomen.

Ik herinner mij dat hij zich na het nemen van de foto in zijn donkere kamer terug trok om de film te ontwikkelen. Toen moest een tandarts ook een beetje fotograaf zijn. Tegenwoordig gaat dat razensnel: ik moest een soort plastiek plaatje met een draad op mijn tanden duwen en daarna werd er een foto genomen. Een computer verbonden aan het andere einde spuwde instant beeld uit. De [tag]technologie[/tag] staat voor niets!

En het verdict? Wel, blijkbaar zit ik met een ontsteking. De antibiotica werkt die tegen en doet een bang-up job! Ik moet de kuur nog wat langer uitzitten. Daarna is het afwachten. Als de pijn terugkeert moet ik naar de [tag]stomatoloog[/tag]. Dan wordt het opereren: tandvlees openleggen om de ontsteking manu militari weg te nemen. Ar! Hout vasthouden dat het nooit zo ver komt!

Geprikt

Unlike Others, heb ik geen last van mijn griepspuitje. Ik vind het persoonlijk nogal idioot dat mensen het ongemak van de zogenaamde “kleine griep” – of de pijn in de arm omdat de dokter verkeerd gestekt heeft – hoger inschatten dan de algemene volksgezondheid.

Het is ontstellend hoeveel er denken dat griepremmers en antibiotica the way to go is. Voor die mensen heb ik slechts één woord: resistentie! Het feit dat antibiotica geen fluit tegen virussen helpen, zouden die juist de laatste redmiddeltjes moeten zijn. Om nog maar te zwijgen van de verwarring met een klassieke verkoudheid die de meesten maken. Als ik u iets uit eigen ervaring kan zeggen: influenza is a whole different ball game waarbij een beetje hoofdpijn door sinussen vol snot niets vergeleken is.

Overigens kan ik u vertellen dat de pokken juist dankzij vaccinatie werden uitgeroeid. Dus take it like a (wo)man wanneer de dokter u uw jaarlijkse spuit geeft! Je helpt er niet alleen jezelf maar ook de mensheid mee.

« Vorige blogposts Pagina 1 van 1 pagina's