Netsensei

Tiens, misschien was ik toch wat te snel! Patje Janssens doet dat heel erg goed in Antwerpen. Tegen de verwachtingen in. ’t Was dat iedereen er heel pessimistisch over deed en niet verder durfde denken dan 8 oktober. En kijk eens aan! Ik denk dat er vanavond daar een paar mensen serieus gaan feesten!

Natuurlijk ook proficiat aan de Gentenaren die dat daar zo goed hebben gedaan! Fantastisch werk, mannen! En natuurlijk vingers kruisen dat er ook voor Lien een plaatsje zal zijn straks.

Hier in Brugge blijft het status quo. ’t Is te zeggen, het Belang wint wel een aantal stemmen, maar zo ook de cd&v en de sp.a. Grote verliezer hier is de VLD. Geen grote verrassingen dus. Een goeie zaak? Goh, ’t is nog eens zes jaar Moenaert. Ik weet niet of ik daar zo enthousiast over mag zijn. Ik hoop vooral dat er nu eens eindelijk plaats zal worden geruimd voor het jonge volkje dat hier op nogal stiefmoederlijke manier wordt aangehaald. Enfin ja, one can only hope…

Anouncing Green T, a WordPress theme.

Ai, ai ai! Dat ziet er niet goed uit in Schoten en Boom! Vlaams belang/VLOTT zijn daar – weliswaar nipt – de grootste partijen. Ik mag aannemen dat dat een bedenkelijke first is.

Overigens kleurt gans Vlaanderen vandaag weer wat bruiner. Dat zat er natuurlijk wel aan te komen maar het blijft altijd weer schrikken. De traditionele partijen mogen nog wat meer op elkaars lip zitten en het cordon sanitair komt nog meer onder druk. Vooral de VLD zakt zwaar terug. Alle goeie bedoelingen ten spijt. Ik denk dat we de komende maanden naar de federale verkiezingen nog wat zullen meemaken.

Arm Vlaanderen.

Allez ju! Ik heb net mijn bolletjes gekleurd. En u?

Bon. Ik zit zo’n beetje mijn tanden te breken op volgend probleem: schaalbare achtergrondbeeldjes! Via CSS zorg ik ervoor dat een bepaald block level element een achtergrond image krijgt. Bijvoorbeeld zo:

element {<br> background: url(./img/bg.png) repeat;<br> ...<br> }

De afbeelding heeft – uiteraard – vaste afmetingen. Bijvoorbeeld 800 bij 20 pixels. Op een scherm met resolutie 1600 bij 1200 pixels zal dat er mooi uitzien. Maar o wee wanneer je je scherminstellingen neerhaalt naar 800 bij 600 pixels! In plaats van mooi te schalen, vult het element met de achtergrond opeens het volledige scherm. Andere elementen vallen of lopen weg en de bezoeker krijgt op zijn best een hoop bijeengegooide elementen. Not fun!

Ik zoek dus nu een oplossing voor dit probleem.

Natuurlijk, ik kan wachten tot CSS3 ondersteund wordt, maar aan het huidige tempo kan dat nog lang gaan duren. Ik zou ook kunnen prutsen met javascripts die de resolutie sniffen en op basis daarvan een aparte stylesheet kiezen. Maar da’s ook niet bepaald in interessant idee. Dat betekent dat ik al mijn achtergrondbeeldjes in drievoud moet maken. Om nog maar te zwijgen van de stylesheet!

Neen, ik zoek dus een pure CSS/XHTML oplossing voor dit probleem. Een oplossing is gewoon zorgen dat je content niet breder is dan 800 pixels. Of nog: dat je met ruime marges werkt! Het Kubrick theme dat mijn blogje gebruikt is daar een mooi voorbeeldje van. Ook Netlash maakt gebruik van een dergelijk ‘lapmiddel’. Het werkt, dat wel, maar je verliest wel énorm veel ruimte aan een kale achtergrond. Ik vraag mij dus af of het ook anders kan?

Iemand ideetjes?

Ach, presentaties geven. Niets zo slecht voor de zenuwen. Je vindt jezelf dan opeens voor een groep starende mensen en hoe goed je de materie onder de knie hebt, toch merk je dat je over je woorden struikelt. Het liefst van al zou je dan in een klein hoekje willen kruipen.

Ondertussen heb ik er al wat ervaring mee. Spreken in het openbaar voor een vol auditorium bijvoorbeeld. Of voor een groep van 20 buitenlandse, gerenommeerde experts die al jarenlang met de materie bezig zijn. Niet eenvoudig! Ik heb éénmaal een blackout gehad voor een volle zaal. Het enige wat ik toen kon doen was even zwijgen, hard nadenken en vooral niet paniekeren.

Tegenwoordig heb ik er wel wat meer vertrouwen in. Het ergste is de eerste minuut, daarna gaat het vlotjes en voor ik het zelf besef zit ik door mijn tijd en heb ik nog zoveel te zeggen. Dan vind ik het bijna spijtig dat het al gedaan is. En eigenlijk bekruipt mij dan het gevoel dat ik het best wel leuk vind om vooraan mijn ding te doen.

Nu ja, begin november moet ik zo proberen een volle dag te vullen voor 25 man. Gelukkig moet ik niet de volle 8 uur ex cathedra geven, ik ga ze ook zelf wat aan het werk zetten en aan het woord laten. Enfin ja, ’t zal weer een geheel eigen ervaring worden.

Vanavond gehoord toen ik naar huis slenterde:

Nicotine sucks

Dat wierp een meisje op tegen haar vriend toen ze mij met de fiets voorbijraasde. Wat bedoelde ze daar nu eigenlijk mee? Vroeg ik mijzelf af. Mompelde ze dit statement omdat ze hevig antirookster is? Of had ze gewoon dringend nood aan een sigaret en verwenste ze haar verslaving? En zou ze eenmaal ter bestemming gekomen eentje uit een verfomfaaid pakje hebben opgediept? Of misschien vond ze gewoon dat haar vriend er maar eens mee moest stoppen?

Tjah, en toen stond ik opeens voor mijn voordeur. Wat een mens allemaal niet kan bezig houden!

Kijk. Wanneer ik wat aan het webdesaignen ben – of wat daarvoor moet doorgaan – dan zorg ik voor een consequente mappenstructuur. Afbeeldingen in een folder img, icoontjes daar dan onder icons, bibliotheken onder includes en zo.

Nu is het wel zo handig om bij migratie naar een andere pc geen folders te vergeten. Zoals ik gisteren deed. Dat leidt tot gekke situaties zoals denken dat Firefox én IE kapot zijn en quasi-hysterisch mooschen met HTML omdat er enkele kale tekst zonder achtergrondafbeeldinkjes verschijnt.

*God, I feel stupid!*

Bon. Over goed 50 minuten lig ik in een tandartsstoel voor controle. Iets zegt mij dat er toch wel wat renovatiewerken links en rechts nodig zullen zijn. Grr.

Momenteel is er 0110… en ik ben niet aanwezig. Ik zag het eigenlijk zelfs niet zitten om af te zakken naar Gent of Antwerpen. Nochtans draag ik het initiatief best wel een warm hart toe. Ik heb daar zo mijn redenen voor.

Ik ben allesbehalve een racist. Ik respecteer de gekleurde medemens zonder meer. Gelijkwaardigheid boven alles. Ik heb de boodschap allang begrepen en daarvoor hoef ik dat écht niet uit te schreeuwen. Neen, ik doe dat op mijn eigen bescheiden manier, elke dag weer. In mijn samenwerking met mijn allochtone collega’s op het werk, bijvoorbeeld. Of door de verkeersregels te respecteren en niet domweg door het rood te stappen. Of – tijdens mijn studententijd – een babbeltje te slaan met uitbater van pittabar Deniz 2 in de Overpoort. Zo’n dingen.

Ik zie ook het nut niet in om mensen met een andere mening het tegendeel te bewijzen. In internetdiscussie’s die nooit eindigen, tenzij op gescheld, bijvoorbeeld. Of zelfs in mijn kenissenkring bij mensen door persoonlijke ervaringen of uit ongenoegen. Waarom zou ik dan moeten verwachten dat 80.000 Vlamingen dat zouden kunnen? Er is nu eenmaal een probleem en verdraagzaamheid is maar één stap in een lang proces dat leren samenleven heet.

Tenslotte ben ik ook niet de persoon die snel aan dergelijke volksbewegingen deelneemt. Zelfs al geven grote namen gratis optredens. Neen, als het hierop aan komt, wil ik ondanks het idealisme, vooral een realist zijn. Vlaanderen heeft een probleem. En de oplossing, die moeten we elke dag terug opnieuw verdienen.