Netsensei

’t Is dat sommige mensen bepaalde topics eens in de blogosfeer zouden willen aanhalen. En om het taboe *eindelijk* eens te doorbreken geef ik hier de voorzet:

Meer van dat!

Vandaag eerste try-out van de leeszaal. Oftwel repetitie van de nieuwe werkwijze vooraleer er écht lezers van onze faciliteiten zullen gebruik maken. Uiteraard was dat zonder volk van buitenaf, dus mochten enkele medewerkers eens in de rol van een ander kruipen en zwaar doen alsof.

Ik was student geschiedenis die voor het eerst in de leeszaal van een archief komt. Brings back memories, feitelijk. Maar het was best wel eens fun om te doen alsof ik van fluit wist en het bloed onder de vingernagels van de collega’s achter de balie te trekken.

Ook nog eens in de leeszaal zitten met oud archief – 17de eeuwse processen – was al een flink eind geleden. Van de gelegenheid heb ik even gebruik gemaakt: mijn paleografie is roestig, maar na een paar minuten op de skriebels gekeken te hebben, kwam het wel weer terug. Fijn!

Interessanter was het om te zien of alles wel operationeel was en wel werkt zoals het hoort. Ja, ik kreeg de stukken die ik aangevraagd had, maar ik had op het einde van de rit toch een aantal dingen onthouden. Archief opvragen vond ik alvast een stuk eenvoudiger. Nu alleen nog maar die laatste kinken uit de kabel halen zou ik zo zeggen.

De batterijen van mijn A60 staan al een week plat. En ik heb ze natuurlijk het tweede weekend op rij niet mee naar huis om op te laden. En vrijdag zijn er uiteraard unieke festiviteiten waar ik per se een camera bij de hand wil hebben.

Dus heb ik ineens mijn D50 in mijn tas gepropt heden morgen. Ik heb er wel al wat mee geschoten, maar nu ook nog niet zo heel er veel. Tijd om daar wat verandering in te brengen…

*Har*

Kijk! Wat lezen we hier en daar? Anne-Marie Ilie is Miss Belgian Beauty 2007 geworden! De mannen van Asfaltkonijn hebben dat met hun fotoshoot door Pietel toch weer goed gezien! Gefeliciteerd!

Miss verkiezingen zijn niet bepaald mijn ding. Al was het maar omdat VT4 in het voetspoor van de kandidates beeldmateriaal uitzendt dat niet bepaald tot eer van het deelnemersveld strekt.

En toch, persoonlijk vind ik dat dit een Miss is die er best wel mag wezen. ’t Is eens geen blondine waarvan je kan vermoeden dat ze in serie worden geproduceerd. Eens benieuwd wat dat het komende jaar gaat geven.

Kudos!

Deliverance is zo’n beetje een cultfilm. En van dit stukje kan ik gewoon niet genoeg krijgen. Sit back, relax and listen…

Bon. Vanmorgen heeft de tandarts het zaakje ontzenuwd. Met twee spuiten, één in het tandvlees en één in het verhemelte werd goed een kwart van mijn gezicht buiten strijd gesteld. Zalig gevoel anders, want voor het eerst in een week was alle pijn weg. Dan werd er overgegaan tot actie, gaatje boren en vervolgens met een naald het zaakje volledig eruit halen. Een vrij aparte, zoniet desondanks pijnlijke, ervaring.

Op dit moment is het gaatje open voor drainage. Ik moet maandag zo snel mogelijk een afspraak in Antwerpen maken voor verdere schoonmaak en definitief stoppen. Ook de vulling van de snijtand moet opnieuw gedaan worden.

Qua pijn valt het mee. Ik voel nog wel wat pijn, maar dat heeft meer te maken met de ontsteking die verder moeten genezen dan wat anders. Ik blijf voorlopig aan de antibiotica en de pijnstillers. Anders moet ik zeggen dat de druk op mijn tanden éindeljik weg is. Dixit mijn moeder:

’t Is gelijk of uw tand is teruggeweken. Gisteren zat gij met een dikke lip en was die tand gelijk aan het weglopen.

Grafische beschrijvingen daargelaten voelde het eigelijk ook zo aan.

To be continued…

*Gasp*

Bon. Het verdict bij de tandarts was niét goed. Even een casualtyreport en een bodycount.

• De vulling in het wortelkanaal van mijn rechtersnijtand heeft besloten om zich te nestelen in het bot van mijn kaak en vrolijk ontstekingen te veroorzaken.
• Zijn buur, de rechterhoektand, heeft de pijp aan Maarten gegeven en moet dringend worden ontzenuwd.
• Ik ben ooit op mijn snijtanden gedetst toen ik nog jong en onbezonnen was (oké, ’t was in ’t lager schoolken). Ik loop sindsdien rond met valse stukjes die ze daar hebben aangepakt. Die dingen zijn dringend aan vervanging toe.
• Drie weken geleden werd er een een gaatje linksachter vastgesteld tijdens jaarlijkse controle. Dat zou normaal gezien morgen moeten worden gestopt. Aangezien ontstekende tandzenuwen een stuk pijnlijker en dringender zijn, denk ik dat dat nog eventjes zal moeten wachten. Een mens moet zijn prioriteiten kennen.

Voor zij die het zich afvragen, ja, ik poets tweemaal daags mijn tanden. In het verleden heb ik al afgezien met een beugel. Er werden mij zelfs vier kiezen ontnomen om te maken dat mijn tanden in het gelid zouden blijven. Ik ben dus de eerste om te beseffen dat een mens goed zorg moet dragen voor zijn of haar bijtertjes. Helaas, helaas. Zelfs al poets je nog zo goed, als het tegenzit, dan beland je hoe dan ook op die stoel.

Overigens zit ik ook nog eens aan de antibiotica om de ontstekingen te remmen. En ik neem ook nog eens Brufen tegen de pijn. Ze zouden de mensen die dat maken een standbeeld moeten geven! Niets hielp, dafalgan forté niet, nurofen 400 niet, neen, ’t was pas met Brufen dat ik na een kleine vier dagen van helse pijnen een beetje op adem kon komen.

Tenslotte: ik heb geen angst voor de tandarts. Gelukkig. Maar een ontstoken en dode zenuw weglaten nemen is zowat het pijnlijkste wat een mens zich kan voorstellen. Nochtans ga ik daar morgenochtend voor. Niet omdat ik masochistisch ben aangelegd, maar omdat ik uit ervaring goed genoeg weet hoeveel verlichting dat met zich meebrengt. Wie morgen er even bij stilstaat, zo rond 11u ga ik negen tegen tien door een paar heel moeilijke momenten.

’t Is officieel. Ik ben een mutantje. Altijd al geweten hoor, maar toch.

Daar waar gewone mensen geboren worden met 4 wijsheidstanden heeft moeder natuur mij gezegend met 5 stuks.

Of nog, hoe – bij hoogdringendheid – een visite aan een andere tandarts tot nieuwe, schokkende ontdekkingen kan leiden.

Nog al een geluk dat ik ze niet moet laten trekken!

De Fnac in Antwerpen krijgt een make-over. Alles staat er zo’n beetje overhoop, maar ze wordt wel veel groter. Zo is er nu een Fnac Café en al. Eens in de zoveel tijd loop ik er eens binnen om te browsen tussen de films, muziek en boeken. Zo ook vanavond. En kijk eens aan, Admiral Freebee gaf er een gratis concert weg! Niet dat ik er veel van gezien heb in de duwende massa.

Ik ging er eigenlijk eerder om mijn DVD collectie aan te vullen. Dit is mijn oogst…

• Elephant
• The motorcycle diaries
• Bowling for Columbine
• Chef!

Niet slecht al zeg ik het zelf. Eigenlijk zou ik eens net zoals kameraad Tom C. een top 100 klassiekers moeten aanleggen. Een strak cinefiel plan zodat ik weet wat ik in huis haal. En ik zou eens moeten spelen met twofifty.