Jarhead: een oorlogsfilm waarin slechts één dode valt, en dan nog niet
eens op het slagveld. Ik vond het best wel een goede film omdat het die andere
waanzin van de moderne oorlog toont: recruten die worden opgepept om te
strijden op het slagveld maar die dan eeuwen moeten wachten, niets doen en
vervelen terwijl modern, intelligent wapentuig het werk opknapt. De
acteerprestaties zijn niet écht om over naar huis te schrijven en het is ook
niet Sam Mendes’ beste productie, maar hij blijft wel de moeite waar om
eens te bekijken.
Munich: Controversieel is wel het minste wat je kan zeggen. Reële fictie.
Maar hij is overduidelijk van de hand van Spielberg. Vijf oscarnominaties?
Hah! Ik vond hem eigenlijk op het pathetische af. Maar los daarvan wel goed in
beeld gebracht. Over de historische correctheid van filmische reconstructies
– Noblesse oblige – hou ik mij even in het midden.
Aeon Flux: een verloren anderhalf uur. De decors steken donders goed in
elkaar en er is natuurlijk superbabe Charlize “Move over Scarlett”
Theron, maar daar houdt het bij op. Flinterdun verhaal. Best te vergeten en
niet naar kijken.
