Ziek
Het begon gisterenmiddag met een zere keel. Slikken en spreken deed pijn. Maar niets wat met een paar glazen thee en een goede nachtrust kan worden opgelost. Zo dacht ik. Tegen de avond werd het wat erger maar ik wilde mij niet laten kennen. Bovendien wilde ik samen met Koen, Kathleen, Carolien, Dries en Antoon naar The Fall gaan in de Studios.
Tijdens de film werd het allemaal wat erger en ’s avonds kroop ik dan ook koortserig, met hoofdpijn en hoestend met een dafalgan in bed. Mijn lichaam vertelde mij dat er duidelijk iets aan de knikker was. Vanmorgen leek het allemaal iets beter te gaan. En dus trok ik naar het werk.