Verkiezingen

Ook al zat het er al even aan te komen, het bleef nagelbijten. En toen kondigden CNN, de BBC en de anderen aan dat Joe Biden en Kamala Harris de Amerikaanse presidentsverkiezingen hebben gewonnen. De New York Times kopt in het groot Biden Beats Trump. We hebben geklonken op het goede nieuws. Ietwat overdonderd, maar vooral bijzonder opgelucht.

De voorbije uren brachten de CNN commentatoren de sfeer in de Nieuwe Wereld in woord en beeld. Ik hoorde zelfs al meermaals “Healthcare isn’t a left issue. It’s a life issue.” vallen. Voorzichtig hoopvol dat er verzoening mag komen. Wij klonken op het goede nieuws. Via sociale media, Instagram, Facebook, Reddit, Twitter, Tik Tok, zagen we hoe de wereld met ons mee klonk. Ze heeft overduidelijk nood aan troost en hoop voor de toekomst. Het voelt een beetje aan als wakker worden uit een nachtmerrie.

En Trump? Wel, prominente stemmen uit zijn kamp beginnen zich druppelsgewijs te distantiëren. Diegene die nog blijven, willen het verzet in de rechtbank verder zetten. Het zal pas echt voorbij zijn wanneer hij president af is en justitie eindelijk werk kan beginnen maken van de talloze strafvorderingen die tegen hem en zijn entourage lopen.

Niets van betekenis is vanzelfsprekend. Ook niet deze historische overwinning. Er ligt werk op de plank. Veel werk. Dat deze uitslag de wereld mag inspireren in deze donkere tijden.

Er zullen vanavond wel een paar mensen een stevig feestje bouwen. En dat is hen ook meer dan gegund na de sterke prestatie die ze vandaag wisten neer te zetten. Maar voor alles geldt natuurlijk: vanaf morgen begint het echte werk.  Het gaat immers niet zo goed met ons land. Als er iets is wat de kiezer duidelijk heeft willen maken, dan is het wel dat het de hoogste tijd is om vooruit te geraken.

Dingen die ronduit belangrijk zijn:

• It’s the economy, stupid! Er heerst crisis en elke burger wordt daar ondertussen al dan niet direct mee geconfronteerd. Want jobs en een gezond ondernemersklimaat vormen de beste sociale zekerheid. Zorg ervoor dat bedrijven zuurstof krijgen om banen te creëren. De meeste ondernemers meten hun succes niet alleen aan hun omzet, maar ook aan het aantal werknemers dat ze te werk stellen.
• De communautaire crisis. Ja, BHV is een probleem. En het blokkeert elke vorm van beleid in dit land. Tijd dus om keihard aan hetzelfde zeel te trekken. ‘Nuff said. Doe er iets aan.
• De institutionele crisis. Eerlijk gezegd is ons landje vooral een Mexicaans leger met allerlei bestuursniveaus en bevoegdheden waarmee naar alle believen geschoven wordt.  Als we al geen communautaire problemen hebben, dan is het wel dat het tergend lang duurt om dingen gedaan te krijgen omdat er zoveel mensen bij worden betrokken.
• De bureaucratische crisis. Dat het gehele overheidsapparaat dringend op dieet moet. Bij justitie heersen nog negentiende eeuwse toestanden om nog maar te zwijgen van de belastingen. Hoe is dat toch mogelijk? Rationalisering, modernisering en efficiëntie zijn meer dan mooie marketingwoorden. Make it count!

Als er één signaal is dat men wil geven, dan is het dat de burger eindelijk klare taal wil. Niet zeuren, gewoon doen. In het buitenland lukt het wel om de dingen te realiseren. Waarom hier niet?

Ik zou dus vooral de nieuwe bewindslieden het volgende meegeven, steek de handen uit de mouwen, gooi het roer om en zet de ramen van ons stoffige huis maar eens goed open zodat een frisse wind de boel kan verluchten.

Om het met de kop van de Metro van maandag te zeggen: seven eleven is d-day. Wordt BHV morgen gesplitst of niet? Niet dat dat de hamvraag is, want zoals het er nu voor staat lijkt het meer dan waarschijnlijk. Waar het om draait is: waar eindigt dit ganse verhaal?

Er mag dan nu veel drama rond worden verkocht, in werkelijkheid wordt de soep niet zo heet opgediend. BHV is vooral een symbooldossier geworden. Het splitsen van de kieskring betekent vooral dat er nieuwe federale verkiezingen kunnen worden uitgeschreven en men niet meer met de rug tegen de muur moet onderhandelen.

Ik ben voorstander van het splitsen van de kring. Niet zozeer omwille van de symboolwaarde, wel omdat dit mogelijk nieuwe federale verkiezingen blokkeert en daardoor een molensteen is voor elke nieuwe formateur die zou worden aangesteld. Natuurlijk, door zijn symboolwaarde zullen de franstaligen een volgende formateur het nog lastiger maken en wordt Leterme helemaal buitenspel gezet. Het zou mij eigenlijk niets verbazen moest onze volgende premier een franstalige zijn…

Ik ben benieuwd!

O ja, good job emich!

Ai, ai ai! Dat ziet er niet goed uit in Schoten en Boom! Vlaams belang/VLOTT zijn daar – weliswaar nipt – de grootste partijen. Ik mag aannemen dat dat een bedenkelijke first is.

Overigens kleurt gans Vlaanderen vandaag weer wat bruiner. Dat zat er natuurlijk wel aan te komen maar het blijft altijd weer schrikken. De traditionele partijen mogen nog wat meer op elkaars lip zitten en het cordon sanitair komt nog meer onder druk. Vooral de VLD zakt zwaar terug. Alle goeie bedoelingen ten spijt. Ik denk dat we de komende maanden naar de federale verkiezingen nog wat zullen meemaken.

Arm Vlaanderen.

Bon. ’t Is weer die mooie tijd: verkiezingen! De laatste rechte lijn van de gemeenteraadsverkiezingen gaat in. En deze week mocht ik voor de derde keer de enquête van gemeente2006 invullen. Een beetje introspectie leerde mij dat ik eigenlijk niet zo begaan ben met de gemeentelijke politiek van Brugge. ’t is te zeggen: Ik heb begot geen idee waar de kandidaten voor de burgemeestersjerp werkelijk voor staan! Tijd om de kandidaten eens eventjes op een rijtje te zetten in no particular order.

Aangezien ik een homo internetus ben, baseer ik mij enkel op informatie die ik op hun website(s) kan vinden.

• Frank Vandevoorde
  Deze SP.a-er staat voor een open, sociaal en dynamisch Brugge. What’s in a name? Frank formuleert 47 voorstellen die hij wil realiseren. Opvallende thema’s zijn het verminderen van de belastingdruk op de Bruggeling, het promoten van duurzame energie (windmolenparken, fiscale beloningen,…), de focus verbreden van een cultureel-toeristische politiek naar een economisch beleid, het stadsonderwijs ook in de academische sector verbreden, de Bruggeling dichter bij zijn stad betrekken met meer inspraak, betere infrastructuur en accomodatie voor sport en cultuur,… Allemaal mooie voorstellen. Maar kan hij werkelijk een ingedommelde provinciestad zoals Brugge wakker schudden met zijn voorstellen? Hoewel hij voorzitter is van de IVBO en het OCMW deed zijn naam mij toch niet direct een belletje rinkelen.
• Mercedes van Volcem
  Deze naam klinkt dan weer als een bus. De vorige keer kwam de lijsttrekster van de VLD op met de slogan Mercedes van het volk. Niet dat het haar écht vooruit hielp, maar qua naambekendheid kan het wel tellen. Een programma heeft ze niet op het internet staan. Daarvoor moet je haar mailen zodat ze je een boekje kan sturen. Slechte punten en een gemiste kans in deze tijden van goedkope massamedia. Anderzijds kan je wel naar haar zitdagen komen om je ei met haar te delen. Ze laat wel weten dat ze 15 voorstellen heeft en dat ze zich wil inzetten voor Brugge, West-Vlaanderen en Vlaanderen. Enfin, niet direct de persoon waar ik mijn volle vertrouwen in stel.
• Patrick Moenaert
  Huidig burgermeester is de CD&V’er Patrick Moenaert. Reeds 12 jaar burgemeester (1995) en zeker niet moe: zijn slogan is Voortdoen! We kunnen nog veel doen voor Brugge. Tjah, zijn website is meer een nieuwssite dan een campagnesite en bevat vooral veel korte berichtjes over de dossiers waar hij betrokken bij was. Als burgemeester bracht hij onder meer Brugge 2002, Euro 2000, de vernieuwing van het Jan-Breydelstadion en het Nieuwe Concertgebouw. En natuurlijk nog een pak meer op vlak van onderwijs, stadszichten, dienstverlening,… Maar ondertussen vraag ik mij af vertoningen zoals de VTM parade of “Middeleeuwse” spektakels de Bruggeling wel kan interesseren. Als het op jongeren aankomt is het Bruges la morte. Jarenlang hebben we het zonder treffelijke cinema moeten stellen en het uitgaansleven is zo goed als doodgebloed als je het vergelijkt met Gent, Leuven, Brussel of de andere grote steden in Vlaanderen waar Brugge zich mee meet. En ook qua werkgelegenheid is er voor hoogopgeleide pas-afgestudeerden niet bepaald veel plaats. Patrick heeft weliswaar niet gefaald, maar er mag toch wel verandering komen.
• Frank Vanhecke
  Frank is voorzitter van het Vlaams Belang. En daarmee is alles eigenlijk gezegd. Want ik vond zo niet direct een eigen programma waarmee hij naar de kiezer trekt, laat staan een eigen website. Volgens de Stadskrant wil het VB met Frank de grootste oppositiepartij in Brugge worden. Bovendien ergert het VB zich aan het oprukkende Engels in Brugge. Que? Tjah, van ambitie gesproken. Hoewel het Belang ook hier veld won in de afgelopen jaren, is het zeker geen match met de grote partijen die in het traditionele West-Vlaanderen nog altijd zeer sterk verankerd zijn. Hoe dan ook, de ideologie van de partij zorgt er voor dat hij hoe dan ook geen optie is. Een verspilde stem zou dat zijn.
• Rita Brauwers
  De lijsttrekster bij Groen heeft niet echt een eigen website. Dan maar die van de Brugse Groenen raadplegen… en die blijkt wat betreft de nakende verkiezingen niet bepaald up-to-date. Ook hier slechte punten. De dossiers dan maar: het gaat om de typische dingen waar Groen de voorbije jaren mee in beeld kwam: ruimte voor jongeren, bescherming en uitbreiding van de zogenaamde groene gordel rond Brugge, ruimtelijke ordening en mobiliteit (openbaar vervoer). Afijn, ook hier geen duidelijk profiel. Een andere naam die de groenen naar voor schuiven is Joost Cammaert. Joost is voor mij geen onbekende: hij heeft in de UGent onder gezeteld in de GSR. Mooi! Bij Jong-Groen hebben ze wel enkele standpunten: ruimte om te fuiven, meer luisterbereidheid voor jongeren, oog voor samenleven, etc. Standpunten waar ik mij wel in kan vinden. Mooi, maar zeker niet zo uitgewerkt als de 47 voorstellen van Frank Vandevoorde. Bovendien denk ik niet dat ze in die laatste maand nog het verschil kunnen maken tegenover de grote kanonnen van de andere partijen. Afijn, ik denk dat Groen buiten de oppositie hier in Brugge direct het verschil kan maken.

Natuurlijk is mijn analyse veel te beknopt en vooral gebaseerd op mijn eigen perceptie van de toestand na een middagje surfen door de lokale politiek on line. Uitspraken over het resultaat van de verkiezingen ga ik niet doen. Maar als er één iets is waarin de kandidaten uitblinken, dan is het wel dat ze zich niet écht profileren. In tegenstelling tot pakweg Antwerpen waar pakweg iederéén wel het gros van het schepencollege kent en waar van communicatie met een erezaak wordt gemaakt. Onbekend is immers onbemind.