Vakantie

Er wordt gereisd in de komende weken. Veel gereisd. Vanaf zondag bevindt ik mij met mijn lief tussen de wuivende palmbomen, de Souks, minaretten in Marrakesh.  De reis hebben we in het voorjaar geboekt bij Sunjets. We dachten het eerst in in Europa te houden, maar de planning liet ons niet toe te boeken buiten het hoogseizoen. Bleek dat Marokko dan net een stukje goedkoper is dan een eenvoudige gîte in Frankrijk. Hoe dan ook, ’t is iets waar we al een paar maanden samen naar uitkijken.

Ik ben vooral benieuwd naar het befaamde Jemaa-El-Fnaa plein, de tuinen van Menara, genieten van het lekkers in Café Arabe en zoveel meer. Na Amerika en Azië is Afrika het vierde continent waar ik voet neer zet. Ik weet dat Marokko een rijke geschiedenis en cultuur heeft. We hebben wat reisgidsen aangeschaft maar het meeste leeswerk zal wel ergens onderweg gebeuren.

’t Is een eeuwigheid geleden dat ik nog eens echt een dolce-far-niente vakantie had geboekt.  2011 is er ook vakantiegewijs zo’n beetje tussen uit gevallen. Twee jaar geleden vloog ik van DrupalCon in Kopenhagen rechtstreeks door naar Zwitersland. Ik bleef een nacht in Zürich om daarna per trein mijn ouders te vervoegen die reeds in de hoge Alpen verbleven. Heerlijke reis was dat. Ook 2009 en 2008 vielen er dan weer uit wegens een dik jaar-en-een-half job hoppen.

En daarna? Wel, daarna is er een weekje DrupalCon in Munchen. We trekken er per DrupalBus naar toe, ik kom per trein terug naar huis. Benieuwd wat ik daar allemaal ga bij leren!

Dit weekend werd ik met de neus op de feiten gedrukt. Ik blog te weinig. Bij vroeger vergeleken dan. De blogfrequentie ligt gewoon te laag. En het was niet de minste die mij dat inpeperde. Wel, daar gaan we dus drrringend eens iets aan moeten doen. Want nochtans is er meer dan genoeg om over te schrijven.

Hoe het met mij gaat? Wel, goed. De laatste maanden zijn, wel, druk geweest. Toffe projecten waar een mens op het werk helemaal in opgaat. Je kent dat wel. Drupal brengt mij echt op plaatsen waar ik nooit gedacht had er ooit nog eens te staan. Het is een beetje een way of life geworden en het gaat me vreemd genoeg niet vervelen. Daarvoor zorgt die grote Drupal gemeenschap voor want ze verbazen steeds weer met nieuwe technieken en inzichten die het leven weer een stuk makkelijker en interessanter maken.

En verder heb ik ook een appartement gevonden in Antwerpen. Met dank aan J. en N. die mijn nieuwe huisbazen worden. In september moet er wat opfleurwerk gebeuren maar de idee is om per 1 oktober te verhuizen en de dagelijkse pendel met de trein achter mij te laten.  Ik zal er niet rouwig om zijn.

Maar voor ik verhuis presteer ik eerst nog een rondje doorheen Europa. Eind augustus gaat het richting Kopenhagen voor de Europese DrupalCon. En vanuit Denemarken gaat het per direct naar Zwitserland voor een weekje vakantie. Unplugged. Ik heb alvast goede botinnes aangeschaft en een zonnebril op sterkte besteld. Mijn rugzak zal voornamelijk een fototoestel en een paar boeken bevatten. Ook daar kijk ik naar uit.

En hoe gaat het met u?

Vanaf vandaag ben ik officieel zelfstandige… en morgen sta ik te chillen op de festivalwei van Werchter. Niettegenstaande ik sinds medio april 4/5de werk, moet ik mijn laatste verlofdagen ergens rond de kerstvakantie hebben genomen. Een half jaar gaat snel voorbij en als ik erop terugkijk hebben we wel een paar serieuze projecten gerealiseerd. Het kan absoluut geen kwaad om even een paar dagen van The Grid te verdwijnen en mijn hoofd even volledig leeg te maken.

Rock Werchter is het ideale excuus. De tickets waren gekocht ruim voor ik effectief De Stap zette. Het ziet er naar uit dat we een paar zonnige dagen tegemoet gaan, – met een beetje pech – een stevige plensbui mogen verwerken en – ondanks de Milk Inc hetze – een subliem programma zullen degusteren. Heerlijk toch.

Maandagmiddag ben ik terug thuis om dinsdag fris en monter Colada een kickstart te geven. Let’s get on with it!

De laatste werkdag. Veel collega’s zijn er niet. Of ze vallen druppelsgewijs het kantoor binnen. De morgen heb ik doorgebracht op thee en twee croissants. Het bezoek aan de kerstmarkt op de Grote Markt gisterenavond zit nog in mijn hoofd. Glühwein, vette braadworst en een drumfanfare die speelde voor Music for Life.

Ondertussen breekt het flauwe winterzonnetje door het raam. De met sneeuwbedekte takken van de bomen in de straat maken het uitzicht wel heel feëeriek. Ik geniet onder het werk van de jazzy sounds die ik van collega S. heb gekregen (Jef Neve Trio! 4Hero! Merciekes!)

Hoe dan ook, ik maak er een vroege van vandaag. Om drie uur trap ik het af. Eerst nog evennaar het Zuid om mijn fiets weg te zetten, de tassen te halen en dan tramgewijs naar het station…

Jeuj. Ik loop al een tijdje met het plan er eens een paar daagjes tussenuit te knijpen. Dat het een reisje richting Italië zou worden lag al vast. Vanmorgen bij de reisagent binnengesprongen achter een reisbrochure met citytrips van Jetair. Rome heb ik al gezien, de volgende bestemming zal meer dan waarschijnlijk Venetië worden, al staat Firenze ook wel hoog op het verlanglijstje. Collega S., hevig fan van alles dingen Italiaans, heeft mij al een stuk of wat reisgidsen van Venetië in de handen geduwd. Ik hoop ergens in de loop van november in die richting af te reizen.

Maar eerst proberen om mijn vakantiedagen in orde te krijgen. De administratie is zo’n beetje in de soep gelopen dus ik heb geen idee hoeveel verlof ik voor 2007 nog op overschot heb. O ja, ik heb ook een teveel aan vakantiegeld uitbetaald gekregen. Ik weet dat ik een deel zal moeten teruggeven, maar hoeveel blijft nog een verrassing. Mja, niet echt handig als je met wilde plannen rondloopt.

Zorg het mooie weer er bij jullie ook voor een zekere relaxedheid? Ik weet niet wat het is, maar veel stress had ik vandaag niet. Integendeel. Het feit dat ik vandaag voornamelijk buitenshuis – productdemonstratie in Gent – was zal er ook voor iets tussen gezeten hebben. In ieder geval, ik was vandaag eens lekker op mijn gemak.

Tegen 16u arriveerde ik op het werk om het laatste uurtje te vullen. Alle technische problemen die men mij afvuurde ten spijt: ik geraakte niet uit balans. Tegen een uur of 6 was ik thuis. Het was al een hele tijd geleden maar ik besloot mijn boodschappen te doen in de Delhaize. Dat bracht mij ertoe om genoeg eten te slaan om de rest van de week terug zelf te kunnen koken. Ook al weer een hele tijd geleden! Vandaag was het iets eenvoudigs: kip met rijst en zoetzure saus, maar morgen wordt het wok!

Nu vind ik niets rustgevender dan koken. Niet dat ik zo’n grote chef ben, maar ik vind koken nu eens de meest ongecompliceerde bezigheid die er bestaat. ‘Tuurlijk, er kan en – soms – gaat er vanalles fout, maar tot mijn eigen verbazing komt er altijd iets heerlijks uit de pan of pot. En zeggen dat ik nooit een groot eter ben geweest, laat staan dat ik een grote voorliefde voor koken met de papfles heb binnen gekregen.

Ook niet van mijn gewoonte: ik heb mij zelfs gelijk een fles wijn in de Delhaize gekocht en gedeeltelijk gedegusteerd bij het eten. En daarjuist had ik zelfs Het Vakantiegevoel! Van een verschil bij gisteren gesproken…

It shows! Iedereen in volle vakantiestemming en eindejaarswensen uitwisselen. Fijn. Ik heb vandaag voornamelijk geknoeid met een scheef gelopen mailinglijst. Veel anders kon ik écht niet aanpakken of ’t is pas voor over twee weken dat ik er verder aan kan doen. Hier zitten tot 17u is doorgaans geen probleem: het is zo lekker rustig nu de collega’s naar huis zijn. Goed voor de werkijver. Maar als dat zo vlák voor het verlof is, steekt dat wel zo’n beetje.

Hmz.

Nog 10 minuten die ik moet weten te vullen… Laten we beginnen met het aanzetten van mijn afwezigheidsassisten. We willen niet dat één of ander arm schaap tijdens mijn verlof mijn mailbox volspamt in de volle overtuiging dat ik tussen Kerst en Nieuw doorbreng op kantoor!

De tweede helft van mijn vakantie is ingezet. Nog een week te gaan en daarin ga ik onder andere twee keer naar de Gentse Feesten. Vandaag heb ik mij voorbereid op het theoretisch rijexamen dat ik morgen zou willen tackelen. Daarna trek ik naar War of the Worlds. Toen ik nog klein was heeft de versie uit 1953 een diepe indruk nagelaten. Ik ben benieuwd wat deze remake van H.G. Wells’ werk ervan bakt.