Rock Werchter

Today I’ll be mostly enjoying Rock Werchter. Ticketje een tijdje geleden gekocht. Vier dagen zag ik niet zitten. Maar vandaag zit het zonnetje uit en een line up met Iron Maiden, Digitalism, Robyn en Kasabian: dat zal erin gaan gelijk zoete koek. Het minder goeie nieuws is dat de cocktails van het verjaardagsfeestje van K. nog wat nazinderen. Maar zoals ex-collega D. placht te zeggen: “E betje verlies, da e je altied.” Ware woorden!

Het was weer fantastisch, Rock Werchter 2008. Ondanks de occasionele regenbui toch ook veel zon en natuurlijk veel goeie groepen gezien. Meest sfeervolle momenten:

• Meebrullen met Mika in de gietende regen
• Ricky Wilson van Kaiser Chiefs die letterlijk in de trussen van het podium ging klimmen… en onderweg zijn micro liet vallen.
• Diezelfde Ricky Wilson die tamboerijn kwam spelen bij feestbeest Mark Ronson terwijl die laatste de Kaisers coverde. En natuurlijk vice versa.
• Duffy in een hoogst uitdagende oufit.
• Een pikante Lenny Kravitz die we ei zo na net niet hadden kunnen aanraken.
• Een magisch Radiohead
• Het feeërieke Sigur Ros.
• Een heersend dEUS. Compleet met kinderkoor.
• De peuters die mama Anouk op het podium vergezelden.
• Underworld die opkwam met een “Sorry for the delay but something important was broken.”
• Een uitermate – excuses maar dat is mijn perceptie – slaapverwekkende Neil Young.
• Een irritante Moby
• Pete Doherty die ter elfder ure afzegde wegens “problemen met de wet.”
• Air Traffic die daardoor een herkansing kreeg.
• Een onverwacht teveel aan gratis drankbonnen waar we geconfronteerd mee werden.
• Onverwacht schappelijke prijzen op de wei (een stevige vis met friet voor 6 euro is écht voedzaam en waar voor je geld)
• De niet te vreten quessidilla met kaassaus.
• Magnum ijsjes FTW!!
• De ochtendlijke wetenschap om koffie te proberen maken bij het ontbijt. Jammer dat ik per abuis deca mee had.
• De vliegtuigladingen Britten en vooral Amerikanen die Werchter hebben ontdekt.
• … en die zich verwonderden over ons kriekenbier.
• Botten met bloemetjesmotiefjes.
• Zelfs als de meisjes in kwestie in bikini rondstruinen.
• De foute blauwe cowboyhoedjes die KBC niet kwijt kreeg maar wel ideaal waren tegen regenweer.
• Iedereen die massaal de optredens met GSM of pocketcam probeerde te filmen.
• De kerels die volhardden in de boosheid door bij elk optreden ballons in de marquee los te laten.
• De bij bosjes flauwvallende tienermeisjes.
• De luxetoiletten compleet met chasse aan de main stage.
• De bijhorende toiletmeisjes, compleet met rol in de aanslag.
• Oordopjes als onmisbaar attribuut.
• Discobar Galaxy elke avond in de Stella stand.
• Not in the least: het gezelschap! Dank je B., Eline en L.
• En nog zoveel meer…

En natuurlijk ook: relax, take it easy!!

Naast muziek was [tag]Rock Werchter[/tag] ook vier dagen kamperen. Een ‘back to basics’ kan ik het moeilijk noemen omdat wij op ‘luxecamping’ A3 zaten. Ook op de wei is er één en ander veranderd bij de laatste keren dat ik er gepasseerd ben.

Donderdagochten. Relatief vroeg (rond 10u) arriveerden we aan uitgang 2 van camping A3. Die was nog niet open. Dan maar wat wachten. Na goed drie kwartier doken de nodige officials op om te openen. Ondertussen was de foule aangegroeid tot een paar honderden mensen op een iets te kleine ruimte. Verwarring troef eigenlijk want er was ons niet gezegd dat we onze campingbandjes aan een drietal lokketten vlak naast de ingang moesten ophalen. Dat leidde al snel tot een geduw en een getrek van jewelste. Ik was één van de gelukkigen om relatief snel en pijnloos een bandje te veroveren. Bij mijn compagnon verging het iets minder goed. Toch wel een minpunt!

We zaten op een rustig, afgelegen stuk van de camping die toch wel een paar duizenden mensen bleek te huisvesten. De [tag]camping[/tag] was voorzien van een centrale tent waar enkele tientallen kraantjes het volk van leidingwater voorzagen. Er was ook een doucheruimte voorzien. Ook de toiletten/urinoirs waren van een iets betere kwaliteit. Hoewel nog altijd plastic kotjes/metalen bakken, stond alles op nette, houten vlotters en werd alles goed onderhouden. Alleen bleek al snel dat het iets te ontoereikend was voor de massa: ’s ochtends niet vroeg genoeg opstaan betekende lang wachten onder een brandende zon om te wassen of naar het toilet te gaan. Maar los daarvan, een duidelijke verbetering.

Het eten op de [tag]wei[/tag] was ook dit jaar een pak diverser. Behalve de quintessential friet-mayonaise en de Sbarro pizza was er een pitta, vegie, vietnamese specialiteiten, fruitsalades, zelfs Haribo snoepgoed. Teveel om op te noemen. Maar de prijzen waren er wel naar. Als je niet oplette betaalde je al snel 3 bonnen (3 euro) voor veel te klein bakje frieten met een klad mayonaise. Vlak naast de rodekruispost was er anders wel een tent waar je voor 6 bonnen een mooi groot bord friet met veel stoofvlees/vidé/kabeljauwfilet kreeg. Een normale prijs voor een goede hoeveelheid.

Drank bleek dan wel weer iets te kosten. 2 euro voor een plastic bekertje bier is veel. Net zoals 1 euro voor een bekertje plat water/cola Je kon wel – klassiek – bekertjes verzamelen en ruilen, maar beter was het om een drinkkarton mee te brengen en die te vullen met water. Op de wei was er aan de toiletten gelukkig een wasbak met leidingwater voorzien die in de hitte heel wat succes kende. Ook de security deelde op het heetste van de dag gratis water én ijs uit aan zij die daarom vroegen. De truuk met het petje-in-ijs gaat de geschiedenis in als hét middel voor langdurige verfrissing van oververhitte hoofdhuid.

Ook op het openbaar vervoer konden we rekenen. Géén uren wachten tot er een bus was. Elke tien minuten was er een verbinding van en naar Leuven. Kudos voor De Lijn. De [tag]NMBS[/tag] was dan weer een pak minder betrouwbaar. Wij zaten op een trein die over Aalst richting Gent SP tufte. Bovendien waren er de klassieke ‘technische problemen’ die ons nog meer vertraging opleverden. Tenslotte werd de trein afgeschaft in Gent. Zonder veel verder informatie. Dan maar overgestapt op een goed gevulde toeristentrein richting Blankenberge. Ook het bewaren van je oorspronkelijke toegangsticket om van de trein gebruik te kunnen maken, vind ik onbegrijpelijk. Je bandje geeft je wel recht om een duur evenement bij te wonen en tal van musea te bezoeken in de komende maanden, maar om de trein op te mogen moet je nog altijd over papier beschikken. Bureaucratie ten top dus.

Enfin, ook logistiek vind ik Werchter meer dan geslaagd.

Twee weken verlof genomen. Volgende week is het [tag]Rock Werchter[/tag]! Har! En dan ziet een mens opeens dit. Urgh! [tag]Stiptheidsacties[/tag]!

Wééral

Het is nu wel duidelijk dat klantvriendelijkheid bij het spoor een leeg begrip is. In dit geval: de tienduizenden jongeren die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer om op de festivalweide te geraken. Méér zelfs, de prijs van het treinticket zit zelfs verrekend in het inkomticket! Dubbele pech dus als je er niet geraakt.

Het is trouwens niet de eerste keer dat ze er bij het spoor het begin van de zomervakantie voor velen weten te verpesten. Zo was er al in 2003 de fijngevoelige beslissing om een 24-urenstaking te houden op de terugkeerdag. Ofwel vertrok je nog de laatste dag (en moest je heel wat optredens missen) ofwel bleef je op goed geluk tot de terugkeerdag. Wij kozen toen voor het laatste. Gelukkig waren er reisbussen voorzien naar de provinciehoofdplaatsen zodat we toch behouden konden terugkeren. Maar de communicatie was toen ronduit onbehouwen. Het was ab-so-luut niét fijn om in het ongewisse te blijven.

Kortom, de spoorbonden hadden al geen krediet meer bij mij, maar nu zijn ze wat mij betreft publieke vijand nr. 1. Ga ik te ver als ik een schimmige spoorbond zoals het Autonoom Syndicaat van de Treinbestuurders (ASTB) – what’s in a name? – asociaal noem? Begrijp me niet verkeerd, staken is een recht. Maar tegen een regeling zoals het “ongelijke premiestelsel” dat reeds enige tijd bestaat? En dan toevallig vlak voor de grote vakantie? Wééral? Ik kan mij écht niet van de indruk ontdoen dat het hier om een schaamlapje gaat van die enkele vakbondsmilitanten die eerder met verlof willen.

Kunnen wij daar iets aan doen? Bitter weinig. Tenzij de petities hier en daar tekenen! En natuurlijk luidop uw proteststem laten klinken. Want het kan nu eenmaal niet dat tienduizenden jongeren wééral de dupe zullen worden van die enkelen die vroeger met vakantie willen.

De eerste namen voor Rock Werchter zijn bekend gemaakt.

Depeche mode, dEUS en Hooverphonic (die momenteel – eerder toevallig – door mijn iTunes draait). Huzzah!!

Alleen over Goldfrapp ben ik minder enthousiast. Ze speelden in het voorprogramma van Coldplay. Slaapverwekkend was het sleutelwoord. Ben je geïnteresseerd in jaren ’80 hippies gedrapeerd in de gordijnen van hun groottantes – en nonkels en monotone gedreun combineren onder het uitstieten van schrille kregen, dan is dit je ding.

Hopelijk spelen ze niet op de main stage.

Edit: Bleo wees er juist op dat de legendarische Robert Plant, zanger van Led Zeppelin, ook present zal geven!