Project

Wat. Een. Week.

Vier keer Brussel en een keer Antwerpen. Ettelijke kilometers erbij op de teller. ’t Zijn de laatste dagen van het Project waar ik het laatste jaar een flink deel van de tijd aan heb gespendeerd. Het Project zelf is nog lang niet af. Daar gaan nog wel wat maanden over gaan. Ik heb alvast heel wat bijgeleerd. Over Drupal. Maar ook over mezelf. Dat ik mijn pollekes mag kussen met hetgeen ik doe, bijvoorbeeld. Of dat het interessant is om een tijdlang mee te draaien in een gargantische organisatie met een eigen cultuur en geplogenheden. Dat ik mij echter op dit moment niet meteen carrière zie maken bij dergelijke organisaties. Stof tot nadenken dus.

Op één avond na, heb ik mijn avonden wat gespendeerd op Vama Veche. Gezelligheid, gesprekken en goeie muziek trekken immers aan. En als je een ganse dag met zes man een klein kantoor deelt, dan doet het deugd om ’s avonds buiten te kunnen komen.

Stel u nu ook niet voor dat ik elke avond zwaar heb staan feesten. Maar op een warme zomernacht op het gras liggen mijmeren met een pintje in een stadspark verlicht door lampionen en slingers gloeilampen, daar pas ik niet voor. Integendeel.

De laatste weken ben ik door het werk bezig aan een zijproject. Ik noem het Gorilla Builder en het is iets voor mensen die code schrijven voor Drupal. Ik moest immers vanuit Drupal nieuwsbrieven kunnen sturen met behulp van Mailchimp. Er bestaan wel wat halve oplossingen voor, maar niets wat mij echt vooruit hielp. In plaats van zelf de zoveelste halve oplossing te schrijven, ben ik dan maar begonnen met mijn eigen toolbox te schrijven. En natuurlijk deel ik die maar al te graag met de wereld.Ik ga daar nog eens apart iets over moeten bloggen.

Gisteren zag ik Teddiedrum aan het werk met Dijf Sanders. Jawel, da’s de mens achter de Violent Husbands. De mens doet allerlei gekken dingen met elektronica. Hacking extreme. Ik vertelde J. over zijn exploten met een Furby. Of beter, hoe hij een onfortuinlijk exemplaar zo riggede dat het leek alsof hij aan ’t trippen is op LSD. Natuurlijk is er daar een YouTube filmpje van.

“Rad!”, as the hip kids would say!

• YouTube – ?Home Bouldering? — Well… to? go to the toilet I had to climb a V4. It was called ‘The Toilet Seat Start”… It was obviously a seat start, then a chimney and a dyno to the door frame. But it gets pretty hard after lunch. Max
• Researchers warn of mass ‘meshing injection’ attack — When our HackAlert backend lights up like a Christmas tree we know something’s going on. This time we want to report a new type of mass-scale drive-by download attack that we’ll dub “Mass Meshing Injection” to contrast with “Mass SQL Injection.” We’ve been seeing it since mid-January of this year and its usage has been on the rise. We believe it’s been developed by CreateCSS group.
• Project Spartan: Facebook’s Hush-Hush Plan To Take On Apple … — We’ve learned about the existence of yet another secret project within Facebook. And while it’s not quite as sexy as the new Photos app, the ramifications of it are much larger. Say hello to Project Spartan.
• Flickr: magisstra’s Photostream — Astronaut Paolo Nespoli shot 100,000 while in space, and has posted many of them to his Flickr page.

Even naar adem happen want deze week was druk. En da’s een understatement. Er moest een project worden afgewerkt. Deadlines gehaald. Code gereviseerd. The whole shebang. En dat betekende even alles geven. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. En dan komt een mens al eens tot conclusies. Dat de nieuwe job, waar ik volgende week toch alweer 4 maanden geleden ben ingerold, echt wel hetgeen is wat hij het liefste doet. Dat het een ongelofelijke kick is om uiteindelijk je werk live te zien gaan. En dat het websites maken veel meer is dan prullen met code en het opzetten van steriele systemen. Dat het daadwerkelijk een gebruiksinstrument is waarlangs mensen met elkaar in interactie kunnen gaan in de meest verscheiden vormen. Dat je werk uiteindelijk een levend geheel blijkt te zijn.

Heerlijk!

Wat nog heerlijk is, da’s Coldplay in het Sportpaleis aan het werk zien. Ondertussen al de vierde keer dat ik ze bezig zag. Chris Martin is één van die weinige artiesten die, hoe hoog het podium mag zijn, toch de zaal in vuur en vlam weet te zetten, voluit grappen en grollen maakt, en een ongelofelijke energie weet uit te stralen. Zijn Nederlands vaart er alleen maar wel bij, kan ik jullie vertellen. Ondertussen was mijn stem na het derde nummer reeds schor gezongen en was de ellende van het urenlange rechtstaan, vermoeidheid en wachten zeer snel vergeten. Een fantastische afsluiter van een vrij memorabele week.

En nu zit ik hier op een zondagmiddag, helemaal leeg. Naast mijn muis ligt mijn internationaal paspoort een dikke enveloppe gevuld met Amerikaanse en Canadese dollars. Nog 8 dagen. Nog even deze zondagmiddag naar adem happen en dan ben ik er helemaal klaar voor.

Ha! Nog 35 minuten en ik bevind mij in een administratief limbo! Vandaag is de allerlaatste dag van mijn contract voor dit project. Maandag moet ik mij om 9 uur aanmelden bij de persooneelsdienst in Deurne om daar mijn nieuw contract voor 2 jaar tekenen.

Dat betekent dus dat ik dit weekend welgeteld twee dagen formeel werkloos zal zijn. Dat zal dan ook meteen de eerste keer zijn.

Het betekent ook dat het project waar ik de laatste drie jaar aan gewijd heb, afgelopen is. Het dossier wordt afgesloten en het eindverslag ben ik volop aan het schrijven. En ondertussen verleg ik mijn horizonten naar een nieuwe job en nieuwe uitdagingen.

Ik ga aan de slag als consulent ICT (administratief heet het consulent bestuurskunde) voor een groots project binnen de stadadministratie. Ik ga hier vooral bezig houden met de ICT kant van de zaak en onder andere de implementatie van een aantal toepassingen opvolgen. Ik kijk er al helemaal naar uit!