Netsensei

Much Ado About Nothing

Performance

links for 2008-09-12

Firefox 3: de eerste indruk

Hij is er al een tijdje, maar ik heb vandaag de stap genomen en Firefox 3 beta 4 geïnstalleerd. Aan de ene kant die trage Firefox 2 dik beu, en langs de andere kant was ik ook wel wat nieuwsgierig. Firefox 3 beloofde immers een pak sneller te zijn en een hoop verbeteringen te brengen. Hoe zit het nu na een dagje prullen?

Wel, ik heb de beta zowel op Windows als op OSX uitgeprobeerd. De eerste vaststelling is de gloednieuwe interface. In Windows is die eerlijk gezegd fugly, de icoontjes zijn slechte playmobil, maar in OSX vind ik het pure eyecandy en absoluut beter integreren met de OSX look & feel.

Grootste verandering is dat de back en forward buttons nu in een soort composite knop zitten waarbij de back button groter en opvallender is. Logisch aangezien dat een veelgebruikte knop is. Via een dropdown menuutje in de keyhole kan je meteen ook door de geschiedenis van het actieve tabblad browsen. Handig!

Minder logisch vind ik dat de Home button gesneuveld is. De startpagina die onder je knop zit bestond al ten tijde de eerste Browseroorlog. Hier valt dus een oude waarde. Je kan ze nu terugvinden in de bookmarks toolbar. Niet geheel onbegrijpelijk aangezien je startpagina eigenlijk een soort default bookmark is. Toch heb ik er wat naartoe moeten zoeken (ik heb zelfs gegoogled naar een oplossing terwijl ik er op zat te kijken!) met nogal wat frustratie tot gevolg. Velen gebruiken Google als startpagina en aangezien die reeds naast de URL locator in de interface zit geïntegreerd… Gelukkig kun je met een eenvoudige ingreep via het View > customize menu de Home button terug in ere herstellen. Wat ik ook meteen heb gedaan (ik ben gewoontedier!)

Als je via de locatorbar het dropdownmenu met je browsegeschiedenis oproept, is die nu een stuk uitgebreider. Geen droge lijst van nietszeggende URL’s, je krijgt per item de titel, de URL én de favicon. Een ster per item toont of het item al dan niet tussen je bookmarks zit. Heel mooi gedaan. Alleen wordt het daar in de rechterkant van de locatorbar toch wel heel erg druk met drie icoontjes (RSS, bookmarksterretje en pijltje voor dropdownmenu).

De performance dan: wel, het is een enorme verbetering. Sites laden veel sneller in, het renderen van een site op het scherm gaat veel vlotter, de browser start vlugger op en reageert sneller,…
Ik merk het in Windows. Maar ik merk het nog meer op mijn iBook G4. Firefox 2 was een powerbeest dat heel wat van mijn 768Mb geheugen opslurpte. Google Reader reageert supertraag en ik zal maar zwijgen over Youtube filmpjes. Safari for the win. Maar met deze Firefox 3 krijgen de jongens en meisjes uit Cupertino toch wel een stevige klant te verwerken. Geen wonder dat het verspreiden van een nieuwe Safari via de automatische Apple update niet in goede aarde valt.

Wat betreft het renderen van CSS en zo: uiteraard volgt Firefox 3 de Acid2 test. Ik zal er wat mee moeten prullen om het ding in het echt in actie te zien. De eerste dag verliep alvast zonder moeite.

Uiteindelijk ziet het er allemaal veelbelovend uit. Een beetje jammer dat de vernieuwing interfacegewijs onder Windows wat in de soep lijkt te zijn gedraaid. Nu hopen dat al onze favoriete plugins ook in Firefox 3 zullen blijven werken (wat nu niet het geval is).

Lunatics

Vandaag trok ik naar Leuven voor een workshop slash auditie van de Lunatics Comedy Club. De Lunatics doen aan improvisatietheater. Of beter, een specifieke vorm van improvisatietheater: comedy-impro. Je staat op een leeg podium en met de topics die je publiek aangeeft moet je een scène beginnen.

Ik ging vooral naar de dag om vooral veel plezier te maken, en ook wel om eens te kijken of er werkelijk iets in mij qua talent zit.

De dag bestond vooral uit veel oefeningen. Een scène uitbeelden waarbij ter plekke opeens situaties worden omgedraaid en waar je dan op moet inspelen bijvoorbeeld. Of assiociaties leggen en dan daar iets grappigs uit brouwen. Of een woord krijgen en direct daar een minuut vol rond spelen. Het klinkt makkelijker dan het is. De max was wel om ook enkele typische spelletjes te spelen die ook in de beruchte Lunatics Comedy avonden in de Bal Infernal te Gent worden uitgevoerd. Opeens is mij duidelijk dat het een heel stuk moeilijker is dan dat de spelers voor een publiek van 200 man laten uitschijnen. Voor mij was het alvast de allereerste keer dat ik mij zo actief smeet in een performance.

Afijn, op het einde van de dag kregen we te horen of er iets in ons schuil gaat. De idee was immers om nieuw bloed te recruteren voor de club. De hint die ik meekreeg was dat ik ab-so-luut de tiendelige cursus improtheater zou moeten volgen en volgend jaar opnieuw ervoor gaan.

O ja, dank je aan Peter om mij hier op ’t Sint Pieters Station af te zetten. En, o ja, ik heb ook vandaag heel fijn gebabbeld en geperformed met Tjoff. En tenslotte, dank je aan de Lunatics voor een superfijne dag. Ik heb mij alvast beestig geamuseerd.

« Vorige blogposts Pagina 1 van 1 pagina's