Nmbs

Hoewel de nieuwe dienstregeling sinds zondag reeds in voege is, mocht ik er vandaag voor het eerst van smaken. De nieuwe uurtabellen beloven ons meer treinen naar onze bestemming, betere spreiding en kortere reistijden. Alles in het teken van efficiëntie dus.

Momenteel betekent dat dat mijn trein Antwerpen-Centraal een twintigtal minuutjes vroeger verlaat. Dat houdt dus een spurtje trekken naar het station in. De NMBS scoort alvast een punt omdat ze zo aan mijn conditie denkt. Bon, om 17u15 nog geen trein, om 17u20 ook niet, om 17u22 – het vertrekuur – absolute stilte op het spoor, om 17u27 bolden de acht rijtuigen van de IC trein rustig langs een perron volgestouwd met wachtende pendelaars. Tien minuten later, 17u37, vertrok de trein dan toch richting Oostende. Hoera! Toch drie minuten vroeger vertrokken in vergelijking met de oude dienstregeling!

Met een slakkegangetje ging het richting Sint-Niklaas om zo rond Antwerpen-Zuid stil te vallen. Tiens, ging die halte niet worden afgeschaft? Blijkbaar dus wel want al snel kregen we via de krakende intercom te horen: “Tengevolge van rode seinen kan de trein niet doorrijden en loopt hierdoor vertraging op. Wij danken u voor uw begrip.” (heerlijk toch, die formele NMBS lingo) Hm. Na nog eens vijftien minuten (18u05 ondertussen) bolden we langzaam de tunnel onder de Schelde in. Eenmaal die gepasseerd: weer oponthoud. “Tengevolge een defect rijtuig op ons spoor zal onze trein vertraging oplopen. Wij danken u voor uw begrip.” Grr. Nog eens goed tien minuten later, 18u15, zetten we éindelijk aan richting Sint-Niklaas. Vanaf dan liep het vrij vlotjes.

Met goed 50 minuten vertraging arriveerde ik in Brugge, dodelijk verveeld (hoe snel kan je de sudoku in de Metro invullen?) en met vreselijke honger, rond 19u30. In de oude dienstregeling was dat 19u07, in de nieuwe zou dat 18u40 moeten zijn! Van deur tot deur, Antwerpen – Brugge, was ik vandaag dus een dikke drie uur onderweg.

Morgen stuur ik een mailtje naar de ombudsman. Ik mag dan tegenwoordig al niet vaak meer gebruik maken van de trein (twee tot drie dagen per week) maar dat men vlak voor Brugge bij het melden van de vertraging nog durfde ‘te danken voor het begrip’ is er voor mij eigenlijk wat over.

Nu ja, gelukkig denkt de NMBS ook aan mijn nachtrust want ik mag morgen 15 minuten langer in bed blijven liggen! Hoezee!

En weer een jaartje erbij. Vandaag mag ik zeggen dat ik dichter bij tram 3 zit en verder van tram 2. Het openbaar vervoer zal er alvast wel bij varen want voor de NMBS ben ik vandaag geen jongere meer. Gedaan met gopass-rijden. Verder is het geen zo’n grote verandering. Meer dan ooit vooruit kijken eigenlijk.

En nu is het wachten op taart! Want die heb ik nog niet gehad…

Bibi trok zondagavond met vrienden Petra en Jürgen (/me zwaait eens vriendelijk) naar Leuven. Dat bleek niet zo evident als je zou denken. De avondspits met de hordes dagjesmensen zat er voor niks tussen. Neen: breuk in de [tag]bovenleiding[/tag] te Anderlecht (kanten van Brussel) zorgde ervoor dat het ons een kleine 4u nam om van Brugge naar Leuven te sporen. Enfin, om 18u werd ik aan het station gedropt, rond 7u40 tufte onze trein – langzaam, mind you – het station uit.

Op zo’n moment speelt de ervaring van een treinpendelaar zwaar in het voordeel. Neem nooit zomaar de eerste de beste trein. Wacht tot je min of meer kan stellen dat er twee na mekaar zullen volgen die jouw kant uit moet. Neem dan pas de tweede trein, want minder vol. Tweedens: verlaat je die trein dan ook niet. Ook niet als er wordt omgeroepen dat er nog eentje eerder zal vertrekken. Vaak is dat niét zo. Het leuke is dat je op zo’n moment het Soldeneffect krijgt: de horden dagjesmensen pakken hun boeltje, kinderen, honden,… om massaal de andere trein te halen. Uiteraard betekent dat zitplaats voor diegenen die achterblijven. Tenslotte is het gewoon rustig afwachten tot ie vertrekt en berusten dat je toch allang niet meer op een redelijk uur op je bestemming zal arriveren. Bij de [tag]NMBS[/tag] moet je je pappenheimers kennen.

O ja, het leukst vond ik de Franstalige dame en Nederlandstalige vriendin (?) die ons vanaf Brussel vervoegden. De ene gaf in schelle stem te kennen dat ze niet echt akkoord ging met de situatie omdat ze niet wist of ze in Luik ging geraken (ochere de conducteur die haar kaartje moest knippen *gniffel*) Haar compagnon scheen dan weer alle dienstregelingen op het Brabantse spoorwegnet van buiten te kennen.

Op de één of andere wijze slagen wij er áltijd in het meest geschifte volk aan te trekken wanneer wij op stap zijn. Ha!

O ja, wij zijn dan toch iets voor tienen in [tag]Leuven[/tag] geraakt…